‫آنچه گذشت...
‫صداشون رو می‌شنوم.
‫سارا، بهم بگو چیکار کردی دیگه.
‫در اونجا رو باز گذاشتم.
‫سارا رو تو زیرزمین کلیسا بستم.
‫بگو شوخی می‌کنی.
‫شاید اون دختر بتونه ‫کل این مسائل رو حل کنه.
‫شاید همگی به کمک اون دختر بریم خونه.
‫بریم قدم بزنیم.
‫باید برگردیم!
‫نباید اینجا باشیم! ‫بزنین کنار!
‫لطفا همگی سر جاشون بشینن!
‫اگه برنگردیم، اتفاقات بدی رخ مـ...
‫بزنین کنار دیگه!
‫همه سوار بشن بابا.
‫این‌جوری ملت رو به کشتن می‌دی، می‌فهمی؟
‫الو؟
‫کجایی؟
‫تویی جیم؟
‫بهتر بود همسرت اونجا حفاری نمی‌کرد جیم.
‫تا حالا از خودت پرسیدی ‫اَبی درست می‌گفت یا نه؟
‫که نکنه همه‌اش خوابه؟
‫آخ!
‫خون من و تو دیگه یکی شده.
‫کی تو اتاقم بود؟
‫- جانم؟ ‫- یکی اومده بود تو اتاقم...
‫و چیزی رو برداشته.
‫آها، اِم، گمون کنم جید...
‫و پسر خانواده متیوز ‫دیشب اومده بودن اینجا.
‫به حرفم گوش نمی‌دی‌ها.
‫نه‌خیر، گوش می‌دم،
‫ولی دارم می‌گم بزن به چاک.
‫شهروندان تفنگ حمل نمی‌کنن. ‫قانونمون از همین قراره.
‫خب، اِم، قوانین عوض می‌شن.
‫ته سیم‌ها به جایی ختم نمی‌شد.
‫همین‌جوری از اون بالا آویزون بودن.
‫تابیتا، کلی حرف داریم.
‫صحنه‌ای دیدم که واقعی نبود.
‫منظورت چیه؟
‫ دو تا بچه رو دیدم.
‫ وسط جاده ایستاده بودن و بهم خیره شده بودن.
‫ کسی این پایینه؟
‫سلام کنی.
‫خب، اینجا بخش عمومیه.
‫طبقه پایین هم اتاق بزرگ و قشنگی ‫واسه خودتون فراهم کردیم.
‫بفرمایین تو.
‫نه.
‫از اینجا خوشم نمیاد.
‫خیلی روشنه.
‫می‌خوام برم خونه.
‫نه، نه بابا. ‫اشکالی نداره، ببین.
‫اِم، اینجا خیلی خوبه.
‫تازه، اینجا رو، اینجا خوراک...
‫شطرنج بازی کردن خودمونه.
‫با همدیگه اینجا می‌مونیم؟
‫من چند دقیقه تنهاتون می‌ذارم، خب؟
‫- مرسی. ‫- خواهش.
‫ببین بابا.
‫من و مامان تو همین خیابون می‌مونیم.
‫متوجهی؟ هر روز هم میایم اینجا.
‫ولی واقعا خیلی مهمه...
‫تو جایی باشی که نتونی شب‌ها ‫درش رو باز کنی.
‫بابا، اتفاق دیشب...
‫این‌جوری بی‌خطرتره.
‫نه.
‫همین الان می‌رم خونه.
‫بس کن.
‫تو بیماری.
‫کافیه حالت بهتر بشه،
‫بعدش برمی‌گردی خونه.
‫حالم زود بهتر می‌شه.
‫معلومه که می‌شه.
‫حالا دیگه قشقرق به پا نکن.
‫برو.
‫اِم، من می‌رم باقی وسایلت رو بیارم.
« ارائه شده توسط رسانه بزرگ سینمافریک » [ CinemaFreak.Net ]
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی»
‫سلام کنی.
‫سلام کلانتر بوید.
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره، داشتیم بابام رو مستقر می‌کردیم.
‫شنیدم دیشب اتفاق ترسناکی افتاده بود.
‫اون موجودات داشتن در خونه‌مون رو می‌زدن...
‫بابام مطمئن بود...
‫برادرانش پشت در هستن.
‫که این‌طور.
‫مامانم سعی کرد جلوش رو بگیره، ‫ولی هلش داد.
‫اِم، شرایط...
‫آره پسر، شرایط...
‫دشواریه.
‫اولین بار بود که شاهد ‫تقلای والدینت بودی، ها؟
‫آره.
‫راستش، اینجا...
‫به یه تار مو بنده.
‫راستش، همه می‌ترسن و گیج شدن،
‫ولی من تو ارتش یاد گرفتم...
‫همیشه الگو داشتن به نفع آدمه...
‫باید عده‌ای باشن که انگار ‫سر از کارشون درمیارن.
‫من سعی می‌کنم همین کار رو بکنم.
‫ظاهرا کارتون حرف نداره.
‫بدم نمیاد کسی کمکم کنه.
‫بدم نمیاد سرکاری هوام رو داشته باشه.
‫نظرت چیه؟
‫موافقی؟
‫من که موافقم، قبول نداری؟
‫اِم، چرا.
‫یعنی...
‫کلانتر بوید!
‫باید چیزی نشونتون بدم.
‫نمی‌شه بعدا نشونم بدی؟ ‫باید...
‫نه، نه، نه.
‫اِم، باید... ‫باید همین الان نشونتون بدم.
‫«منشأ» ‫«فصل دوم، قسمت چهارم: مسیر طی‌شده»
‫♪ وقتی پسرکی کم سن و سال بودم، ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوش‌تیپ می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ اون هم بهم گفت: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ «هرچی بشه، همون می‌شه» ♪
‫♪ «ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم» ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ حالا خودم بچه‌دار شدم ♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوشگل می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ من هم مهرآمیز بهشون می‌گم: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫مامان، می‌خواستم چای دم کنم.
‫تو هم می‌خوری؟
‫حالت خوبه؟
‫سلام.
‫آره، خوبم.
‫باز هم همون‌جوری شد، مگه نه؟
‫چیزی دیدی.
‫باید یه دقیقه مواظب ایتان باشی.
‫باید با پدرت صحبت کنم.
‫مامان، می‌تونی بهم بگی‌ها.
‫خودم می‌دونم. می‌دونم.
‫آره، باز هم همون‌جوری شد.
‫چیزی دیدم، ‫ولی ببین، چیزیم نیست.
‫تو هم چیزیت نمی‌شه، خب؟
‫- چیزیمون نمی‌شه. ‫- درسته.
‫فقط باید با بابا صحبت کنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫زود برمی‌گردم.
‫مامان داره کجا می‌ره؟
‫اِم، داره...
‫وای خدا!
‫شما دیگه اینجا ساکن شدین؟
‫خونه‌مون فرو ریخت.
‫خب... حداقل قبلش خونه داشتین.
‫مگه تقصیر منه که خرابش کردین؟
‫عه، سخت نگیر دیگه.
‫بالاخره از شر اون هیپی‌های ‫بوگندوی خانه اجتماعات...
‫خلاص شده بودیم که شما اومدین!
‫هنوز می‌خوای بری دیدن ویکتور؟
‫آره.
‫امروز که اومدم این پایین،
‫اینجا بود.
‫یه دقیقه تنهامون بذار، خب؟
‫چی؟
‫باید باهاش صحبت کنم.
‫باید خصوصی صحبت کنم. ‫بالا منتظرم بمون.
‫خواهش می‌کنم کنی.
‫خودم ردیفش می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫خوشحالم که سالمی.
‫آها، مطمئن نیستم خوشحال باشی.
‫باید هزارتا سوال ازت بپرسم.
‫چی به سرت اومد؟
‫بعد از این که من رو تو درخته هل دادی...
‫کجا رفتی؟
‫خودم هم پشت‌سرت اومدم.
‫بعدش چی شد؟
‫بعدش از اینجا سر در آوردم.
‫یعنی تو...
‫تو از اون موقع اینجایی؟
‫نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫تو از کجا سر در آورده بودی؟
‫اصلا...
‫از کجا می‌دونستی؟
‫خاصیت درخته رو از کجا می‌دونستی؟
‫پسرکی بهم گفته بود.
‫نوک تپه وایستاده بود، ‫سراپا سفید پوشیده بود.
‫گفت ناتان درست می‌گفت،
‫ما اینجا رو عصبانی کردیم،
‫ولی تو درخته در امان می‌مونیم.
‫پس این پسرک هم از افرادیه ‫که صداشون رو می‌شنوی.
‫نه.
‫نه، این‌دفعه فرق می‌کرد.
‫- گمون کنم... ‫- ای خدا.
‫گمون کنم خودش هم ‫عین ما اینجا گیر افتاده...
‫و می‌خواد کمکمون کنه، ‫ولی بلد نیست.
‫نه بابا؟
‫ببین، خوشحالم که برگشتی.
‫جدی می‌گم. واقعا خوشحالم.
‫ولی اگه اینجا باشی،
‫اوضاع به زودی بی‌ریخت می‌شه.
‫باید راه‌حلی پیدا کنیم.
‫خودتون می‌دونین باید چیکار کنین.
‫اصلا حرفش رو نمی‌زنیم.
‫بوید، از اولش هم قرار بود ‫همین شکلی بشه.
‫خودت وقتی من رو بردی اونجا می‌دونستی...
‫امکان نداره باز هم بتونم ‫اینجا ساکن بشم.
‫ببین.
‫تو همین‌جا بمون، خب؟
‫باید با کنی صحبت کنم.
‫تو همین‌جا بمون.
‫بوید.
‫جریان اون شب...
‫تو درمانگاه رو واسه کنی تعریف نکردی؟
‫نه.
‫جریان چیه؟
‫ببین.
‫ببین، رک و راست بهت می‌گم.
‫خب؟ سارا با اینجا...
‫ارتباط منحصر به فردی داره.
‫یه چیزی اینجا باهاش ارتباط برقرار کرده.
‫چطوری ارتباط برقرار کرده؟
‫صداهایی می‌شنوه.
‫آره... خودم می‌دونم ‫چطور جلوه می‌کنه.
‫باور کن. ‫وقتی پدر کاتری اومده بود سراغم...
‫پدر کاتری هم خبر داشت؟
‫پدر کاتری تو زیرزمینش حبسش کرده بود.
‫ظاهرا ناتان همون روز...
‫رفته بود پیشش و نگران بود.
‫گمون می‌کرد ممکنه بلایی سر کسی بیاره.
‫در نتیجه، پدر کاتری بازجوییش کرد...
‫و بهش ثابت شد...
‫چیزی داره اینجا باهاش صحبت می‌کنه.
‫داره ازش استفاده می‌کنه، عین...
‫عین سربازش شده.
‫با خودش گفت اگه چیزی داره ‫ازش استفاده می‌کنه...
‫واقعا با اینجا ارتباط داره،
‫می‌تونیم به کمک ارتباطش...
‫ماهیت واقعی اینجا رو درک کنیم.
‫خیلی‌خب، نمی... ‫بعدش چی شد؟
‫بعد از مرگ پدر کاتری همین پایین مونده بود؟
‫نه.
‫با خودم به جنگل برده بودمش.
‫ای خدا، اِم...
‫ببین، آروم باش، ‫اوضاع که خراب شده بود،
‫به خاطر اون زنده برگشتم.
‫دختری که پایین نشسته ‫جونم رو نجات داد،
‫خودم می‌دونم کارهای بدی کرده.
‫کارهای وحشتناکی کرده!
‫ولی کنی، اینجا گاهی آدم رو...
‫مجاب می‌کنه کارهای بدش ‫دلایل خوبی دارن.
‫طرف برادر خودش رو کشته!
‫سعی کرد پسرک نه ساله‌ای رو بکشه!
‫آره، خودم می‌دونم!
‫واقعا؟ آخه دروغ گفتی.
‫به همه دروغ گفتی!
‫به من دروغ گفتی!
‫آره، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، درست می‌گی.
‫خودم هم می‌دونم کارش نابخشودنیه،
‫ولی ببین، موقع کشتن اون افراد...
‫«افراد»؟
‫اون که فقط ناتان رو کشته بود.
‫نه، یعنی... آره.
‫آخه نزدیک بود... ‫ایتان رو می‌گم...
‫خودت متوجه منظورم می‌شی دیگه، مگه نه؟
‫کنی!
‫بوید.
‫وقتی همه خبردار بشن، چی می‌شه؟
‫وقتی جیم، تابیتا و کل خانواده ایتان...
‫خبردار بشن، چی می‌شه؟
‫باشه، خیلی‌خب. خب...
‫- ردیفش می‌کنیم. ‫- دختره خطرناکه.
‫بوید، جاش تو جعبه است.
‫خیلی‌خب، خطرناک نیست.
‫دیگه خطرناک نیست.
‫خیلی‌خب، اگه به جون الیس...
‫سو قصد کرده بود ‫هم چنین حرفی می‌زدی؟
‫تو جعبه حبسش نمی‌کنیم.
‫اگه بخوایم راه‌حلی واقعی پیدا کنیـ...
‫ببین، تو جعبه حبسش نمی‌کنیم، خب؟
‫دیگه کسی رو تو جعبه حبس نمی‌کنیم!
‫وای، خیلی‌خب.
‫اِم... باید کمی هوا بخورم.
‫باید...
‫بوید!
‫بوید.
‫نمی...
‫بوید! بوید! عه، عه، عه، عه، عه. چیزی نیست!
‫بوید! حالت خوبه؟
‫بچه‌ها، بیاین!
‫ای وای!
‫عه.
‫عه، آروم‌تر برو.
‫زیاد طولش نده، خب؟
‫باشه.
‫سلام به روی ماهت.
‫گمون کنم روز لباس‌شوییه؟
‫صرفا دارم سعی می‌کنم ‫اوضاع تا حدی عادی جلوه کنه.
‫اصلا فرصت نکردم نامزدیتون رو تبریک بگم.
‫- ای بابا. ‫- خیلی براتون خوشحالم.
‫خب، اگه خوشحالی، ‫شاید بد نباشه...
‫یکی از ساقدوشانم بشی.
‫چی؟
‫الیس نمی‌خواد صبر کنیم.
‫قراره...
‫همین‌جا ازدواج کنیم.
‫وای خدایا. بی‌شوخی؟
‫خیلی بامزه است.
‫ولی خب...
‫خب، ساقدوش تو بودن ‫مایه افتخارمه.
‫ای وای، خیلی ممنونم.
‫تازه‌وارده رو دم خونه دیدم.
‫الجین رو می‌گی، آره، اِم...
‫گمون کنم داره بهش سخت می‌گذره.
‫شاید بد نباشه باهاش صحبت کنم؟
‫واقعا؟
‫آره.
‫وقتی بقیه باهام صحبت می‌کردن، ‫خیلی خوب بود.
‫سلام.
‫چیکار داری؟
‫نگرانت بودم.
‫خوشحالم که حالت خوبه؟
‫خب، کمی از دستت دلخورم.
‫می‌شه بیام تو؟
‫نمی‌دونم.
‫دیگه نمی‌خوای دزدی کنی؟
‫بهش گفتم دزدی نکنه.
‫گفتم خوشت نمیاد.
‫خب، باید بلندتر می‌گفتی.
‫مامانم گفت تو جنگل...
‫کمکش کرده بودی.
‫خانم مهربونیه.
‫شانس آوردی که چنین مامانی داری.
‫چی می‌کشی؟
‫چیزهای جدید می‌کشم.
‫چه چیزهای جدیدی می‌کشی؟
‫مشاهداتمون رو می‌کشم.
‫مشاهدات خودت و مامانم رو می‌گی؟
‫آره. آره.
‫کجا رفته بودین؟
‫بهتره دیگه بری،
‫آخه سرم خیلی شلوغه.
‫خب...
‫خواهش می‌کنم برو دیگه!
‫این‌ها رو تو انبار پیدا کردم.
‫گفتم شاید خوشت بیاد.
‫ببخشید که عصبانیت کردم.
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ.
‫سلام.
‫الجین خودتی، درسته؟
‫آره. تو هم جولی بودی؟
‫آره.
‫حال بابات چطوره؟
‫اِم، خیلی داغون شده.
‫کریستی، دکترمون، ‫داره راضیش می‌کنه...
‫مدتی استراحت کنه.
‫مدت زیادیه که اینجایین؟
‫اِم، اون‌قدرها هم زیاد نیست.
‫می‌شه گفت انگار یه عمره اینجاییم.
‫ببین، خودم می‌دونم احتمالا...
‫کلی آدم بهت می‌گن ‫اگه خواستی حرف بزنی، سراپا گوشن،
‫ولی اگه خواستی حرف بزنی، ‫من هم هستم.
‫نمی‌دونم باور می‌کنی یا نه، ‫ولی واقعا مفیده.
‫ممنونم.
‫سلام، چی شده؟ ‫مگه نمی‌خواستی...
‫می‌خوام برم خونه.
‫خیلی‌خب، مـ...
‫گمون کنم باید برم.
‫از دیدنت خوشحال شدم.
‫همچنین.
‫آهای!
‫ایتان، وایستا.
‫خوبه.
‫حالا اون یکی دستت رو بده.
‫من که دارم می‌گم چیزیم نیست.
‫فقط خسته‌ام، همین و بس.
‫آها، پس گمون نکنم جای نگرانی باشه،
‫آخه تو هم پزشکی خوندی دیگه.
‫حالا با تمام قوا فشار بده.
‫خوبه.
‫جای نیش عنکبوت چی؟
‫تو جنگل که بودم، ‫کلی عنکبوت رو بدنم بودن.
‫اِم، باشه. ‫بذار نگاهی بندازم.
‫بذار ببینم.
‫- اینجا رو نیش زدن. ‫- خیلی‌خب.
‫اینجا رو هم زدن...
‫ظاهرا متورم یا ملتهب نشدن، خوبه.
‫اِم، ولی نمی‌خوای بگی این واسه چیه؟
‫چی؟ چیزی نیست. فقط...
‫بوید!
‫شاخه درخت خراشیده بودش.
‫اِم... ‫عفونت نکرده،
‫ولی نذار کثیف بشه، خب؟
‫چشم خانم.
‫رعشه‌هات شدیدتر نشدن؟
‫هر از گاهی رخ می‌ده. ‫دارم باهاش کنار میام.
‫علائمی به جز لرزش نظرت رو جلب نکرزده؟
‫مثلا چه علائمی؟
‫کم‌بینایی، سفت شدن عضلات...
‫- نچ. ‫- افسردگی چی؟
‫کریستی، کل ساکنان این شهر افسرده‌ان.
‫راستش، یادمه بابام...
‫اون اواخر ذهنش رو خراب کرده بود.
‫آها، گمون نکنم فعلا لازم باشه...
‫نگران اون مسائل باشی.
‫تقلیل ادراک ناشی از پارکینسون...
‫همون اواخر رخ می‌ده، ‫شاید هم اصلا رخ نده.
‫چطور مگه؟ چیزی شده؟
‫نه. همین‌جوری خواستم بدونم.
‫از من بشنو، چیزیم نیست.
‫خوبم.
‫باشه، ولی باید استراحت کنی، خب؟
‫با این شرایطت، اصلا نباید...
‫استرس بیشتری به بدنت وارد کنی.
‫بوید، جریان چیه؟
‫هیچی! ببخشید.
‫آخه فرض کن یکی از ساکنان این شهر بتونه...
‫استرس کمتری به خودش وارد کنه...
‫ببخشید. ببخشید.
‫خیلی بامزه است.
‫اِم، فکر خوبی نیست. ‫خیلی‌خب.
‫- فعلا بشین، خب؟ ‫- ای بابا!
‫بهتره همین‌جا غذات رو بخوری.
‫آخه خیلی سخت مشغول کاری.
‫واسه خودم که نیست.
‫واسه...
‫واسه بوید می‌برم.
‫آخه زیاد حالش خوب نیست.
‫جفتتون خیلی سخت مشغول کارین.
‫اون هم خیلی کله‌شقه. ‫از این اخلاقش خوشم نمیاد.
‫بهش می‌گم نگرانش هستی.
‫با کریستی صحبت کردی؟
‫حالت خوبه؟
‫خبر داشتم که نامزد داره.
‫فقط می‌خوام خوشحال باشه.
‫دارن اتوبوس رو تخلیه می‌کنن.
‫بهتره بری کمکشون کنی.
‫ای بابا، عملا توی شهر به این بزرگی...
‫ذره‌ای حریم شخصی ندارم.
‫وایستا ببینم. تو راننده اتوبوسه‌ای، نه؟
‫معذرت می‌خوام. ‫امروزم خیلی سخت گذشت.
‫هر چقدر دلت می‌خواد اینجا بمون، خب؟
‫من هم واسه خودم...
‫[باکتا، راننده‌ی خط اتوبوس‌رانی گرندرپیدز]
‫اون پسره...
‫بهم گفته بود دور بزنم.
‫التماسم کرد.
‫ولی من اعتنایی نکردم.
‫کی گفت؟
‫جان؟
‫چه موقعی ازت خواست دور بزنی؟
‫قبل این بود که درخته رو ببینین، ‫یا بعدش بود؟
‫گمونم بعدش بود.
‫آها، پس دیگه بدبخت شده بودین.
‫ظاهرا هر کسی درخته رو می‌بینه،
‫بعدش دیگه شرایط... می‌دونی دیگه.
‫خلاصه سعی نکن انقدر...
‫بابتش خودخوری کنی.
‫اون‌ها همه‌شون...
‫سوار اتوبوس من شده بودن.
‫وظیفه من بود که به مقصد برسونمشون.
‫خب، سوالی ازت دارم.
‫این مهمونی زانوی غم بغل گرفتنت، ‫بزن و برقص هم داره؟
‫ساندویچ انگشتی هم سرو می‌کنین؟
‫ببین، تقصیر تو که نیست!
‫متوجهی؟
‫اگه دوست داری که بزن توی سر خودت،
‫ولی از این بابت بزن توی سرت ‫که زندگی خودت رو به فنا دادی.
‫الکی عذاب وجدان این رو نداشته باش،
‫که کس دیگه‌ای رو بدبخت کردی.
‫از طرفی، البته بهت بر نخوره‌ها،
‫ولی اون‌ها مسافر اتوبوس بودن.
‫یعنی از اول هم زندگی چندان خوبی نداشتن.
‫شوخی زشتی بود. معذرت می‌خوام.
‫می‌دونستی من اون روز اصلا ‫قرار نبود شیفت باشم؟
‫خودم خواستم اون روز کار کنم، ‫تا بتونم هزینه مدرکم رو بدم.
‫ماه قبل بالأخره تونستم ‫شهریه‌ام رو کامل پرداخت کنم.
‫پول بدهی‌های عقب‌افتاده‌ام رو هم داشتم، ‫بعد با خودم گفتم...
‫نمی‌شه چند هفته بیشتر بمونم؟
‫که بتونم بیشتر پول در بیارم ‫و به خودم حالی بدم.
‫مثلا برم مسافرتی و جشن بگیرم.
‫گفتم مستحق جایزه کوچیکی هستم، خب؟
‫مستحق چنین چیزی بودم؟
‫من قبل اینکه بیام اینجا، ‫سهام شرکتم رو فروختم.
‫بالأخره به اون دستاوردی رسیده بودم ‫که کل زندگیم براش تلاش کردم.
‫سلامتی رسیدن به اهدافی که لایقش هسیتم.
‫هوم.
‫روزگار هیچ‌وقت آسون تا نمی‌کنه.
‫واقعا.
‫جیم.
‫سلام.
‫معذرت می‌خوام، متوجه نشدم اومدین.
‫شما کی باشی؟
‫اسمم ماریله، از مسافران اتوبوس بودم.
‫آها.
‫من پرستارم، نگران نباشین.
‫داشتم به کریستی کمک می‌کردم ‫تا فهرست داروها رو درست کنه.
‫اِم، دنبال شوهرم می‌گشتم.
‫جیم رو می‌گین؟
‫کمی قبل از اینجا رفت.
‫دستت درد نکنه.
‫این رو توی انبار بذارین.
‫خیلی‌خب.
‫جیم.
‫چی کار می‌کنی عزیزم؟ ‫باید استراحت کنی‌ها.
‫باید صحبت کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫بیا اینجا.
‫بیشتر ببر، بیشتر ببر. خوبه.
‫خدایا.
‫کل شب که اون زیر بودم، ‫خیال می‌کردم قراره بمیرم.
‫مدام از خودم می‌پرسیدم «چرا».
‫چرا مسیرمون توی جاده به اینجا منتهی شد؟
‫اصلا اینجا چه خراب‌شده‌ایه؟
‫عه، عه، عه، نمی‌شه که بردارین!
‫مال شما نیست!
‫آهای! برو پی کارت، زود باش!
‫ندید بدیدها.
‫یه مشت لاش‌خور جمع شدن.
‫می‌دونستی نامزد کریستی توی اتوبوس بود؟
‫چی؟
‫آره.
‫یادته گفتی ته سیم‌ها به جایی ختم نمی‌شه؟
‫به نظرم غیرممکنه.
‫نه، نه، آخه خودم دیدم...
‫نه، منظورم این نبود. ‫می‌دونم، حرفت رو باور می‌کنم.
‫آخه به هیچ عنوان امکان نداره که...
‫ما وقتی ترن‌هوایی جدید طراحی می‌کنیم،
‫سعی می‌کنیم جوری باشه که ‫ناممکن‌ها رو ممکن کنه.
‫هر چقدر بیشتر ناممکن به نظر برسه،
‫واکنش هیجانی کسایی که ‫سوارش شدن، تشدید می‌شه.
‫می‌دونم حرفم مسخره‌است، ولی...
‫نکنه این شهر جوری طراحی شده ‫که صرفا واکنش ما رو بسنجه؟
‫یعنی نکنه همه‌اش جزوی از آزمایش ‫ناجور و غیراخلاقی باشه؟
‫رادیومون کار کرد.
‫شوخی نکن.
‫تونستم با یکی صحبت کنم.
‫پس چرا کسی کاری نمی‌کنه...
‫چون خبر ندارن.
‫دقیقا قبل اینکه طوفان بشه،
‫موقع جمع کردن وسایلمون...
‫صدایی شنیدم. صدای مردی بود.
‫برای همین با عجله برگشتم اینجا.
‫چون بهم هشدار داد تابیتا.
‫یا می‌شه گفت تهدیدم کرد، ‫نمی‌دونم هدفش چی بود.
‫ولی اسمم رو می‌دونست،
‫بهم گفت نباید اونجا حفاری کنی،
‫بعدش هم که خونه‌مون فرو ریخت.
‫به نظرت کسی ما رو تحت نظر داره؟
‫من صرفا می‌دونم که...
‫عزیزم.
‫من صرفا می‌دونم که...
‫یکی اون‌طرف رادیوی ما بود،
‫که باهام صحبت کرد.
‫بیا اینجا.
‫کس دیگه‌ای هم شنید؟
‫صدای توی رادیو رو می‌گم.
‫نوبت حرکت توئه بوید.
‫دروغ نگم...
‫زیاد حرکات خوبی برات نمونده.
‫امکان نداره.
‫تو که واقعی نیستی.
‫واقعا مطمئنی که الان می‌خوای...
‫روی فرق بین وهم و واقعیت تمرکز کنی؟
‫چه بدونم راستش.
‫آخه پسر مرموزی توی جنگل هست...
‫که ملت رو توی درخت‌های جادویی می‌فرسته.
‫دستم هم که دیگه نمی‌لرزه،
‫ولی انگار کلی کرم زیر پوستم دارم.
‫پس آره، گمونم درستش همین باشه ‫که روی وهم و واقعیت تمرکز کنیم.
‫یا می‌تونیم درمورد مسئله‌ای که ‫ذهنت رو درگیر کرده، صحبت کنیم.
‫اینکه با چه رویی می‌خوای به کنی بگی ‫که کریستی پدرش رو کشته؟
‫کریستی نکشتش.
‫کریستی در رو باز کرد، به همین سادگی.
‫به نظرت جزئیاتش برای کنی مهمه،
‫که بدونه دقیقا چه اتفاقی افتاد؟
‫بذار سوالی ازت بپرسم.
‫چه فایده‌ای داره که کنی بفهمه؟
‫بفهمه بهش دروغ گفتی، ‫بفهمه بهش خیانت کردی.
‫- من که... ‫- تو بودی که متوجه شدی...
‫چه اتفاقی مسبب مرگ پدرش شد، ‫نه تنها از جون کسی که...
‫مسبب این اتفاق بود گذشتی، ‫بلکه بهش اعتماد کردی،
‫باهاش دوست شدی.
‫خیر سرت خودت گفتی چنین کاری کنم!
‫اذیتم نکن بوید. واقعا می‌گی؟
‫اصلا جلوه خوبی نداره که ‫مرده رو مقصر بدونی.
‫درکم می‌کنه.
‫کاری که لازم بود رو کردم.
‫کریستی برامون ارزشمند بود!
‫شاید... شاید هنوز هم باشه!
‫آره، ممکنه خیلی هم ارزشمند باشه.
‫دقیقا به همین علت هم نباید ‫سر این مسئله زبون باز کنی.
‫آخه اینکه کنی واقعیت رو بفهمه، ‫چقدر ارزش داره؟
‫خیال کردی بعد اینکه بفهمه، ‫قراره حالش بهتر بشه؟
‫یا صرفا می‌خوای این بار عذاب وجدانی ‫که روی دوشته رو برداری؟
‫ای بابا.
‫انگار بعد مرگ حتی بی‌شعورتر هم شدی.
‫بعضی وقت‌ها رهبران باید ‫تصمیمات سختی بگیرن بوید.
‫تو که خوب به این مسئله واقفی.
‫نکنه می‌خوای با همه دوست باشی؟
‫در اون صورت برو نوشیار بشو، ‫ظاهرا موقعیت شغلی‌اش هم داری.
‫ولی اگه می‌خوای این جماعت رو برگردونی خونه،
‫بعضی وقت‌ها باید تصمیمات ناجور بگیری.
‫قبلا هم این‌ها رو بهت گفتم، ‫ولی گوشت بدهکار نبود.
‫الان به حرفم گوش کن.
‫نمی‌خوام به کنی دروغ بگم.
‫حرفی که الیس زد چی بود؟
‫حرفش درمورد کسی که همه ‫بهش تکیه می‌کنن رو می‌گم.
‫الان تو برای کنی همون جایگاه رو داری.
‫برای کنی پدری هستی که دیگه نداره.
‫به نظرت اگه خودت رو جلوش خراب کنی، ‫چه اتفاقی براش میفته؟
‫افراد در هم شکسته اینجا دووم نمیارن بوید.
‫الان وقتش نیست جیم.
‫تو که می‌دونی دنبال چی هستم.
‫می‌خوای بعد اون حرکت مسخره‌ات ‫که گذاشتی و رفتی...
‫ازم تشکر کنی که مراقب بچه‌هات بودم؟
‫باید درمورد این صحبت کنیم ‫که چطور قراره قضیه رو حل کنیم.
‫دقیقا چی رو حل کنیم؟
‫خودت که صدای توی رادیو رو شنیدی.
‫مطمئنم که شنیدی.
‫تن لشت رو بیار اینجا.
‫می‌خوام به محترمانه‌ترین شکل ازت بپرسم.
‫می‌شه بگی چرا انقدر کودنی؟
‫جان؟
‫ازم می‌پرسی صدایی شنیدم یا نه؟
‫آره، شنیدم.
‫صدای اون مردک ترسناک رو شنیدم،
‫که درست بیست دقیقه...
‫قبل فرو ریختن خونه‌ات، ‫بابت زنت بهت هشدار داد.
‫که یعنی کسایی هستن و ما رو تحت نظر دارن.
‫اون‌وقت چطور به این نتیجه رسیدی ‫که این اتفاق خوبیه؟
‫اصلا می‌دونی بعد اینکه رفتی، ‫اینجا چه اتفاقی افتاد؟
‫کل لامپ‌هامون منفجر شدن.
‫یکی از افرادم نزدیک بود کور بشه.
‫اگه واقعا کسایی ما رو تحت نظر دارن،
‫شک نکن که قصدشون کمک به ما نیست.
‫به نظرت اگه بفهمن از وجودشون خبر داریم،
‫باهامون چی کار می‌کنن؟ ها؟
‫تازه با این فرض داریم می‌گیم ‫که اون‌طرف بی‌سیم...
‫شخص مورد نظرمون «انسان» بوده.
‫کلی جانور توی این شهر هست ‫که دقیقا عین ما انسان‌ها...
‫راه می‌رن و حرف می‌زنن.
‫تا دستشون به آدم برسه ‫و دل و روده‌اش رو بریزن بیرون.
‫از کجا معلوم صدای همون جانورها نبود؟
‫- آخه... ‫- من نمی‌گم نادیده بگیرش.
‫ولی همین‌جوریش با اون برج کوفتی‌ات...
‫به این جماعت امید واهی دادی.
‫که دقیقا به همین دلیل...
‫باید دهنت رو ببندی.
‫تا وقتی که بیشتر سر در بیاریم.
‫رادیو کجاست؟
‫چی؟
‫می‌پرسم رادیومون چی شد؟
‫پشت خونه گذاشتیمش.
‫طوفان باعث شد کمی خراب بشه.
‫خیلی‌خب.
‫خواهشا هیچ کاری نکن تا خودم بهت...
‫آهای، چه غلطی می‌کنین؟
‫ای پدرسگ.
‫- آروم باش بابا. ‫- پدرسگ!
‫نمی‌خواد به من بگی آروم باش!
‫دستت به وسایلم نمی‌خوره!
‫شیرفهم شدی؟
‫آهای، قضیه چیه؟
‫رفته بود سراغ کیفم.
‫نکنه شوخی‌ات گرفته؟
‫خیلی‌خب، ببین. ‫اگه قرار با همدیگه کنار بیایم...
‫بس کن! بس کنین!
‫اگه قراره با همدیگه کنار بیایم، ‫نباید به وسایلم دست بزنه. ختم کلام.
‫ما برای کنار اومدن راه و روشی داریم.
‫خوش به حال خودتون.
‫من هم راه و روش خودم رو دارم.
‫اگه به وسایلم دست بزنین،
‫من هم می‌زنم دهنتون رو سرویس می‌کنم.
‫متوجه شدی؟
‫خوبه.
‫بوید گفت جونش رو نجات دادی.
‫در واقع من ندادم، کار...
‫توضیح دادنش سخته.
‫می‌گه صداهایی توی ذهنت می‌شنوی.
‫می‌گه برای همین بود که ‫خواستی ایتان رو بکشی و...
‫برای همین بود که ناتان رو کشتی.
‫چطور صدایی که توی ذهنت می‌شنوی...
‫مجابت می‌کنه چنین کاری کنی؟
‫یعنی با خودت نمی‌گی که...
‫شاید توهم زدی؟
‫یا شاید کار درستی نباشه؟
‫درک نمی‌کنی چطوریه.
‫پس کمکم کن درک کنم.
‫چون واقعا دلم می‌خواد باور کنم...
‫که بوید درموردت درست می‌گه.
‫می‌خوام ازش حمایت کنم،
‫ولی اگه بقیه متوجه بشن حسابی وحشت می‌کنن.
‫صرفا به خودت آسیب نمی‌زنه، ‫به بوید هم می‌زنه.
‫متوجه هستی؟
‫من هم نمی‌ذارم چنین اتفاقی بیفته.
‫پس کمکم کن.
‫خواهش کردم.
‫سارا، من همیشه تو رو به چشم دوستم می‌دیدم.
‫مامانم هم... خیلی دوستت داره.
‫مامانم همیشه تو رو به چشم...
‫دختر نداشته‌ی خودش می‌بینه.
‫متقاعدم کن که نباید توی جعبه بفرستیمت.
‫نمی‌تونم.
‫خیال کردی دست خودمه؟
‫بوید بهم فرصتی داد...
‫که لایقش نبودم.
‫بابت همین هم بهش مدیونم.
‫خوشحالم تونستم بهش کمک کنم.
‫ولی الان به شرایط عادی‌ام برگشتم.
‫اصلا هم نمی‌تونم... ‫کارهایی که کردم رو جبران کنم.
‫می‌تونیم کمکت کنیم!
‫می‌تونیم کاری کنیم بقیه درکت کنن.
‫باور کن می‌شه.
‫سارا، این شهر واقعا به همه ‫داره به همه فشار میاره.
‫می‌دونم که به خیال خودت ‫راهی پیدا کرده بودی تا...
‫می‌دونم کاری که کردی وحشتناک بود،
‫می‌دونم اعمالت نابخشودنی بودن،
‫ولی می‌تونیم کاری کنیم بقیه درک کنن...
‫که چرا چنین کارهایی کردی،
‫- شاید بتونیم... ‫- کنی!
‫بس کن.
‫باید مسئله‌ای رو بهت بگم.
‫حالت خوبه؟
‫شنیدم دعواتون شده بود.
‫همیشه اولش همینه، بالأخره کنار میاد.
‫این‌یکی کنار نمیاد.
‫امثال این رو زیاد دیدم.
‫بابت هر چیزی سر نزاع داره، ‫با عالم و آدم دعوا داره.
‫خب، شاید...
‫بتونیم قوانین رو کمی عوض کنیم.
‫قانون شریک شدنمون رو کمتر اعمال کنیم، ‫شاید بهتر باشه...
‫اصلا بهتره بخشی از خونه رو به خودش بدیم!
‫منظورم این نبود.
‫یعنی فایده‌ای نداره که...
‫ولم کن بابا!
‫عه، چی کار می‌کنی؟
‫می‌رم با این دوستمون صحبتی کنم.
‫دانا!
‫بلند شو.
‫جان؟
‫وسایلت رو جمع کن.
‫اگه از قوانین اینجا خوشت نمیاد، ‫می‌تونی جای دیگه زندگی کنی.
‫ولم کن بابا.
‫خدایا!
‫گفتم تن لشت رو بلند کن!
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫نمی‌خوای بگی داریم کجا می‌ریم؟
‫الان می‌بینی.
‫راه بیفت.
‫- راه بیفت! ‫- دارم میام.
‫نمی‌خواستم ملت موقع غذا خوردن،
‫چشمشون به اتوبوس بیفته.
‫حق هم داری.
‫به خونه جدیدت خوش اومدی.
‫جان؟
‫سوار شو دیگه.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت www.cinemafreak.net
‫این که دستمه طلسم خونه خانواده متیوزه.
‫دیگه احتیاجی بهش ندارن.
‫برای استفاده ازش باید جلوی پنجره نصبش کنی.
‫باید هم حواست باشه که از اینجا نیفته،
‫چون اگه حین تاریکی از اینجا بیفته و...
‫یکی از اون جانورها وارد بشه،
‫حتی اگه ده‌ها طلسم هم آویزون کنی ‫دیگه توفیری نمی‌کنه.
‫اگه حین شب بیفته زمین، ‫دیگه با سنگ معمولی فرقی نمی‌کنه.
‫گردن‌کشی کردنت تموم شد؟
‫منظورت رو رسوندی.
‫نه.
‫نه، آخه انگار تفهیم نشدی.
‫اگه نمی‌خوای کسی سمت وسایلت بره، ‫هیچ مشکلی نیست،
‫ولی کور خوندی اگه بذارم...
‫بیشتر از این به افرادم آسیب بزنی، گرفتی؟
‫هنوز نفهمیدی قضیه چقدر جدیه.
‫حتی با اینکه به چشم خودت دیدی،
‫هنوز مغزت درک نکرده که ‫این اتفاقات واقعی هستن.
‫از اونجا که به قیافه‌ات نمی‌خوره...
‫چندان هوش و ذکاوتی داشته باشی،
‫شک ندارم باید بیشتر نظاره کنی ‫تا جدیت قضیه رو درک کنی.
‫پس از این به بعد اینجا زندگی می‌کنی.
‫هیچ پرده‌ای روی پنجره‌ها نداری.
‫با چشم خودت می‌تونی نظاره کنی.
‫ببینی که هر شب پیداشون می‌شه.
‫ببینی که هیچ راه فراری نداریم.
‫اوقات به کام.
آدرس در دسترس سایت با اینترنت ملی CinemaFreak.Net
‫معذرت می‌خوام.
‫کلانتر بوید هستین، درسته؟
‫آره، شرمنده. شما رو...
‫تیلی هستم.
‫تیلی هستین، سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫از مسافران اتوبوس بودم.
‫فهمیدم.
‫راستش انتظار نداشتم ‫از چنین مقصدی سر در بیارم.
‫شنیدم شما هم ماجراجویی ‫مخصوص خودتون رو داشتین.
‫بله، درسته. ببخشیدها، ‫ولی الان دستم بند کاریه.
‫باید برم با سرکارم صحبت کنم.
‫سرکار که اونجا نیست.
‫همین الان دیدمش رفت سمت ‫اون تأسیسات پزشکیه.
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی»
« سینمافریک - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ CinemaFreak.Net ]
‫اِم...
‫توی کلیسا دنبالت می‌گشتم.
‫قبل اینکه سر از اینجا در بیاریم،
‫فکر نمی‌کنم پیش اومده باشه ‫که گریه‌های مامانم رو ببینم.
‫عصبانیتش رو دیده بودم، ‫لجوج بودنش رو دیده بودم،
‫کلافه بودنش رو دیده بودم.
‫ولی الان هر شب...
‫از اتاقش صدای گریه‌هاش رو می‌شنوم،
‫چون فکر می‌کنه مقصر خودش بوده.
‫فکر می‌کنه اگه اینجا همراه بابام بود،
‫اصلا از زیرزمین خارج نمی‌شد،
‫اصلا در رو باز نمی‌کرد ‫که اون موجودات وارد بشن.
‫ولی خودش نبود که در رو باز کرد، مگه نه؟
‫درسته.
‫تو هم خبر داشتی.
‫شب قبل اینکه برم خبردار شدم.
‫کنی...
‫نکن. بهم دست نزن!
‫می‌خواستم بهت بگم.
‫دقیقا کی می‌خواستی بهم بگی؟
‫می‌فرستمش توی جعبه.
‫نکن.
‫شک نکن باید بره توی جعبه!
‫کنی...
‫ناسلامتی بابام رو کشته!
‫بابام رو تیکه‌تیکه کردن ‫و جنابعالی هم خبر داشتی!
‫توی پدرسگ خبر داشتی!
‫کنی، لطفا آروم باش. کنی...
‫گوش کـ...
‫دیگه خودت هوای خودت رو داشته باش.