ارائــه شـده تـوســط رســانـه ی بــزرگ سـینمافـریـک مـرجـع دانــلـود فـیـلـم و ســریـال بــدون سـانــسور بـا زیـرنـویـس چـسـبـیـده ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..
‫سلام.
‫سلام. آنی هستم.
‫نه؟ ‫منتظر کس دیگه‌ای هستین؟
‫خیلی‌خب. مطمئنین؟
‫خیلی‌خب.
‫سلام. سلام.
‫- چطورین؟ ‫- سلام.
‫- سلام. آنی هستم. ‫- خیلی خوش‌وقتم.
‫- آره.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خیلی خوبم.
‫- واقعا؟ ‫- ممنون. وای، چه قشنگه.
‫می‌تونین همون‌جا بشینین، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫هنوز با خانواده‌ات در ارتباطی؟
‫- می‌دونن کارت اینه؟ ‫- اوهوم.
‫- واقعا؟ مشکلی ندارن؟ ‫- نه.
‫من هم بودم مشکلی نداشتم.
‫خانواده خودت می‌دونن اینجایی؟
‫- امیدوارم ندونن. ‫- واقعا؟
‫- سلام. آنی هستم. ‫- خوش‌وقتم آنی.
‫- خوش‌وقتم. ‫- ریکی هستم.
‫- ریکی؟ ‫- آره.
‫سلام. خوش‌وقتم.
‫من همین‌جا کنارت می‌شینم.
‫- ایول بابا. ‫- خیلی گرم و نرمه، مگه نه؟
‫اصلا شوخی نداره.
‫- آها. ‫- کلی زحمت داره، ولی به هر حال...
‫- واسه همین اومدم اینجا. ‫- زیاد زحمت می‌کشی؟
‫میام اینجا استراحت کنم، متوجهی؟
‫آره، خب، می‌تونیم بریم ‫تو اتاق خصوصی استراحت کنیم.
‫خیلی‌خب، شماره شش شانس میاره.
‫شماره شانس خودمه.
‫ممنون. وای.
‫ایول.
‫- آنی؟ ‫- چیه؟
‫رابرت که چند شب پیش اینجا بود،
‫ازت خواست براش برقصی؟
‫آره.
‫تو هم براش رقصیدی؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫زنیکه عوضی.
‫- ایول! ‫- یوهو!
‫خیلی عجیب و غریب بود.
‫خیلی زیاد.
‫- عین قاتلان زنجیره‌ای بود؟ ‫- آره، همه‌اش پـ...
‫آره، عین جفری دامر هندی می‌موند...
‫و مدام...
‫- پام رو این‌جوری... ‫- وای نه.
‫حلقه‌ای می‌مالید.
‫اون چیه؟ ‫پروانه است؟
‫- آره، پروانه است. ‫- خیلی باکلاسی.
‫می‌دونم.
‫من عین جنده‌های واقعی ‫علامت دلار زدم
‫نه، ولی این‌جوری جذبش می‌کنی.
‫گفت شبیه دختر ۱۸ ساله‌اش می‌مونم.
‫بعدش هم پنج رقص ازم خرید.
‫حالم به هم خورد.
‫خب، حداقل رقص‌ها رو خرید.
‫آره.
‫- می‌تونی بهم دست بزنی. عیبی نداره. ‫- واقعا؟
‫برات کمربند درست می‌کنم.
‫ایول، برام کمربند درست کن.
‫از جنس پوله؟
‫پول نقد نداری؟ ‫بیا بریم خودپرداز.
‫می‌خوای الان بریم خودپرداز؟
‫- خب، نباید زیاد خرج کنم. ‫- باشه، خیلی‌خب.
‫- بیا بریم دم خودپرداز. ‫- عالیه.
‫بیا بریم پول نقدت رو بگیریم.
‫بی‌شوخی، یه بار از مستراح اومد بیرون...
‫و خیر سرش زیپ شلوارش رو بالا نکشید.
‫آخه اگه نمی‌تونی بعد از شاش...
‫زیپ شلوارت رو بالا بکشی،
‫سر آهنگ بهت اعتماد نمی‌کنم.
‫ای بابا، چهل سالشه‌ها.
‫واقعا پیر محسوب می‌شه.
‫- نه، خودم می‌دونم. آخه... ‫- آنی.
‫یه بچه‌ای اومده و دنبال کسی می‌گرده ‫که روسی بلد باشه.
‫ببین جیمی، من و دخترها کلی حرف زدیم...
‫و اگه فامیلت برامون یه‌کم احترام قائل نشه،
‫دیگه انعاممون رو نمی‌دیم.
‫- خیلی‌خب. باهاش حرف می‌زنم. ‫- آره.
‫کی رو می‌گی؟ ‫دی‌جیه رو می‌گی؟
‫- خیلی‌خب، بی‌شوخی؟ ‫- خیلی بی‌شعوره.
‫من فهرست آهنگ‌هام رو ‫نشونش دادم،
‫ولی خیلی بی‌ادب بود و پسم زد.
‫خیلی اذیتم می‌کنین.
‫بریم. بجنب.
‫نه. نه، دارم غذام رو می‌خورم.
‫واسه همین ظرف غذا داری...
‫- که تازه بمونه. ‫- داره غذا می‌خوره.
‫خیلی ولخرجه.
‫- بیا دیگه. بریم. ‫- ای بابا. چه وضعشه.
‫زمان ارزشمنده عزیزم. ‫برو تو کارش.
‫بدون شلوار و هیچی.
‫بعدش یه‌کم...
‫- سلام بچه‌ها. ‫- بعدش... یه لحظه داداش.
‫بچه‌ها. بچه‌ها. سلام.
‫- ایشون آنی زیبای ماست. ‫- وای.
‫- سلام. ‫- امشب کل نیازهاتون رو...
‫- برآورده می‌کنه. ‫- آنی.
‫آنی، روسفیدم کن.
‫ایول. من... ایول.
‫خیلی خوشگلی.
‫اِم... من... ایوانم و...
‫ولی تو می‌تونی وانیا صدام کنی.
‫- وانیا. خیلی‌خب. ‫- آره.
‫خوش‌وقتم وانیا.
‫این هم بهترین دوستمه...
‫تام، بهترین دوست کثافتمه.
‫- سلام. آنی هستم. ‫- چطوری؟
‫بدک نیستی. اِم... خب... اِم...
‫شنیدم روسی حرف می‌زنی، درسته؟
‫هوم. نه، روسی حرف نمی‌زنم، ‫ولی روسی بلدم.
‫منظورت چیه؟
‫زبان روسی بلدم.
‫فقط ترجیح می‌دم حرف نزنم،
‫ولی تو راحت باش رو روسی حرف بزن.
‫من می‌فهمم.
‫اِم، خودم نمی‌فهمم.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫اِم...
‫- خیلی‌خب. ‫- باشه.
‫سلام ایوان.
‫من آنی هستم.
‫روسی حرف زدنم این‌جوریه.
‫هنوز هم می‌خوای روسی حرف بزنم؟
‫آره بابا!
‫نه، روسیم افتضاحه.
‫حتی بلد نیستم «ر» رو ‫درست تلفظ کنم.
‫نه، نه، بد صحبت نمی‌کنی، ‫جدی می‌گم.
‫روسیت بد نیست. ‫روسیت حرف نداره، حرف نداره.
‫- واقعا؟ خیلی‌خب. ‫- آره.
‫خب، خودم مخالفم، ولی ممنون.
‫خواهش. خب، از کجا روسی یاد گرفتی؟
‫مادربزرگم اصلا انگلیسی ‫یاد نگرفته بود، خلاصه...
‫عجب. آها.
‫- آها. ‫- ولی نمی‌خواد از من بگیم.
‫شما از روسیه اومدین؟
‫آره، من از روسیه اومدم، ‫ولی اون ساکن همین‌جاست.
‫آره.
‫هوم.
‫آها، یعنی اومدی تعطیلات یا...
‫هوم، آره، تعطیلات.
‫گمون کنم می‌شه گفت. آره.
‫ولی من خودم... اِم...
‫روسی حرف بزنم؟
‫- باشه؟ باشه. ‫- آره بابا. راحت باش.
‫باشه، آخه انگلیسیم خیلی افتضاحه.
‫- داغونه، آره. ‫- نه، نه، نه.
‫- انگلیسیت خیلی خوبه. ‫- باشه.
‫گمون کنم بهتر باشه به افتخار...
‫لهجه بد جفتمون ‫یه بطری...
‫بریم بالا.
‫باشه. احیانا دلت نمی‌خواد ‫بریم بخش وی‌آی‌پی؟
‫ایول، چه عالی. می‌خوام.
‫وای.
‫محل کارت خیلی خفنه.
‫آره، جای باحالیه.
‫اتاقی هم دارم می‌برمت خیلی قشنگه.
‫اوهوم.
‫- وای. هوم. ‫- بفرمایین تو.
‫[خروجی]
‫- هوم. ‫- واقعا خیلی خوبی.
‫حالا یکی دیگه. ایول.
‫ممنون.
‫کجا می‌ری؟
‫نه، من جایی نمی‌رم.
‫می‌شه به‌خاطر من رو دستت بشینی؟
‫- چی؟ ‫- رو دستت بشین.
‫- دستت رو بذار زیر پات. ‫- یعنی...
‫اوهوم.
‫اجازه این کار رو نداریم؛
‫ولی از تو خوشم میاد.
‫خدا یار و همراه آمریکا باشه.
‫به سلامتی کیر راست ‫و ثروت زیاد.
‫اِم...
‫بیرون کلوپ هم کار می‌کنی؟
‫گوشیت رو بده.
‫اِم...
‫[خروجی] ‫[خیابان برایتون]
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی»
‫سلام.
‫سلام. سلام. شیر خریدی؟
‫تو یخچال شیر می‌بینی؟
‫نه.
‫پس خیر سرم شیر نخریدم.
‫چه عالی.
‫ممنون.
‫سلام. با آقای زاخاروف کار دارم.
‫- ایوان؟ ‫- آره. اوهوم.
‫سلام. سلام. چطوری؟
‫- اِم... ‫- سلام.
‫بفرما تو. بفرمایین تو.
‫خب، به منزل نقلی من خوش اومدی.
‫اِم...
‫- بغل. ‫- وای، آره.
‫بغل.
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫- هوم. ‫- وای. ممنون.
‫وای، خیلی خوشگل شدی.
‫- عالی شدی. ‫- آخی. ممنون.
‫چیزی می‌خوری؟
‫آره، آب می‌خورم.
‫- آب؟ مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫می‌تونی هرچی دلت خواست بخوری.
‫ودکا، تکیلا، ویسکی، ‫ویسکی کولا.
‫احیانا کوکا کولا نمی‌خوری؟
‫نه، آب خوبه.
‫- آره، ممنون. ‫- آها.
‫هرطور راحتی آنی.
‫آب گازدار یا ساده؟
‫فرقی نمی‌کنه.
‫وای...
‫عجب.
‫بدک نیست.
‫«بدک» یعنی چی؟
‫ای بابا، سربه‌سرت می‌ذارم.
‫یعنی خونه‌ات خیلی قشنگه.
‫خونه‌ام بد نیست دختر.
‫گازداره.
‫ممنون.
‫اتاق‌خوابم طبقه بالاست. بریم.
‫خیلی‌خب.
‫وای، ببخشید. ‫منتظرت می‌مونم.
‫آها.
‫زودتر میام.
‫هنوز تختم رو مرتب نکردن.
‫تف به این زندگی. ‫مگه چقدر کار سختیه؟
‫ببخشید.
‫وای.
‫چه چشم‌انداز قشنگی.
‫چشم‌انداز خودم بهتره.
‫خیلی‌خب. ‫خب، دنبال چی هستی؟
‫اِم، سکس.
‫آره، می‌دونم.
‫یعنی چیز خاصی مد نظرته؟
‫آره، سکس خاص.
‫- سکس خاص. ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫یعنی تقریبا همه‌چی توش دخیل باشه؟
‫تقریبا همه‌چی توش...
‫آره! به نظرم خیلی خوب می‌شه!
‫نمی‌خوای لباس‌هات رو در بیاری؟
‫چرا.
‫وای. خیلی‌خب.
‫- می‌خوای این رو بذاری؟ ‫- هوم؟
‫یا می‌خوای من خودم برات بذارمش؟
‫- تندتر. ‫- اوهوم.
‫تندتر، تندتر.
‫- تندتر. تندتر. تندتر. ‫- اوهوم.
‫- بسه. بسه. بسه. ‫- باشه.
‫- می‌خوای بس کنم؟ ‫- بسه، بسه، بسه!
‫- گفتم بسـ... ‫- باشه.
‫آها. می‌خوای؟
‫اِم، چرا که نه؟
‫چرا که نه؟
‫ولی زیاد ازش نکش، خب؟
‫مواظب باش. آها.
‫این هم مال توئه.
‫انعامه.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫خیلی لطف داری.
‫می‌خوام یه چیز دیگه هم بگم.
‫چیه؟
‫واقعا حرف نداشت.
‫عه، عه، عه.
‫من عـ...
‫من عاشق این‌هام. ‫می‌شناسیشون؟
‫نه.
‫وای. حتما می‌شناسیشون.
‫خب، تو چند سالته؟
‫بیست و یک.
‫تو چند سالته؟
‫هوم، از تو بزرگ‌ترم.
‫چند سالته؟ بیست و پنج؟
‫نه، بیست و سه ساله‌ام.
‫وای.
‫رفتارت عین ۲۵ ساله‌هاست.
‫خیلی‌خب.
‫بامزه‌ای.
‫آره، می‌دونم.
‫خب، بامزه؟ چرا؟
‫چه بدونم.
‫صرفا... خودت...
‫بامزه‌ای دیگه. اِم...
‫بامزه باحاله، مگه نه؟
‫- آره، معلومه. ‫- آره.
‫بامزه خیلی باحاله.
‫اگه عیبی نداره، ‫می‌شه بپرسم...
‫کارت چیه که این همه ثروت داری؟
‫به نظر خودت کارم چیه؟
‫خب، به نظر خودت ‫به نظرم کارت چیه؟
‫وای، امان از دست انگلیسی.
‫هوم. خیلی‌خب. می‌تونم بگم،
‫ولی واقعا... ‫راز خیلی مهمیه.
‫خیلی‌خب.
‫من یه قاچاقچی مواد کله‌گنده‌ام.
‫عه، واقعا؟
‫چرا اعتماد می‌کنی...؟
‫نه.
‫ولی یه قاچاقچی سلاح کله‌گنده‌ام.
‫هوم. خیلی‌خب.
‫اذیت نکن دیگه.
‫وای خدایا.
‫وایستا ببینم، یعنی مثلا ‫برنامه‌ای چیزی ساختی؟
‫- یعنی... ‫- آره. آره. ساختم.
‫واقعا ایده‌های خفنی واسه برنامه دارم...
‫نه، ولی نه، نه. من... من.
‫خیلی‌خب.
‫پدرم...
‫آها؟
‫خلاصه بگم...
‫بابای من نیکولای زاخاروفه.
‫- عجب. ‫- ببخشید.
‫نمی‌شناسمش.
‫گوگلش کن.
‫- گوگل کنم؟ ‫- آره.
‫اِم... وایستا، گفتی اسمش چی بود؟
‫نیکولای زاخاروف.
‫می‌تونم برات هجیش کنم.
‫نون کاف واو لای...
‫نه، فهمیدم.
‫- آره؟ ‫- ممنون.
‫آره، بده ببینم.
‫«فرزندان.»
‫آره. وانیا زاخاروف.
‫منم.
‫پشم‌هام.
‫«پشم‌هام.»
‫نه. امکان نداره.
‫- بله که امکان داره. ‫- ای بابا.
‫امشب هم باز می‌بینمش، خلاصه...
‫باورم نمی‌شه.
‫لابد بهش خوش گذشته بود دیگه.
‫آره، همگی می‌دونیم ‫چقدر همه باهات خوشن عزیزم.
‫اِم، نمی‌خوای سرت تو کار خودت باشه؟
‫خودت داری تو چشممون فرو می‌کنی.
‫- آروم باش دایموند. ‫- زنیکه وراج.
‫چندش.
‫جنده قرمزی.
‫ایول.
‫وای!
‫وای.
‫حرف نداره.
‫بیا، بیا، بیا، بیا.
‫وای، خیلی خفن بود.
‫یه‌کم دیگه بهت می‌دم، ‫چون حرف نداری.
‫خیلی‌خب.
‫بزن بریم!
‫راستی،
‫دارم مهمونی می‌گیرم.
‫مهمونی سال نوئه.
‫تو هم باید بیای.
‫خیلی خفن می‌شه.
‫شاید مجبور بشم اون شب کار کنم.
‫نه بابا. ‫مجبور نمی‌شی اون شب کار کنی.
‫تف به این زندگی.
‫- می‌شه همراه بیارم؟ ‫- نه.
‫اگه پسر باشه نمی‌شه.
‫نمی‌خوام پسرها زیاد باشن.
‫تف به این زندگی.
‫نه، پسر نیست.
‫خیلی‌خب. اینجا می‌بینمت.
‫چرا شوت نمی‌کنی؟
‫چی؟
‫راستش، تو پول یه ساعت رو حساب کردی...
‫و اگه دلت یه دور دیگه بخواد،
‫هنوز ۴۵ دقیقه مونده.
‫باورم نمی‌شه.
‫باورت بشه.
‫- بهت که گفتم. ‫- دختر.
‫- دقیقا! می‌دونم. ‫- دختر!
‫مخت با دیدن توش سوت می‌کشه.
‫- آسانسور داره. ‫- وای خدایا.
‫- آسانسور داره. ‫- وایستا.
‫- به عمرت نظیرش رو ندیدی. ‫- ممه‌هام کج شدن؟
‫نه، ممه‌هات حرف ندارن.
‫- خیلی‌خب. ‫- بی‌نظیرن.
‫- وایستا ببینم، ممه‌های من کج شدن؟ ‫- نه.
‫- ببین. ‫- ببین.
‫می‌دونم. بهت که گفتم. ‫نگفته بودم؟
‫- دختر. ‫- خیلی خفنه،
‫تازه طبقه بالاش قشنگ‌تر هم هست.
‫سلام، سلام، سلام. چطورین؟ سلام.
‫- سلام. ‫- آره.
‫وای.
‫آها، لولو، ایشون ایوانه.
‫آره، ایشون لولوئه.
‫خیلی خوش‌وقتم.
‫خیلی خوشحالم که اومدی،
‫بریم مست کنیم.
‫- باشه؟ ایول، بریم، بریم، بریم، بریم. ‫- باشه.
‫- می‌خوای مشروب بخوریم؟ ‫- معلومه.
‫آماده‌این؟
‫خب آنی، دهنت اینجا باشه.
‫از ممه.
‫اون همون همراه کرایه‌ایه است ‫که با ایوان سکس می‌کنه.
‫- نه بابا؟! ‫- آره بابا.
‫- خیلی خوشگله، مگه نه؟ ‫- خیلی!
‫آهای! آهای! آهای!
‫بیا پایین. ‫اینجا که پارک نیست.
‫هفده! شونزده! پونزده!
‫- ایول! ‫- چهارده! سیزده!
‫دوازده! یازده! ده!
‫نه! هشت! هفت! شش!
‫پنج! چهار! سه!
‫دو! یک!
‫آنی، آنی، آنی، بیا، بیا، بیا، بیا.
‫ایول، ایول.
‫بعدش آتش‌بازی داریم!
‫اگه اون ارمنی‌ها رو دیدی بهم بگو.
‫من که کسی رو نمی‌بینم.
‫راستی، چنین کوکائینی ‫اصلا تو روسیه گیر نمیاد.
‫این... خیلی قشنگه.
‫- آره. ‫- ممنون.
‫هوم.
‫راست می‌گفتی.
‫- ها؟ ‫- راست می‌گفتی.
‫خیلی خفنه.
‫- عه، واقعا؟ ‫- آره.
‫خوش می‌گذره؟
‫آره. به تو چی؟
‫آره، آره. دقیقا همین‌طوره.
‫می‌خواستم ازت بپرسم...
‫امشب بیکاری؟
‫اِم... شاید.
‫یعنی چی؟ شاید چیه؟
‫- خب، شب سال نوئه. ‫- آها.
‫خب که چی؟
‫اعیاد بیشتر می‌گیرم.
‫آها.
‫کیه؟
‫ایوان، ما داریم می‌ریم. تو ردیفی؟
‫ای بابا. چه مرگتونه؟ دستم بنده!
‫این کسکش‌ها مقام و منزلت سرشون نمی‌شه.
‫- مشکلی نیست؟ ‫- هیچ مشکلی نیست.
‫آها.
‫وای بر من.
‫صبح به خیر.
‫نه. نه پسر، صبح نیست.
‫ساعت پنج عصره.
‫خب، پس عصر به خیر.
‫وایستا ببینم، داری می‌ری؟
‫عه، نرو. هنوز نرو.
‫نه پسر، باید برم سر کار.
‫کلی کار دارم، خب؟
‫ولی اگه باز هم می‌خواستی ‫من رو ببینی، پیام بده. باشه؟
‫چی؟ نه.
‫اِم...
‫یه سوال دارم.
‫- یه سوال داری؟ ‫- آره بابا.
‫خیلی‌خب. یه دقیقه.
‫یه دقیقه، یه سوال.
‫- هوم... ‫- چیه؟
‫می‌خوام بهت پیشنهادی بدم.
‫احیانا مایلی انحصاری پیش خودم باشی؟
‫انحصاری یعنی چی؟
‫چه بدونم. ‫می‌تونیم با رفقام بگردیم.
‫صرفا این هفته دوست‌دخترم باشی.
‫این هفته دوست‌دختر حشریم باشی.
‫آها. ده هزار دلار...
‫چطوره؟
‫پونزده.
‫نقد، پیش می‌گیرم.
‫قبوله.
‫راستش، با ده هم قبول می‌کردم.
‫من اگه جات بودم، ‫به کمتر از سی راضی نمی‌شدم.
‫خداحافظ.
‫وای بر من.
‫خیلی جذابه پسر.
‫ایول خوشگله.
‫- تولد کیه؟ ‫- تولد همین باباست.
‫تولدت مبارک.
‫خوش تشریف آوردین. ‫باز هم تشریف بیارین.
‫- زود تشریف بیارین. ‫- خداحافظ!
‫باهام بیا.
‫زود باش. بهش بگو.
‫خیلی‌خب. ممنون.
‫خودت بگو، آخه من نمی‌خوام بگم.
‫- خودم بهش می‌گم دیگه. ‫- جریان چیه؟
‫- به نفعته ندونی. ‫- سلام جیمی.
‫به نفعته ندونی جیمی.
‫- چطوری؟ ‫- یه هفته مرخصی می‌خواد.
‫مگه نمی‌خواستی ‫خودم بهش بگم؟
‫می‌بینی چقدر بدبختی دارم؟
‫تازه برنامه‌ریزی کردم.
‫- حالا می‌خواد مسخره‌بازی در بیاره. ‫- آها.
‫برنامه‌ریزی.
‫ما که تازه شب سال نو ‫بهت مرخصی دادیم.
‫وای، امان از دستت جیمی،
‫هر وقت برام بیمه سلامت،
‫بیمه از کار افتادگی ‫و بازنشستگی گرفتی،
‫می‌تونی بهم بگی ‫کی کار کنم و نکنم.
‫خب، هیچ‌کدومشون عملی نمی‌شه، ‫در نتیجه...
‫- باورم نمی‌شه. ‫- خداحافظ.
‫سه‌شنبه برمی‌گردم.
‫سه‌شنبه که امروزه.
‫درسته.
‫- یعنی یه هفته نیستی. ‫- نه بابا؟
‫ممنون.
‫- خوشت میاد؟ ‫- نه.
‫ببین آنی، این جام شامپاین مادرمه.
‫مال مادرمه.
‫قراره جام شامپاین تو باشه.
‫خب، به سلامتی کی می‌خوریم؟
‫به سلامتی دوست‌دختر جدیدم.
‫- ایول. به سلامتی آنی. ‫- ایول.
‫به سلامتی شگفت‌انگیزترین دختر دنیا.
‫ایول.
‫- یکی دیگه. یکی دیگه. ‫- خیلی‌خب.
‫زود. زود.
‫تف به این زندگی.
‫کلارا، نمی‌خوای یه کام بگیری؟
‫شرمنده ایوان. امروز نمی‌شه.
‫اوهوم.
‫آخرین بار که کلارا کشیده بود ‫خیلی بامزه بود.
‫مامانم مچش رو ‫تو محفظه سرمادرمانی گرفته بود.
‫چی؟
‫هیچی، تو کارت رو بکن.
‫- محفظه سرمادرمانی دارین؟ ‫- آره.
‫پشم‌هام.
‫آره، ولی حق ندارم پشتشون بشینم،
‫آخه والدینم خیلی عوضی‌ان.
‫- چطورین؟ ‫- حالتون چطوره؟
‫- من خوبم. ‫- ایول، چطوری پسر؟
‫- چطوری ایوان؟ ‫- خوش اومدین.
‫هرچی دلتون خواست بخورین.
‫بستنی داریم.
‫از این‌ها که نمی‌دونم چیه داریم.
‫آب‌نبات «رینگ پاپ» داریم.
‫من همیشه اینجا شیطنت می‌کنم.
‫رئیسمون خیلی پیره ‫و کر و کور هم هست.
‫حتی همین الان هم صدامون رو نمی‌شنوه،
‫مردک عین هلن کلره...
‫- هر کاری دلتون خواست بکنین. ‫- باشه.
‫- آره، آره، آره. ‫- بده بالا.
‫می‌خوای؟ وای ایول پسر، ‫تمومش کن.
‫عوضی، سر کار نمیری.
‫خوبی؟
‫چند بار باید بهتون بگم ‫اینجا مصرف...
‫گل ممنوعه؟
‫ولی ما بهش اعتیاد داریم بیلی.
‫اذیت نکن دیگه.
‫الان وقت استراحتمونه. ‫ده دقیقه است.
‫♪ سلام آقا بیلی ♪
‫♪ باز هم داریم کوکائین می‌زنیم ♪
‫- ♪ کوکائین ♪ ‫- ♪ کوکائین ♪
‫♪ تو آب‌نبات‌فروشیت کوکائین می‌زنیم ♪ ‫♪ تو آب‌نبات‌فروشیت کوکائین می‌زنیم ♪
‫آنی!
‫- اون دیگه چیه؟ ‫- پشم‌هام.
‫چیکار می‌کنی؟ نرو!
‫- نه، برگرد. ‫- وای.
‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫- برگرد.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- آب خیلی سرده.
‫- چه مرگته؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- برگرد.
‫به اینستاگرامم سلام می‌کنی؟
‫آنی.
‫هوم؟
‫خوشحالی؟
‫آره. خیلی خوشحالم.
‫تو خوشحالی؟
‫آره، من همیشه خوشحالم.
‫نه، خیلی خوب به خطش کردی، ‫ولی خانم‌ها مقدم‌ترن.
‫خانم‌ها مقدم‌ترن.
‫آره، آره، آره، نوبت... ‫می‌شه...
‫بچه‌ها،
‫بهترین کتامینی که به عمرم مصرف کردم...
‫تو وگاس بود!
‫وگاس. فکر خیلی خوبیه.
‫همگی می‌ریم وگاس.
‫به وگاس خوش اومدین!
‫اومدیم وگاس بچه‌ها!
‫- وای. ‫- خوش برگشتین آقای زاخاروف.
‫صندلیتون داره آماده می‌شه.
‫نمی‌دونستیم تشریف میارین...
‫- و سوئیتتون پر بود... ‫- آها.
‫ولی بیرونشون کردیم...
‫و همین الان‌هاست که تمیز تحویلتون بدن.
‫چه مرگته پسر؟ ‫شوخیت گرفته مردک؟
‫یعنی من باید صبر کنم؟
‫یعنی ما الان باید صبر کنیم، ‫آره داداش؟
‫- آره؟ ‫- ادبش کن، ادبش کن ایوان.
‫- آره، ادبش کن وانیا. ‫- ایول. ایول.
‫سر به سرت می‌ذارم بابا.
‫همین‌جا می‌مونیم.
‫- خوشحالم برگشتم. ‫- خیلی خوبه.
‫بیاین تو این کازینو بترکونیم.
‫خوش بگذره.
‫تو دیگه منتظر چی هستی؟
‫ایول! وای!
‫می‌شه یکی آهنگ بذاره؟
‫- می... تام، تام. ‫- آهنگ بذار!
‫ردیفه. ردیفه.
‫این رو بخور، این رو بخور، این رو بخور.
‫وانیا! این یکی رو می‌خوام!
‫- نه، نه، نه. نه. نه، نه، نه. ‫- این یکی مال منه!
‫- وانیا! ‫- از اتاق من برو بیرون!
‫اگه این اتاق رو بخوای، ‫من هم خواهرت رو می‌خوام.
‫من مامانت رو می‌خوام.
‫اگه الان آماده‌ای، آره، می‌تونیم...
‫- تو الان آماده‌ای؟ ‫- خیلی‌خب، آره، الان آماده‌ام.
‫می‌خوای من...
‫بیاین بیست‌ویک بازی کنیم.
‫«پایه‌ایم، کل پولمون رو می‌ذاریم وسط.»
‫- واقعا؟ باشه. ‫- واقعا، بگو.
‫- کل پولمون رو می‌ذاریم وسط. ‫- مادرجنده.
‫بیست و دو، کل پولشون بود.
‫خب حالا. خب حالا بچه‌ها.
‫- چقدر پول شد؟ ‫- چی...
‫ولی دوزش رو دو برابر کن،
‫آخه امشب می‌خوایم بیشتر ‫مصرف کنیم.
‫خب؟
‫ممنون.
‫تام، یه سیگار بهم بده.
‫- عه. ‫- یه سیگار.
‫می‌فهمی؟ ریدم دهنت.
‫کثافت‌ها کار هر روزشونه.
‫خیلی خوشحالم که اینجاییم...
‫- و... نمی‌دونم. ‫- ممنون.
‫پشم‌هام. شما حرف ندارین بچه‌ها.
‫واقعا حرف ندارین.
‫وانیا. وانیا.
‫وانیا.
‫- وانیا، وایستا، وایستا، وایستا. ‫- چی شده؟
‫خب، راستش، ‫اگه یه‌کم آروم‌تر باشی...
‫بیشتر طول می‌کشه ‫و بهتر می‌شه.
‫مثلا چه‌جوری؟
‫بیا. بذار من نشونت بدم.
‫وای.
‫اوهوم.
‫وای، گمون کنم عاشقتم.
‫پشم‌هام.
‫امیدوارم این هفته بهت خوش گذشته باشه.
‫امیدوارم به این هفته ‫به تو هم خوش گذشته باشه.
‫گذشته بابا.
‫راستش، بهتره بعدا باز هم ‫از این کارها بکنیم.
‫آره.
‫قطعا.
‫هوم، ولی...
‫من باید برگردم روسیه ‫آخه به پدرم قول دادم...
‫تو شرکت مسخره‌اش کار می‌کنم.
‫آها.
‫خیلی‌خب، پس واسه همین ‫سنگ‌تموم گذاشته بودی، هوم؟
‫نه، من همیشه همین‌جوری می‌ترکونم.
‫هوم.
‫خیلی خوشم میاد.
‫خب، دلم برات تنگ می‌شه.
‫- چیه؟ ‫- چیه؟
‫حرف عجیبیه؟
‫نه، نه.
‫دلت واسه خودم تنگ می‌شه ‫یا واسه پولم؟
‫یا واسه پولت.
‫- معلومه. ‫- آره، خوشم میاد؛
‫ولی اگه با یه آمریکایی ازدواج کنم،
‫مجبور نیستم برگردم روسیه.
‫- عه، جدی؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫خب، حاضری با کی ازدواج کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید با کریستال.
‫یا با دوستت لولو.
‫خیلی جذابه.
‫با تو.
‫«با تو.»
‫اینجا وگاسه.
‫خیر سرمون وگاسیم‌ها.
‫مگه خیلی‌ها وگاس عروسی نمی‌کنن؟
‫هوم... سر به سرم نذار.
‫سر به سرت نمی‌ذارم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، برو.
‫- برو عروسی کن. ‫- آره.
‫آره، بیا عروسی کنیم.
‫پشم‌هام. ای بی‌شعور.
‫- چرا؟ ‫- نکن.
‫من رو با این حرف‌ها اذیت نکن، خب؟
‫- وایستا. ‫- کار قشنگی نیست.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫- آنی. ‫- چیه؟
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫- بی‌شوخی؟ ‫- بی‌شوخی.
‫اوهوم.
‫یعنی می‌خوای با من ازدواج کنی وانیا؟
‫می‌خوای من همسر کوچولوت باشم؟
‫آره؟
‫آره.
‫به نظرم خیلی کنار هم خوش بودیم و...
‫به روسی می‌گم.
‫به نظرم حتی اگه پول نداشتم...
‫هم خیلی کنار هم خوش می‌بودیم.
‫ضمنا، خودم آمریکایی می‌شم...
‫و والدینم کیرم رو می‌خورن.
‫جدی می‌گی؟
‫جدی می‌گم.
‫دو بار هم گفتم.
‫سه قیراط.
‫چهار با پنج قیراط چطوره؟
‫یا شش قیراط؟
‫[کلیسای سفید کوچک]
‫قول می‌دی تک‌تک روزهای عمرت...
‫عاشقش باشی، براش احترام قائل باشی ‫و برات عزیز باشه؟
‫قول می‌دم.
‫آنورا، تو قبول می‌کنی...
‫این آقای خوش‌تیپی که جلوت وایستاده...
‫بهترین دوست، محافظ و شوهرت باشه؟
‫قول می‌دی تک‌تک روزهای عمرت ‫عاشقش باشی، براش احترام قائل باشی...
‫و برات عزیز باشه؟
‫- بگو آره. ‫- معلومه که آره، قول می‌دم.
‫مایه افتخارمه...
‫که شما رو زن و شوهر اعلام کنم.
‫می‌تونین قولتون رو ‫با یه بوسه مهر و موم کنین!
‫زن منه!
‫- زن منه پسر. ‫- عروسی کردیم!
‫زن منه. از پسش بر میاد.
‫زن منه پسر.
‫آره، همین پنج دقیقه پیش ‫عروسی کردیم پسر.
‫آمریکایی شدی وانیا.
‫- آمریکایی شدم! ‫- عروسی کردیم!
‫من آمریکایی‌ام!
‫یعنی واقعیه؟
‫آره، واقعیه.
‫- منظورت چیه؟ ‫- آخه اگه واقعیه،
‫دیگه نباید پولدارها رو راه بدم.
‫دارن بهترین دخترهام رو می‌دزدن.
‫بیا بغلم.
‫خیلی خوش‌شانسی.
‫وای خدایا، می‌دونم. ممنون.
‫هورا!
‫نونت تو روغنه زنیکه.
‫آخی. وای خدایا.
‫می‌خوای گریه کنی؟
‫بس کن. تو که نمی...
‫شام میای پیشمون دیگه؟
‫راستش، چند وقته دارم ‫به ماه عسلمون فکر می‌کنم...
‫و به نظرم بهتره بریم دیزنی ورلد،
‫آخه از بچگی...
‫- آرزوم بوده. ‫- بس کن.
‫آره. دیدی یه سری سوئیت...
‫با طرح شاهزاده‌های دیزنی دارن؟
‫- سیندرلا. ‫- آره، سیندرلا خیلی خفنه.
‫من رو خیلی خوب می‌شناسی عزیزم.
‫خداحافظ آنی. ‫به نفعته بهمون سر بزنی زنیکه.
‫وای، معلومه که می‌زنم جنی.
‫- خداحافظ عزیزم. ‫- نهنگت رو شکار کردی؟
‫ظاهرا کردم، مگه نه؟
‫دو هفته‌ای تمومه زنیکه.
‫وای دایموند. وای عزیزم.
‫راستش، واقعا امیدوارم ‫یه روزی بتونی خوشحال باشی.
‫- واقعا امیدوارم... ‫- امیدوارم تو خیر سرت...
‫یه جراح پلاستیک پیدا کنی.
‫- این دیگه چه وضعشه؟ ‫- خیلی‌خب آنی. آنی، بیا دیگه.
‫جرئت داری یه بار دیگه بیا جلو زنیکه.
‫ببین چی می‌شه.
‫- خیلی جنده‌ای. ‫- خیلی‌خب، دست از حسادت نکش عزیزم.
‫دست از حسادت نکش عزیزم.
‫حسادت بیماریه.
‫یادت بمونه دایموند.
‫من می‌رم تو عمارت خودم استراحت کنم.
‫کار خاصی نمی‌کنم.
‫ایول.
‫امکان نداره!
‫من همین دو هفته پیش ‫پیشش بودم.
‫عروسی نکرده.
‫احترامتون خیلی واجبه گالینا استپانوفا؛
‫ولی این حرف‌ها شایعاتی بیش نیستن.
‫نه... ولی همین الان دارم می‌رم اونجا.
‫گارنیک. گارنیک.
‫الان؟
‫- آره. ‫- الان؟
‫این رو بگیر. با روسه برین اونجا.
‫این‌دفعه چیکار کرده؟
‫بمیر، بمیر، بمیر.
‫ایول.
‫اذیت نکن دیگه.
‫یا جواب بده یا خاموشش کن.
‫- وانیا. ‫- هوم؟
‫وقتی... وقتی بهشون گفتی ‫چی گفتن؟
‫اصلا نمی‌خوام راجع بهشون صحبت کنم.
‫خب، بهشون گفتی دیگه؟
‫هوم. معلومه.
‫یعنی...
‫خبر خوشیه دیگه، مگه نه؟
‫والدین معمولا می‌خوان بچه‌شون ازدواج کنه.
‫آره،
‫ولی والدین من بی‌شعورن دیگه.
‫مهم نیست هوم.
‫به هر حال،
‫امیدوارم از من خوششون بیاد...
‫بالاخره...
‫یه روزی می‌بینیمشون.
‫راستی،
‫کی والدین تو رو می‌بینیم؟
‫هوم...
‫خب، اگه بخوای بری میامی...
‫مامانم با شوهرش اونجا زندگی می‌کنه.
‫خواهرم رو هم می‌تونی هر وقت خواستی ببینی.
‫البته مطمئنم سعی می‌کنه ‫تو رو ازم بقاپه.
‫عاشق پسرهای روسه.
‫چی؟ ‫داری مسخره‌ام می‌کنی؟
‫دارم تلاشم رو می‌کنم بی‌شعور.
‫نه، روسیت حرف نداره! جدی می‌گم.
‫روز به روز داری بهتر و بهتر می‌شی.
‫تقریبا انگار زبان مادریته.
‫آها، خیلی‌خب.
‫- دروغ می‌گی. ‫- نه، نه، نه.
‫الان نه. آنی، الان نه.
‫دارم بازی می‌کنم. مأموریت دارم.
‫دسته رو بده من.
‫باختم دیگه!
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫هفته‌نامه «برهان و حقایق»...
‫عکسش رو کنار یه دختره ‫تو بازی بسکتبال...
‫منتشر کرده.
‫خنده‌دار نیست پسر.
‫حق نداری بخندی.
‫اگه حقیقت داشته باشه، ‫من و توروس به گا می‌ریم.
‫البته توروس بیشتر از من به گا می‌ره، ‫ولی خب...
‫انگار شایعه است.
‫احتمالا هست.
‫ولی ببین، اگه وضع خراب شد،
‫با ایوان خشن برخورد نکن.
‫اصلا تو به ایوان دست نزن، ‫بذار خودم باهاش حرف بزنم.
‫پس واسه چی من رو آوردی؟
‫آوردمت که اگه رفقاش بودن...
‫و می‌خواست بازی کنن، تو هم باشی.
‫سلام. ایوان تو خونه است؟
‫نمی‌دونم.
‫از وقتی من اینجام نرفته،
‫ولی شیفتم تازه شروع شده.
‫خبر داری ازدواج کرده یا نه؟
‫ازدواج؟
‫اصلا خبر ندارم. ‫من تازه اومدم.
‫خیلی‌خب، دروازه رو باز کن.
‫برو تو و سمت راست پارک کن.
‫همین‌جا پارک کن.
‫- مهمون دعوت کردی؟ ‫- اصلا.
‫وای.
‫سلام، چیکار داری؟
‫ایوان، منم، گارنیک.
‫می‌دونم. چیکار داری؟
‫ایوان، خواهش می‌کنم در رو باز کن.
‫دستم بنده. نه‌خیر.
‫باید صحبت کنیم.
‫چرا همیشه باید حرفم رو ‫تکرار کنم که تو گوشت بره؟
‫سرم شلوغه. مهمون دارم.
‫ایوان، مسئله مهمیه. ‫باید صحبت کنیم.
‫نه‌خیر، حرفی نداریم. ‫گورتون رو گم کنین.
‫کی بود؟
‫میمون‌های پدرمن.
‫پسرک حرومزاده.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫شوخیتون گرفته عوضی‌ها؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫چه گهی می‌خورین؟
‫خیال کردین می‌تونین ‫این‌جوری بیاین تو خونه‌ام؟
‫وانیا، این دیگه چه وضعشه؟
‫فشار نده، پام رو می‌شکونی.
‫وانیا، زنگ بزنم ۹۱۱؟
‫- چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- ایوان، پدرت ما رو فرستاده.
‫حتما، پدرم شما رو فرستاده. ‫شوخیتون گرفته؟
‫خب، خود ما رو که نفرستاده.
‫پدرت توروس رو فرستاده، ‫اون هم ما رو فرستاده.
‫خب، توروس کجاست؟
‫دستش بنده؛
‫ولی اگه حقیقت داشته باشه ‫خیلی از دستت ناراحت می‌شه.
‫اگه چی حقیقت داشته باشه؟
‫می‌گن با یه تن‌فروش ازدواج کردی.
‫چی؟
‫خودشه؟
‫- با اون ازدواج کردی؟ ‫- آره!
‫مگه یه تخته‌ات کج شده؟
‫آره، زن و شوهریم ‫و حالمون خیلی هم خوبه!
‫پای برگه‌ای رو هم امضا کردین؟
‫آره. حالا گورتون رو از خونه من گم کنین.
‫بدجوری تو دردسر افتادی داداش!
‫اگه پات رو کنار نکشی، ‫خودت تو دردسر می‌افتی.
‫وانیا، این دیگه چه وضعشه؟
‫صبر می‌کنیم، باید سند ازدواج رو ببینم.
‫پشم‌هام. جدی می‌گی؟
‫داداش، هرچه زودتر ببینیمش، ‫زودتر از اینجا می‌ریم.
‫والدینم واقعا روانی‌ان!
‫خیلی‌خب.
‫اگه والدینم مدرک می‌خوان، ‫مدرک نشونشون می‌دم.
‫اِم، مدرک ازدواج کجاست؟
‫- اِم، مدرک... ‫- سند ازدواج رو می‌گی؟
‫- سند ازدواج، آره. ‫- تو...
‫تو میز دفتره. چطور مگه؟
‫- باشه. اِم... ‫- من هم باهات بیام؟
‫اِم، نه، نه، نه. همین‌جا بمون.
‫همین‌جا بمون.
‫سلام.
‫بیا. کیر بخور پسر.
‫من ایگور هستم.
‫شما؟
‫آنی هستم.
‫زن وانیام.
‫مبارک باشه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بهم گفتن اگه سند ازدواجی وجود داره ‫ازش عکس ارسال کنم.
‫خیلی مسخره است.
‫والدینم گفتن عکس بفرستی؟
‫توروس گفت.
‫شوخیت گرفته عوضی؟
‫نه.
‫اینجا چه خبره؟
‫اصلا نمی‌دونم.
‫تموم شد، برو، برو، برو، برو...
‫وایستا.
‫برو.
‫وایستا.
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- آره، مرتبه.
‫واقعا؟ جریان چیه؟
‫آره، فقط باید باهاشون ‫خداحافظی کنیم.
‫من و همسرم باید یه‌کم تنها باشیم.
‫انگار خسته‌ای گارنیک، برو خونه.
‫باید منتظر بمونیم ‫ببینیم توروس چی می‌گه.
‫من منتظرم گورت رو ‫از خونه من گم کنی بیرون...
‫ارمنی سگ.
‫ببخشید.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫خیلی عذر می‌خوام. ببخشید.
‫منتظرم بزنی به چاک. ‫عزت زیاد داداش!
‫به سلامت داداش!
‫ایوان...
‫توروسه.
‫«منتظر باشین.»
‫«منتظر باشین»؟
‫پیام داده «منتظر باشین»، ‫پس منتظر می‌مونیم.
‫خب دم عمارتم منتظر بمونین مادرجنده‌ها.
‫- آره. ‫- دردتون چیه؟
‫خب، ظاهرا حقیقت داره.
‫آره. خودم سند ازدواجش رو دیدم.
‫گالینا استپانوفا، لطفا نگران نباشین.
‫ایوان، احترامت خیلی واجبه...
‫ولی پدرت ما رو فرستاده.
‫توروس کثافت شما رو فرستاده!
‫توروس واسه من کار می‌کنه! ‫من پولش رو می‌دم!
‫اون‌وقت برداشتی یه گوپنیک سگ رو ‫آوردی تو خونه من.
‫قول می‌دم همه‌چی رو درست کنم.
‫گالینا استپانوفا.
‫آره، گالینا استپانوفا.
‫می‌دم بابت این کارت اخراجت کنن! ‫کارت تمومه!
‫عوضی!
‫خیلی‌خب، ببین، ببین. ‫تو واسه خانواده ایوان کار می‌کنی،
‫پس گمون کنم یعنی ‫واسه خودش کار می‌کنی، درسته؟
‫پس حالا که بهتون گفته برین بیرون،
‫خیر سرتون برین بیرون دیگه.
‫خیر سرتون برین بیرون! ‫به حرف زنم گوش بدین.
‫شوخی نداریم!
‫- شوخیش گرفته؟ ‫- از همگی عذر می‌خوام.
‫باید برم.
‫مسئله مهمی پیش اومده. ‫عذر می‌خوام.
‫می‌گه باید اینجا بمونیم.
‫تکون بخور. ممنون.
‫وایستا.
‫توروسه.
‫سلام توروس.
‫صدام رو بذار روی بلندگو...
‫که این فاحشه هم صدام رو بشنوه.
‫واقعا بهم گفت فاحشه؟
‫صدات رو بلندگوئه.
‫ایشون رقاص شهوانیه. ‫سلام توروس.
‫چیکار کردی ایوان؟
‫چیکار کردی؟
‫دو هفته خبرت رو نگرفتم...
‫و رفتی با یه تن‌فروش ازدواج کردی!
‫امان از دستت!
‫من تن‌فروش نیستم آشغال عوضی کسکش.
‫نیست ارمنی کثافت.
‫ارمنی کثافت!
‫اصلا می‌فهمی...
‫چقدر آبروریزی کردی؟
‫توروس.
‫مادرت داشت گریه می‌کردی، ‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫توروس!
‫مادرت به عمرش گریه نکرده.
‫پشت خط گریه می‌کرد.
‫- توروس! ‫- خاک بر سرت!
‫- کیرم دهنت! کسکش! ‫- ایوان.
‫کسکش کونی.
‫تازه، می‌دونی چیه؟
‫می‌دونی چیه پسرک عوضی؟!
‫چیه؟ بگو ببینم چیه!
‫این‌دفعه واقعا کار خودت رو کردی.
‫چی؟
‫والدینت دارن میان!
‫والدینت دارن میان.
‫- صدام رو می‌شنوی؟ ‫- کجا میان؟
‫میان اینجا. کجا برن؟ ‫میان همین‌جا!
‫میان عین بچه مدرسه‌ای‌های شیطون ‫جمعت کنن و ببرنت،
‫می‌شنوی چی می‌گم؟
‫فردا ظهر باهاشون قرار داریم.
‫وانیا، جریان چیه؟
‫برمی‌گردوننت روسیه، ‫پس وسایلت رو جمع کن.
‫ایوان، چه وضعشه؟ ‫منظورش چیه؟
‫می‌فهمی؟
‫دیگه بازیت تموم شد. ‫تمومه.
‫وانیا، ما زن و شوهریم.
‫باید قبول کنن.
‫- آره، می‌دونم! ‫- آره.
‫قبول کنن؟
‫چه بامزه. باشه، حتما.
‫ایوان، خوب گوش کن ببین چی می‌گم.
‫من ده دقیقه دیگه اونجام.
‫خودت و جنده‌ات باهام میاین.
‫جنده؟
‫مادرت جنده است مادرجنده.
‫- این دیگه کدوم خریه؟ ‫- آهای! من ده دقیقه...
‫اونجام، شنیدی چی گفتم؟
‫ده دقیقه دیگه ‫جفتتون رو با خودم...
‫می‌برم شهرداری.
‫این ازدواج رو لغو می‌کنیم.
‫شنیدین چی گفتم؟ ‫این ازدواج لغو می‌شه!
‫آها، من هیچ‌جایی نمیام.
‫ما به‌خاطر حرف شما ‫طلاق نمی‌گیریم!
‫برو کیر بخور!
‫خودت برو کیر بخور. ‫نظرت چیه؟
‫من برم کیر بخورم؟ ‫من کیر بخورم؟
‫خودت برو کیر بخور ‫و دهن مادرت هم بذار مادرجنده!
‫خفه‌خون مرگ بگیر! ‫خفه‌خون مرگ بگیر!
‫تو که اصلا نمی‌دونی من کی‌ام پدرسگ.
‫بسه، بسه، بسه، بسه، بسه. ‫توروس، توروس، اِم...
‫گفتی والدینم دارن میان آمریکا؟
‫آره، آره. مگه کری؟
‫یه ساعت دیگه از روسیه خارج می‌شن.
‫فردا ظهر باهاشون قرار داریم، ‫شنیدی چی گفتم؟
‫- جریان چیه؟ ‫- بجنب.
‫- بجنبم؟ ‫- بجنب، بجنب، بجنب.
‫چرا ما باید از خونه بریم؟
‫اون‌ها که نمی‌تونن این‌جوری بیان تو.
‫عذر می‌خوام. لطفا به من نزدیک نشو کسکش.
‫توروس ده دقیقه دیگه اینجاست.
‫گارنیک، لطفا دهن اون زنیکه رو ببند.
‫- کجا می‌ریم ایوان؟ ‫- ایوان، ایوان...
‫نمی‌دونم کجا می‌ریم، ‫ولی از اینجا می‌ریم.
‫کجا می‌ره؟
‫چرا ما باید بریم ‫و چرا این‌ها می‌مونن؟
‫- ایوان... ‫- اصلا منطقی نیست.
‫ایوان، داری کجا می‌ری؟
‫- باید پلیس خبر کنیم. ‫- توروس ده دقیقه دیگه می‌رسه.
‫- وانیا. ‫- گارنیک!
‫گفت داره می‌ره؟
‫- ایوان! ما... ‫- بریم، بریم، بریم!
‫خیلی‌خب! ‫ولی باید لباس بپوشم!
‫- کل لباس‌هام طبقه بالان. ‫- نه، نه، بیا بمونیم.
‫- تف به این زندگی! ‫- بیا منتظر توروس بمونیم.
‫گارنیک، بگیرش. ‫گارنیک، نذار بره.
‫- کدوم گوری... ‫- توروس ده دقیقه دیگه می‌رسه.
‫- وانیا، وایستا. یه دقیقه فرصت بده. ‫- وایستا، وایستا.
‫کجا می‌ری؟ ‫نه. وقت نداریم.
‫باید لباس بپوشم ایوان.
‫- شلوار پام نیست. ‫- وای خدا.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫- گفت خداحافظ؟ ‫- این دیگه چه کاریه؟
‫واقعا شوخیت گرفته؟
‫- گفت خداحافظ؟ ‫- نذار از اینجا بره.
‫- ایوان! ‫- وای خدای بزرگ!
‫- گارنیک! ‫- ایوان، این دیگه چه کاریه؟!
‫عه. اِم...
‫برو کنار ببینم کسکش.
‫ایوان!
‫برو کنار ببینم کسکش کثافت مادرجنده.
‫- ولی شما... ‫- دستت بهم نخوره کثافت!
‫نه. نه، نه، نه.
‫وایستا!
‫ایوان! ایوان!
‫- دستت بهم نخوره! ‫- آروم باش. آروم باش.
‫- چیزی نیست. ‫- خودت آروم باش کسکش.
‫جریان چیه؟
‫لطفا یکی با من حرف بزنه!
‫- دستت بهم نخوره مادرجنده! ‫- نه، فقط...
‫چه مرگته کسکش؟
‫- آروم باش. عه. ‫- مادرجنده!
‫همه‌چی مرتبه؟
‫چی؟
‫خیلی تحسین‌برانگیزه.
‫- خیلی‌خب... ‫- جلو نیا کسکش!
‫نه، نه. چی؟ ‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫بذارش. خیلی بده.
‫- فقط بشین. ‫- جرئت داری بیا جلو کسکش.
‫جرئت داری یه قدم دیگه بیا جلو مادرجنده.
‫نه. فقط... من نمی... ‫بهت دست نمی‌زنم.
‫نه، نه، نه، نه، نه! ‫نرو.
‫چیزی نیست.
‫کافیه بذاریش... وای!
‫وایستا.
‫خواهش می‌کنم وایستا.
‫وایستا، خواهش می‌کنم.
‫نه، نه. وایستا.
‫وایستا. وایستا، خواهش می‌کنم.
‫گارنیک، چیکار می‌کنی؟
‫داری می‌کشیش؟
‫- بس کن! ‫- پشم‌هام!
‫ایوان باز داره قشقرق به پا می‌کنه، ها؟
‫وایستا. چیزی نیست.
‫اگه بس نکنی...
‫می‌بندمت!
‫من رو نمی‌بندی مادرجنده!
‫ولم کن کسکش!
‫واقعا روانی‌ای.
‫آهای. آهای!
‫کمکم کن! بهم حمله کرده.
‫چه بلایی سرش میاری داداش؟
‫ولم کن کسکش! ‫یکی کمکم کنه!
‫- منظورت چیه؟ ‫- ازم جداش کن!
‫منظورت چیه؟ خودت گفتی نذارم بره، ‫من هم دارم نمی‌ذارم بره.
‫باشه، ولی چرا داری می‌بندیش؟
‫ولی بدجوری روانی شد،
‫داشت بالا و پایین می‌پرید.
‫- دیگه می‌خواستم چیکار کنم؟ ‫- کمکم کن!
‫- چرا دست رو دست گذاشتی؟ ‫- ایگور، چه غلطی می‌کنی پسر؟
‫جاشمعی سمتم پرت کرد.
‫بیا پاش رو ببندیم.
‫نه، نه، نه، نه! خواهش می‌کنم، ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم نبند.
‫پاش رو نمی‌بندیم، ولش کن!
‫ولم کن کسکش کثافت.
‫- کسکش حرومزاده کثافت. ‫- فرار می‌کنه داداش. قول می‌دم.
‫کجا فرار می‌کنه؟
‫ما دو تا مرد گنده اینجاییم. ‫یه تخته‌ات کج شده؟
‫خیلی‌خب.
‫- ای مادرجنده روانی! ‫- آهای.
‫به نفعته بهم نزدیک نشی کسکش!
‫وایستا، وایستا. گوش کن. ‫جایی نمی‌ری.
‫برگرد. لطفا برگـ...
‫فرار می‌کنه‌ها!
‫آهای، وایستا.
‫بگیرش!
‫ولم کن کسکش!
‫بذارم زمین مادرجنده!
‫پشم‌هام!
‫- چه گهی می‌خوری پسر؟ ‫- داره گاز می‌گیره پسر.
‫کسکش!
‫زود باش، پاش رو ببند.
‫چی؟ چه‌جوری؟
‫ای مادرجنده!
‫- پشم‌هام! ‫- یعنی چی چه‌جوری؟
‫مادرجنده کثافت.
‫- کسکش بی‌شعور ‫- یه‌جوری ببند دیگه.
‫با چی؟
‫یه چیزی بردار!
‫نه، نه. برندار، برندار.
‫نه، نه، نبند. من اصـ...
‫من اصلا نمی‌دونم جریان چیه.
‫من کاری نکردم. ‫من رو نبند.
‫فرار نمی‌کنم. قول می‌دم.
‫آروم شدم. ‫هیچ کاری نمی‌کنم.
‫فرار نمی‌کنم.
‫لازم نیست من رو ببندین.
‫نه‌خیر مادرجنده. ‫لازم نیست من رو ببندین.
‫- آروم باش. گوش کن، گوش کن. ‫- آرومم. آرومم.
‫پدر ایوان می‌خواد این ازدواج لغو بشه.
‫تو همین‌جا می‌مونی و لغوش می‌کنی.
‫شنیدی که رئیسم چی گفت.
‫کیرم دهن رئیست.
‫به خدای بزرگ قسم می‌خورم!
‫گارنیک، چقدر احمقی کسکش!
‫وای کیرم توش.
‫فقط می‌خوام بدونم جریان چیه.
‫یکی خیر سرش بگه چه خبره دیگه.
‫فرار نمی‌کنم. ولم کن.
‫ای بابا، شکسته.
‫گمون کنم دماغم رو شکوند.
‫آره. خوشحالم دماغت رو شکوندم کسکش!
‫زنیکه عوضی، دماغم رو شکوندی!
‫عه؟ دفعه بعدی با لگد ‫می‌زنم تو تخمت کسکش!
‫ای خدا، ولم کن!
‫گارنیک، خنگ خدا، با من حرف بزن!
‫بازم کن دیگه مادرجنده!
‫الو؟ گارنیک؟
‫- یه لحظه وایستا توروس. وایستا. ‫- آشغال گه.
‫وایستم؟
‫کسکش روانی.
‫- بازم کن کسکش. ‫- وایستا دیگه! پشم‌هام.
‫- من که تقلا نمی‌کنم. ‫- اگه ریده باشین توش...
‫اگه ریده باشین توش...
‫گارنیک! مادرجنده...
‫بازم کن.
‫تقلا نمی‌کنم.
‫فرار نمی‌کنم. ‫بازم کن دیگه کسکش.
‫نه.
‫ولش نکن.
‫قسم می‌خورم...
‫وای، بدجوری به گا رفتی.
‫زندانی می‌شی.
‫یختون کجاست؟
‫خیلی مشتاقم ایوان ببینه ‫چه بلایی سرم آوردی.
‫پولدارها یخ ندارن؟
‫ایوان که گذاشت از خونه رفت.
‫نرفته.
‫می‌ره کمک بیاره.
‫گمون نکنم.
‫گارنیک!
‫آشغال عوضی.
‫آره، شرط می‌بندم خوشت میاد، ها؟
‫آره، خوشت میاد مریض روانی؟
‫مطمئنم داری تحریک می‌شی.
‫کسکش روانی.
‫تور، کجایی؟
‫همین‌جام کیرخر خور.
‫دروازه رو باز کن.
‫باشه قربان، ولی ایوان همین الان...
‫دروازه رو باز کن کسکش!
‫تقلا نمی‌کنم. ولم کن.
‫نه.
‫هیچ‌جایی نمی‌ری.
‫تحت هیچ شرایطی جایی نمی‌ری.
‫جفتتون بابت این کارتون می‌میرین!
‫من خیر سرم زن ایوانم!
‫وانیا؟
‫عه، اون کسکش ارمنی ‫که پشت خط بود تویی؟
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫رئیس کله‌گنده کسکشتون همینه؟
‫- اینجا چی شده؟ ‫- کار خودش بود.
‫آهای جناب.
‫می‌شه به این کسکش بگی ‫بازم کنه؟
‫- چی؟ ‫- آره، کار خودشه.
‫- آهای. ‫- ایوان کجاست؟
‫ایوان فرار کرد.
‫- چرا هیچ کسکشی جوابم رو نمی... ‫- فرار کرد؟
‫عذر می‌خوام آقا. آهای.
‫- جلوش رو نگرفتین؟ ‫- سعی کردم،
‫ولی بعدش زمین یخ زده بود.
‫- سعی کردم جلوش رو بگیرم. ‫- آهای!
‫- سعی کردی؟ ‫- آهای!
‫- یه کسکشی به من گوش بده. ‫- سعی کردی؟ نباید سعی کنی.
‫باید طرف رو بگیری. ‫«سعی کردم» یعنی چی؟
‫- یعنی چی؟ من که نمی... ‫- یعنی رفته؟
‫من که حق ندارم به اون مادرجنده دست بزنم.
‫- عذر می‌خوام! آهای! ‫- خفه‌خون مرگ بگیر!
‫نه‌خیر، ولم کنین کسکش‌ها.
‫به این بابا بگو ولم کنه کسکش.
‫چیکار می‌کردین؟
‫- تو رئیسشونی؟ ‫- چرا گذاشتین بره؟
‫- رئیس کسکششون تویی؟ ‫- چیه؟ خودش بهم گفت بهش دست نزنم...
‫- به این کسکش بگو ولم کنه. ‫- و با این دختره درگیر بودم.
‫کثافت... عذر می‌خوام.
‫کسکش‌های مادرجنده.
‫- لطفا پیغام بذارین... ‫- جواب نمی‌ده.
‫جواب نمی‌ده.
‫آهای کله کیری.
‫معلومه که جواب نمی‌ده.
‫می‌شه به این مادرجنده بگی ولم کنه؟
‫چرا روت افتاده پسر؟ ‫جریان چیه؟
‫نمی‌دونم جریان چیه.
‫می‌شه لطفا بهش بگی بازم کنه؟
‫- چرا روت نشسته؟ ‫- نگهش داشتم!
‫لطفا بذارش پایین.
‫- نه، نذارش پایین. ‫- آره، من رو بذار پایین کسکش.
‫نه، نذارش پایین.
‫لطفا به این کسکش بگو ‫من رو بذاره پایین.
‫بذارش پایین.
‫- چرا اون‌جوری گرفتیش؟ ‫- آخ.
‫- نه، نه، نه. مواظب باش داداش. ‫- پشم‌هام. پشم‌هام!
‫- مواظب باش. ‫- چرا...
‫حالا می‌شه به این کسکش بگی ‫بازم کنه؟
‫چرا این‌جـ... چرا... ‫چرا دستش رو بستین؟
‫- بازم کن. ‫- ببین.
‫چیه؟ از این دخترک می‌ترسین؟
‫می‌شه به این کسکش بگی بازم کنه؟
‫یه پا حیوانه.
‫این که یه دخترک عادیه! ‫یعنی...
‫- جفتتون رو زده؟ ‫- عین دخترها دعوا نمی‌کنه.
‫- می‌رم گوشیم رو بردارم. ‫- می‌شه بازش کنی؟
‫اگه بازش کنی، ‫من می‌رم داداش.
‫خیلی مسخره است پسر. ‫بازش کن.
‫- شرم‌آوره. ‫- باز هم حمله می‌کنه.
‫- بازش نکن. ‫- ولی به هدفت نمی‌رسی،
‫آخه افسار گسیخته است.
‫- کیرم دهنت. ‫- یه پا حیوانه داداش.
‫- از من بشنو. ‫- نه‌خیر، این‌ها عین سگ...
‫- دروغ می‌گن. ‫- خیلی‌خب، ببین چی می‌گم.
‫گوشیت کجاست؟ ‫می‌شه لطفا گوشیت رو بهم بدی؟
‫گوشیم تو اون یکی اتاقه.
‫اگه بازم کنین، ‫می‌رم گوشیم رو میارم.
‫- باید بازم کنین. ‫- کجاست؟
‫تو کدوم اتاقه؟ ‫اونجاست؟ می‌شه...
‫لطفا برو گوشیش رو بیار.
‫نه، خودم می‌رم گوشیم رو بیارم. ‫خودم گوشیم رو میارم...
‫- و به وانیا زنگ می‌زنم. ‫- من بازت می‌کنم.
‫- یه دقیقه وایستا. ‫- نه! نه، بازش نکن!
‫فقط گوشیت رو لازم دارم ‫که به ایوان زنگ بزنم.
‫- می‌دونم، ولی خودم گوشیم رو میارم. ‫- برو گوشیش رو بیار دیگه!
‫بیا یه لحظه آروم باشیم.
‫- مواظب باش. ‫- یه لحظه آروم باش.
‫- فقط آروم باش. ‫- من آرومم.
‫- من که تکون نمی‌خورم. ‫- گوش کن ببین چی می‌گم.
‫خیلی‌خب، ببین، ‫الان اتفاق خیلی مهمی افتاده.
‫خیلی مهمه.
‫خب؟ باید همکاری کنی. ‫به پات می‌افتم.
‫افرادت اومدن اینجا.
‫ایوان رو از خونه بیرون کردن.
‫من رو بستن. ‫بهم حمله کردن.
‫اون مادرجنده من رو ‫به زور روی پاش نشونده بود.
‫واقعا دیوانه‌این.
‫خیلی شرمنده‌ام که این‌جوری شد، خب؟
‫خیلی شرمنده‌ام؛
‫ولی الان حتما باید بهش زنگ بزنیم، خب؟
‫بیا. لطفا کمکم کن.
‫شماره‌اش تو گوشیت هست؟
‫آره، «شوهر» ذخیره شده.
‫خیلی‌خب. آره.
‫«شوهر.»
‫زنگ بزنیم.
‫لطفا پیغام بذارین...
‫رفت رو پیغام‌گیر.
‫واقعا چه شوهر خفنی داری.
‫اول قالت گذاشت، ‫الان هم جوابت رو نمی‌ده.
‫چقدر هم که ازدواجتون واقعی بوده.
‫فرار کرده و رفته.
‫پسرک آشغال عوضی.
‫من نمی‌دونم چه ماجرای...
‫خانوادگی کسشعری دارین،
‫ولی من و ایوان ازدواج کردیم، خب؟
‫ازدواجمون واقعیه ‫و من طلاق نمی‌گیرم.
‫این ازدواج واقعی نیست.
‫خیلی هم ازدواجمون واقعیه.
‫خب؟ داریم فسخش می‌کنیم،
‫تو هم این وسط حق نظردهی نداری.
‫غلط نکنم من زنشم،
‫پس قطعا حق نظر دهی دارم.
‫اصلا و به هیچ وجه.
‫گوش کن چی دارم بهت می‌گم.
‫شما غیرقانونی ازدواج کردین،
‫ازدواجتون هم جعلیه...
‫- که در اسرع وقت فسخ می‌شه. ‫- جعلیه؟
‫نه، ما دو تا آدم عاقل و بالغیم ‫که قانونا زن و شوهر شدیم،
‫جنابعالی هم هیچ گهی نمی‌تونی بخوری.
‫نه! ایوان داشت خودش و تو رو بازی می‌داد!
‫- تمومش کن دیگه. ‫- نه خیرم.
‫- تو که از زندگی ما خبر نداری. ‫- جدا؟
‫کجا آشنا شدین؟ ها؟
‫- کی آشنا شدین؟ ‫- تو کلوپ لختی بودن.
‫دارم بهت می‌گم این پسره رو نمی‌شناسی.
‫خوب هم می‌شناسم.
‫این پسره رو نمی‌شناسی. ‫گوش کن به حرفم.
‫- چرا. خوب هم شوهرم رو می‌شناسم. ‫- نه، نمی‌شناسی.
‫ایوان کارش همینه.
‫از وقتی شیش سالش بود من دارم...
‫- کثافت‌کاری‌هاش رو جمع می‌کنم. ‫- به خدا همینه.
‫حالا خانواده‌اش می‌زنن من رو می‌کشن و...
‫خانواده من دیگه باهام حرف نمی‌زنن.
‫پدرسگ بی‌شرف.
‫تازه مراسم تعمیدت رو ‫به خاطر این کسکش ول کردی.
‫- همون رو بگو. ‫- به خدا قسم.
‫من عاشق شوهرمم، ‫می‌خوام تا آخر عمرم کنارش باشم.
‫نه، از این زرت و پرت‌ها نکن.
‫زرت و پرت الکی نکن. ‫عاشقش نیستی.
‫نه تو عاشق اونی، ‫نه اون عاشق توئه.
‫فهمیدی؟ بکن تو کله‌ات.
‫کاش زودتر اون روز برسه ‫که از ایوان بچه‌دار می‌شم.
‫تازه گمونم همین الان هم حامله‌ام.
‫واقعا امیدوارم حرفت دروغ باشه،
‫وگرنه مجبور می‌شیم ‫به اون هم رسیدگی کنیم.
‫- به جان عزیزم قسم. ‫- تو خیلی گه می‌خوری!
‫- خوب هم می‌کنیم. ‫- همین الان بهتون می‌گم...
‫دستم رو باز کنین و از خونه‌ام برین،
‫- وگرنه ازتون شکایت می‌کنم. ‫- از خونه‌ی تو بریم؟
‫- آره، خونه‌ی منه. ‫- اینجا حتی خونه‌ی ایوان نیست.
‫خونه مال پدرشه.
‫دار و ندار ایوان مال پدرشه.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫ایوان هیچی نداره.
‫اون تختی که روش سکس می‌کنین رو دیدی؟
‫اونجا اتاق مامان و باباشه.
‫می‌دونی اتاق ایوان کدومه؟
‫در ته راهرو می‌شه که روش ‫پوستر و برچسب سفینه فضایی داره.
‫می‌دونی چرا؟
‫- می‌خوای بگم چرا؟ ‫- بگو چرا دیگه.
‫تو که می‌خوای حرفت رو بزنی...
‫چون بچه‌ای بیش نیست! ‫دلیلش اینه
‫بچه‌ی اسکل.
‫نمی‌فهمی قضیه چیه. ‫ازدواج با یکی مثل تو...
‫آبروی خانواده‌اش رو برده.
‫اگه حتی لحظه‌ای خیال کردی ‫قراره با هم بمونین،
‫تو خواب و خیال سیر می‌کنی.
‫تازه اگه کمکم نکنی ‫این اوضاع رو درست کنم،
‫منم که ازت شکایت می‌کنم.
‫آره.
‫- می‌دم بازداشتت کنن. ‫- بازداشتم کنن؟
‫آره.
‫- خیلی خنده‌دار بود. ‫- تو بخند.
‫- به چه اتهامی؟ ‫- چه اتهامی؟
‫- آره. ‫- بذار بگم چه اتهامی.
‫- ورود بدون اجازه. ‫- «بدون اجازه»؟
‫شیادی، کلاهبرداری.
‫- سرقت. ‫- سرقت؟!
‫- آره، سرقت. ‫- تعرض.
‫اصلا این پرونده عین روز روشنه.
‫دختر تن‌فروش حیله‌گر با ایوان ‫ازدواج می‌کنه، یعنی...
‫فریبش می‌ده تا باهاش ازدواج کنه...
‫تا بتونه خانواده پولدارش رو تیغ بزنه.
‫- تموم شد. ‫- اوهوم. گل گفتی.
‫تازه مطمئنم سابقه‌دار هم هستی. ‫پس دیگه...
‫قطعا همین بوده.
‫آره. یک، دو، سه، میفتی زندان.
‫- راحت. ‫- آره.
‫ایوان ازم خواستگاری کرد.
‫می‌خواست ازدواج کنه.
‫خودش انگشتر تو دستم انداخت.
‫- این رو می‌بینی؟ ‫- انگشتر کجا بود؟
‫همون پسره برام انگشتر ‫چهار قیراطی خرید.
‫این هم به نظرت جعلیه مادرجنده؟
‫لابد تا حالا انگشتر به این گرونی ‫توی زندگیت ندیدی، نه؟
‫انگشتر رو از دستش در بیار.
‫- نه. نه. ‫- درش بیار.
‫انگشتر خودمه. ایوان بهم داده.
‫انگشتر وامونده رو بده!
‫- که چی بشه؟ ‫- مگه تو خوابت ببینی.
‫- انگشتر وامونده رو بگیر! ‫- دستت بهم بخوره جیغ می‌زنم مادرجنده.
‫دستت بهم نمی‌خوره.
‫می‌گم انگشتر رو از دختره بگیر.
‫- حواستون باشه‌ها. ‫- پاهاش رو بگیر.
‫بپا نزنه داداش.
‫این انگشتر از اموال زاخاروفه.
‫- کسکش‌ها! کسکش‌ها! ‫- خفه شو. خفه شو.
‫تجاوز!
‫عه، عه. جیغ نزن.
‫چـ... چی داره می‌گه؟
‫- تجاوز! تجاوز! ‫- خفه شو. خفه‌خون بگیر.
‫داره می‌گه تجاوز؟ داره...
‫چی؟ چی؟ می‌گم خفه شو!
‫نکن، گاز می‌گیره.
‫- آخ! ‫- اصلا نزدیکش نشو.
‫دهنش رو ببند تا یکی ‫به پلیس شکایت نکرده!
‫- با چی؟ ‫- فقط یه‌جوری خفه‌اش کن!
‫چطوری؟ پارچه لازمه!
‫مادرجنده!
‫خفه‌خون مرگ بگیر.
‫جیغ نزن.
‫تو رو خدا جیغ نزن.
‫تو رو خدا جیغ نزن!
‫صبح اول وقت از این قاضیه...
‫وقت می‌گیری بریم پیشش.
‫وگرنه رابطه‌ی شرکتت ‫با این خانواده قطع می‌شه.
‫تموم شد و رفت.
‫نه، نه... واسه من «تلاش» نکن.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫آره.
‫بیا بریم. باید از زیر زبون ‫این جنده حرف بکشیم.
‫حالا آروم شدی؟
‫عین آدم رفتار می‌کنی؟
‫مواظب باش.
‫باور کن درکت می‌کنم.
‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی.
‫داری می‌گی این کثافت بهت خیانت کرده.
‫می‌دونی چیه؟ ‫این وسط به من هم خیانت کرده، خب؟
‫به من هم کرده.
‫می‌بینی؟
‫به همه‌مون خیانت کرده.
‫چون یه بچه‌ی لوسه که نمی‌خواد بزرگ شه.
‫دقیقا.
‫ما رو قاطی این کثافت‌کاری کرده...
‫که باید با هم درستش کنیم.
‫متوجهی؟
‫ولی می‌خوام کمکت کنم.
‫خب؟ می‌خوام کمکت کنم.
‫این‌طور که معلومه ازدواجتون ‫واسه گرین کارت بوده.
‫در این صورت ایوان باید بهت ‫هزینه‌ی ازدواج گرین کارت رو بده.
‫منصفانه‌اش همینه.
‫بعد از اینکه ازدواجتون فسخ شد،
‫حتما مبلغ ده هزار دلار رو ‫نقدا بهت پرداخت می‌کنم.
‫هوم؟
‫می‌خوام پارچه رو بدم پایین، ‫ولی جیغ نمی‌کشی‌ها، باشه؟
‫اگه جیغ بکشی دوباره می‌ذارم سر جاش.
‫فهمیدی؟
‫ده هزار دلار.
‫ته پولیه که این وسط گیرت میاد عزیز جان.
‫نظرت چیه؟
‫می‌خوام قبل از موافقتم ‫با ایوان صحبت کنم.
‫باشه. حتما.
‫همه‌مون می‌خوایم با ایوان حرف بزنیم.
‫خواسته‌ی همه‌مون یکیه.
‫خب دیگه. ‫خبر مرگمون بریم ایوان رو پیدا کنیم.
‫باشه، ولی من رو ببین.
‫من رو نگاه کن.
‫بعد از اینکه ایوان رو پیدا کردیم... ‫که حتما می‌کنیم...
‫ازدواجتون رو که فسخ کردیم... ‫که اون هم می‌کنیم...
‫با ده هزار دلار می‌ری پی کارت...
‫دیگه پشت گوشت رو دیدی، ایوان رو دیدی.
‫متوجه شدی؟
‫باشه.
‫بازش کن.
‫گواهی ازدواج و پاسپورتشون رو برداشتی؟
‫ببخشیدها، می‌خوام لباس بپوشم.
‫می‌شه وارد حریم خصوصیم نشی؟
‫آنورا میخیوا؟
‫آنی. اسمم آنیه.
‫اینجا نوشته آنورا.
‫می‌دونم، ولی همه آنی صدام می‌کنن.
‫- ممنون. ‫- خب، سوار شو.
‫کار من تموم شد؟
‫تا پیداش نکردیم پیشمون هستی. ‫سوار شو.
‫وایستا، این چرا... ‫این چرا داره عقب می‌شینه؟
‫من کنار این روانی کسخل نمی‌شینم.
‫- می‌شه من جلو بشینم؟ ‫- روانی کسخل خودتی.
‫آره، برو جلو بشین.
‫نمی‌خوام کنار تو بشینم.
‫من هم نمیام کنار تو بشینم.
‫اصلا باورم نمی‌شه.
‫کلارا، بیا اینجا.
‫امروز یه‌مقدار باید بیشتر کار کنی.
‫بگیر این هم اضافه مزدته. ‫صداش رو در نیار.
‫یعنی قراره اونجا باشه؟
‫خبر مرگم از کجا بدونم؟
‫بهتره باشه.
‫تکون بخور دیگه!
‫باید برم بیمارستان...
‫نه، چیزیت نیست. ‫الکی دلواپس نشو.
‫نه، حالم بده داداش.
‫حس می‌کنم... ‫ضربه‌مغزی خفیف شدم.
‫- ببخشید که... ‫- برو دیگه!
‫برو! برو!
‫تو خونه اون‌طوری گرفته بودمت.
‫- من که نمی‌دونستم... ‫- نمی‌خوام باهام حرف بزنی، خب؟
‫تو هم سر به سرش نذار دیگه!
‫سرم داره می‌ترکه داداش.
‫اصلا نمی...
‫خفه شو گارنیک!
‫- وای خدا... ‫- با این وضع رانندگیت...
‫حتما تا اونجا تصادف می‌کنیم.
‫- می‌خوای خودت رو بکشی؟ ‫- تو رو خدا خفه شو.
‫نزدیک بود بزنی به پیرزنه.
‫مگه تو از رانندگی چی سرت می‌شه؟
‫- چی سرت می‌شه؟ ‫- خودت خفه شو بابا.
‫- کل مسیر... ‫- دم خونه من نگه دار...
‫- یه‌بند داری غر می‌زنی... ‫- یه چیزی بدم انقدر نق نزنه...
‫- که رو صورتت خط افتاده. ‫- چی می‌خوای بهش بدی؟
‫- از تو سوسول‌تر توی زندگیم ندیدم. ‫- هر چی لازم بشه دارم.
‫فقط همه رو یه‌جا نخور.
‫این چه وضعشه؟
‫باشه، بریم. مهم نیست.
‫- پیاده شید. ‫- پیاده شو.
‫زود باشین دیگه.
‫سریع‌تر بیاین.
‫[ترن هوایی گردباد]
‫[غذاخوری دختر پال]
‫[بستنی نرم - بستنی کره پیکن]
‫- سلام کریستال. ‫- سلام آنی.
‫می‌گم، تو امروز وانیا رو ندیدی؟
‫- نه، چطور؟ چیزی شده؟ ‫- ندیدی؟
‫عه، نه. چیزی که نشده.
‫می‌شه بی‌زحمت یه زنگ بهش بزنی؟
‫می‌شه بگی قضیه چیه؟
‫فقط می‌خوام تو بهش زنگ بزنی.
‫می‌شه لطفا زنگ بزنی؟
‫- اِم... ‫- انقدر سین‌جیم نکن.
‫گوشیت رو بردار زنگ بزن.
‫باشه. تام؟
‫- تام، آنی اومده... ‫- خانم؟
‫- سلام تام. ‫- چطوری آنی؟
‫تو امروز وانیا رو ندیدی؟
‫نه، ندیدمش.
‫اِم، مثلا به تو زنگ زده یا پیام داده؟
‫نه، اصلا. هیچی نگفته.
‫خب، می‌شه بی‌زحمت تو بهش زنگ بزنی؟
‫- وایستا ببینم. این‌ها کی باشن؟ ‫- رفیق، می‌شه...
‫- چیزی نیست. فقط... ‫- می‌شه به ایوان زنگ بزنی؟
‫- همه‌چی روبه‌راهه؟ ‫- قضیه چیه؟
‫- هیچی نشده. ‫- چرا من به ایوان زنگ بزنم؟
‫گوشیت رو بردار بهش زنگ بزن.
‫نمی‌خوام زنگ بزنم. شما چیکاره‌ای؟
‫من چیکاره‌ام رو ول کن. ‫فقط بهش زنگ بزن.
‫چرا ول کنم؟ همین‌طوری که...
‫- گوشیم رو نمی‌دم به ایوان زنگ بزنی. ‫- گوش کن.
‫ایوان کلی دردسر درست کرده. ‫باید پیداش کنیم.
‫آهای، آهای. به نفعتونه یکیتون ‫ایوان رو بیاره روی خط.
‫«بیاریم روی خط»؟
‫- «روی خط»؟ ‫- تو به چی می‌خندی؟
‫- این‌ها کی هستن برداشتی آوردی؟ ‫- می‌گم به چی می‌خندی؟
‫دارم می‌گم زنگ بزن ایوان. ‫چیش خنده‌داره؟
‫واسه خودت داستان نساز. ‫وگرنه برمی‌گردم...
‫- چنان روزگارت رو... ‫- داستان می‌خوای...
‫بگو برات سر هم کنم مادرجنده.
‫- آخه چرا؟ ‫- به نفعته بی‌خیال بشی.
‫- زود بزنین به چاک. ‫- گفتم این کار رو نکن.
‫- بزنین به چاک. ‫- تام.
‫چیه داداشم؟ گردنت کلفته؟
‫می‌خوای با این چیکار کنی؟
‫واسه اینه اگه گم نشی بیرون ‫قلم پات رو بشکنم.
‫- گفتم به نفعته بی‌خیال بشی. ‫- تام.
‫پس گوشیت رو بردار بهش زنگ بزن.
‫- عه، عه، عه، عه. ‫- تام.
‫بزن به چاک بابا.
‫بزن همه‌چی رو خرد کن.
‫- چه مرگته کسکش؟ ‫- پشم‌هام، پشم‌هام، پشم‌هام...
‫بهش بگو نزنه! چه مرگتونه؟!
‫- بدبخت شدم. ‫- همین الان زنگ بزن ایوان!
‫- مگه شما آدم نیستین؟ ‫- باشه، باشه.
‫- تو رو خدا آروم باش. ‫- باورم نمی‌شه.
‫- کثافت. ‫- به گا رفتم.
‫بذار رو بلندگو.
‫به گای سگ رفتم.
‫لطفا پیغام بذارید تا...
‫- گوشی تو کجاست؟ ‫- وایستا داداش.
‫خواهشا دیگه چیزی رو نشکن، خب؟
‫- زنگ بزن. ‫- شما چتونه؟!
‫- بذار رو بلندگو. ‫- بفرما. بفرما.
‫فقط چیزی رو نشکنید.
‫نمی‌خواد جواب بده. ‫نمی‌خواد گوشی رو جواب بده.
‫- می‌دونم دیگه. می‌دونم. ‫- لطفا پیغام بذارید تا...
‫پدرسگ نمی‌خواد جواب بده.
‫بقیه رفیق‎هاش کجان؟
‫پیش الکسه؟
‫الکس الان سر کاره.
‫- پیش الکس که نرفته. ‫- کجا کار می‌کنه؟
‫تو رستوران تاتیانا.
‫- پشم‌هام. ‫- بریم.
‫نه. وای نه.
‫این چه وضعشه؟
‫- کله پدرتون سگ رید. ‫- تو کجا می‌ری؟!
‫- سمت ماشین. ‫- پنج دقیقه پیاده راهه.
‫نه، نه، نه. ‫تا اونجا پیاده نمیام.
‫- خب با ماشین می‌ریم. ‫- نمی‌بینی هوا سرده؟
‫حوصله ندارم دنبال جا پارک بگردم!
‫- بیاین بریم. ‫- چرا با ماشین نریم؟
‫می‌گم همین‌جاست. بیاین.
‫- تکون بخورین. زود باشین. ‫- بابا داریم می‌میریم از سرما. من رو ببین.
‫از عمد داری عذابمون می‌دی؟ ‫آخه این چه کاریه؟
‫[تاتیانا گریل]
‫این که خیلی بیشتر از پنج دقیقه بود.
‫سلام.
‫میز چهار نفره می‌خواین؟
‫الکس هست؟ الکس.
‫الکس؟
‫گفتن اینجا کار می‌کنه.
‫- کمک سرآشپز؟ ‫- آره.
‫- بریم. ‫- نه، وایستین. اجازه بدین.
‫- شما اجازه ندارین... ‫- کارت خوبه، آفرین.
‫می‌دونن دارن چیکار می‌کنن. ‫آروم باش.
‫- وای خدا. الکس. ‫- سلام آنی!
‫- وانیا رو ندیدی؟ ‫- نه. جریان چیه؟
‫دنبال وانیا می‌گردیم. ‫مشکل خانوادگی پیش اومده.
‫- ایوان رو دیدی؟ ‫- این‌ها کیه آوردی؟
‫- پرسیدم ایوان رو دیدی؟ ‫- نه.
‫- آخه اخراجم می‌کنن. ‫- نه، هیچی نمی‌شه.
‫هیچی نمی‌شه. نگران نباش. ‫اصلا نگران نباش.
‫- می‌شه بهش زنگ بزنی؟ ‫- ندیدمش.
‫- واقعا زنگ بزنم؟ ‫- آره، زنگ بزن.
‫آره، تو رو خدا زنگ بزن. ‫تو رو خدا.
‫شما بازیگری؟ جایی ندیدمت؟
‫- ها؟ ‫- نه، بازیگر نیستم.
‫جدی؟ آخه خیلی خوشگلی.
‫کجایی هستی؟
‫یه لحظه گوشیت رو بده. یه لحظه.
‫وانیا پیداش نیست.
‫امروز باهاش حرف زدی؟
‫نه، ندیدمش.
‫لابد خونه است.
‫نه، خونه که نیست. ‫تام و کریستال هم...
‫امروز ندیدنش.
‫می‌شه گوشیم رو بگیرم؟
‫ممنون.
‫- عکس ایوان رو می‌خوام. ‫- خب؟
‫از شوهرت توی گوشیت عکس که داری.
‫نه، گوشیم رو که بهت نمی‌دم.
‫یه لحظه گوشیت رو می‌خوام.
‫- فقط می‌خوام ببینم... ‫- نه، اصلا می‌دونی چیه؟
‫یه بار دیگه بهم دست بزنی ‫به خدا جیغ می‌کشم.
‫هیس، هیس. بسه، بسه.
‫برو تو اینستاگرام.
‫سن و سال من رو ببین. ‫اینستاگرامم کجا بود؟
‫حرف‌ها می‌زنی.
‫اگه نرین برای من دردسر می‌شه. ‫خواهش می‌کنم.
‫بیا، بیا. پیدا کردم.
‫- آقایون. ‫- خیلی‌خب.
‫- آنی، جـ... جریان چیه؟ ‫- داریم دنبال...
‫داریم دنبال وانیا می‌گردیم. ‫نمی‌دونیم کجاست.
‫این یارو کسخل ردیه بابا.
‫بسیارخب، ممنون. کجا...
‫کجا می‌رین؟
‫به نظرت ممکنه پیش داشا باشه؟
‫مگر اینکه رفته باشه باهاما...
‫با اون بکن جدیدش.
‫یه لحظه آهنگ رو قطع کن. ‫آهنگ رو قطع کن.
‫ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫اگه می‌شه می‌خواستم ‫یه دقیقه وقتتون رو بگیرم.
‫دنبال بچه گم‌شده می‌گردیم. ‫طفلکی حالش هم بده.
‫الان عکسش رو بهتون نشون می‌دم.
‫هر اطلاعاتی داشته باشین ‫ممکنه بهمون کمک کنه.
‫پول رو ما می‌دیم، ‫توجهش رو این می‌خواد؟
‫کوچیک همه‌تونم، ‫ولی حال این پسر خیلی خرابه.
‫خواهشا اگه دیدینش بهمون بگین.
‫مطمئنی ندیدیش؟
‫یه نخ سیگار بده.
‫اینجا دارم از سرما یخ می‌زنم، ‫آقا سیگار هم می‌خواد.
‫توروس، آخه واقعا...
‫اگه گردنت رو نپوشونی سرما می‌خوری.
‫چرا این رو آوردی؟
‫واسه چی این رو برداشتی آوردی؟
‫که دوباره باهاش دهنم رو ببندی؟
‫مادرجنده.
‫به کیرم. شال‌گردن رو بده.
‫نه! نه! نه!
‫به خدا قسم!
‫آهای! آهای! این ماشین منه!
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫- نه، نه، نه. ‫- داداش، دیگه بکسل کردم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- بکسل شده.
‫باید ببرم. باید تحویل بدم.
‫- ماشینم رو نبر. ‫- بی‌خیال شو.
‫ماشین منه.
‫ببین چی می‌گم. ‫تقصیر خودته، خب؟!
‫عین گاو وسط خیابون پارک کردی، خب؟
‫داداش یه گوشه پارک کردم دیگه!
‫اینجا که تابلو نبود.
‫- پول می‌دم. چقدر بدم؟ ‫- ببین چی می‌گم.
‫- صد دلار؟ دویست دلار؟ سیصد دلار؟ ‫- ببین، برو اداره...
‫- باهاشون صحبت کن. ‫- پول رو بگیر.
‫- برو صحبت کن ببین... ‫- پول رو بگیر.
‫پس برو گمشو کسکش. ‫بزن به چاک.
‫- کسکش با کی بودی؟ ‫- با توی کسکش.
‫چه وضعشه؟ من اعصاب ندارم‌ها.
‫- ببین. ‫- گمشو کنار می‌خوام رد شم.
‫از ماشین پیاده می‌شی یا نه؟!
‫خودت خواستی دیگه.
‫کلا دو هفته است تو این کارم داداش!
‫چه غلطی می‌کنی؟ ‫ناموسا شوخیت گرفته؟!
‫این چه کاریه می‌کنی؟!
‫- پشم‌هام بریزه. ‫- یا خدا!
‫دیوانه شدی؟
‫تقصیر خودته. تقصیر خودته.
‫- کسکش! ‫- سوار شید!
‫- زود! زود! ‫- کونت رو پاره می‌کنم.
‫شماره پلاکت رو برداشتم.
‫سوار ماشین بشین ‫کونتون رو پاره می‌کنم.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫چه گهی دارین می‌خورین؟!
‫کسکشه هر چی روسه!
‫یا خدا.
‫شما جماعت دیگه کسخلتون در رفته.
‫تا صبح هم طول بکشه...
‫از زیر سنگ هم شده ‫این توله سگ رو پیدا می‌کنم.
‫به ارواح خاک مادرم قسم...
‫این چه کار کس‌شعری بود کردی؟
‫زود باش، یه چیزی بگو. ‫یه حرف مفید بزن.
‫- یه جا رو بگو... ‫- نمی‌دونم.
‫- فکر کن. فکر کن. کجاست؟
‫بازی... بازی دوست داره.
‫نمی‌دونم. شاید تو گیم‌نتی ‫آرکیدی چیزی باشه.
‫زود باش دیگه. ‫خوابت نبره پسر.
‫رفقا، شما این پسره رو ندیدین؟
‫شما وانیا زاخاروف رو دیدین؟
‫بچه‌ها، شما این پسره رو دیدین؟
‫وای! سالن بیلیارد.
‫اونجا... اونجا سالن بیلیارده.
‫یادته پنج سال پیش...
‫داشتی بهش بیلیارد یاد می‌دادی؟
‫همین‌جا تو همین سالن بازی می‌کردیم.
‫- یادته؟ ‫- پنج سال پیش؟
‫یادمه.
‫بیا، بیا. ‫یه لحظه ببخشید رفیق.
‫بیا این عکس رو ببین. ‫این پسره رو دیدی؟
‫ایوانه، ایوانه.
‫- وانیاست؟ ‫- آره.
‫امروز دیدیش؟
‫- نه، امروز ندیدم. ‫- نه.
‫ولی مهمونی‌هاش خیلی توپن.
‫آره، بچه باحالیه.
‫انقدر حالم از این کثافت به هم می‌خوره ‫دلم می‌خواد تو قیافه‌اش بالا بیارم.
‫لطفا پیغام بذارید تا...
‫دوستان، شما این پسره رو دیدین؟
‫گم... گم شده.
‫مطمئنی؟
‫بذار از اون‌ها بپرسم.
‫- وایستا ببینم. ‫- اجازه بده، کارم تموم می‌شه.
‫دوستان، شما امروز این... ‫این پسره رو ندیدین؟
‫نه.
‫شاید گم نشده، یکی دزدیدش.
‫آره. درسته. دزدیدنش... آره.
‫فکر کن، فکر کن، فکر کن، فکر کن.
‫می‌شه پشت هم شماره‌اش رو بگیرین؟
‫چه مرگته؟
‫- یا خدا. ‫- این چه وضعشه؟
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- حالمون رو به هم زدی.
‫می‌فهمی زنم باید فردا...
‫با همین ماشین بره؟
‫فهم داری؟!
‫حالا بوی گند استفراغت رو ‫با چی ببرم؟ ها؟!
‫کاش همون برگشته بودی ایروان.
‫الان از شرت خلاص شده بودیم.
‫مگه می‌خوای اینجا رو منفجر کنی؟!
‫برو گمشو!
‫گمشو اون‌ور سیگار بکش!
‫حالا فهمیدم ایوان برات ‫از من هم عزیزتره.
‫بگیر تمیز کن بابا!
‫کدوم مهم‌تره؟ اینکه ایوان گم شده، ‫یا اینکه داداشت داره می‌میره؟
‫من که دیگه سوار اون ماشین نمی‌شم.
‫تو ماشین هنوز بوی گند میاد.
‫خودم می‌دونم. ‫گه بگیرن شانس ما رو!
‫باهاش کدوم کلوپ‌ها می‌رفتین؟
‫- نمی‌دونم. کلی... ‫- ها؟
‫می‌گم نمی‌دونم، کلی کلوپ می‌رفتیم.
‫آدرس تک‌تکشون رو بده.
‫می‌گم، امروز این پسره رو دیدی؟
‫آره، ردش کردیم بره. ‫خیلی مست کرده بود.
‫کی؟
‫همین بیست دقیقه پیش.
‫تازه از اینجا رفته.
‫شما این پسره رو امروز ندیدین؟
‫ندیدین؟
‫آمار ایوان زاخاروف رو می‌خواستین؟
‫- برام هشتصد دلاری گذاشته بود. ‫- الان کجاست؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫بالاخره که باید پولم رو بگیرم.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- وایستین. آخه شما می‌شناسیدش.
‫من که ازش عذرخواهی کردم.
‫دوباره از طرفم عذرخواهی کن.
‫حتما برات جبران می‌کنم.
‫یا اصلا واسه اون‌ها، ‫واسه همه‌تون جبران می‌کنم.
‫آخه چیکار کنم؟
‫الان می‌گی من چیکار کنم؟
‫خوبه بابا.
‫به مامانش بگو هیچی نشده، ‫همین الان کنارم نشسته.
‫پوست مینک واقعیه؟
‫دارم می‌گم... نمی‌تونم صحبت کنم. ‫باید قطع کنم.
‫نه.
‫خواهش کردم. التماست می‌کنم.
‫- آها. ‫- لطفا بس کن.
‫شبیه پوست مینک واقعیه.
‫چرا نباشم؟ چرا...
‫- آره، معلومه که واقعیه. فقط مینک نیست. ‫- معلومه که سرم خمه.
‫- پوست سمور سیبریه، حالا فهمیدی؟ ‫- من پدرخونده بچه‌ام.
‫- ارزشش از مینک بیشتره. ‫- معلومه که خجالت می‌کشم.
‫نه، نگو... ‫بحث اون بچه رو وسط نکش.
‫رفقا، شما امروز این پسره رو ندیدین؟
‫ته صف، ته صف.
‫فقط یه سوال داشتم. ‫شما این پسره رو ندیدی؟
‫چرا، نیم‌ساعت پیش اینجا بود. ‫انقدر مست بود که راهش ندادم.
‫- بعدش کجا رفت؟ ‫- مگه من وکیل وصی مردمم؟
‫کارت شناساییتون رو بدین.
‫عجب پدرخونده‌ای هستی.
‫جای اینکه مواظب پسره باشی، ‫به امون خدا ولش کرده بودی.
‫واقعا شوخیت گرفته؟
‫شاید یه جا داره کلی مست می‌کنه.
‫اگه انقدر عقلت می‌رسید، ‫تو چرا گذاشتی فرار کنه؟
‫به زبون شما چی می‌شه؟
‫عه، «سگ‌مست»؟
‫آره. سگ‌مسته.
‫تور، مگه بحث اینه ‫کی بیشتر مسئولیت‌پذیره؟
‫کیر تو این وضع بابا. ‫من واسه این کار نیومده بودم.
‫ریدم به این زندگی. ‫می‌خوام برگردم همون ارمنستان.
‫به گا رفتم.
‫کونم پاره است!
‫جوری که این پسره به من کیر زد، ‫توی تخت به تو نزد.
‫- جدا؟ ‫- صد درصد.
‫شک نکن.
‫اگه تا الان نتونستیم پیداش کنیم، ‫یعنی قرار نیست پیدا بشه.
‫از تو نظر خواستم؟ ‫از تو پرسیدم؟
‫دارم نظرم رو می‌گم دیگه.
‫نظرت رو واسه خودت نگه دار.
‫من از الان به بعد ‫یک کلوم هم حرف نمی‌زنم.
‫شوهر میلیاردر آنی...
‫همین الان اومده. ‫سفارش پذیرایی داده.
‫من هم می‌رم ازش پذیرایی کنم.
‫وانیا؟
‫وانیا.
‫واقعا دل آدم می‌شکنه.
‫لابد زندگیشون هیچی نشده ‫تو چاه مستراح افتاده.
‫وانیا اومده؟
‫ببخشیدها!
‫- امروز این پسره رو ندیدین؟ ‫- نه.
‫شما چی آقا؟
‫ایگور، دمت گرم بهم قرص دادی.
‫من هم از اون قرص‌ها می‌خوام. ‫یکی بهم بده.
‫گوش‌هات سنگینه نمی‌شنوی؟ ‫گفتم از اون قرص‌هات می‌خوام.
‫نمی‌شه.
‫نمی‌شه؟
‫چته تو؟ چرا؟
‫چون من دلال مواد نیستم.
‫یه گوپنیک عین تو ‫که پول زندگی تو برایت‌واتر رو داره،
‫دلالی مواد نمی‌کنه؟
‫تو که راست می‌گی.
‫اونجا خونه مادربزرگمه. ‫این قرص‌ها هم مال اونه.
‫به خدا دیگه قرص ندارم. ‫تازه گوپنیک هم نیستم.
‫حواسم نبود.
‫اشتباه گفتم. ‫منظورم کونده‌ی دو عالم بود.
‫رفقا، شما این پسره رو امروز ندیدین؟
‫نه.
‫کونده‌ی دو عالم چیه؟
‫یعنی بهت گفت کونی.
‫آره، همین که رفیقت گفت.
‫بیا برو!
‫مگه چیکار کردم؟ ‫سوال پرسیدم دیگه.
‫به تخمم هم نیست.
‫اون‌وقت چرا کونده‌ی دو عالمم؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌گن این چیزها تو ذات آدمه.
‫واقعا از دست بچه‌های ‫نسل شما عاصی شدم.
‫یه نگاه به خودتون بندازین.
‫سر سوزن واسه بزرگتر و...
‫مافوقتون احترام قائل نیستین. ‫هیچ هدفی ندارین.
‫یعنی تنها هدفتون اینه برین...
‫یه جفت کتونی خفن بخرین. ‫همین و بس.
‫انصافا جوابم رو بدین.
‫معلوم هست نسل شما چه مرگشه؟
‫مگه چیکارتون کردم ‫که حتی به سوالم گوش نمی‌دین؟
‫اخلاق کاری صفر.
‫تنبل، احمق.
‫واقعا نمی‌فهمم.
‫من از شونزده سالگی دارم کار می‌کنم.
‫شما مشکلتون چیه؟
‫همه‌اش تیک‌تاک، اینستاگرام، ‫تیک‌تاک، اینستاگرام.
‫همین!
‫تو مرکزه!
‫چی؟
‫مرکز کار وامونده رو می‌گم!
‫سلام. سلام به شما.
‫- آدرسش چیه؟ ‫- خیابون ۳۸ام غربی.
‫یوهو! عاشق اونجام.
‫یعنی خراب‌شده منهتنه؟
‫آره، معلومه که منهتنه.
‫بخت من رو گه بگیرن.
‫- زود باشین. ‫- پول نقد می‌خوام.
‫- توروس! ‫- چهل و پنج دقیقه راهه. زود باشین.
‫چه خوشگل.
‫اسمت وانیا بود، نه؟
‫آره، خودمم.
‫آنورا. آنورا!
‫گفتم اسمم آنورا نیست. آنیه.
‫به دوستت بگو هر جور شده نگهش داره.
‫حتی اگه مجبور شدن ‫فیزیکی نگهش دارن.
‫یعنی شده دست و پاش رو بگیرن.
‫- بیشتر؟ بیشتر؟ ‫- بیشتر. بیشتر.
‫پوستت بهترین پوستیه ‫که تا حالا لمس کردم.
‫- دوستت دارم. دوستت دارم. ‫- به روسی...
‫به روسی چی می‌شه؟
‫خواهشا سکته نکن،
‫ولی وانیا و دایموند طبقه بالا ‫تو اتاق خصوصی رفتن.
‫آنی، این‌ها کی‌ان آوردی؟
‫وانیا؟
‫کجا... ‫تو یکی از این اتاق‌هاست؟
‫آره.
‫پشم‌هام. ببخشید.
‫- ببخشید. ببخشید دیزی. ‫- سلام آنی.
‫وانیا؟ روم سیاه.
‫کارلا، دایموند رو ندیدی؟
‫گمونم تو اتاق رقص باشه. ‫می‌گم، قضیه چیه...
‫- اتاق رقص چیه؟ ‫- تو اتاق رقص خراب‌شده‌ان.
‫- وانیا؟ ‫- ای بابا، این چه وضعشه؟
‫تو یکی که خودت رو از روی شوهرم جمع کن.
‫عصبانی شدی؟
‫آره، الان روی سگم رو می‌بینی جنده.
‫- بزن به چاک بابا. ‫- بیا جلو!
‫- کون مونت می‌خاره؟ ‫- جنده خانم!
‫- بیا برات بخارونم جنده پاپتی. ‫- کل شب رو گشتیم.
‫کل شب دنبال آقا بودیم، ‫نشسته به کیرش حال می‌ده.
‫رسیدن به خیر رفقا.
‫- وانیا، همه‌جا رو دنبالت گشتیم. ‫- کل شب دنبالت بودیم پدرسگ!
‫بهت پیام دادم. ‫کلی بهت زنگ زدم.
‫واسه چی جواب هیچ‌کدوم ‫از تماس‌هام رو ندادی؟
‫پدرسگ حروم‌لقمه.
‫واسه چی ولم کردی رفتی وانیا؟
‫داشتم دنبالت می‌اومدم.
‫این‌ها برداشتن دست‌هام رو بستن.
‫- انگشترم رو گرفتن. ‫- که چی داداش؟
‫بهم تعرض کردن وانیا.
‫باشه، بلند شو بریم. ‫تو ماشین صحبت کنین.
‫- بلند شو. ‫- نه، خودم پیداش کردم.
‫حق دارم همین الان حرف بزنم.
‫خب؟ قرارمون همین بود.
‫وانیا، هنوز از وقتمون مونده‌ها.
‫یکی این رو از اینجا ببره!
‫خودت از اتاق خصوصیم ‫بزن به چاک جنده خانم!
‫- وانیا، من رو نگاه کن. ‫- دارم می‌بینمت.
‫تلافیش رو در میارم جنده.
‫کس نگو دایموند.
‫خیلی مهمه.
‫وانیا، من رو ببین.
‫عشقم، ببین. ‫گوش کن چی می‌گم.
‫این‌ها می‌خوان طلاق بگیریم، خب؟
‫طلاق نیست!
‫- صد بار بهت گفتم. ‫- برو عقب. ولم کن...
‫فسخ می‌شه. «فسخ».
‫- عه... ‫- وانیا، بهشون بگو...
‫که قرار نیست طلاق بگیریم، خب؟
‫بهشون بگو اشتباه شده.
‫- مامان و بابام نیومدن؟ ‫- عشقم، خیلی مهمه.
‫- گوش کن چی می‌گم. ‫- نه، نه، نه...
‫خانواده‌ات ساعت دوازده می‌رسن.
‫کمک کردم پیداش کنین، ‫حالا می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫- باید تا دادگاه هم بریم! ‫- وانیا. من رو ببین، خب؟
‫حرف این‌ها رو نشنیده بگیر.
‫نه قضیه این سلیطه مهمه،
‫نه هیچی. هیچی مهم نیست. ‫فقط...
‫ازت می‌خوام بهشون بگی...
‫وانیا، قضیه خنده‌دار نیست.
‫می‌دونم. واقعا نیست.
‫وانیا، من رو نگاه کن عشقم.
‫- ما زن و شوهر می‌مونیم، خب؟ ‫- خب.
‫این‌ها رو می‌شناسی؟ ‫دوستشون دارم. خیلی دوستشون دارم.
‫وانیا، تمومش کن.
‫باید در موردش صحبت کنیم، خب؟
‫قضیه خیلی، خیلی مهمه. خب؟
‫نمی‌خوام الان در موردش صحبت کنم.
‫باشه، فقط...
‫ببین...
‫نه، نه، نه. وانیا. ‫الان نباید مشروب بخوری.
‫باید بهشون بگی... ‫آقا، این الان مست پاره است.
‫این‌طوری نمی‌شه صحبت کرد... نکن.
‫هنوز حرفمون تموم نشده.
‫- می‌خواستم باهاش صحبت کنم. ‫- بلند شو.
‫بزن بریم!
‫وانیا. وانیا.
‫وانیا، وانیا... ‫تو رو خدا بذار صحبت کنیم.
‫وانیا!
‫دستت رو بکش بابا! ‫عجب گیری کردیم.
‫وانیا، حرفمون... ‫هنوز حرفمون تموم نشده.
‫می‌خوان مجبورمون کنن طلاق بگیریم. ‫نباید...
‫گفتم دست کیریت رو...
‫بزن به چاک جلو چشمم نباش.
‫جیمی، آنی با سه نفر اومده ‫دارن داستان درست می‌کنن.
‫آنی روسیه؟
‫دیدی گفته بودم؟
‫برو گمشو ریختت رو نبینم.
‫دیدی؟ دو هفته شد.
‫دقیقا دو هفته دووم آوردین!
‫پا روی دم بد کسی گذاشتی جنده!
‫بچه‌ها، بیاین دعوا شده!
‫- جدی می‌گی؟! ‫- پشم‌هام!
‫وای خدا، چقدر خوش بگذره.
‫پیشنهاد می‌کنم این کار رو نکنی.
‫عه، عه، عه، عه، عه.
‫گارنیک، یه کاری بکن!
‫عه، عه، عه. ‫بسه. جدا شین.
‫برین بیرون. ‫دعواتون رو ببرین بیرون.
‫تو مرکز دعوا موا موقوفه!
‫خب حالا! آروم باش.
‫- وای. ‫- بزن به چاک بابا.
‫- برو بذار باد بیاد! ‫- برو تو.
‫جلو نیا. بزنین به چاک.
‫تو که گفتی آنی از بچه‌های خودمونه.
‫- برو، برو. ‫- سوار شو.
‫بالاخره پیدات کردیم! ‫پیدات کردیم!
‫باورم نمی‌شه عین بچه‌ننه‌ها ‫گذاشتی در رفتی.
‫ولی اشکال نداره. ‫خانواده‌ات دارن میان.
‫رفتنی شدی. ‫بالاخره رفتنی شدی.
‫- بری دیگه برنگردی. ‫- وانیا. وانیا.
‫می‌فهمی چه اتفاقی داره میفته؟
‫می‌دونی الان قضیه چیه وانیا؟
‫دست از سرش بردار.
‫سیاه‌مست کرده. آخه...
‫باید وقتی هوشیار شد باهاش صحبت کنم.
‫- این‌طوری نمی‌تونیم حرف بزنیم. ‫- گفتنی‌ها رو گفتین.
‫ما هنوز هیچی نگفتیم!
‫معلومه تو این شرایط ‫حرفتون رو قبول می‌کنه.
‫- نمی‌تونه رو پاش وایسته. ‫- حرف‌ها رو زدیم.
‫ظرف سه ساعت آینده ‫این قضیه رو فیصله می‌دیم.
‫- نه، قرارمون این نبود. ‫- چرا، همین بود.
‫آروم برو. حالم داره بد می‌شه.
‫قضیه رو ختم به خیر می‌کنیم.
‫تو هم پولت رو می‌گیری،
‫می‌ری پشت سرت هم نگاه نمی‌کنی. ‫تموم شد و رفت.
‫قرارمون همین بود.
‫کسکش.
‫می‌دونی چیه؟ به نظرم...
‫واقعا حالت ازم به هم می‌خوره پسر.
‫جدا خودت نگاه کن.
‫بعد اون همه زحمتی که برات کشیدم...
‫هر کاری که کردم...
‫اصلا چند بار اومدم ‫از مخمصه نجاتت دادم؟
‫ها؟ چند بار نجاتت دادم؟
‫بعد جواب محبت‌هام اینه؟
‫راستش، واقعا دلخورم کردی.
‫اصلا ببین... ‫چطوری بگم...
‫می‌دونی چطور سکه یه پولم کردی؟
‫ها؟
‫اصلا می‌شنوی دارم چی می‌گم؟
‫دیگه رسما بیهوش شده.
‫حالا باید صبر کنیم.
‫خب، اومد. هوی.
‫بلند شو. بلند شو.
‫اومد. پیاده شین.
‫وانیا.
‫بلند شو داداش... ‫بی‌زحمت پیاده شو.
‫می‌خوام تو ماشین بمونم.
‫وانیا. وانیا، من رو نگاه کن.
‫- باید قبل از اینکه بری صحبت کنیم، خب؟ ‫- حواست باشه جریمه نشی و جرثقیل نبره.
‫وانیا؟
‫- وانیا. وانیا، اونجا رفتی... ‫- گوشیت در دسترس باشه.
‫هیچی نمی‌گی، خب؟
‫وانیا.
‫وانیا، خودم حلش می‌کنم، خب؟
‫- بسپارش به من. ‫- چی رو حل می‌کنی؟
‫- باهاش حرف نزن. ‫- به تو ربطی نداره.
‫- بریم. ‫- سلام به همه.
‫- چطوری جناب؟ ‫- سلام توروس.
‫بسه، بسه.
‫عه، عه. حالش خوبه؟
‫چشم‌های کورت نمی‌بینه حالش بده؟
‫- حالش خوبه. ‫- اصلا هم حالش خوب نیست.
‫- حتی نمی‌تونه وایسته. ‫- شما چطوری؟
‫خوبم. ممنون.
‫قاضی بهمون لطف کرد...
‫وقتمون رو جلو انداخت.
‫- خوبه. ‫- سلام ایوان.
‫ایوان، من مایکل شارنوفم. ‫وکیل باباتم.
‫من رو یادت میاد؟
‫عمو مایکل رو یادته؟
‫یه خرده خسته است.
‫- چیزیش نیست. ‫- که این‌طور.
‫خسته است؟
‫ایشون هم...
‫خانم خوش‌شانسم.
‫- بسیارخب. ایشون کیه؟ ‫- این لازمه باشه.
‫کارم نگه داشتنه.
‫خب، من که نفهمیدم کارت چیه،
‫دلم هم نمی‌خواد بدونم.
‫بیاین بریم. ‫کارت شناساییتون دم دست باشه.
‫باهاش صحبت کردم.
‫مشخصه می‌خواد قضیه ختم به خیر بشه.
‫ولی می‌دونه پسرش ‫تحت سوء مصرف الکله؟
‫الکل کجا بود بابا؟ ‫تازه بیدار شده.
‫توروس جان، تو رو خدا بی‌خیال.
‫من نمی‌خوام جواز خودم رو به خاطر...
‫دلت می‌خواد همچنان واسه ‫خانواده زاخاروف کار کنی یا نه؟
‫عه.
‫سلام آقای شارنوف.
‫- امیدوارم بدونید چقدر خوش‌شانسید. ‫- سلام جناب قاضی.
‫امروز برنامه سبک‌تری داشتیم، ‫از این جهت، اِم...
‫مورد فوریتون رو ذکر می‌کنید؟
‫جناب قاضی، خدمتتون عارضم ‫می‌خوایم شکایتی به ثبت برسونیم،
‫و در خواست فسخ ازدواجی رو داریم،
‫که به اجبار صورت گرفته.
‫ایوان زاخاروف و آنورا میخیوا...
‫اجبار رو بکن تو کونت.
‫- خب؟ ‫- این چه طرزشه؟
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید جناب قاضی. ‫ولی دارن کس می‌گن.
‫- کس می‌گن. ‫- جناب قاضی...
‫- این آقایون می‌خوان... ‫- تمومش کن.
‫لحن حرف زدنت خیلی زشته.
‫باشه. ببخشید. ‫این‌ها می‌خوان...
‫دست کیریت رو بکش.
‫این آقا با کت شتری کیه؟
‫نگهبان، لطفا نذار ایشون نزدیکم بشه.
‫شما کی هستی آقا؟ ‫آقای شارنوف، با شماست؟
‫- نذارین نزدیکم بیاد. ‫- بیا، بیا.
‫- سرکار، ببرش...
‫جناب قاضی، معذرت می‌خوام.
‫ممنون جناب سرکار. ‫واقعا لطف کردین.
‫- باشه. بشین. بگیر بشین. ‫- ببخشید.
‫از شما هم ممنونم جناب قاضی.
‫- لطف بزرگی کردین. ‫- قابلی نداشت.
‫قابلی نداشت. ‫فقط لحنتون رو درست کنید.
‫- قابلی نداشت. ‫- چشم.
‫جناب قاضی، همون‌طور که مشخصه،
‫شوهرم الان تحت تاثیر الکله.
‫صلاحیت تصمیم‌گیری در هیچ موردی رو نداره.
‫جناب قاضی، اعتراض دارم. ‫ایشون نباید صحبت کنن.
‫لطفا به حرف‌های ایشون گوش ندین.
‫- کت شتری، بشین. بشین. ‫- دلم.
‫مشخصه ایشون تحت تاثیر الکله جناب قاضی.
‫- این چرا حرف می‌زنه؟ ‫- عذر می‌خوام جناب قاضی.
‫جناب قاضی، بنده سعی دارم...
‫براتون توضیح بدم ‫که ازدواج ما قانونی بود.
‫جناب قاضی، اعتراض دارم. ‫ازدواجشون قانونی نیست،
‫- ایشون هم نباید صحبت کنه. ‫- آقا. آقا.
‫- من نباید صحبت کنم؟ ‫- کت شتری، بشین.
‫- معذرت می‌خوام. ‫- ببخشید جناب قاضی.
‫موکلم متوجه حرف‌هاش نیست. ‫عذر می‌خوام.
‫می‌خوان به زور ازدواج ما رو فسخ کنن...
‫- من تحت تاثیر الکلم. ‫- تکرار بشه اخراج می‌شین.
‫ازدواج ما قانونی بوده...
‫- و توی یکی از دفاتر ازدواج... ‫- خواهش کردم.
‫- تو لاس‌وگاسِ نوادا بوده. ‫- خانم، لطفا آروم صحبت کنین.
‫- آروم صحبت کنین. ‫- کاملا واقعیه.
‫ما گواهی ازدواج داریم.
‫آقای شارنوف، پاسخ‌گو باشین.
‫اصلا هم حاضر به فسخ...
‫تو نوادا ازدواج کردن؟
‫مگه چیه؟
‫تو این شعبه که نمی‌شه فسخ کرد.
‫- آقای شارنوف. ‫- چی؟
‫ممنون که گوش دادین جناب قاضی.
‫- آقای شارنوف. ‫- اینجا نمی‌شه اقدام کرد.
‫- آخرین هشداره. ‫- باید از شعبه همون ایالت باشه.
‫- می‌بینید چه آدم‌هایی هستن؟ ‫- شوخیت گرفته؟
‫- کافیه آقایون. بیرون باشین. ‫- شکمم درد می‌کنه.
‫- نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫- بگیر بشین.
‫- بشین. ‫- نه، نه، نه.
‫سرکار، تا بالا نیاورده ‫از پشت میز بلندش کن.
‫- باید... باید... ‫- کسکش‌ها!
‫- بلند شو. ‫- از پشت میز بلندش کنید.
‫- ببریدش بیرون. ‫- کسکش!
‫همه از دادگاه خارج بشن.
‫بلند شو.
‫دادگاه رو خالی کن سرکار.
‫- باید بریم. ‫- بیا. بیا بریم.
‫- بلند شو. ‫- سرکار، لطفا دادگاه رو خالی کن.
‫آخه چرا رفتی وگاس؟ ‫مشکل همین نیویورک چی بود؟
‫لازم نیست همه‌جا رو زمین بکشیدش.
‫چرا تو نیویورک ازدواج نکردین؟ ‫می‌شه توضیح بدی؟
‫رفتیم وگاس ازدواج کردیم...
‫چون اونجا ازم خواستگاری کرد.
‫حالا می‌ریم پیش خانواده‌ات.
‫- وانیا. ‫- براشون توضیح می‌دی...
‫که بدون اجازه من رفتی وگاس.
‫نه خیر، از این خبرها نیست.
‫- فهمیدی؟ چون تقصیر من نبود. ‫- وانیا.
‫- با تو هم بودم. ‫- من هیچ‌جا نمیام.
‫تو هم بهشون می‌گی ‫بدون اجازه‌ی من...
‫- پسره رو بردی وگاس. ‫- نمیام... نه، نه، نه.
‫- نه، نه، نه. ‫- تقصیر من نبود.
‫- نه، فکرش هم نکن... ‫- سوار شو.
‫- سوال ماشین کیریت نمی‌شم.
‫چون کارمون با هم تموم شده.
‫- همین الان انگشترم رو پس بده مادرجنده. ‫- کوپن نگرفتی؟
‫- وانیا، لازم نیست حتما... ‫- قضیه چیه؟
‫وانیا، از ماشین پیاده شو، خب؟
‫لازم نیست به حرف این‌ها گوش بدی.
‫- خب؟ تو آدم بالغ هستی و... ‫- همین یه کار رو ازت خواستم.
‫...لازم نیست به حرفشون گوش کنی وانیا.
‫- عاقل و بالغی، خب؟ ‫- گمونم خوابم برد.
‫خوابم برد چیه؟ ‫من گذاشتمت اینجا بخوابی؟!
‫می‌دونم. حالا کار تموم شد؟
‫عاقل و بالغی.
‫بیا بریم.
‫فقط باید با مامان و بابام صحبت کنم.
‫باشه.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫می‌ریم باهاشون حرف می‌زنیم، خب؟
‫باهاشون حرف می‌زنیم،
‫اون‌ها هم تصمیمت رو درک می‌کنن، ‫چون دوستت دارن.
‫سوار شو. سوار شو.
‫چی شد؟
‫هیچی نشده. ‫وگاس ازدواج کردن.
‫دوستت دارن و تصمیمت رو درک می‌کنن، خب؟
‫- حالا کجا بریم؟ ‫- باشه وانیا؟ باشه؟
‫- درکت می‌کنن، نه؟ ‫- سوار شو.
‫سوار ماشین شو.
‫چرا این کابوس تموم نمی‌شه؟
‫مگه نه وانیا؟
‫مگه نه؟
‫سوار ماشین شو.
‫می‌خوام ده دقیقه‌ای ظاهرش ‫تر و تمیز بشه.
‫تو هم مواظب رفتارت باش.
‫یه بار...
‫این بی‌مصرف و رفقاش هوس کردن ‫تو کول‌اید شنا کنن.
‫- وانیا. ‫- می‌دونی کول‌اید چیه؟ پودر آبمیوه است.
‫تا خرخره کشیده بودن،
‫برداشتن ۱.۸ کیلو کول‌اید رو...
‫تو استخر خونه ریختن.
‫کل لوله‌کشی رو به گا دادن.
‫خسارت ۸۷ هزار دلاری به بار آوردن.
‫سلام گالینا استپانوفا.
‫خودش کو؟
‫خیلی‌خب.
‫وقت نمایشه.
‫سلام نیکولای زاخاروف. ‫پرواز چطور بود؟
‫تمام مدت لنگ در هوا بودیم.
‫متاسفانه خبرهای بدی دارم.
‫می‌شنوم.
‫- از خبرم خوشحال نمی‌شی. ‫- همین الانش هم خوشحال نیستم.
‫چیه؟
‫وانیا. وانیا.
‫چی شده تو رو؟ من رو نگاه کن.
‫مست کردی؟
‫ای کله پدرت...
‫گارنیک، این مسته.
‫آره گالینا استپانوفا.
‫هوشیار نیست. ‫ولی به خدا تقصیر ما نبود.
‫بسه مامان، فهمیدم. ‫همین‌طوریش کلی آبروم رفته.
‫- آبروی تو رفته؟ ‫- آره.
‫خجالت هم سرت می‌شه؟
‫تو خودت خانواده‌ی ما رو ‫مسخره‌ی خاص و عام کردی.
‫گالینا زاخاروفا.
‫من آنورا هستم.
‫خوشحالم بالاخره باهاتون آشنا شدم.
‫برام مایه افتخاره که همسر ایوان...
‫و عضوی از خانواده‌ی شمام.
‫ایوان شوهرت نیست.
‫تو هم عضو این خانواده نیستی.
‫حتی روسی حرف زدنت ‫آبروی آدم رو می‌بره.
‫- این از مجموعه جدیده؟ ‫- آره، جدیده.
‫عه... خانم؟
‫خانم؟
‫بله؟
‫من و وانیا عاشق همدیگه‌ایم،
‫و دوست داریم شما ‫این حقیقت رو بپذیرید.
‫وانیا عاشق تو نیست.
‫فهمیدی؟
‫ما هم تو رو نمی‌پذیریم، خب؟
‫گالینا.
‫توروس می‌خواد یه چیزی بهت بگه.
‫کثافت‌ها.
‫همه‌تون مشتی احمقین!
‫وانیا، الان که نمی‌شه ‫سوار هواپیما بشیم و بریم.
‫توروس، در مورد آینده‌ی تو ‫توی شرکت صحبت می‌کنیم.
‫وانیا، دقیقا چرا به حرف ‫مامان و بابای احمقت گوش می‌دی؟
‫معلومه چه مرگته؟
‫وانیا، باید همین الان صحبت کنیم، خب؟
‫کولیا، گوشی رو قطع کن دیگه!
‫وانیا، می‌گم باید صحبت کنیم.
‫نه، نه، نه، نه. ‫برگرد تو هواپیما.
‫می‌خوام در عرض ده دقیقه ‫سوخت‌گیری بشه و تو آسمون باشیم.
‫وانیا، می‌گم من رو ببین. ‫وانیا.
‫وانیا، مرد باش و باهام صحبت کن!
‫حتما لازمه این دختره رو هم ‫با خودمون ببریم؟
‫بله، جفت طرفین باید حضور داشته باشن.
‫ازم می‌خوای چی بگم؟
‫می‌شه درک کنی که الان باید بریم...
‫سوار هواپیما بشیم ‫که تا وگاس خراب‌شده بریم؟
‫می‌فهمی؟
‫درک می‌کنی؟
‫یعنی قراره طلاق بگیریم؟ منظورت...
‫معلومه! مگه اسکلی؟
‫ایوان، زود بیا اینجا!
‫یه لحظه.
‫ازت ممنونم...
‫که آخرین سفرم به آمریکا رو ‫انقدر باحال کردی.
‫جدی؟ باحال بود؟
‫آره.
‫بریم دیگه.
‫دختره کو؟
‫چه بدونم. اونجا.
‫همین الان سوار هواپیما شو.
‫نمی‌شم.
‫نه، قبول نمی‌کنم.
‫همین الان سوار هواپیما می‌شی ‫میای طلاقت رو می‌گیری.
‫آره، طلاق رو که قطعا می‌گیریم،
‫ولی قبلش حتما وکیل می‌گیرم.
‫بعد از ایوان و خودت شکایت می‌کنم،
‫بعد با نصف اموالش می‌کشم کنار،
‫چون تعهدنامه قبل از ازدواج امضا نکردم.
‫با این کار... ‫دار و ندارت رو به باد می‌دی.
‫کل پولی که داری...
‫که شک دارم مبلغ چشم‌گیری باشه...
‫به باد فنا می‌ره.
‫خونه داری؟
‫ماشین داری؟
‫دود می‌شن.
‫زندگی خودت و دوست‌هات و خانواده‌ات،
‫همه‌شون نابود می‌شن.
‫- می‌خوای الان صحبت کنیم؟ ‫- آره.
‫آخه من نمی‌خوام.
‫خواهشا یه کم بهم احترام بذارین. ‫الان از مستی دیشبم خمارم.
‫اگه ما هم‌سن تو بودیم ‫و انقدر امکانات در اختیارمون بود...
‫گوش کن پسره‌ی تخس.
‫از هفته‌ی دیگه...
‫می‌ری سر کار.
‫ای بابا.
‫فهمیدی تخس چشم‌سفید؟
‫واسه چی می‌خواین بیام؟
‫گمونم بد موقع مزاحم شدم، ‫فقط می‌خواستم بگم...
‫خیلی خوشحالم بالاخره...
‫فرصت شد با شما و خانواده زیباتون ‫کمی وقت بگذرونم.
‫خیلی ممنون به من و توروس اعتماد کردین...
‫بسه، بیا برو. چیزی خوردی؟
‫می‌خوام دو سه تا تعریف ازشون بکنم.
‫کاش با پسر ازدواج کرده بودی.
‫الان با پسر ازدواج کرده بودم ‫مثلا این‌طوری نمی‌شد؟
‫اگه همه‌چی قراره طبق خواسته‌ی شما باشه، ‫پس من کی آزادی انتخاب دارم؟
‫مثلا همین که اجازه ندارم ‫اگه خواستم با پسر ازدواج کنم.
‫- گالینا استپانوفا، می‌خواستم... ‫- گوش کن چی می‌گم!
‫ببخشید، می‌خواستم از همین فرصت ‫استفاده کنم و...
‫ازتون تشکر کنم که...
‫مزاحم حرفمون نشو! ‫داریم به مسئله خانوادگی رسیدگی می‌کنیم.
‫پس به نظرت عادیه؟ ‫همه اتفاق‌هایی که افتاد عادی بودن؟
‫اصلا تو وگاس چه غلطی می‌کردی؟!
‫درکت می‌کنم و...
‫بابت کاری که کردی می‌بخشمت.
‫مثل آدم بلیت گرفتم رفتم! ‫چرا نباید اجازه داشته باشم؟
‫- کی بهت اجازه داد؟ ‫- کی می‌خواست جلوم رو بگیره؟
‫عالی.
‫خدا رو شکر که تو من رو بخشیدی.
‫واسه چی نباید با میل خودم برم وگاس؟
‫چون تو رو واسه تحصیل اینجا فرستادیم.
‫نه که بیای همه‌اش در حال ‫پارتی و مستی و نشئگی باشی!
‫چرا الکی قضیه رو تراژدی می‌کنی؟
‫الان حرف حسابت چیه؟ ‫می‌خوای عذرخواهی کنم؟!
‫مامان، بزن بکش من رو خلاصم کن!
‫مگه چیکار کردم؟ ‫یه شب با همراه کرایه‌ای بودم دیگه.
‫حالا فوقش یک هفته باهاش بودم. ‫مگه چی شده؟!
‫واسه چی کاسه داغ‌تر از آش می‌شین؟ ‫این کجاش مشکل خانوادگیه؟!
‫بشین!
‫چون نیست! ‫این مشکل خانوادگیمون نیست!
‫من تو رو بزرگت کردم!
‫خیلی خوشحالم قراره ‫از توی بدبخت طلاق بگیرم.
‫پسر، تو حال آدم رو به هم می‌زنی.
‫جدا داری می‌گی؟
‫مادرجنده‌ی حال به هم زنی.
‫حال به هم زنی.
‫حال به هم زن مادرجنده‌ای.
‫- عجب گیری کردیم. ‫- دیدی؟
‫مادرت رو زجرکش می‌کنی!
‫همه‌چیزم رو پای تو دادم.
‫کولیا، لطفا دستت رو بده.
‫[به لاس وگاس، نوادا خوش اومدید.]
‫الان فقط می‌مونه ‫چند تا امضا بزنید.
‫اگه می‌شه این رو از...
‫راستش اگه امکانش هست همه رو...
‫- می‌شه این رو... ممنون. ‫- خب، سوال دارم.
‫- بله، حتما. بفرمایید. ‫- این معنیش چیه؟
‫لازم نیست نگران این باشیم.
‫- این واسه قاضیه... ‫- مطمئنید؟
‫اِم... کاملا مطمئنم.
‫خب، فقط می‌مونه چند تا ‫امضا اینجا بزنید.
‫خدمت شما، این هم واسه‌ی...
‫ببخشید اگه فامیلیتون رو ‫درست تلفظ نمی‌کنم،
‫- امضا کن. ‫- آنورا میکیوا...
‫امضای شما هم لازمه.
‫لطف می‌کنین. عه، عه.
‫بفرمایید.
‫داخل جایگاه قرمز لطفا.
‫لطفا امضا کن.
‫بعد هم... عه، ببخشید. ‫یکی دیگه هم اینجا...
‫اِم...
‫عالی شد.
‫عه، اِم...
‫می‌شه کارت شناساییم رو بردارم؟
‫بله.
‫خیلی‌خب، بریم. بلند شو.
‫اگه به نظرتون بی‌ادبی نیست به نظرم ‫ایوان باید ازش معذرت‌خواهی کنه.
‫شما توجه نکنین. ‫طفلک خیلی خسته است.
‫با شکم خالی هم مشروب خورده.
‫کل شب داشت بهمون کمک می‌کرد.
‫گوش کن چی می‌گم...
‫پسر من از هیچ‌کس معذرت‌خواهی نمی‌کنه. ‫متوجه شدی؟
‫شما درست می‌گین.
‫چون پسرت سوسول تیتیش‌مامانیه.
‫چی؟
‫چی؟ می‌پرسی چی؟
‫گفتی چی؟ ‫یعنی نشنیدی چی گفتم؟
‫گفتم چون پسرت...
‫- سوسول تیتیش‌مامانیه. ‫- بسه دیگه.
‫بیا بریم.
‫تو هم فاحشه‌ی حال به هم زنی.
‫ببین دیگه پسرت چقدر ازت نفرت داره ‫که واسه درآوردن حرص تو باهام ازدواج کرد.
‫بسه دیگه.
‫آره.
‫خانواده‌تون به درد جرز دیوار می‌خوره.
‫اون شال‌گردن منه؟
‫آره، می‌خوای...
‫بفرما.
‫بیا شال‌گردنت رو بگیر خوشگله.
‫بسه دیگه. بریم.
‫من که دارم می‌رم.
‫دارم می‌رم. می‌دونی چیه؟ ‫- خب دیگه. بسه.
‫تو به چی می‌خندی؟
‫بیا تو هم کت کس‌شعرت رو بگیر.
‫تمومش کن. برو.
‫خیلی ممنون خانم.
‫قابل شما رو نداشت. اِم...
‫خداحافظ آمریکا.
‫بسیارخب.
‫این هم واسه شما.
‫- هدیه است. ‫- ببخشید. یا خدا.
‫نه، نمی‌تونم قبول کنم.
‫خیلی ممنـ... ‫عه، این خز واقعیه؟
‫ببرشون فرودگاه مک‌کارن. پرواز داخلی.
‫ایگور تا خونه می‌رسوندت.
‫می‌تونی امشب تو خونه بمونی،
‫ولی تا صبح باید اونجا رو تخلیه کنی.
‫بانک‌ها که باز شدن پولت رو می‌ده.
‫برو.
‫راستی ممنون.
‫...که ظاهرا به این زودی‌ها ‫قرار نیست قطع بشه.
‫کمی دیگه تصاویر زنده‌ای از ‫وضعیت جاده‌ها بهتون نشون می‌دیم،
‫ولی مقاماتی که امروز ‫باهاشون صحبت کردیم،
‫می‌گن برای هر مانعی که مادر طبیعت ‫بخواد سرمون بیاره، آمادگی داریم.
‫هزاران نفر...
‫از نیروهای نظافت دولتی...
‫امشب اضافه‌کاری می‌کنن.
‫اگه برف و یخ انباشته بشه،
‫از خیابون‌ها، بزرگراه‌ها...
‫و از تمام خطوط دوچرخه‌سواری، ‫برف‌روبی می‌شن.
‫از نیمه‌شب امشب شروع می‌کنیم.
‫کامیون‌های نمک در لانگ آیلند...
‫تولدم مبارک باشه.
‫هوم؟
‫امروز تولدت بود؟
‫به مناسبت ژانویه، ‫ماه اهداکنندگان خون،
‫نه.
‫...مردم رو تشویق به اهدای خون می‌کنن.
‫حامیان این طرح می‌گن ‫که زمستان یکی از حیاتی‌ترین...
‫تولدم دیروز بود.
‫کلاریسا هیوارد، معاون ارشد...
‫و رئیس کارکنان مرکز خون نیویورک...
‫کس می‌گی یا دیروز تولدت بود؟
‫سی سالم بود.
‫هوم...
‫پس لابد تولد کس‌شعرت مبارک.
‫ممنون.
‫آنورا قشنگه.
‫یعنی به نظرم آنورا از آنی قشنگ‌تره.
‫باشه.
‫کسی که اسمش ایگوره ‫مگه اسم قشنگ می‌شناسه؟
‫ایگور کسخل.
‫با اون اسم مسخره‌ات.
‫نه، اسم خوبیه.
‫معنیش «جنگ‌خو» می‌شه.
‫نه، «جنگ‌جو».
‫جدی؟
‫ایگور یعنی گوژپشت عجیب‌الخلقه، ‫کثافت بی‌همه‌چیز.
‫حالا می‌شه خفه‌خون بگیری؟
‫توش.
‫- توش؟ ‫- توش دیگه.
‫می‌خواستی بگی «توشه»؟
‫منظورت توشه بود مادرجنده؟
‫به نظرم قبل اینکه سراغ فرانسوی بری،
‫اول انگلیسیت رو یاد بگیر.
‫باشه. توشه.
‫آره.
‫حالا اسم خودت بهتره؟
‫نه.
‫ولی معنیش چیه؟
‫تو آمریکا معنی اسم برامون مهم نیست.
‫یعنی واسه اسم‌ها معنی نمی‌ذاریم.
‫کلا... تو فرهنگمون نیست.
‫این‌طور که نوشته یعنی...
‫«انار» می‌شه...
‫«نور» می‌شه...
‫ببین پسر، حوصله‌ی این حرف‌ها رو ندارم.
‫با «روشن».
‫خوب شد که عضو این خانواده نشدی.
‫کسی نظر تو یکی رو خواست؟
‫- نه. ‫- دقیقا. کسی نخواست.
‫فقط می‌خواستم پشتت باشم.
‫پـ... پشتم باشی؟
‫یارو، تو برگشتی بهم تعرض کردی.
‫تو... پشتم باشی؟!
‫- نه، ببین... ‫- چی؟
‫نه.
‫کجا بهت تعرض کردم؟
‫یعنی... ‫به نظرت اون کار تعرض نبود؟
‫- نه؟ ‫- نه.
‫نه، راست می‌گی.
‫باید بگیم ضرب و جرح، ‫در کنار آدم‌ربایی و...
‫هزار تا جنایت دیگه ‫که مطمئنم شاملشون می‌شه.
‫کس ننه‌ات بابا.
‫ولی تعرض رو قبول نمی‌کنم.
‫می‌خواستم آرومت کنم ‫که خودت رو زخم و زیلی نکنی.
‫من رو خوابوندی رو زمین،
‫دستم رو از پشت‌سر بستی.
‫با... با پارچه دهنم رو بستی.
‫اصلا دست و پام رو دیدی...
‫چقدر از اون درگیری کبود شده؟
‫تعرض کردی، خوب هم کردی ‫مرتیکه‌ی روانی.
‫اولا، اون علتش اینه ‫که پوست حساسی داری.
‫نه، به خاطراون نیست.
‫به خاطر اینه جنابعالی روانی‌ای.
‫دوما، به خاطر اینه که ‫هم خودت روانی‌ای.
‫اشتباه گفتم. ‫«خودت هم روانی‌ای».
‫آخه نمی‌شه بگم ‫«تو هم روانی هم هستی.»
‫می‌دونم، خنده‌دار نبود.
‫توشه.
‫توش.
‫حالا بگذریم، ‫ولی در معرض خطراتی مثل...
‫آسیب و صدمات جسمانی نبودی، مگه نه؟
‫خودت هم می‌دونی اگه گارنیک نبود،
‫بهم تجاوز می‌کردی. ‫صد درصد.
‫تجاوز؟
‫شک نکن.
‫واسه... واسه چی باید ‫بهت تجاوز می‌کردم؟
‫چشم‌های متجاوزی داری.
‫- چشم‌های تجاوزی؟ ‫- چشم‌های متجاوزی.
‫درست شنیدی.
‫یه روانی مادرجنده مثل تو ‫قطعا بهم تجاوز می‌کرد.
‫ببین، عه... ‫ولی نمی‌خواستم بهت تجاوز کنم.
‫جدا؟
‫چرا؟
‫چی؟
‫چرا؟
‫چی چرا؟
‫چرا نمی‌خواستی بهم تجاوز کنی؟
‫چون کلا...
‫متجاوز نیستم.
‫نچ. چون کونده‌ی دو عالمی بیش نیستی.
‫بگیر.
‫شب به خیر.
‫[بانک چیس پرایوت کلاینت]
‫می‌گم.
‫به توروس چیزی نگو.
ارائــه شـده تـوســط رســانـه ی بــزرگ سـینمافـریـک مـرجـع دانــلـود فـیـلـم و ســریـال بــدون سـانــسور بـا زیـرنـویـس چـسـبـیـده ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..
‫این ماشین هم لنگه‌ی خودته.
‫خوشت اومد؟
‫نه.
‫مال مامان بزرگمه.