«ارائـه شـده تـوسـط رســانــه بــزرگ ســیـنـمـافــریــک» .:::CinemaFreak.Net:::.
مترجم Hemioort
‫آنچه در سریال "از سوی" گذشت... ‫- بیا اینجا. بیا اینجا.
‫نه
‫"آگاهی تاوان داره"
‫به خاطر ما جیم رو کشت.
‫"آنگکویی."
‫معنیش میشه "به خاطر بیار."
‫این بچه‌ها مدام صدات می‌زنن تا کمکشون کنی.
‫- چطوری انجامش بدیم؟ ‫- دارم روش کار می‌کنم.
‫جولی و ایتن.
‫نمی‌دونم چطوری، ولی یه راهی پیدا می‌کنم
‫تا مراقبشون باشم، تا در امان نگهشون دارم.
‫- دیگه نمی‌خوام اینجا باشم ‫- ایتن
‫چیکار کردی؟ ‫چرا نیومد خونه؟
‫- من کاری نکردم. ‫- دروغ میگی
‫بابامو می‌خوام
‫ایتن.
‫همون شبی که رسیدیم اینجا، ‫یه خواب دیدی.
‫- دریاچه اشک‌ها ‫- اینجاست.
‫و ازت می‌خوام پیداش کنی.
‫ایتن بهش می‌گفت ‫"قدم زدن تو قصه."
‫باید بهم یکم وقت بدی، ‫حتی اگه اوضاع بد به نظر برسه.
‫بابا
‫رندال
‫گرفتمت.
‫نگام کن. نگام کن.
‫خدایا، لطفاً تو این جای تاریک ‫ازمون محافظت کن.
‫لطفاً بالای سر بابام باش
‫و بذار با عشق تو، ‫دوباره بیدار بشه.
‫پدرم مرد.
‫برای خاکسپاری ‫با بوید حرف می‌زنم.
‫اگه مردم بفهمن ‫چیکار کردی...
‫کمک! نه!
‫...این همون چیزیه که ‫می‌تونه اینجارو از هم بپاشه.
‫بهشون میگی که چشمت رو از دست دادی
‫وقتی داشتی به فاطمه کمک می‌کردی.
‫هی! هی! وایسا!
‫من آدم خوبیم ‫و حقم نیست اینجا باشم.
‫نوار رو بیار.
‫- کاری که می‌کنم اینه که دارم میرم بیرون. ‫- هیچ راه فراری نیست
‫چته لعنتی؟
‫من... یکی از اونا رو به دنیا آوردم.
‫بابا، بهش بگو منظورت ‫این نیست.
‫این همونیه که کشتمش.
‫به همه‌تون گفتم که ‫یه چیزی درونم هست.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره. ‫میرم کنار.
‫نه، نمی‌خواد
‫نیازی... ‫نیازی نیست بری.
‫فقط اومدم ‫یه لیوان آب بخورم.
‫بوید گفت اگه مردم ‫بفهمن چی شده
‫می‌دونم.
‫احتمالاً باید ‫حرفامون رو یکی کنیم.
‫حالت خوبه؟
‫مطمئن نیستم ‫که حقم باشه خوب باشم.
‫الجین، ‫دلم نمی‌خواد ازت متنفر باشم.
‫این مکان از جفتمون ‫سوءاستفاده کرد.
‫هیچ‌کدوممون دیگه ‫مثل قبل نمیشیم.
‫میشیم؟
‫نه، نمیشیم.
‫یه چیزی هست ‫که توش به کمکت نیاز دارم.
‫اَبی! تمومش کن!
‫نه، نه!
‫لعنتی.
‫می‌خوای بهم بگی دیروز ‫اون چه کوفتی بود؟
‫نه واقعاً.
‫باید یه کم بهتر از این ‫جواب بدی.
‫می‌خوای چی بگم؟
‫می‌خوام بهم بگی
‫که دیگه قرار نیست قاطی کنی
‫و جون بقیه رو ‫به خطر بندازی.
‫دیروز شانس آوردی. ‫اینو می‌فهمی؟
‫اگه کریستی آسیب می‌دید، ‫من و تو
‫الان داشتیم یه جور دیگه ‫با هم حرف می‌زدیم.
‫ببین، اون کسی که ‫دیروز بود،
‫من نبودم، باشه؟
‫من اصلاً دلم نمی‌خواد اینجا باشم.
‫خب، خوبه. ‫داریم روش کار می‌کنیم.
‫می‌دونی،
‫کریستی دیروز بهم گفت که ده‌ها نفر رو دیده
‫با ده‌ها نقشه برای رفتن از اینجا.
‫همه‌شون فقط یه وجه اشتراک دارن.
‫می‌دونی چیه؟
‫همه‌شون مردن.
‫آره.
‫خب...
‫خب، این دفعه ‫فرق می‌کنه.
‫آره. احتمالاً اونا هم ‫همین فکر رو می‌کردن.
‫می‌تونی بهم یه گلوله بدی؟
‫فقط... یدونه می‌خوام.
‫میرم تو جنگل، ‫و ببین،
‫نگران نباش، حتی ‫لازم نیست تمیزش کنی.
آدرس در دسترس سایت با اینترنت ملی :::CinemaFreak.Net:::
‫سوفیا
‫یه چیزایی از ماشین بابات ‫برات آوردم.
‫ممنون.
‫الان می‌بریمش ‫برای مراسم.
‫میشه یه دقیقه وقت بدی ‫تا باهاش خداحافظی کنم؟
‫آره، البته.
‫هر وقت آماده بودی ما همین بیرونیم، باشه؟
‫باشه.
‫تو باحال بودی.
‫نمی‌تونستم بذارم بدون یه یادگاری بری.
‫لعنتی
‫لعنت بهش.
‫- جید. ‫- چیه؟
‫بگو که یه چیزی پیدا کردی.
‫آخه به قیافه‌م می‌خوره چیزی پیدا کرده باشم؟
‫من...
‫باشه.
‫همه‌ش... اینجاست.
‫اینجاست. می‌دونم که اینجاست.
‫چیزای بیشتری هست که باید بدونیم و من فقط...
‫نمی‌تونم... لعنت بهش.
‫تو که اسید نداری، داری؟
‫چی؟
‫ال‌اس‌دی. ببین.
‫هنری گفت میراندا بعد از اینکه با هم اسید مصرف کردن،
‫شروع کرد به دیدن اینجا،
‫که یه‌جورایی منطقیه، با توجه به اینکه...
‫می‌دونی، مغز چطوری خاطرات رو ذخیره می‌کنه.
‫اگه برای اون جواب داده، منطقیه که برای منم جواب بده.
‫خیلی خب، یه نفس عمیق بکش.
‫یه نفس بکش.
‫اگه حق با تو باشه و هرچیزی که لازم داریم تو مغزت باشه،
‫پس آخرین چیزی که می‌خوایم اینه که مغزتو داغون کنی.
‫فقط یکم به خودت زمان بده.
‫بعد از خاکسپاری برگرد سراغ این کار.
‫باشه. من خاکسپاری نمیرم.
‫باور کن کسی دلش برام تنگ نمیشه.
‫ببین، بهترین کاری که می‌تونم برای تابیتا انجام بدم،
‫برای همه آدمای اینجا،
‫اینه که یه راهی پیدا کنم تا هرچی که این تو قفل شده رو باز کنم.
‫چطوری می‌خوای این کارو بکنی؟
‫نمی‌دونم.
‫هی، جید.
‫مراقب باش.
‫اون پیامی که رو دیوار انبار بود شوخی بردار نبود.
‫هر جوابی که ممکنه پیدا کنی،
‫اصلاً نمی‌دونیم چه تاوانی قراره داشته باشه.
‫حالت خوبه؟
‫اندازه‌م نیست.
‫عزیزم، متأسفم.
‫این تنها چیزی بود که تونستم تو انبار پیدا کنم.
‫اگه نمی‌خوای، مجبور نیستی بپوشیش.
‫چرا، مجبورم.
‫تو مراسم خاکسپاری پدربزرگ،
‫بابا گفت یه مرد برای ادای احترام کت‌وشلوار می‌پوشه.
‫خیلی خوش‌تیپ شدی.
‫بریم.
‫روزهایی مثل امروز...
‫خب، اصلاً آسون نیستن.
‫قرار نیست اینجا وایستم...
‫...و سعی کنم بهتون بگم که
‫- بوید ‫- فقط...
‫باید یه چیزی بخوری.
‫گشنه‌م نیست.
‫سلام.
‫سلام، ویکتور.
‫وقتی بچه بودم، نقاشی می‌کشیدم
‫تا نقاشی‌ها به یاد بیارن.
‫این برای توئه.
‫خیلی لطف کردی، ویکتور. واقعاً ممنونم.
‫میشه با ویکتور برم به کلونی هاوس؟
‫نه، امروز نه.
‫خواهش می‌کنم.
‫نمی‌خوام اینجا باشم.
‫از نظر تو مشکلی نداره؟
‫آره.
‫باشه.
‫مراقب خودتون باشین، باشه؟
‫قول میدم نذارم هیچ اتفاقی براش بیفته.
‫باشه.
‫بیا، اینو بنوش.
‫و باکتا هم داره برات یه چیزی درست می‌کنه بخوری.
‫تا حالا همچین اتفاقی افتاده بود؟
‫در مورد... کلاغ‌ها؟
‫نه.
‫منظورم اینه، وقتی همه درختارو می‌بینن، کلاغ‌ها هم هستن،
‫ولی این یکی... این جدیده.
‫از کی اوضاع این‌طوری شد؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، سارا، همون دختری که برای عینکم کمکم کرد، اون...
‫گفت بعد از اینکه کلانتر بوید طلسم‌ها رو پیدا کرد،
‫مدت زیادی مردم در امان بودن.
‫کی اوضاع عوض شد؟
‫خب، امم...
‫فکر کنم...
‫حدوداً همون شبی بود که بابام مرد.
‫شب قبلش یه خانواده رو از دست دادیم، خانواده پرت،
‫و بعدش جیم و تابیتا، خانواده متیوز،
‫اونا با جید پیداشون شد.
‫همه‌شون با هم اومدن؟
‫امم، نه با یه ماشین،
‫فقط هم‌زمان رسیدن اینجا.
‫و از اون موقع به بعد، اوضاع خراب شد؟
‫نه، نه، منظورم این نیست.
‫هی، کنی.
‫اشکالی نداره یه لحظه باهاش کار دارم؟
‫- یه لحظه بیا اینجا. ‫- الان برمی‌گردم.
‫سلام.
‫سوفیا، درسته؟
‫من جولی‌ام.
‫می‌دونم.
‫فقط می‌خواستم بهت بگم که واقعاً متأسفم
‫بابت اتفاقی که برای پدرت افتاد.
‫حالش چطوره؟
‫راستش، نمی‌دونم... واقعاً نمی‌دونم.
‫یعنی، خیلی دعا می‌کنه.
‫داری باهام شوخی می‌کنی لعنتی؟
‫من... منظورم این نبود که ناراحتت کنم. ببخشید.
‫پس چه غلطی می‌خواستی بکنی؟
‫- جولی... ‫- نه. اون فکر می‌کنه تقصیر ماست.
‫هی، باشه. بچه‌ها، یه نفس عمیق بکشین.
‫تو بهش گفتی که همه این اتفاقات بد
‫از وقتی ما اومدیم اینجا شروع شده؟
‫نه، نه، این...
‫نه، من نگفتم... نه، منظورم این نبود.
‫بیا بریم خونه.
‫نه، لعنت به این وضع.
‫اینجا خونه ما نیست.
‫من...
‫جولی.
‫جولی، وایسا!
‫فکر می‌کنی راسته؟
‫- چی؟ ‫- اینکه وقتی ما رسیدیم اینجا...
‫اینکه همه اتفاقای بدی که از وقتی اومدیم اینجا افتاده،
‫فکر می‌کنی تقصیر ماست؟
‫نه عزیزم، معلومه که نه.
‫پس چرا حس می‌شد اون کلاغ‌ها دارن جشن می‌گیرن؟
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس فارسی چسبیده, دریافت اپلیکیشن از سایت www.cinemafreak.net
‫سوفیا.
‫ببخشید. من...
‫اشکالی نداره. باید حرف بزنیم. باشه؟
‫باشه.
‫طفلکی جولی.
‫آره.
‫یعنی، انگار یه عمر پیش بود
‫وقتی که اون جای کوچیک رو تو اتاقمون براش درست کردیم.
‫آره.
‫هی.
‫می‌دونی، تو واقعاً درباره اتفاقی که افتاد زیاد حرف نزدی.
‫- دارم سعی می‌کنم حالم خوب باشه. ‫- آره.
‫واقعاً. فقط...
‫دارم سعی می‌کنم بی‌خیالش بشم. فقط نمی‌دونم چطوری.
‫می‌دونی چیه؟
‫یه فکری دارم. همونجا بمون.
‫من میرم... باید چند تا چیز رو بردارم.
‫کجا داری میری؟
‫همونجا بمون. الان برمی‌گردم.
‫ببین. ایتن، بابام الان هم‌اتاقیمه.
‫این... اینم تختشه، همینجا.
‫آره، خوب شد که
‫همه وسایلمو از پنجره انداختم بیرون
‫چون این‌طوری این‌همه جا باز شد.
‫الان داشتن یه هم‌اتاقی هم خوبه، چو...
‫چون یکی رو داری که باهاش حرف بزنی،
‫می‌دونی، اگه ترسیدی.
‫و تو می‌تونی با من حرف بزنی،
‫می‌دونی، اگه یه وقت... اگه یه وقت ترسیدی.
‫اینجا دریاچه‌ای هم هست؟
‫چی؟
‫دریاچه؟
‫تا حالا اینجا دریاچه‌ای دیدی؟
‫براندلز... براندلز هست.
‫زیاد از اینجا دور نیست.
‫- می‌تونیم بریم ببینیمش؟ ‫- چی؟
‫نه، من از اونجا خوشم نمیاد.
‫آب ترسناکه.
‫خواهش می‌کنم.
‫چرا می‌خوای بری براندلز رو ببینی؟
‫بی‌خیال. خودم پیداش می‌کنم.
‫نه، ولی تو قرار بود اینجا پیش من بمونی. اون...
‫برام مهم نیست.
‫خب، برای من مهمه.
‫- فقط باید دریاچه رو ببینم. ‫- چرا؟
‫دوستا قرار نیست از هم راز پنهون کنن، ایتن.
‫باشه.
‫اگه منو ببری پیش دریاچه، بهت میگم.
‫این بیرون داری چیکار می‌کنی؟
‫دیدم تنهایی راه افتادی.
‫گفتم شاید بخوای یه کار احمقانه بکنی،
‫مثل برگشتن به اون خرابه‌ها.
‫برو پی کارت.
‫جولی.
‫من قرار نیست برم تو خرابه‌ها، باشه؟
‫باید یه چیزی از خونه‌مون بردارم.
‫باشه.
‫خونه قدیمیمون.
‫صبر کن، صبر کن. همونی که ریخت پایین؟
‫نه. اصلاً حرفشم نزن.
‫من وقتی داشت می‌ریخت توش بودم، یادت که هست؟
‫- باشه. ‫- اونجا خیلی ناامنه.
‫باشه.
‫نه، ببین، ببین.
‫خیلی خب، وایسا، وایسا. وایسا.
‫چی اون تو هست که این‌قدر مهمه؟
‫بهت که گفتم... اون کاری که می‌تونم بکنم...
‫داداشم بهش می‌گفت «قصه‌گردی»
‫اون از تو یکی از کتاباش درباره‌ش یاد گرفته بود،
‫و الان همه کتاباش زیر اون خونه‌ست،
‫و من... من باید بدونم که آیا چیزی اون تو هست
‫درباره اینکه چطور کنترلش کنم، تا بتونم برگردم...
‫و بابام رو نجات بدم، ‫بدون اینکه کشته بشم.
‫و شاید این کار احمقانه باشه، خب؟
‫ولی ازت اجازه نمی‌خوام. من میرم.
‫پس می‌تونی کمکم کنی ‫یا می‌تونی تنهام بذاری.
‫اونو بده من.
‫هنوز اون گلوله رو می‌خوای؟
‫اول باید یه کاری برام بکنی.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫فکر کنم خوابیده.
‫جید؟
‫چیه؟
‫بیا بریم.
‫تازه رسیدیم که.
‫این اونی نیست که دنبالشم.
‫از کجا می‌دونی؟
‫همین‌طوری می‌دونم.
‫ایتن، تو... تو قول دادی.
‫که اگه بیارمت اینجا، بهم میگی.
‫باید «دریاچه اشک‌ها» رو پیدا کنم.
‫یه دریاچه‌ست که قدرت جادویی داره.
‫چه جور قدرت جادویی‌ای؟
‫می‌تونه آدمایی که صدمه دیدن رو خوب کنه.
‫فکر می‌کردم خودم از خودم درش آوردم، ‫ولی بابام بهم گفت همین‌جاست.
‫باید پیداش کنم.
‫کِی اینو بهت گفت؟
‫دیروز. بیرون پیش ون.
‫شاید وقتی پیداش کنم، بتونه اونو خوب کنه.
‫شاید برگرده.
‫شاید جید بتونه کمک کنه.
‫جید؟
‫محض رضای خدا، چیه؟
‫باید «دریاچه اشک‌ها» رو پیدا کنیم.
‫دریاچه چی؟
‫ولی این یه کتاب بچگانه‌ست، نه؟
‫داستان‌هاییه که برای بچه‌های کوچیک ساختن.
‫قبل از اینکه بیایم اینجا، ‫منم فکر می‌کردم هیولاها الکی‌ان.
‫حرفت منطقیه.
‫خوبی؟
‫اینجا جاییه که روزی که خونه ریخت، ‫با بابام حرف زدم.
‫وقتی خورشید داشت غروب می‌کرد، ‫هنوز همون پایین بود.
‫خیلی می‌ترسیدم که همونجا از دستش بدیم...
‫درست همون لحظه و همونجا.
‫اون...
‫هی بهم می‌گفت که همه‌چیز درست میشه،
‫که نباید بترسم.
‫هی، چرا نمی‌ذاری من این کارو بکنم؟
‫چی؟
‫از پسِ چند تا کتاب برمیام.
‫ضمناً، یکی باید این بالا باشه...
‫که اگه اتفاقی افتاد حواسش باشه، نه؟
‫نه، نه، این... این کار منه. ‫من باید کسی باشم که...
‫هی، هی، هی، هی.
‫قصه‌گرد، چرا نمی‌ذاری یکی دیگه...
‫برای تنوعم که شده کارای خفن رو انجام بده؟
‫برای اعتمادبه‌نفسم خوبه.
‫اینجا یه... یه راه ورود هست.
‫تو... تو اون داستان،
‫عخان باعث شد کل قوم بنی‌اسرائیل عذاب بکشن...
‫چون خدا رو خشمگین کرد.
‫و اینو به جولی گفتی؟
‫فقط فکر کردم شاید، یه جوری،
‫اونا با خودشون یه جور شومی و نحسی آوردن...
‫باشه، کافیه.
‫آدمای اینجا،
‫همیشه فقط یه روزِ بد با تسلیم شدن فاصله دارن،
‫تسلیم شدن، ناامید شدن.
‫می‌ـ... می‌دونم، اون فقط...
‫می‌دونم.
‫ببین...
‫باید بفهمیم از این به بعد می‌خوای کجا زندگی کنی.
‫تو کجا زندگی می‌کنی؟
‫اون... اون خونه بزرگه بالای تپه، کلونی هاوس.
‫اونجا کلی جا هست.
‫ولی اونجا... اونجا آدمای خیلی زیادی هستن.
‫آره.
‫نمی‌تونم همینجا تو درمونگاه بمونم؟
‫خب، تو درمونگاه اتاق اضافه‌ای نیست، پس...
‫سارا کجا زندگی می‌کنه؟
‫چی؟
‫اون با من خیلی مهربون بود.
‫اصلاً فکر خوبی نیست.
‫به خاطر... کاری که کرد؟
‫تو چطور، ام...
‫من... من شنیدم آدما چی می‌گفتن.
‫چرا... چرا باید بخوای با اون زندگی کنی؟
‫چون من... چون من مهربونیش رو دیدم،
‫و فکر... فکر نمی‌کنم آدم بدی باشه.
‫تو اصلاً نمی‌دونی اون چه‌جور آدمیه.
‫اصلاً نمی‌بینمت. خوبی؟
‫خوبم.
‫فقط دارم می‌ذارم چشمام عادت کنه، همین.
‫حالا اصلاً دنبال چند تا از این کتابا باید بگردم؟
‫همه‌شون رو تو یه کیف آبی کوچیک نگه می‌داشت.
‫باید پیش هم باشن.
‫کیف آبی کوچیک،
‫مثل آب خوردنه.
‫رندال؟
‫خوبم.
‫ما اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫دور و بر شهر یه سری سوله انباری داریم.
‫اتاق انباری تو غذاخوری،
‫پر از لباس و ابزار و...
‫هر چیزیه که فکر می‌کردیم به درد می‌خوره.
‫اینجا بقیه چیزاست.
‫باشه.
‫می‌خوام با اینجا مثل یه صحنه جرم رفتار کنی.
‫مثلاً این چیزا، یه قصه‌ای برای گفتن دارن، نه؟
‫می‌خوام یه روایت ازش دربیاری.
‫هر چی که میشه...
‫درباره آدمایی که این وسایل مال اونا بوده فهمید رو بهم بگو.
‫چرا؟
‫چون من ازت خواستم.
‫خب، چرا خودت این کارو نمی‌کنی؟
‫تو پلیسی. برای این کار آموزش دیدی.
‫من ندیدم.
‫ممکنه چیزایی باشه که از قلم انداخته باشیم،
‫چیزی که کمک کنه از اینجا بریم بیرون.
‫بهم بگو واقعاً برای چی اینجاییم.
‫- الان که گفتم. ‫- چرت نگو.
‫هی.
‫بهتره بهم بگی واقعاً برای چی اینجاییم.
‫چون تو رو که می‌بینم یاد یکی می‌افتم.
‫باشه؟
‫منو یاد کسی می‌ندازی...
‫که می‌تونستم کمکش کنم ولی نکردم.
‫دیگه نمی‌تونم اون فرصت رو برگردونم.
‫ولی اینجا می‌ایستم و...
‫ببین، می‌دونم فکر می‌کنی هر چی گفتم چرت و پرته،
‫و شایدم باشه.
‫شایدم نباشه، باشه؟
‫ولی اگه این کارو برام بکنی،
‫به همه آدمایی فکر کن که ممکنه کمکشون کنی،
‫آدمایی که ممکنه نجاتشون بدی.
‫به اون پلیسی فکر کن که اولین بار اون نشان رو سینه زد.
‫همه این کارا رو بکن، اگه بازم اون گلوله رو خواستی...
‫اون وقت آره، با هم حرف می‌زنیم.
‫این یه قوله.
‫دانا؟
‫فکر کنم برگشت تو شهر.
‫چیزی نیاز داری؟
‫نه. من... من خوبم.
‫تو خوبی؟
‫چهل سال، بعد از اینکه خانواده‌ام غیبشون زد تو خونه‌ام نشستم.
‫من... خیلی چیزا بودم.
‫ولی هیچ‌وقت «خوب» نبودم.
‫باید برم خونه.
‫کجا داری میری؟
‫ام، فقط میرم خونه.
‫خب، منم باهات میام.
‫هنری، نه، مشکلی نیست. خودم می‌تونم برم.
‫تابیتا، فکر نمی‌کنم الان درست باشه تنها باشی.
‫خب، واقعاً کجا داری میری؟
‫دارم میرم خونه.
‫و بعدش کجا میری؟
‫هنری، نمی‌دونم داری چی میگی.
‫چرا، می‌دونی. تو تو خیلی کارا خوبی، تابیتا.
‫ولی دروغ گفتن قطعاً جزوشون نیست.
‫پس می‌تونیم این بازی رو دربیاریم
‫که من برسونمت خونه
‫و بعد منتظر بمونم ببینم بعدش کجا میری یا اینکه می‌تونی فقط...
‫باشه، میرم فانوس دریایی رو پیدا کنم، باشه؟
‫می‌خوام راهمو به فانوس دریایی پیدا کنم.
‫یه بار از اینجا رفتم بیرون.
‫اگه فانوس دریایی رو پیدا کنم، شاید، شاید، امیدوارم،
‫بتونم دوباره این کارو بکنم و بچه‌هامم با خودم ببرم.
‫نمی‌ذارم اینجا بمیرن.
‫چطوری؟ دانا گفت هیچ‌کس نمی‌دونه فانوس دریایی کجاست...
‫نه، نمی‌دونن. برای همینه که باید دوباره همون کارو بکنم،
‫مثل دفعه قبل.
‫باید از درخت بطری رد بشم.
‫اون مرده تو استخر، دیل، درسته؟
‫وقتی می‌خواست رد بشه مرد.
‫آره، ولی... ‫باشه، چی میشه اگه...
‫اگه اون برای اون نبوده باشه چی؟
‫چی میشه اگه فقط برای من بوده باشه؟
‫و اگه اشتباه کنی چی؟
‫اگه گیر کنی تو یه جایی که خدا می‌دونه چیه
‫که هیچ‌کس نتونه...
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم هنری. باید امتحان کنم.
‫- باشه. منم باهات میام. ‫- نه، هنری
‫گفتی میری پیش درخت بطری، نه؟
‫می‌خوام ببینمش. می‌خوام درختی رو ببینم
‫که زنم موقع تلاش برای رسیدن بهش مرد.
‫هنری، باید یه چیزی بهت بگم...
‫اون زن من بود. خواهش می‌کنم.
‫باشه. بیا بریم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫کجا داریم میریم؟
‫یکم دیگه مونده.
‫چرا بهم نمیگی تو کیف چیه؟
‫می‌بینی.
‫تا حالا اسم «اتاق خشم» رو شنیدی؟
‫تو ژاپن خیلی طرفدار دارن.
‫یه جورایی راهی برای تخلیه کردنه، می‌دونی، خودتو خالی کنی
‫بدون اینکه به کسی صدمه بزنی یا وسایلی که لازم داری رو بشکنی.
‫الیس، این خیلی کار قشنگیه،
‫ولی نمی‌دونم چطور قراره کمک کنه.
‫وقتی مادرم مرد،
‫تو بودی که منو به زندگی برگردوندی.
‫حتی منو خیلی خوب نمی‌شناختی،
‫ولی می‌دونستی که من هنوز همونجام،
‫زیرِ همه اون...
‫روزای تاریک و مزخرفی که داشتم از سر می‌گذروندم،
‫و هیچ‌وقت بیخیالم نشدی،
‫تا اینکه بالاخره منو کشیدی بیرون.
‫حالا نوبت منه.
‫یه امتحانی بکن.
‫خب...
‫دیلم رو می‌خوای...
‫یا چوب بیسبال رو؟
‫قطعاً چوب بیسبال رو.
‫ایول، دخترِ خودم.
‫بفرما، در اختیار تو.
‫خب، بذار ببینم درست فهمیدم یا نه.
‫تو این «دریاچه اشک‌ها» رو از خودت درآوردی...
‫به عنوان بخشی از بازی‌ای که قبلاً با عروسک‌های انگشتی می‌کردی.
‫بازی نبود. یه قصه بود.
‫خیله خب، پس تو یه قصه درباره این دریاچه گفتی...
‫و چند تا عروسک انگشتی، و حالا... حالا چی؟
‫فکر می‌کنی دریاچه اینجاست...
‫چون بابات بهت گفته که باید پیداش کنی؟
‫شاید از خودم درش نیاوردم.
‫شاید فقط فکر می‌کردم که درآوردم.
‫گیج شدم.
‫اون صخره‌های قرمزی که تو شهرک پیدا کردیم رو یادته؟
‫آره.
‫مادرم فکر می‌کرد از خودش درشون آورده...
‫چون قبلاً درباره‌شون کابوس می‌دید.
‫اما دلیل اینکه اون صخره‌ها رو می‌دید...
‫این بود که اونا اینجا بودن.
‫شاید قضیه دریاچه هم همین باشه.
‫شاید من تو قصه‌م ازش استفاده کردم...
‫چون واقعیه، و من فقط نمی‌دونستم.
‫تو «براندلز» داشتی چیکار می‌کردی؟
‫یه روش قدیمی مدیتیشنه.
‫چرا داشتی مدیتیشن می‌کردی؟
‫چون من...
‫دارم سعی می‌کنم یه چیزی رو یادم بیاد.
‫سعی می‌کنم چیزی که قبلاً می‌دونستم رو یادم بیاد،
‫چیزی که کمک می‌کنه از اینجا بریم.
‫پس هر دومون دنبال یه چیزی هستیم...
‫که بتونه به همه کمک کنه.
‫انگار همینطوره.
‫هی، ویکتور، یه دریاچه هست که باید پیداش کنیم.
‫ویکتور؟
‫هی.
‫اون چیه؟
‫ویکتور.
‫ویکتور؟
‫ویکتور؟ یالا بیا دیگه.
‫- ویکتور؟ ‫- ویکتور؟
‫یا خدا!
‫لعنتی!
‫چی شده؟
‫هیچی. من خوبم.
‫لعنتی.
‫کیف رو می‌بینم.
‫کنی.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫من و سوفیا داشتیم صحبت می‌کردیم...
‫درباره اینکه از این به بعد می‌خواد کجا زندگی کنه.
‫خب.
‫و اگه مشکلی نیست، اون دوست داره اینجا زندگی کنه،
‫با تو.
‫باشه. حتماً.
‫باشه.
‫خیله خب. بیاین.
‫بریم.
‫رندال؟ ‫چه خبره؟
‫فقط یه لحظه بهم وقت بده.
‫کیف رو پیدا کردم.
‫اسماشون چیه؟
‫گرند گولیگوگ. کرومنُوکل.
‫خیله خب، همونه! از اونجا بیا بیرون!
‫باشه. خیله خب.
‫خیله خب.
‫فقط من و توییم، رفیق.
‫لعنتی.
‫رندال؟
‫من خوبم.
‫آره، خوبم.
‫بهتری؟
‫یکمی، آره.
‫خب، برای شروع خوبه، نه؟
‫آره.
‫من می‌خوام... می‌خوام برم یه چرتی بزنم.
‫آره، منم به دانا گفتم که می‌خوام شروع کنم...
‫وسایل رو برای رفتن دنبالِ آذوقه فردا آماده کنم.
‫باشه؟
‫باشه.
‫و، راستی، امم...
‫بابت امروز ازت ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫منم.
‫هر کاری از دستم برمیومد کردم. فکر می‌کنی کافی باشه؟
‫شروع خیلی خوبیه.
‫ولی فکر کنم یه ذره بیشتر لازم داشته باشیم.
‫آره، ویکتور بهم گفت این همون جاییه که میراندا داشت می‌رفت...
‫وقتی که... وقتی که مرد.
‫اون منو برد سر قبرش، ولی...
‫فکر نکنم طاقت داشت منو بیاره اینجا.
‫این دقیقاً شبیه همونیه که تو خونه درست کرده بود.
‫البته به جز این.
‫برگرد به شهر، هنری.
‫- تابیتا، تو نمی‌تونی این کارو بکنی. ‫- هنری، خواهش می‌کنم، من...
‫ببین، امیدوار بودم تا برسیم اینجا
‫خودت متوجه بشی.
‫هنری، بهت که گفتم، این درخت همونیه که...
‫آره، این درخت فقط واسه توئه.
‫و... و اگه نباشه چی؟ اگه اشتباه کنی چی؟
‫اگه آخرش یه جایی تو یه دیواری گیر کنی،
‫در حال خفگی، اونم تنها؟
‫اون‌وقت چه بلایی سر جولی و ایتن میاد؟
‫من برای دانا یه یادداشت گذاشتم.
‫اون حتماً مراقبشونه.
‫- یادداشت گذاشتی؟ ‫- آره، گذاشتم.
‫عجب، خب، نمی‌دونستم یادداشت گذاشتی.
‫مطمئنم حالشون کاملاً خوب می‌شه.
‫یعنی من نباید هیچ کاری بکنم؟
‫پیدا کردن فانوس دریایی می‌تونه همون چیزی باشه که همه رو برمی‌گردونه خونه.
‫- و اگه نباشه چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- یه چیز دیگه رو امتحان می‌کنم. ‫- اگه مرده باشی که نمی‌تونی.
‫پس من چه غلطی باید بکنم، هنری؟ برو کنار!
‫- نمی‌دونم. ‫- می‌ری کنار، لطفاً؟
‫نمی‌دونم. ‫کاش می‌دونستم.
‫اما اگه می‌خوای از این درخت رد بشی...
‫اول باید از روی من رد بشی.
‫هنری، برو کنار.
‫لطفاً، هنری.
‫بچه‌هات بهت نیاز دارن.
‫ایتن و جولی.
‫تابیتا...
‫چرا اینجایی؟
‫چرا اینقدر فرق کردی؟
‫اینا سوالای اشتباهیه.
‫اون درخت منو برمی‌گردونه به فانوس دریایی؟
‫- فکر نکنم. ‫- وایسا.
‫فکر نمی‌کنی؟
‫تو گفتی این تنها راهشه.
‫بود، ولی اون مال قبل بود.
‫آره، ولی قبل...
‫باشه، باید دست از معما حرف زدن برداری.
‫الان خیلی نزدیک شدی،
‫ولی می‌ترسم وقتت داره تموم می‌شه.
‫ویکتور؟
‫- ویکتور؟ ‫- باشه.
‫صدا از اونجا اومد. بیا بریم.
‫ویکتور.
‫چی شده؟
‫ایتن؟
‫ما اینجاییم!
‫ایتن!
‫عزیزم.
‫هی، ویکتور.
‫هی. هی، باهام حرف بزن، پسرم.
‫من... من به خودم گفتم که واقعی نیست.
‫به خودم گفتم واقعی نیست.
‫هیس.
‫طوری نیست، رفیق.
‫طوری نیست. ‫تو خوبی، پسرم.
‫طوری نیست، پسرم. طوری نیست.
‫همه‌چی روبه‌راهه. ‫تو خوبی.
‫همه‌چی روبه‌راهه. هی، هی.
‫پشمام.
‫هی، اَبز.
‫خیلی وقته حرف نزدیم.
‫اوضاع داره...
‫آره، اوضاع داره تغییر می‌کنه.
‫من دارم تغییر می‌کنم.
‫تازگیا کارایی کردم و حرفایی زدم...
‫نمی‌دونم از آدمی که دارم بهش تبدیل می‌شم خوشم میاد یا نه.
‫ولی نمی‌دونم دیگه کی می‌تونم باشم.
‫تابیتا و جید،
‫اگه چیزی که می‌گن،
‫چیزی که یادشونه،
‫اگه راست باشه، حس می‌کنم واسه اولین بار،
‫به یه چیزی نزدیک شدیم.
‫آره، ولی هیچ‌کدومش مهم نیست اگه...
‫اگه نتونم این آدما رو کنار هم نگه دارم.
‫اگه الان این آدما رو از دست بدم، من...
‫آره.
‫واقعاً به یکم کمک نیاز دارم.
‫نـ... نمی‌دونم اصلاً کاری از دستت برمیاد یا نه،
‫ولی اگه صدام رو می‌شنوی...
‫چی... هی!
‫نه، نه!
‫نه، نه، نه! هی! هی! هی!
‫این چی...
‫این دیگه چه کوفتیه...
«ارائـه شـده تـوسـط رســانــه بــزرگ ســیـنـمـافــریــک» .:::CinemaFreak.Net:::.