‫آنچه گذشت...
‫باید برین تو! ‫اون تو در امان می‌مونین.
‫من هم پشت سرتون میام.
‫خاک عالم بر سرم شد!
‫واسه چی اون‌طوری داد می‌زدی؟
‫خواب خیلی بدی دیده بودم.
‫مامانت بهت نیاز داره، خب؟
‫برو کمک بیار.
‫بابا!
‫جولی!
‫- نه! ‫- نکن!
‫- برگرد اینجا ببینم! ‫- نمی‌شه که بیرون ولشون کنیم!
‫این زنیکه ماشین خونه رفتنمون رو ‫با شاتگان به فنا داد!
‫هیچ نمی‌دونی پیامد این کارت چیه.
‫این همه مدت دو ساعت بیشتر ‫باهام فاصله نداشتی،
‫پیش این جماعت بودی.
‫اینجا با تصوراتت فرق می‌کنه.
‫این‌قدر لبخند نزنین!
‫اگه بیای بیرون، حالت بهتر می‌شه‌ها.
‫دیگه از پس این شرایط برنمیام.
‫می‌فهمم.
‫این کارت درست نیست‌ها. ‫ویکتور خوشش نمیاد.
‫هر موقع چیز عجیبی می‌بینم، ‫این میاد جلوی چشمم.
‫این نماد رو می‌گم.
‫اینجا جامون امن نیست.
‫اینجا محل خوابشونه.
‫بیا ویکتور. بیا بریم ویکتور، بدو!
‫فرض کن الان داریم از اون خاطرات می‌سازیم،
‫توی مهمونی‌ها برای بقیه تعریف می‌کنیم ‫که چقدر خوش گذروندیم و...
‫اون داخل کسی هست؟
‫لطفا کمکمون کنین. ‫ما سوار اتوبوس بودیم.
‫تا حالا از خودت پرسیدی ‫اَبی درست می‌گفت یا نه؟
‫شده با خودت بگی نکنه همه‌اش خوابه؟
‫آخ!
‫خون من و تو دیگه یکی شده.
‫یعنی چی خونه فرو ریخت؟ ‫کدوم خونه رو می‌گی؟
‫همون که کنار غذاخوری بود.
‫- وای خدا! ‫- تابیتا!
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی»
‫یعنی هلت داد تو دخرت، بعدش...
‫بعدش از جای دیگه‌ای سر در آوردم.
‫یعنی...
‫یعنی منظورت اینه که دورنوردی کردی؟
‫نه، اِم... شاید. ‫چه بدونم.
‫وقتی این شکلی می‌گی، ‫اصلا باورکردنی نیست.
‫بابا، سارا کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫گفت خودش هم پشت‌سرم میاد.
‫خب، به نظرت زنده است؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب، ببین، باید قدم به قدم ‫برام تعریف کنی، خب؟
‫ببین، وارد درختی شدی، بعدش چی شد؟
‫بعدش برگشتم اینجا.
‫چطوری؟
‫شانس آوردم. ‫راهم رو پیدا کردم. اِم...
‫نه، ببین، ببین، ‫اگه نمی‌خوای بهم بگی،
‫بگو نمی‌خوای بهم بگی دیگه.
‫- ببین. ‫- نه، نه. بابا. بابا.
‫گفته بودی قراره به جواب سوالاتمون برسی.
‫گفتی قراره بری تو جنگل...
‫و به جواب سوالاتمون برسی ‫یا بفهمی چطوری برگردیم خونه!
‫چنین حرفی زده بودی!
‫ولی الان دقیقا به خونه اول برگشتیم!
‫آروم باش، آروم باش!
‫جریان چیه؟
‫الیس، آروم باش. ‫باهام حرف بزن.
‫چی شده؟
‫جریان چیه پسرم؟
‫فاطمه... اِم...
‫ببین، اوضاع دیشب خراب شد.
‫بابا، بدجوری خراب شد.
‫آره، گمون کنم دلیل دوام آوردن ‫برخی افراد تو این شهر...
‫از این قراره...
‫که بخشی از وجودشون رو رها نمی‌کنن.
‫درسته.
‫ولی... گمون می‌کنم...
‫ببین، دیشب حس کردم شاهد...
‫آغاز از دست رفتن اون بخش از وجودش بودم.
‫فهمیدم. خیلی‌خب.
‫ببین، ببین. ‫ببین من رو.
‫پس تو باید جای اون بخش رو پر کنی، خب؟
‫تو باید به بخشی از وجودش بدل بشی ‫که این شهر نتونه ازش بگیره.
‫این‌جوری دوام میاریم. خب؟
‫حتی اگه به بی‌‎راهه بریم،
‫به همدیگه تکیه کرده ‫و باز هم تلاش می‌کنیم.
‫تا بالاخره برگردیم خونه.
‫احسنت.
‫این شهر پیروز نمی‌شه.
‫فهمیدی؟
‫خوبه.
‫بیا بغلم. بیا.
‫خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب. ‫- اِم...
‫من می‌رم به کنی کمک کنم...
‫که تله‌های شکارمون رو بررسی کنیم و...
‫بذار یکی دیگه کمکش کنه.
‫برو پیش فاطمه.
‫خب، بـ...
‫راستش، با خودم گفتم ‫اگه برم بیرون، می‌تونم...
‫گل‌های وحشی محبوبش رو ‫براش بچینم.
‫- خوبه. خوبه. آدم خوبی هستی. ‫- مرسی.
‫راستی، می‌دونی چیه؟ ‫اِم، بهتره...
‫به فکر حلقه جدیدی براش باشی.
‫اون حلقه سیمی...
‫ببین، در سطح شما نیست.
‫درست نمی‌گم؟
‫خوشحالم برگشتی بابا.
‫مرسی.
‫«منشأ» ‫«فصل دوم، قسمت سوم: زمام عقل»
‫♪ وقتی پسرکی کم سن و سال بودم، ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوش‌تیپ می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ اون هم بهم گفت: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ «هرچی بشه، همون می‌شه» ♪
‫♪ «ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم» ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ حالا خودم بچه‌دار شدم ♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوشگل می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ من هم مهرآمیز بهشون می‌گم: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫تموم شد. خوبه. عالی طاقت آوردی.
‫چیزیت نیست. ‫نفس بکش، نفس بکش.
‫اینجاش رو می‌بندم، خب؟
‫خوبه.
‫خیلی‌خب. ‫فقط سعی کن خیسش نکنی، خب؟
‫باشه.
‫احتمالا یکی دو هفته دیگه ‫بشه بازشون کرد، خب؟
‫یعنی دیگه کاری نداریم؟
‫اِم، الان...
‫سه‌تا از دنده‌هات ترک خوردن ‫و احتمالا ریه‌ات زخمی شده.
‫من اگه جات بودم، ‫خیال نمی‌کردم خوبم، خب؟
‫حالت خوبه بابا؟
‫آره رفیق.
‫فقط دارم کمی استراحت می‌کنم.
‫حل تو چطوره؟
‫شنیدم دیشب به تو هم سخت گذشته.
‫با ویکتور رفته بود ماجراجویی.
‫خوبم.
‫اِم، ببین، لب کلام از این قراره ‫که خیلی شانس آوردی.
‫پس کاری نکن که بدتر بشی، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫یه کم دیگه دوباره بهت سر می‌زنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- ممنون.
‫بچه‌ها، می‌شه من و مامانتون رو ‫یه لحظه تنها بذارین؟
‫آره. معلومه.
‫دانا گفت می‌تونیم ‫تو خونه اجتماعات ساکن بشیم،
‫ولی من به هیچ وجه بچه‌ها رو نمی‌برم...
‫تابی.
‫عزیزم. عزیزم. عزیزم.
‫خیال می‌کردم مردی.
‫ببخشید.
‫- خیال می‌کردم... ‫- می‌دونم. خیلی عذر می‌خوام.
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫نباید از دستت بدم.
‫نه، نه، نه.
‫جیم...
‫ته سیم‌ها به جایی ختم نمی‌شد.
‫چی؟
‫آره، همین‌جوری از اون بالا آویزون بودن.
‫اگه به جایی وصل نباشن،
‫چطوری برق داریم؟
‫تابیتا، کلی حرف داریم.
‫حال بچه‌ها چطوره؟
‫نمی‌دونم.
‫گمون کنم ببرمشون غذاخوری...
‫که ببینم غذا گیرم میاد یا نه. ‫نمی‌دونم کی غذا خوردن.
‫خیلی دوستت دارم.
‫من هم خیلی دوستت دارم.
‫به حرفم گوش نمی‌دی‌ها.
‫نه‌خیر، گوش می‌دم، ‫ولی دارم می‌گم بزن به چاک.
‫خیال کردی بعد از اتفاقات دیشب،
‫همین‌جوری به شما اعتماد می‌کنم؟
‫اون مقابل موجوداتی که شب‌ها بیرون میان...
‫به هیچ دردی نمی‌خوره!
‫این‌جوری فقط ساکنین شهر رو نگران می‌کنی.
‫نه، ولی اشکالی نداره خودت ‫به لاستیک ملت شلیک کنی،
‫مگه نه؟ آخه اون‌جوری ملت رو خیلی آروم کردی!
‫- عه، عه، عه! ‫- خیلی آشـ...
‫عه، عه، عه، عه، آروم، آروم دانا.
‫جریان چیه؟ ‫جریان چیه دانا؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫بوید استیونز هستم.
‫کلانترم.
‫مگه کلانترتون پسر آسیاییه نبود؟
‫سر سلاح گرم اختلاف نظر پیدا کردیم.
‫شهروندان تفنگ حمل نمی‌کنن.
‫قانونمون از این قراره.
‫خب، کی چنین قانونی وضع کرده؟
‫خودم کردم.
‫خب، اِم، قوانین عوض می‌شن.
‫نه، نه، نه.
‫ردیفش می‌کنم، وایستا، وایستا.
‫ببین، درک می‌کنم.
‫درک می‌کنم که شرایط ترسناکیه، مگه نه؟
‫ولی من طی هفته اخیر ‫تجربیات خیلی عجیبی داشتم،
‫واسه همین عین همیشه بردبار نیستم.
‫از قوانینمون خوشت نمیاد. عالیه.
‫تفنگت رو بردار، ‫برو تو جنگل زندگی کن...
‫و هر قانونی خواستی وضع کن.
‫ببینم چقدر دوام میاری.
‫ولی... ولی...
‫اگه می‌خوای شب‌ها که اون موجودات میان شکار،
‫سقفی بالا سرت باشه، ‫عین بچه آدم تفنگت رو می‌ذاری کنار...
‫و به حرف خانم گوش می‌دی.
‫تصمیم خوبی گرفتی.
‫هوم.
‫اوهوم.
‫ببینین.
‫همگی فرصت می‌کنیم...
‫با هم صحبت کنیم، خب؟ ‫جواب کل سوالاتتون رو می‌دم.
‫- فقط بدونین... ‫- بی‌شعور عوضی.
‫همگی با هم اینجا گرفتار شدیم...
‫و تنها راه دوام آوردنمون، همکاریه.
‫ببرینشون خونه.
‫بجنبین. بجنبین.
‫باز هم می‌خوای؟
‫- نه، خوبه. ‫- خیلی‌خب، بیا.
‫خیلی‌خب. بفرما.
‫عزیزم، باید چیزی بخوری.
‫گرسنه نیستم.
‫این رو بخور جولی جون.
‫خیلی خوشمزه است.
‫می‌شه بریم ویکتور رو ببینیم؟
‫مامان؟
‫جونم؟
‫می‌شه بریم ویکتور رو ببینیم؟
‫نه عزیزم، فعلا نمی‌شه.
‫چند روز اخیر خیلی بهش سخت گذشته.
‫امیدوارم از دستم عصبانی نباشه.
‫واسه چی باید از دستت عصبانی باشه؟
‫من و جید رفته بودیم تو اتاقش.
‫گفته بودم دنبال سرنخ می‌گرده ‫که بفهمه چطوری برگردیم خونه.
‫بهش گفتم ویکتور خوشش نمیاد.
‫می‌تونیم وسایلمون رو برداریم؟
‫نورمن زیر آواره.
‫نمی‌دونم عزیزم.
‫غذات رو بخور، خب؟
‫کجا می‌ری؟
‫زود برمی‌گردم.
‫می‌شه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫باشه.
‫چای میل داری؟
‫نه، نه بابا.
‫ممنون. میل ندارم.
‫اِم...
‫می‌دونم نظارت خیلی از تدارکات شهر رو ‫برعهده داری...
‫و می‌خواستم ببینم احیانا می‌شه ‫نگاهی به انبارتون بندازم؟
‫کل دار و ندارمون تو خونه بود.
‫تدارکات و لباسی نداریم...
‫بیاین خونه ما بمونین.
‫خب؟
‫مادرها به همدیگه کمک می‌کنن.
‫ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫جریان نامزد کریستی رو شنیدی؟
‫شنیدم.
‫گمون نکنم چنین اتفاقی ‫سابقه داشته باشه.
‫خب، اِم، وضع تدارکاتمون در چه حاله؟
‫خوب نیست.
‫نصف محصولاتمون با طوفان نابود شد.
‫حالا که این همه آدم جدید اومده، ‫باید جیره‌بندی رو...
‫سرسختانه در پیش بگیریم.
‫راننده‌شون می‌گفت ‫بیست و پنج نفر سوارش بودن.
‫با توجه به حضار غذاخوری...
‫و اجسادی که امروز صبح پیدا کردیم،
‫تقریبا بیست و دو نفرشون باقی موندن.
‫یه اتوبوس آدم وحشت کرده بودن، ‫من هم خیر سرم با شاتگان شلیک کردم.
‫اون افراد در هر صورت از دست می‌رفتن،
‫پس بیا به فکر اون‌هایی که نجات دادی باشیم.
‫نمی‌خوای بهم بگی تو جنگل چی شد؟
‫عه، یکی دیگه پیدا کردم.
‫خیلی‌خب.
‫وای، پشم‌هام.
‫خاک عالم.
‫ای بابا.
‫به دردمون می‌خوره؟
‫نه، اِم... ‫پیداش نمی...
‫می‌شه لطفا دست از گل چیدن برداری ‫و کمکم کنی؟
‫ببین، اِم... ‫درک می‌کنم که احتمالا...
‫خیلی بابت جریان کریستی ناراحتی.
‫ولش کن.
‫چیزی نیست. اِم...
‫ببین، اینجا میله‌ای داشتیم...
‫که زیر تله می‌ذاشتیم.
‫ولی... پیداش نمی...
‫خیلی‌خب، اِم...
‫حتما گذاشتمش...
‫♪ بیدار شو سوزی کوچولو، بیدار شو ♪
‫این دیگه صدای چیه؟
‫♪ سوزی کوچولو، بیدار شو و اشک بریز ♪
‫♪ فیلم تموم شده، ساعت چهاره، ♪
‫♪ ما هم بدجوری تو دردسر افتادیم ♪
‫- ♪ بیدار شو سوزی کوچولو ♪ ‫- ای خدا.
‫♪ بیدار شو سوزی کوچولو ♪
‫♪ خب، می‌خوای به مامانت چی بگی؟ ♪
‫♪ می‌خوای به... ♪
‫خیلی‌خب، اِم، باید برگردونیمش شهر ‫و خاکش کنیم.
‫چطوری... ‫واسه چی باید چنین کاری کنن و...
‫دسته‌گلت رو بذار کنار و کمکم کن دیگه.
‫خیلی‌خب، اِم، ببین...
‫به درخته چسبیده، اینه که...
‫برو کریستی رو بیار.
‫زود باش.
‫باشه.
‫بدو!
‫کمکم کن.
‫خواهش می‌کنم کمکم کن.
‫باشه، چیزی نیست.
‫چیزی نیست.
‫نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه...
‫خوشحالم حالت خوبه.
‫چی؟
‫گفتم خوشحالم حالت خوبه.
‫خیلی‌ها رو از دست دادیم، ‫نگران بودم...
‫- کی تو اتاقم بود؟ ‫- جانم؟
‫یکی اومده بود تو اتاقم ‫و چیزی رو برداشته.
‫آها، اِم، گمون کنم جید ‫و پسر خانواده متیوز...
‫دیشب اومده بودن اینجا. ولی...
‫ببخشید.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫چیه؟ چیه؟!
‫چیه؟!
‫عه، برگشتی. ‫پشم‌هام.
‫خیلی خوب شد. خیلی خوب شد.
‫اون مال منه.
‫- اِم. ‫- پسش بده.
‫- باشه. اِم... ‫- پسش بده.
‫- عذر می‌خوام، خیلی‌خب. ‫- پسش بده.
‫با خودم گفتم شاید بد نباشه ‫کمی باهاش بنوازم...
‫- پسش بده! ‫- باشه! خیلی‌خب.
‫آروم باش بابا. بیا.
‫اونجا اتاق منه!
‫نباید وارد اتاقم بشین!
‫خیلی‌خب.
‫وایستا! عه، وایستا.
‫آهای! آروم‌تر برو! عذر می‌خوام.
‫خب؟ نباید وارد اتاقت می‌شدم.
‫خیال می‌کردم عین سگ مردی.
‫چند وقته دارم همه‌جا رو دنبالت می‌گردم.
‫من دارم مدام نمادی رو می‌بینم.
‫یعنی چیزهایی می‌بینم ‫که واقعا وجود ندارن،
‫ولی هر دفعه این نماد رو هم می‌بینم،
‫این دفترچه رو هم مامان کنی بهم داده.
‫یکی همون نماد رو بارها کشیده بود ‫و عکسش هم هست.
‫می‌شه لطفا یه لحظه وایستی؟!
‫این رو ببین. این رو ببین.
‫حتما دلیلی داره که این رو همه‌جا می‌بینم.
‫این آدم...
‫حتما اون هم می‌دیدش. مگه نه؟
‫اینجا رو، اینجا رو ببین.
‫پشت عکس رو ببین.
‫خودتی، مگه نه؟
‫خیلی مسخره است،
‫ولی شاید همین راه‌حل ‫خلاص شدن از اینجا باشه.
‫آخه تو این همه مدت اینجا بودی.
‫نمی‌خوای بری خونه؟
‫نباید به این دست می‌زدی.
‫مال تو نیست. ‫با من کاری نداشته باش!
‫خب، ریدم دهنت!
‫وایستا، اِم... خاک بر سرم.
‫آره، رنگش کمی پریده.
‫چند هفته اولی که اینجا بودم، ‫با خودم همه‌جا می‌بردمش.
‫موقع خواب پیشم بود.
‫لابد کف دستم عرق می‌کنه دیگه.
‫اِم... از موی بلوندت خوشم میاد.
‫ناز شدی.
‫اِم... می‌دونم هضمش خیلی دشواره.
‫ولی می‌تونیم با همدیگه دوام بیاریم.
‫ببین، ببخشید... اِم...
‫نه، اشکالی نداره. ‫مشکلی نیست. ولی...
‫اِم، شاید...
‫شاید بهتر باشه ‫پیش باقی مسافرین اتوبوس بمونم.
‫دیشب چند نفر جون دادن،
‫ولی سنگی که برات رنگ کرده بودم اونجاست،
‫انگار رو طاقچه خونه خودته...
‫و جوری رفتار می‌کنی انگار همه‌چی...
‫فقط...
‫فقط باید کمی بگذره.
‫کریستی!
‫اینجایی؟ ‫مسئله اورژانسیه!
‫اِم، اومدم.
‫کریستی! آها، ایول.
‫- چیه؟ ‫- باید کمکمون کنی.
‫- خیلی‌خب. ‫- زود باش.
‫- جریان چیه؟ ‫- باید برم.
‫قول می‌دم همین که برگشتیم ‫صحبت کنیم، خب؟
‫- نه... ‫- فقط... خیلی دوستت دارم.
‫تا برنگشتم کاری نکن.
‫- کریستی... ‫- باید برم.
‫ببخشید.
‫درد نداره.
‫عجیبه، مگه نه؟
‫واسه چی درد نمی‌کنه؟
‫هنوز اینجایی؟
‫آره.
‫آره. هنوز اینجام.
‫اسمت چیه؟
‫الیس هستم.
‫چه اسم باحالی.
‫من کلی هستم.
‫سلام. سلام کلی.
‫اِم...
‫اینجا کجاست؟
‫اِم، اینجا...
‫جنگله.
‫جنگل کنار شهره.
‫جنگله.
‫چطوری؟
‫وای خدا.
‫تو بار بودیم.
‫چند نفر اومدن تو. اِم...
‫برایان داشت جیغ می‌کشید.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫نه. نه.
‫نه، متوجه نیستی. ‫کشـ...
‫کشوندنمون بیرون. مجبورم کردن...
‫تماشا کنم.
‫گفتن می‌خوان باهام بازی کنن.
‫این دیگه چه...
‫آروم باش، آروم باش.
‫خیلی‌خب، دکترمون رسید.
‫حالت رو خوب می‌کنه، خب؟
‫سلام.
‫کریستی هستم.
‫می‌خوام نگاهی بهت بندازم، خب؟
‫خیلی‌خب.
‫خیلی بده؟
‫خیلی بده.
‫- وای خدا. ‫- آروم باش.
‫خیلی بده.
‫ببین. ‫دستم رو بگیر.
‫هرچقدر خواستی فشار بده.
‫من هم می‌بینم در چه حالی، خب؟
‫فشار بده. فشار بده.
‫خوبه.
‫[خروج]
‫عه، مزاحم کارت که نشدم؟
‫دنبال خانم دکتره می‌گشتم.
‫گمون کنم اسمش کریستی بود.
‫عه...
‫باید تا جایی می‌رفت.
‫احیانا... اینجا چیزی می‌خواستین؟
‫شما همون هستی که زیر آوار مونده بود.
‫آره.
‫اون پسره از توی اتوبوس هم ‫پیش شما گیر کرده بود؟
‫توی اتوبوس ردیف جلوی صندلی من می‌نشست.
‫من هم دیگه مزاحمت نمی‌شم تا...
‫مقصدتون کجا بود؟
‫آخه توی اتوبوس بودین.
‫مقصدتون کجا بود؟
‫آها.
‫محل مسابقه اسب‌سواری.
‫می‌خواستم روی کره‌اسب‌ها شرط‌بندی کنم.
‫کلا تمام محل مسابقات ‫کشور رو واسه خودم می‌چرخیدم.
‫اتوبوس سیاحتی بود؟
‫عه، چه بدونم راستش. ‫خلاصه اتوبوس بود.
‫در و چرخ و بلیت فروشی داشت.
‫توی کیسه‌تون چیه؟
‫عه.
‫خیلی سوال می‌پرسی‌ها.
‫فقط یه سوال دیگه داشتم.
‫عه، یکی بیاد کمک کنه!
‫آهای.
‫قرار نبود از تخت بلند بشی.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫من پرستارم، اسمم ماریله.
‫می‌ذاری بلندت کنیم؟
‫خیلی‌خب، بلند شو.
‫خوبه، این هم از این.
‫کمی حالت خوب نیست.
‫من می‌رم بگردم تا ببینم...
‫آسپرین داریم بهت بدم یا نه. ‫با اجازه من برم.
‫- من پیشش می‌مونم. ‫- لطف می‌کنین.
‫حالتون خوبه؟
‫عه.
‫باورتون می‌شه؟
‫که آدم از چنین جایی سر در بیاره،
‫بعد بفهمه نامزدش هم اینجا بوده؟
‫چی گفتین؟
‫کریستی و ماریل رو می‌گم دیگه.
‫نامزد هستن.
‫گفتی چی‌چی من هستی؟
‫من کفیل تو می‌شم.
‫معمولا کسایی که تازه میان ‫شب اول کفیلی همراهشون دارن،
‫ولی این بار شرایط کمی متفاوت بود.
‫پس اگه سوالی ازم داری، ‫یا کمکی از دستم بر میاد...
‫که بتونم کمکت کنم تا...
‫چند وقته که اینجا هستی؟
‫عه، همین اخیرا سالگرد ورودم رو جشن گرفتیم.
‫گمون کنم، اِم...
‫حالت خوبه؟
‫این نزدیکی آب پیدا می‌شه؟
‫مثلا... برکه یا دریاچه‌ای هست؟
‫عه، آره. برکه‌ای به اسم براندلز داریم،
‫زیاد هم از اینجا دور نیست.
‫می‌شه ببینمش؟
‫اینجا می‌شه.
‫نزدیکترین تجربه‌ای که می‌شه ‫از دنیای واقعی داشت همینه.
‫چرا اسمش رو گذاشتین براندلز؟
‫عه، وقتی من اومدم اینجا ‫اسمش همین بود.
‫تو از کجا می‌دونستی که...
‫دیده بودمش.
‫تو همون مسافری هستی که ‫خوابش رو دیده بود؟
‫آره، از این اتفاقات پیش میاد.
‫مردم وقتی وارد اینجا می‌شن، ‫واکنش‌های عجیبی بهش نشون می‌دن.
‫خواب می‌بینن، کابوس می‌بینن، ‫دچار آشناپنداری‌های عجیب می‌شن.
‫ولی هیچ‌کس علت یا مفهومشون رو نمی‌دونه.
‫که چرا عده‌ای توی خواب می‌بیننش، ‫ولی عده دیگه نمی‌بینن.
‫دختری به اسم نادیا اینجا بود ‫که همیشه می‌گفت...
‫این شهر توی گوش ما زمزمه‌هایی می‌کنه،
‫ولی عده کمی به وضوح گوش می‌دن...
‫تا بفهمن چی می‌گه.
‫ولی پیش اومده کسی...
‫آره.
‫کسایی رو داشتیم که شیفته‌ی ‫این الهامات شده بودن.
‫سعی می‌کردن این الهامات رو موشکافی کنن،
‫ولی نتیجه‌ای که ازش می‌گرفتن، ‫مسئله‌ای بود که خودمون می‌دونستیم.
‫چه نتیجه‌ای؟
‫که اینجا گیر افتادیم.
‫هیچ‌کس هم نمی‌دونه علتش چیه.
‫خب.
‫آخه حتی اگه توی بیمارستان بودیم،
‫عمل کردنش حداقل پونزده ساعت زمان می‌برد.
‫آخه داره صحبت می‌کنه.
‫نشسته اونجا و داره صحبت می‌کنه.
‫آره، می‌دونم.
‫ولی... چقدر ممکنه زنده بمونه؟
‫عه، ممکنه چندین ساعت، ‫یا چندین روز زنده بمونه.
‫الان که دردی حس نمی‌کنه،
‫ولی نمی‌دونم تا کی قرار نیست درد بکشه.
‫امشب اون جانورها برمی‌گردن.
‫خب، پس باید از اینجا ببریمش.
‫فکر کنم متوجه موضوع نشدین.
‫همین که زنده مونده خودش معجزه است.
‫خب، حالا چی کار کنیم؟
‫چطوری، اِم...
‫چطوری خلاصش کنیم؟
‫توی وسایلت دارویی داری که...
‫نه، دارویی ندارم که انقدر قوی باشه.
‫باید میله رو از سرش بکشیم بیرون.
‫خب، ولی...
‫قراره درد بکشه؟
‫نمی‌دونم.
‫ببینید...
‫انتخاب دیگه‌ای هم داریم.
‫نه. نه.
‫نمی‌خوام آخرین لحظات عمرش ‫روی سرش تفنگ باشه، خب؟
‫کریستی.
‫سلام.
‫من کنارتم.
‫وضعم خوب نیست، درسته؟
‫درسته.
‫اصلا خوب نیست.
‫قراره بمیرم؟
‫آره.
‫این‌ها مال باباته.
‫مامان، سوراخ به این گندگی رو نمی‌بینی؟
‫مگه چیه؟ فقط مهمه اندازه‌اش بشه.
‫دقیقا اندازه همین. عالیه.
‫چرا ایتان قرار شده امروز رو...
‫با خانم لو بره اسباب‌بازی ببینه،
‫ولی من گیر این کارها افتادم؟
‫قربونت برم، معذرت می‌خوام. ‫تو هم دلت اسباب‌بازی می‌خواد؟
‫اذیتم نکن جولی.
‫بالغ بودن این‌شکلیه دیگه.
‫هوم.
‫عه.
‫این رو ببین.
‫یه تن بزن.
‫داره مورمورم می‌شه.
‫این لباس‌ها مال کسایی بوده که دیگه...
‫دیگه چی؟
‫عین پوشاک دست‌دومه دیگه.
‫کمی فرق داره‌ها.
‫عالیه، اندازه‌ات شد.
‫از این به بعد قراره پیش ‫کنی و مامانش زندگی کنیم؟
‫با جید؟
‫موقتیه دیگه.
‫صرفا تا زمانی که بابات ‫دوباره جون بگیره و...
‫بتونیم بگردیم دنبال...
‫مامان.
‫چی شد مامان؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫مامان، یهو چی شد؟
‫- جریان چیه؟ ‫- وایستا.
‫نمی‌دونم، چیزی نیست. ‫بیا بریم خونه.
‫- چی؟ ‫- بیا بریم خونه.
‫- زود باش. ‫- باشه، باشه.
‫سلام عشقم.
‫انتظار نداشتم... انقدر زود پیشت برگردم.
‫یادته گفتم وقتشه دل به دریا بزنم؟
‫راستش طبق نقشه‌ام پیش نرفت.
‫ولی برات خبرهای خوبی دارم‌ها.
‫یکی قراره ازدواج کنه.
‫البته شاید خودت خبر داشتی.
‫[اَبی استیونز]
‫شاید هم...
‫شاید هم هیچ‌چیز اینجا واقعی نیست.
‫شاید تو و الیس کنار تخت بیمارستان نشستین،
‫منتظرین من چشم‌هام رو باز کنم.
‫چشم‌هات رو باز کن دیگه! باز کن...
‫آخه چطور ممکنه...
‫چطور ممکنه یکی رو که ‫با زنجیر به دیواری بستن...
‫که وسط ناکجاآباده، اسم تو رو بدونه؟
‫مگه می‌شه واقعی باشه؟
‫آخه... چطوری؟
‫مامان، می‌شه بگی چی دیدی؟
‫چیزی نبود، حالم خوبه.
‫مامان.
‫چیه؟ می‌گم خوبم دیگه!
‫الان هم لطف کن این‌ها رو طبقه بالا بذار.
‫مامان، برام تعریف کن!
‫می‌دونی اون شب توی غذاخوری،
‫داشتم چه فکری پیش خودم می‌کردم؟
‫که چطوری قراره تنهایی ‫از ایتان مراقبت کنم،
‫چون فکر می‌کردم مرده باشین.
‫یه گوشه نشسته بودم ‫تا اون جانورها بابا رو پیدا کنن و...
‫تیکه‌تیکه‌اش کنن.
‫پس الکی نگو حالت خوبه، ‫الکی نگو که چیزی نیست.
‫آره، یه چیزی دیدم.
‫چیزی که وجود نداشت.
‫اولین بار نیست چنین صحنه‌ای می‌بینم.
‫منظورت چیه؟
‫بعد اینکه توماس مرد،
‫چندین ماه صدای گریه‌هاش توی گوشم بود.
‫حتی بعضی وقت‌ها وارد اتاق که می‌شدم،
‫می‌دیدم که اونجا دراز کشیده.
‫همون لحظه‌ای که می‌دیدمش، ‫به شدت احساس آرامش می‌کردم.
‫انگار می‌خواست بهم بفهمونه ‫که الان حالش خیلی خوبه.
‫الان هم همون تصویر رو دیدی؟
‫توماس رو دیدی؟
‫نه. نه، نه.
‫نه، این بار... فرق داشت.
‫دو تا بچه رو دیدم.
‫وسط جاده ایستاده بودن و بهم خیره شده بودن.
‫ولی این بار...
‫چی شد؟
‫اصلا احساس آرمش نکردم.
‫الیس هنوز اینجاست؟
‫سلام.
‫آره، هنوز هستم.
‫اِم... اون پسره اسمش چی بود؟
‫عه، اون اسمش کنیه.
‫سرکار شهرمونه.
‫سلام کنی.
‫سلام.
‫خیلی مهربون هستین.
‫اِم، می‌شه لطفا گوشیم رو بدین؟
‫باید به مامانم زنگ بزنم و بگم...
‫اِم، آخه گوشی‌ها توی این شهر...
‫اصلا آنتن ندارن.
‫ولی می‌تونیم نامه‌ای بنویسیم.
‫توی کیفم چند تا کاغذ دارم.
‫تو فقط بگو می‌خوای بهش چی بگی،
‫خودمون برات می‌نویسیم، باشه؟
‫حتما به دستش می‌رسونین؟
‫آره.
‫پس گمونم فکر خوبی باشه.
‫هر موقع دوست داشتی بگو.
‫اِم، بهش بگین که...
‫بهش بگین که دوستش دارم.
‫بگین معذرت می‌خوام که بغلش نکردم.
‫دم رفتنی می‌خواست بغلم کنه، ‫ولی با عصبانیت از پیشش رفتم...
‫واقعا حماقت کردم.
‫آخه با برایان دعوام شده بود...
‫به همون خاطر...
‫نخواستم بغلش کنم، ‫بهش بگین معذرت می‌خوام.
‫اِم...
‫این چیه؟
‫من رو ببین.
‫چی شده کلی؟
‫می‌شنوین؟ صدای...
‫کلی! آهای!
‫چی شد کریستی؟
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم، نمی‌دونم.
‫هر چقدر بیشتر صبر کنیم، ‫بیشتر درد می‌کشه.
‫خیلی‌خب، خودم جداش می‌کنم.
‫وظیفه‌ی منه.
‫آهای! آهای!
‫آهای، صدای فریاد شنیدم.
‫دختره...
‫از مسافران اتوبوسه.
‫این شکلی ولش کردن.
‫کریستی، کنی. بیاین اینجا.
‫بیاین.
‫همه‌تون باید به شهر برگردین، خب؟
‫چی؟
‫لازم نیست توی این شرایط باشین.
‫- کلانتر، با کمال احترام... ‫- کریستی، لحنم دستوری بود.
‫من جایی نمی‌رم، متوجه شدین؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب، ‫اسمش چیه؟
‫- اسمش چیه؟ ‫- اسمش کلیه.
‫کلی؟
‫دیگه نمی‌تونم!
‫معذرت... نه!
‫خیلی‌خب.
‫دستم رو محکم بگیر.
‫خیلی‌خب.
‫کلی، محکم دستم رو بگیر.
‫خوبه.
‫محکم بگیر.
‫ماریل.
‫سلام. اوضاع رو به راهه؟
‫تو رو خدا بمون.
‫کریستی.
‫عشقم، چی شده...
‫تو رو خدا پیشم بمون.
‫چیه عشقم؟
‫فقط پیشم بمون.
‫باشه.
‫اینجا بشین.
‫بیا بغلم.
‫چیزی نیست.
‫من می‌رم...
‫می‌رم سری به کلیسا بزنم.
‫به دانا گفته بودم توی وسایلی که...
‫پدر کاتری داشت رو بگردم،
‫ببینم خطبه‌ای پیدا می‌شه ‫که براش بخونیم یا نه.
‫آره خلاصه.
‫کنی.
‫بله؟
‫تقصیر اون موجودات بود.
‫نه کس دیگه.
‫سلام.
‫عه، کلی دنبالت گشتم.
‫شرمنده. آخه داشتم...
‫می‌شه قول بدی شرایط ‫همیشه این شکلی نباشه؟
‫اگه لازمه بهم دروغ بگو. ‫فقط خواهش می‌کنم...
‫چنین قولی بهم بده.
‫بیا ازدواج کنیم.
‫چی؟
‫می‌دونم قرار بود که صبر کنیم،
‫که وقتی برگشتیم خونه ازدواج کنیم،
‫ولی... اصلا می‌دونی چیه؟ ‫من دلم نمی‌خواد صبر کنم.
‫نمی‌خوام این شهر برامون مقرر کنه...
‫که چه زمانی باید خوشبخت باشیم.
‫پس بریم توی کارش.
‫بیا ازدواج کنیم.
‫قبوله.
‫قبوله؟
‫ازدواج می‌کنیم.
‫عالی! عالی شد.
‫ازدواج می‌کنیم!
‫سلام. این‌ها رو خانم لو بهت داده؟
‫توی کمد انبارشون بود.
‫بهم گفت مال خودم باشه.
‫پازله.
‫چه باحاله.
‫اِم، می‌خواستم درمورد مسئله‌ای ‫باهات صحبت کنم.
‫اِم...
‫می‌دونم دوست داری تمام مسائل رو...
‫مثل مأموریت یا ماجراجویی ببینی.
‫ولی می‌خوام بدونی که...
‫خودم می‌دونم اینجا خطرناکه.
‫می‌دونم این ماجراجویی ساختگی نیست،
‫بهت قول می‌دم مواظب خودم باشم.
‫خوبه.
‫عه.
‫فکر کنم درستش کردم.
‫باحاله، نه؟
‫- وای خدا. بلند شو. ‫- چی شد؟
‫- زود باش، بلند شو. ‫- مگه چی شد؟
‫بیا بریم داخل، برو.
‫برو داخل، برو، برو.
‫ای کله پدرت!
‫پدرسگ!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫انگار به روز تو هم ریده شده.
‫آره.
‫یکی از دخترهایی که توی ‫اتوبوس بود رو دیدم.
‫اسمش کلی بود.
‫اون موجودات از خونه کشیدنش بیرون،
‫میله فلزی یکی از تله‌هامون رو برداشتن.
‫بعد سرش رو به درختی وصل کردن.
‫دختره هنوز زنده بود.
‫- نکنه مجبور شدی... ‫- آره.
‫ناراحت شدم بوید.
‫الیس گفت با دوست‌پسرش برایان ‫می‌خواستن مسافرت برن.
‫دستشون به این دو نفر رسید.
‫می‌گفت مجبورش کردن که... ‫نگاه کنه با پسره چی کار می‌کردن.
‫ای خدا.
‫ولی واقعا جالبه.
‫اولین بار که به عراق اعزام شدم،
‫با چند تا از بچه‌های یگان ‫داشتیم به سمت...
‫مقر فرماندهی خودمون برمی‌گشتیم.
‫از روی بمب جاده‌ای رد شدیم.
‫سوار جیپ مجهز نظامی بودیم.
‫بمب کوفتی در جا منفجر شد.
‫دو نفری که سرنشین بودن، ‫فورا از انفجارش مردن.
‫ولی یکی از بچه‌های یگان ‫اهل ویسکانسین بود،
‫بچه‌ها صداش می‌زدن بچه‌ننه،
‫چون بدجوری عاشق ژله بود.
‫بگذریم، ترکش افنجار بمبه...
‫از توی بدنش رد شد.
‫توی بغل خودم جون داد.
‫داشت گریه می‌کرد.
‫التماسم می‌کرد.
‫اولین باری که مرگ کسی رو دیدم...
‫مرگ سرجوخه «برایان کلی» بود.
‫متوجه شدی؟
‫آخه... خیلی اتفاق عجیبیه.
‫قبول داری؟
‫«برایان کلی»...
‫بوید، دیگه داری...
‫نه، نه، نه. اون بچه به دست خودم مرد، ‫الان هم جای سوگواری کردن،
‫دارم با خودم کلنجار می‌رم که چطور ممکنه...
‫چنین تصادفی واقعی باشه!
‫بوید، توی جنگل که بودی چی شد؟
‫باید برم.
‫نه، نه، نه! حق نداری ‫سرت رو بندازی بیای اینجا،
‫این همه مزخرف نیمه‌تموم بگی،
‫بعد راهت رو بکشی و بری!
‫نمی‌خوای تعریف کنی؟ اصلا نکن!
‫هر موقع دوست داشتی درد دل کن.
‫باشه.
‫فقط می‌خوام بدونی که همگی ‫توی این مخمصه کنار هم هستیم.
‫سعی کردم کار تو رو بکنم، خب؟
‫در نهایت کلی آدم رو به کشتن دادم.
‫دانا...
‫نه، الان نمی‌خوام دلداریم بدی!
‫فقط می‌خوام بهم اطمینان بدی ‫که پیشمون برگشتی!
‫چون کاسه صبر این جماعت داره لبریز می‌شه.
‫اصلا...
‫حتی کاسه صبر خودم داره لبریز می‌شه.
‫باشه.
‫فهمیدم.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
‫آهای.
‫کسی این پایینه؟
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫سلام کنی.