ارائــه شــده تـــوســط رســـانــه ی بـــزرگ ســیــنـــمافـــریـک «مــرجــع دانــلـود فـیــــلـم و ســریــال بـا زیــرنــویــس چـســبــیــده» ..:::CinemaFreak.Net:::..
‫وایستا!
‫یه لحظه وایستا.
‫اگه چنین کاری بکنی ‫شک نکن می‌ری جهنم خانم.
‫من رو ببر نزدیکترین کلانتری،
‫بذار کلانتر اعدامم کنه.
‫این‌جوری به عدالت می‌رسی،
‫بدون اینکه درهای بهشت رو ‫به روی خودت ببندی.
‫تو از بهشت چی سرت می‌شه؟
‫خشونت همیشه دامن‌گیر این خانواده بوده.
‫ما رو از ارتفاعات اسکاتلند،
‫و زاغه‌های دوبلین تعقیب می‌کرد.
‫ما رو روی کشتی‌های تابوت ایرلند تباه کرد.
‫توی سواحل نیوجرسی زمین‌گیر کرد،
‫توی میادین جنگ شیلو و آنتی‌تام بلعید.
‫و تا اینجا دنبالمون اومده.
‫زیر کاج‌ها و توی رودخونه‌ها ‫واسه‌مون کمین کرده.
‫و جایی که دیگه دنبالمون نکنه، ‫ما سایه‌اش رو با تیر می‌زنیم.
‫میفتیم دنبالش.
‫آهای.
‫آره.
‫خودشه؟
‫همونه که دنبالش بودیم.
‫خودشه.
‫پدر من سه فرزند داشت.
‫فقط یکی‌شون اونقدر زنده موند ‫که صاحب فرزندی بشه.
‫فقط یکی‌شون دودمان ‫این خانواده رو ادامه داد.
‫توی دوران رکود،
‫و هر مصیبت دیگه‌ای که ‫قرن بیستم به سرشون آوار کرد.
‫بعد از فوت پدرم،
‫مادرم برای عموم نامه‌ای نوشت.
‫التماسش کرد تا خانواده‌اش رو...
‫برای نجات خانوادۀ ما به این برهوت بیاره.
‫باید از اینجا ببریمشون.
‫ببریم کجا؟
‫یک سال بعد اومد و مادرم رو در حالی که ‫توی برف منجمد شده بود پیدا کرد،
‫جفت پسرهاش نیمه‌گرسنه بودن ‫و حتی به سختی صحبت می‌کردن.
‫مثل پسرهای خودش بزرگشون کرد،
‫و از رویای پدر من برای خودش امپراتوری ساخت.
‫و بعد اون امپراتوری فرو ریخت.
‫فصل اول — قسمت اول
‫مترجمان: «حامی مغیثی و تارخ علی‌خانی»
‫[ممنوعیت الکل برای مونتانا]
‫ممنوعیت الکل! ممنوعیت الکل!
‫نرو اون داخل آقا. ‫اون نوشیدنی اهریمنی رو نخور.
‫ممنوعیت الکل فوری! ‫ممنوعیت الکل برای مونتانا.
‫توی جنبش ما شرکت کنید خانم‌ها.
‫امیدوارم اومده باشید این ‫لانۀ فساد رو تعطیل کنید.
‫روی تابلوش که نوشته نوشیدنی فروشی.
‫روی تابلوی جنده‌خانه هم نوشته سالن رقص.
‫شوخی نکن.
‫اگه وارد اون مکان بشید،
‫یعنی عقل خانمتون ‫از شما بیشتره جناب کمیسر.
‫عقل اون از شما بیشتره!
‫سلام.
‫گمونم از وقتی من اومدم اینجا بارونی نیومده.
‫اینجا فقط ملخ می‌باره.
‫ماءالشعیر بدم؟
‫همون نوشابه رو بده.
‫اگه من ماءالشعیر بخوام چی؟ ‫از اون ماءالشعیرهای واقعی.
‫در اون صورت می‌گم برو دوا فروشی.
‫از همون مال خودتون بده.
‫چوپان‌ها دارن حسابی کفری می‌شن.
‫دست‌گلیه که خودشون به آب دادن.
‫نمی‌شه که گوسفندهاشون ‫توی علفزار یکی دیگه بچرن.
‫باید خدا رو شکر کنن به چوپان‌ها رحم کردن.
‫سعی کن همین حرف رو یه خرده ‫ملایم‌تر توی کاخ شهرداری بزنی جیک.
‫چند تا معاون همراهت داری؟
‫اندازۀ کافی ندارم.
‫سی‌صد نفر از اون حروم‌زاده‌ها توی خیابون،
‫سرشون با مسابقات مشت‌زنی گرمه.
‫یادداشت‌برداری می‌کنن، ‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫نگران مشت خوردن از کسی نیستم.
‫بیشتر نگران تیر خوردنم.
‫قلدر جماعت.
‫قلدر جماعتی که مدام از عواقب ‫قوانینی که زیر پا می‌ذارن می‌نالن.
‫بیا بریم.
‫بریم قضیه رو فیصله بدیم.
‫خیلی‌خب رفقا، راه بیفتید.
‫گوسفندهای کوفتی ما رو کشتن.
‫همه‌شون رو راهی جنگل کردن.
‫گذاشتن اونجا بپوسن.
‫بعد شما بابتش چی کار کردید؟
‫هیچ کاری!
‫نمی‌دونیم کار کی بوده.
‫همه می‌دونن کار کی بوده.
‫کار اون ایرلندی‌های کثافته که اونجا نشستن.
‫بیا تو روی خودم بگو مردک پرمدعا.
‫معلومه که می‌گم خوک‌صفت.
‫خیلی داره خوب پیش می‌ره.
‫بشینید!
‫وگرنه امشب رو آب‌خنک می‌خورید.
‫بشینید.
‫من حقمه جواب بگیرم.
‫خودتونم می‌دونید کدوم حروم‌زاده ‫گوسفندهای من رو کشته،
‫چون می‌دونید چراگاهی که ‫جنازه‌شون توش افتاده مال کیه.
‫پس اعتراف می‌کنی توی ‫چراگاه کس دیگه‌ای بودی.
‫گوسفندن دیگه. پرسه می‌زنن.
‫اون‌ها که نمی‌فهمن کدوم چراگاه مال کیه.
‫پس چرا هر کسی برای خودش چراگاه داره؟
‫گوسفندها تا ریشه فقط می‌خورن.
‫جوری علفزار رو خراب می‌کنن ‫که گاوها نمی‌تونن چیزی بخورن.
‫حتی می‌شه گفت توئم دام‌های اون رو کشتی،
‫ولی مرگشون لحظه‌ای نبوده.
‫تا موقعی که بارون نیومده ‫خبری از چروندن توی این دره نیست.
‫چمنی که توی کوهستان مونده ‫تمام دار و ندارمونه.
‫اگه جیرۀ گوسفندت زیادیه، ‫چندتاشون رو بفروش.
‫بفروشم؟
‫آخه به کی بفروشم؟
‫جنگ تموم شده. دیگه کسی نیست گوسفند بخره.
‫شرایط همه‌مون همینه.
‫پیشنهادم اینه قبل اینکه ‫گذر همه‌مون دوباره به انگلیس بیفته،
‫با همدیگه همکاری کنیم.
‫همۀ ما اینجا روی هم رفته،
‫واسه هر شاخه علف ‫باید مثل سگ جون بکنیم،
‫اونم وقتی که جنابعالی ‫برای خودت رشته‌کوه داری.
‫زمینش رو داری، چراگاهش رو داری، ‫همه‌چیزش رو داری.
‫من چیزی رو دارم که ‫خانواده‌ام واسش جنگیده.
‫تو هم می‌خوای سرش باهام بجنگی؟
‫همون بهتر نکنی.
‫اگه زمین بیشتر می‌خوای، ‫باید چراگاه بیشتر می‌گرفتی.
‫مگه هدف جلسه این نبود ‫که آرومشون کنیم جیک؟
‫هدف تو این بود.
‫هدف من این بود جنگ دامداری به پا نشه.
‫چوپان‌ها بیرون منتظرن.
‫می‌خوای چی کار کنی بنر؟
‫وسط خیابون باهام گلاویز بشی؟
‫گوسفند هم دام محسوب می‌شه. ‫این رو یادت نره.
‫منم مثل گاوداران عضو دامدارانم.
‫عضویت در جایی به معنی ‫نادیده گرفتن قوانین نیست.
‫تو تمام علف‌های خودت رو تموم کردی،
‫گله‌ات رو بردی سمت علف یکی دیگه.
‫علف من رو ملخ‌ها خوردن.
‫ملخ‌ها علف همه رو خوردن.
‫همه‌مون داریم عذاب می‌کشیم. ‫گله‌ات رو ببر بالاتر.
‫اون‌وقت به جای گاوچرون‌ها ‫قربانی خرس‌ها می‌شن.
‫دیگه چی بگم بنر؟
‫سعی کن با دامداری کنار بیای.
‫بیا اینجا.
‫چهار به دوازده شانسی ندارید جیکوب.
‫یازده نفر دیگه واسه من مهم نیست.
‫فقط خودت.
‫آهای! پدرسوخته‌ها.
‫توی شهر من از این خبرها نیست.
‫ناسلامتی این مرد مأمور دولته.
‫یه بار دیگه تهدیدش کنی، ‫تا یک ماه روی زمین بتنی می‌خوابی.
‫شیرفهم شدی؟
‫دزدیدن علف یکی دیگه، ‫مثل دزدیدن دام یکی دیگه‌ست.
‫دوباره توی علفزار یکی دیگه چرا کنی،
‫کل گله‌ات رو ازت می‌گیرم. ‫و شک نکن سر حرفم می‌مونم.
‫علف‌دزدی؟
‫آدم‌ها صاحب علف نیستن.
‫کوهستان صاحب علفه.
‫خدا صاحب علفه.
‫جنابعالی هم خدا نیستی جیکوب داتون.
‫خدا نیستی!
‫دوست دارم ببینم اگه بحث ‫سر زمین خودش بود چی کار می‌کرد.
‫درجا بهشون شلیک می‌کرد.
‫پول فشنگش هم از دامداره می‌گرفت.
‫مک‌کلود بیشتر اسب‌هاش رو ‫به کوهستان کریزیز منتقل کرده.
‫از اینجا تا مایلز سیتی حتی ‫یک شاخه علف هم نیست.
‫با این قیمت‌ها نمی‌شه چیزی فروخت.
‫نمی‌فهمم چطوری تموم شدن جنگ،
‫می‌تونه انقدر بازار رو کساد کنه.
‫ناسلامتی کل سربازها برگشتن خونه.
‫مگه اینجا غذا نمی‌خورن؟ ‫فقط خارج از کشور می‌خورن؟
‫از گوسالۀ خودشون می‌خورن. ‫نیازی ندارن مال ما رو بخرن.
‫چرا توی زمین دهقان‌ها چرا نکنیم؟
‫دیگه بانک صاحب کل زمین‌هاشون شده.
‫شک دارم واسه‌شون مهم باشه.
‫من شک دارم حتی متوجه بشن.
‫بانک متوجه همه‌چیز می‌شه.
‫زمینش رو من دارم. جای مرتفعیه.
‫ولی خرس‌ها و گرگ‌ها اذیتمون می‌کنن.
‫باید کل تابستون با گله بمونیم.
‫من می‌گم گله‌ها رو یکی کنیم. ‫ببریمشون اون بالا،
‫صبر کنیم تا پاییز از راه برسه.
‫می‌دونی چندتا گاوچرون لازمه...
‫تا کل تابستون از گله‌ای ‫به اون وسعت نگهداری کنه؟
‫خودم می‌دونم.
‫من همین‌جوریش کمبود گاوچرون دارم.
‫اگه به گله‌ات علف نرسونی، ‫کمبود گاو و گوساله هم میاری.
‫زمستون چطوری بهشون غذا بدیم؟
‫حالا بذار اول تابستون رو رد کنیم.
‫بابتش اجاره‌ای نمی‌گیرم،
‫ولی خودتون جمع بشید و ‫سر مقداری یونجه قرار بذارید.
‫شنیدم توی اورگن خبری از ملخ نیست... ‫البته فعلاً.
‫نمی‌دونم جیک. نصف دام من انقدر ضعیف‌ان ‫که نمی‌تونن کوچ کنن.
‫آروم کوچ می‌کنیم.
‫همه‌شون رو کنار رودخونه می‌چرونیم.
‫بعد تا بوستان می‌بریمشون بالا.
‫خب، اگه به امید سال‌های آسوده نبود،
‫عمرم رو با سال‌های ‫پر از سختی تلف نمی‌کردم.
‫من از سال ۱۸۹۴ اینجام کلایو.
‫یادم نمیاد اینجا ‫رنگ سال آسوده رو دیده باشم.
‫ندیدی؟
‫نه.
‫آره، همینه!
‫بچسب بهش!
‫یوهو!
‫راه بیفتید، مگه اومدید نمایش؟ ‫ببرش اون سمتی.
‫مجبورش کن بره چپ.
‫خواهشاً یک هفته قبل عروسی به کشتنش نده.
‫من که بهش گفتم این رو انتخاب نکنه.
‫لابد واسه همین انتخابش کرده.
‫دیروقته.
‫اولین سواری‌مون توی شب نیست خانم.
‫می‌دونم، ولی نگران می‌شم.
‫می‌تونیم الآن بریم پیششون.
‫ممنونم زین.
‫البته وقتی نمایشش با کره‌اسبش تموم شد.
‫اینجا وقت برای توقف نداریم.
‫یالا!
‫هیچ‌وقت نفهمیدم چرا مرد جماعت ‫انقدر از خطر کردن لذت می‌بره.
‫- همینه. ‫- زودباش جک!
‫واسه امروز بسه جک.
‫یه اسب درست‌حسابی بردار.
‫می‌ریم پدرت رو پیدا کنیم.
‫- گم شده؟ ‫- شک دارم.
‫پس واسه چی بریم پیداش کنیم؟
‫چون من خواستم. ‫از تو هم می‌خوام مواظب باشی.
‫هیچ‌کس دلش نمی‌خواد ببینه ‫روز عروسیت یه جاییت رو گچ گرفتی،
‫مخصوصاً عروس خانم.
‫خدا هنوز اسبی نیافریده که ‫بتونه من رو زمین بندازه عمه جون.
‫- اوهوم. ‫- الکی نگران نباش عمه کارا.
‫در عرض یک هفته می‌تونی با این اسب ‫بری توی باغ سیب بچینی.
‫نمی‌خواد زحمت بکشی، ‫من به همون درشکه راضی‌ام.
‫امروز کارت حرف نداشت جک.
‫مواد تشکیل‌دهندۀ صابون رو نام ببر.
‫نام ببر.
‫چربی، قلیاب، آب.
‫چه نوعی از چربی؟
‫هر نوعی.
‫مایلم محترمانه جواب سوالم رو بشنوم.
‫حالا بگو ببینم، چه نوع چربی؟
‫می‌شه از چربی گیاهی یا پیه استفاده کرد.
‫پیه از کجا به دست میاد؟
‫- از دنبه حیوانی ‫- چطوری به دست میاد؟
‫با جوشوندن دنبه.
‫قلیاب چیه؟
‫از...
‫از خاکستر میاد.
‫از چه خاکستری؟
‫قلیایی؟
‫قلیا.
‫چطوری قلیا به دست میاد؟
‫چطوری؟
‫نمی‌دونم.
‫چرا نمی‌دونی؟ توی درس دیروز بود.
‫- یادم نمیاد... ‫- چرا، یادته.
‫یادم نیست. نیست!
‫آخ.
‫اجازه نداری با اون زبان کفرآمیز توی...
‫در عجبم چی باعث شده ‫به شما حمله کنن خواهر مری.
‫خودمم نمی‌دونم پدر.
‫این دختر حیوان سرکشیه.
‫دست‌هات رو نشون بده دختر.
‫برای جواب دادن به سوال ساده‌ای ‫که کل کلاس جواب دادن،
‫باید این بچه رو مثل الاغ کتک زد.
‫سوالی که نتونستی جواب بدی چی بود؟
‫داشت ازم درمورد صابون می‌پرسید.
‫من به جای قلیا گفتم قلیایی.
‫خواهر مری، بی‌زحمت بیا جلو.
‫می‌شه دستت رو بذاری روی میز؟
‫می‌شه آیۀ اول فصل سیزدهم ‫از رسالۀ اول قرنتیان رو قرائت کنی؟
‫«اگر به زبان آدمیان...»
‫ادامه بده.
‫«...و فرشتگان صحبت کنم،
‫اما محبت نداشته باشم...»
‫آیه رو تلاوت کن خواهر.
‫«گونگی پر سر و صدا ‫یا سنجی بیش نیستم...
‫سنجی ناموزون نیستم.
‫اگر قادر به نبوّت باشم،
‫و تمام اسرار جهان را درک کنم...»
‫سریع‌تر خواهر.
‫«...و ایمانی داشته باشم،»
‫سریع‌تر!
‫«که کوه را جا به جا کند،»
‫سریع‌تر!
‫«اما محبت نداشته باشم
‫اما محبت نداشته باشم...»
‫بسه، بسه، بسه!
‫لطفاً پدر. لطفاً.
‫نگاه کن خواهر مری.
‫تو بچه‌ای رو زدی،
‫که حاضره از جانب تو طلب آمرزش کنه.
‫شاید بهتره اون معلم تو باشه.
‫نه؟
‫من میل حمله به خواهری که...
‫کمبود شفقت داره رو درک می‌کنم، ولی...
‫اگه تو حمله کنی،
‫همه حمله می‌کنن.
‫من نسبت بهت حس شفقت دارم فرزندم.
‫واقعاً می‌گم.
‫لطفاً دست‌هات رو روی قفسه بذار.
‫شفقت دارم، اما...
‫هیچ رحمی ندارم.
‫حوله‌هاتون رو بردارید، تا کنید، ‫و بذارید کنار وان حمامتون.
‫وارد وان بشید.
‫صابون رو بردارید و روی لیف حمامتون بمالید.
‫از گردنتون شروع کنید.
‫زیر هر دو بازو رو بمالید.
‫پایین شکم.
‫نقاط خصوصی‌تون.
‫و در نهایت پاهاتون.
‫انقدر تمیز کنید تا من بگم کافیه.
‫کافیه.
‫لیف حمامتون رو کنار لگن بذارید.
‫حوله‌هاتون رو دوباره بردارید.
‫بایستید و حوله رو از زیر بغل،
‫دور شکمتون بپیچید.
‫از وان خارج بشید.
‫شانه و پشتتون رو خشک کنید،
‫بعد پاهاتون.
‫آمادۀ بازرسی بشید.
‫ممنون.
‫حوله‌ات رو باز کن.
‫برگرد.
‫حوله‌ات رو در بیار.
‫خودت رو بپوشون.
‫برگرد.
‫الآن دیگه همدیگه رو درک می‌کنیم، نه؟
‫بله خواهر.
‫پس بهتره جفتمون از دفترش دور بمونیم.
‫بله خواهر.
‫بعد اینکه لباس پوشیدی اینجا رو تمیز کن.
‫♪ کشور من متعلق به توست ♪
‫♪ سرزمین شیرین آزادی ♪
‫♪ از تو می‌خوانم ♪
‫♪ سرزمینی که... ♪
‫چقدر بد بود؟
‫بد بود.
‫نشونم بده.
‫بهتره روش عسل و شیره سدر بمالی.
‫فردا صبح می‌رم سراغ کندو و درخت سدر.
‫جدی میگم. باید یه اقدامی بکنی.
‫جای زخمش می‌مونه.
‫مردها دوستش ندارن.
‫به نظرت اونقدر زنده می‌مونیم ‫ که شوهر پیدا کنیم؟
‫فقط یه سال دیگه مونده.
‫هرکسی که می‌شناختیم و رفته ‫ گفته بود نامه می‌نویسه.
‫چند تا نامه گرفتی؟
‫هیچی.
‫فامیل و دوست‌هامون بودن.
‫بهمون دروغ نمیگن.
‫پس نامه‌ها چی شد؟
‫شاید راهبه‌ها نگهشون می‌دارن.
‫شاید اصلا نرفتن خونه که نامه بنویسن.
‫باید از اینجا بریم بیرون...
‫آهای جیکوب.
‫کی می‌خوای ادامه بدیم؟
‫زین... فردا جمعشون کن.
‫چهارشنبه ادامه می‌دیم.
‫یعنی سه روز دیگه، چند روز معطلشون کنیم؟ ‫دو روز؟
‫یه همچین چیزی.
‫اینطوری سر وقت به کلیسا نمی‌رسه.
‫فکر می‌کردم عروسی شنبه باشه.
‫چهارشنبه‌ست قربان.
‫کدوم خری چهارشنبه‌ ازدواج می‌کنه؟
‫نمی‌دونم قربان، گمونم فقط خودم.
‫چرا چهارشنبه رو انتخاب کردی؟
‫انتخابش با من نبوده قربان.
‫ای‌بابا، نمیشه گله یه هفته منتظر باشه که.
‫می‌دونم.
‫من یه گروه جمع می‌کنم و کوچشون میدم.
‫اگه قراره کوچ کنیم من هم میام.
‫وظیفمه، و همین الانش نیرو کمه.
‫یا باید عروسی رو به تعویق بندازیم.
‫یا باید کوچ رو تعویق بندازیم که نمیشه.
‫پس باید به عروست بگی که عروسیش ‫یه هفته به تعویق می‌افته...
‫که تو روی زمین بخوابی و گله رو کوچ بدی.
‫داره با یه دامدار ازدواج می‌کنه.
‫دلیلی نداره که این ازدواج...
‫با ازدواج‌های دیگه فرقی بکنه. ‫قراره همین باشه.
‫دقیقا همینطوری بهش بگو پسر.
‫می‌خوام ببینم واکنشش چیه.
‫ولی حقیقت داره دیگه. چند تا از جشن‌ ‫ تولدهاتون رو تا الان از دست دادین؟
‫ممکنه حقیقت داشته باشه، ‫ولی باید یه شیوه بهتر پیدا کنی...
‫که بهش بگی، وگرنه اصلا از عروسی خبری نیست.
‫بذار اول با رئیس حرف بزنم...
‫بعدی می‌بینیم چی می‌شه.
‫خدایا...
‫ای‌بابا...
‫ببخشید.
‫دیر کردی.
‫یکم طول کشید.
‫چطور بود؟
‫آدم‌های زیادی که کار نمی‌کنن.
‫منتظر نامه نهضت مخالفت ‫با مصرف الکل هستیم.
‫خیلی مقاومت می‌کنن.
‫آره.
‫باید گله رو ببرم کوهستان.
‫گله‌ی همسایه هم همینطور.
‫اگه نبرم همشون تلف می‌شن.
‫کی باید ببری؟
‫فردا جمعشون می‌کنم.
‫عروسی یه هفته دیگه‌ست جیک.
‫یعنی نمی‌تونی بیای؟
‫هیچکس قرار نیست بیاد.
‫کل مردم می‌خوان گله رو کوچ بدن.
‫اوه...
‫پس فردا با مادر دختره حرف می‌زنم.
‫گمون نکنم دو هفته تاخیر عیبی داشته باشه.
‫جک گفت ترتیبش رو میده.
‫خیلی‌خب جیکوب.
‫عروسی خودشه.
‫مراسم عروسی مال زن‌هاست جیک.
‫اگه مال مرد‌ها بود ‫کف دستمون تف می‌کردیم...
‫و به هم دست می‌دادیم. ‫و روی اولین چیزی که...
‫وزنمون رو تحمل می‌کرد ترتیبم رو می‌دادی.
‫مگه همین‌کار رو نکردم عزیزم؟
‫این تنها روز زندگی یه زنه...
‫که کاملا مختص اونه.
‫و می‌خوای پسره بهش بگه که...
‫کوچ دادن گله مهم تره.
‫پدر دختره هم دامداره عزیزم.
‫گمون نکنم خیلی غافلگیر بشه.
‫خب چقدر طول می‌کشه؟
‫یکی، دو هفته؟
‫دو هفته؟
‫پدرت دامداره دیگه عزیزم، ‫خودت می‌دونی چطوریه.
‫این گله منتظره...
‫و باید بهشون کمک کنیم.
‫چرا من باید یه هفته صبر کنم؟
‫چرا گله نمی‌تونه یه هفته صبر کنه؟
‫چون گله تا هفته دیگه تلف میشه.
‫ببین، خودم هم بی‌صبرانه منتظرم عروسی کنیم،
‫اگه مهم نبود ازت نمی‌خواستم.
‫مهم؟
‫آره جک، راجع به مهم بودن گله حرف بزن.
‫اصلا حالا که انقدر مهم هستن...
‫چرا با یکیشون ازدواج نمی‌کنی؟
‫و وقتی رسیدید بالای تپه...
‫واسه خودتون ماه عسل بگیرید.
‫گمونم دیر کردم.
‫خیلی بد پیش رفت؟
‫خب، بهم گفت که...
‫با یه گاو ازواج کنم و ببرمش روی تپه...
‫و...
‫خب تصورش جالبه.
‫برو، برگرد به مزرعه. ‫من درستش می‌کنم.
‫گمونم بهتر باشه که بمونم. ‫محض اینکه بخواد من رو ببینه.
‫درسته. می‌خواد تو رو ببینه...
‫و بعدش تو یه چیز احمقانه میگی.
‫و این باعث میشه دیگه نخواد ببینت.
‫خیلی نگرانم عمه.
‫توی مزرعه خیلی بدردبخور نیستم.
‫باید هم نگران باشی.
‫زودباش. برگرد مزرعه.
‫برو، زود. برو ببینم.
‫برو دیگه.
‫من اصلا نمی‌خوام...
‫خانم داتون.
‫بعدازظهر بخیر.
‫خب، قطعا بعدازظهر خوبی نیست.
‫پدر و مادرت هستن؟
‫پدرم داره به گله رسیدگی می‌کنه.
‫مادرم هم رفته بووزمن، که آمادگی...
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫میشه حرف بزنیم الیزابت؟
‫بله.
‫می‌دونی، من تحسینت می‌کنم.
‫و فرصت‌هایی که داشتی رو تحسین می‌کنم.
‫پشیمونم که جک رو واسه ‫ تحصیل نفرستادیم شرق.
‫گاهی اوقات حس می‌کنم باعث شدیم...
‫نتونه اون تجربیات بی‌شماری که...
‫تو به دست آوردی رو به دست بیاره.
‫ولی چیزی که بلد نیستی...
‫دانش مربوط به روش زندگیه.
‫قراره واسه گله چیزهایی از عروسی ‫بزرگ‌تر هم فدا کنی عزیزم.
‫اگه حین فصل زایمانشون بچه دار بشی...
‫یه ماهی طول می‌کشه که بیاد بچه‌ش رو ببینه.
‫اگه توی پاییز بچه دار بشی ‫ که بیشتر هم طول می‌کشه.
‫باید تا زانو توی گِل فرو بری که ‫به یه کره گاو مریض رسیدگی کنی.
‫مجبور میشی حین طوفان با ‫ واگن‌هایی پر یونجه...
‫بری پیششون و وقتی که بهشون نزدیک میشی...
‫ببینی که واسه قدردانی جیغ می‌کشن.
‫و آزادی‌ای به دست میاری که...
‫اکثر مردم نمی‌تونن به دستش بیارن.
‫حالا اگه این زندگی‌ای نیست که می‌خوای...
‫باید همین الان به پسره بگی.
‫چون نباید فقط از پسره خوشت بیاد.
‫باید از این سبک زندگی هم خوشت بیاد.
‫چون توی این سبک زندگی بحثی نیست که...
‫کدوم مهم تره، عروسی یا گله.
‫جواب همیشه گله‌ست.
‫وقتی می‌بینمش از خود‌بی‌خود میشم.
‫و بدون اون نمی‌تونم زندگی کنم.
‫این سبک زندگی رو بلد نیستم.
‫ولی یاد می‌گیرمش.
‫تموم شد پس.
‫دو هفته بعد از شنبه ‫عروسی رو برگزار می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫اون رفت.
‫آره، رفت.
‫خب، خیلی کله‌شقه.
‫میشه من رو ببرید پیشش لطفا؟
‫واسه پدرت یه یادداشت می‌ذاریم.
‫دیدمش.
‫خب از کجا معلوم؟
‫می‌شه وایستید؟
‫وقتی سر و روش رو تمیز کرد ‫ توی خونه می‌بینیمش.
‫بوی گندش تا اینجا اومد.
‫نمی‌خوام هیچ‌وقت دوباره باهات دعوا کنم.
‫دیگه باهام اینطوری رفتار نکن.
‫- متاسفم. ‫- من هم متاسفم.
‫اون دختر منه؟
‫خب اگه نباشه برادرزاده‌م ‫باید قضیه رو توضیح بده.
‫به‌هرحال یه توضیحی بدهکاره.
‫هنوز که ازدواج نکردن.
‫رابطه الانشون با زن و شوهر فرقی نداره باب.
‫منظورت چیه؟
‫طبق تجربه شخصیم بخوام بگم، ‫وقتی بچه اولشون به دنیا اومد...
‫سعی نکن بشینی حساب و کتاب کنی.
‫خدای من.
‫حصار اینجا چیکار می‌کنه؟
‫نمی‌دونم. نباید اینجا باشه.
‫ولی خب هست.
‫داتون عوضی.
‫دور چمنی که خودش بهش نمی‌رسه هم حصار کشیده.
‫من نمی‌شینم اینجا گله‌م بمیره...
‫اون هم درحالی که چنین چمن ‫ بکر و بلندی اینجاست.
‫بِبُریدش.
‫ردشون کنید.
‫[ایستگاه نایروبی]
‫خیلی زیادن، باید عقب‌نشینی کنیم.
‫- نمی‌تونم. پام شکسته. ‫- باید فرار کنیم!
‫به نایروبی رسیدیم قربان.
‫مسیر تموم شد آقا.
‫اینجا مقصد شماست.
‫من مقصدی ندارم.
‫بلیط نایروبی دارید؟
‫همین‌طوره.
‫پس به مقصد رسیدید آقا.
‫فقط به ایستگاه بعدیم رسیدم. همین.
‫ببخشید که ترسوندمت.
‫آدم بد خوابیم.
‫نه آقا، اصلا اینطور نیست.
‫انقدر چادر ها رو محکم کوبیدیم...
‫که موریانه هم نمی‌تونه بره زیرشون.
‫کیسه خواب ها رو وسط هر یک چهارم بخش گذاشتم.
‫مطمئنی همون پلنگه؟
‫اندازش رو ببین.
‫آره، همون پلنگه.
‫سعی کرده وارد این چادر بشه.
‫مهمان بهش شلیک کرده.
‫رد خونی نیست؟
‫تیرش خطا رفته.
‫شانس آورده تیرش نخورده به ‫ کسی که توی اون چادر بوده.
‫واسه همین مهمون‌ها رو می‌برم ‫به ارودگاه رودخانه.
‫تا وقتی که تو از شر این موجود خالخالی ‫حرومزاده خلاص بشی.
‫ترجیح می‌دم نبری.
‫داری همه طعمه‌‌ها رو می‌بری.
‫نه، چند تا بز واست آوردم.
‫بز که جواب نمیده، میده؟
‫وقتی یه بار آدم بخورن، ‫از اون به بعد فقط آدم می‌خورن.
‫لازم نیست نگران بشی هالند.
‫خودمون طعمه می‌شیم.
‫واست اونجا یه چادر آماده کردم.
‫دور از بقیه‌ست؟
‫اگه می‌خوای از این بیشتر توی جنگل باشه...
‫باید از آسمون پرتش کنی.
‫به خدا تو روانی‌ای رفیق.
‫پیشنهاد می‌کنم از بزها استفاده کنی داتون.
‫گمونم از خودمون استفاده کنیم.
‫باشه خب، شام ساعت شیش سرو می‌شه.
‫ترجیح میدم سر وقت سروش کنم. ‫چون احتمالا آخرین شامیه که می‌خوری.
‫عمرا از دستش بدم.
‫باید حادثه بدی بوده باشه.
‫نه خانم، حادثه نبوده.
‫یه آمریکایی.
‫بدون شک یه گاوچرونی.
‫اهل کجای آمریکایی؟
‫نسخه کوهستانی همین‌جا.
‫قهوه.
‫قهوه اون هم عصر؟
‫نه ممنونم. کل شب خوابم نمی‌بره.
‫نقشه هم همینه.
‫گمونم جای تعجب نداره.
‫تنهایی اومدی سفر؟
‫با شوهرشون اومدن آقا.
‫کل شب بیدار باشی؟ چرا؟
‫می‌خوام چیزی رو شکار کنم که ‫ می‌خواد شما رو شکار کنه.
‫و چی می‌خواد ما رو شکار کنه؟
‫یه پلنگ اندازه یه مبل.
‫همین امروز رسیدیم. کسی به پلنگی اشاره نکرد.
‫باید هم همین باشه.
‫نگران نباشید، شما فردا می‌رید ‫ اردوگاه رودخانه.
‫اونجا پلنگی نیست.
‫اسب آبی و شیر و کروکودیل هست ولی...
‫پلنگ نیست.
‫خطرش که به نظر کمتر نشد.
‫اینجا آفریقاست.
‫همه‌چیز خطرناکه.
‫خانم.
‫خدای من.
‫ببینید چی آوردم.
‫- ضرری نداره. ‫- نه.
‫پلنگ ها وارد چادر نمیشن.
‫از پشت شبیخون می‌زنن.
‫شیرها وارد میشن.
‫اون رد پلنگ بود که بیرون بود.
‫و سی‌ و هفت تا هم توی ‫اردوگاه راه‌آهن بود.
‫شیر بی‌رحمه.
‫ولی پلنگ زیرکه.
‫متوجه می‌شه که خیلی آسونه.
‫همین الانش هم متوجه شده.
‫سرتون پایین باشه.
‫توی چادر بمونید.
‫این انگلیسی ها ممکنه روانی بشن ‫ و سمت لولوخورخوره شلیک کنن.
‫اون گله بروستره.
‫آره.
‫وای، چقدر گله‌های زیادی اومدن این طرف.
‫هوی، پخش شید!
‫هوی!
‫- هوی، بیا! ‫- بیا گاو.
‫تا حالا گله رو آورده بودی این ارتفاع؟
‫هیچکس گله رو نمیاره توی این ارتفاع.
‫امیدوارم با تفنگت تمرین کرده باشی.
‫تفنگ لازم ندارم.
‫به محض اینکه یه خرس گریزلی ببینم ‫به طناب می‌کشمش.
‫منتظرم ببینم چطور پیش میره.
‫گفتن یه هفته؟
‫گفتن حدود یه هفته.
‫یعنی نزدیک دو هفته.
‫متنفرم که هردوشون انقدر ‫طولانی مدت خونه نباشن.
‫من متنفرم که اصلا بیرون باشن.
‫ولی گاوچرونن دیگه اِما. کارشون همینه.
‫من میرم شام آماده کنم.
‫لازم نیست. کسی نیست که بخوره.
‫بیا ساندویچ بخوریم.
‫نمیشه فقط ساندویچ درست کرد که. ‫ سوپ هم درست می‌کنم.
‫هرجور راحتی.
‫نمیای؟
‫نه.
‫گمونم یکم این بیرون بمونم.
‫مترجمان: «حامی مغیثی و تارخ علی‌خانی»
‫اسپنسر عزیزم...
‫تابستان رسیده و همراهش آفت ملخ...
‫و خشکسالی میاد.
‫عمو و برادرت و جک جوان...
‫دارن گله رو به سمت کوهستان می‌برن...
‫که شاید اونجا چمن بهتری پیدا بشه.
‫عروسی جک رو عقب انداختیم، ‫ چون همونطور که می‌دونی...
‫گله از همه‌چیز مهم تره.
‫وقتی خونه پره و مزرعه شلوغه...
‫توی همهمه‌ش گم می‌شم...
‫و فراموش می‌کنم که تو نیستی.
‫ولی الان خانه سوت و کوره و ‫همه کارها رو انجام دادم.
‫واسه همین به تو فکر می‌کنم.
‫و برام سواله که چرا نمیای خونه پیشمون؟
‫دو تان.
‫نمی‌تونم این خیال رو از ذهنم بیرون کنم ‫که غیبتت یه جور مجازاته...
‫که یه‌جورهایی بخاطر ماست که برنمی‌گردی.
‫گمونم این خودخواهیه.
‫می‌دونم که جنگ انسان‌ها رو عوض می‌کنه.
‫فرضم بر اینه که تو به دنبال...
‫اون بخشی از خودت هستی که گمش کردی.
‫و من فقط می‌تونم امیدوار باشم ‫ که پیداش کنی...
‫و برگردی پیشمون.
‫درست گفتی. خیلی واسش آسون بود.
‫اسپنسر، دو تا هستن!
ارائــه شــده تـــوســط رســـانــه ی بـــزرگ ســیــنـــمافـــریـک «مــرجــع دانــلـود فـیــــلـم و ســریــال بـا زیــرنــویــس چـســبــیــده» ..:::CinemaFreak.Net:::..