«ارائـه شـده تـوسـط رســانــه بــزرگ ســیـنـمـافــریــک» .:::CinemaFreak.Net:::.
مترجم Hemioort
‫آنچه در سریال «از سوی» گذشت...‬
‫بوید، واقعاً مشکلی نداری‬ ‫که اون قارچ جادویی بخوره‬
‫اونم قارچی که تو یه جنگل تسخیرشده پیدا کرده؟‬
‫اگه جواب سؤالامون تو ذهنشه،‬
‫باید بکشیمشون بیرون.‬ ‫خب، واسه این کار آماده‌ای؟‬
‫معلومه که نه، لعنتی.‬
‫داره یه «گولم» می‌سازه.‬
‫یه غولیه که از گِل درست شده.‬
‫از آدما محافظت می‌کنه. یه جور قهرمانه.‬
‫اون چیزی که تو وجودم داشتم رو،‬ ‫هنوزم حسش می‌کنم.‬
‫این حس دوطرفه‌ست.‬
‫اونم می‌فهمه که من چقدر می‌ترسم.‬
‫اما ساختن این، بهم احساس قدرت می‌ده.‬
‫فکر می‌کردم لباس زردش خنده‌داره.‬
‫اونم با یه ماشین اومد، درست مثل بقیه‌مون.‬
‫ولی مثل ما نبود.‬
‫وقتی مامان رو بیرون‬ ‫کنار درختِ بطری پیدا کردم، دیدمش.‬
‫داشت مامان رو می‌خورد.‬
‫وای خدای من. خدایا.‬
‫اصلاً نمی‌تونم تصور کنم این موضوع چقدر براش سخته.‬
‫- صبر کن!‬ ‫- اومدم!‬
‫تکون نخور، باشه؟‬
‫کجات درد می‌کنه؟‬
‫دستم آسیب دیده.‬
‫این در واقع می‌تونه‬ ‫یه دفترچه راهنما باشه‬
‫برای اینکه چطور بابام رو نجات بدم.‬
‫لعنتی! اصلاً کار نکرد!‬
‫باید دریاچه اشک‌ها رو پیدا کنم.‬
‫بابام گفت همین جاست.‬
‫شاید اگه پیداش کنم،‬ ‫بتونه حالشو بهتر کنه.‬
‫مامان؟‬
‫دارم بهت می‌گم، اونا جسدن.‬
‫باید بکشیمشون بیرون.‬
‫دیوونه شدی؟‬
‫یه چیزی از کفِ دریاچه کابوس‬ ‫اومده روی آب‬
‫و اولین کاری که می‌خوای بکنی‬ ‫اینه که بکشیش تو خشکی؟‬
‫شاید تو «کالونی هاوس»‬
‫رئیس باشی،‬ ‫ولی اینجا همه حق نظر دادن دارن.‬
‫ببین، امشب مجبوریم همین جا بخوابیم.‬
‫حتی اگه همین الانم شروع کنیم به دویدن،‬
‫عمراً قبل از تاریکی‬ ‫برسیم به شهر.‬
‫شما رو نمی‌دونم، ولی من‬ ‫خیلی خیالم راحت‌تر می‌شه‬
‫اگه بدونم کی یا چی‬
‫دقیقاً اومده روی سطح این دریاچه.‬
‫حق با اونه.‬
‫ساکتی.‬
‫تو چی فکر می‌کنی؟‬
‫بیاریمشون بیرون.‬
‫یالا!‬
‫گرفتمش.‬
‫یا خدا.‬
آدرس در دسترس سایت با اینترنت ملی :::CinemaFreak.Net:::
‫حالا چی؟‬
‫بیارینش تو خشکی.‬
‫باشه.‬
‫متأسفم که نتونستیم نجاتتون بدیم.‬
‫خیلی دلم می‌خواست اینجا همون دریاچه اشک‌ها باشه.‬
‫می‌دونم.‬
‫مامان؟‬
‫بله؟‬
‫مشکلی که برامون پیش نمیاد؟‬
‫امیدوارم.‬
‫هی، بوید.‬
‫بوید؟‬
‫فکر کنم قارچ‌ها دارن اثر می‌کنن.‬
‫جید؟‬
‫یه کم سریع‌تر از چیزی که انتظار داشتم اثر کرد.‬
‫خیلی خب.‬
‫یا خدا!‬
‫لعنتی!‬
‫جید! هی! هی!‬
‫جید! جید! هی! هی! هی! آروم باش!‬
‫ببین، چیزی اونجا نیست.‬
‫هیچی نیست.‬
‫خدایا.‬
‫شاید این کار‬ ‫اصلاً ایده خوبی نبود.‬
‫هی، شاید بهتر باشه فقط...‬ ‫شاید بریم پیش کریستی و فقط...‬
‫نه، نه. نه. نه.‬
‫من باید این کارو بکنم. مجبورم.‬
‫ولی بهت نیاز دارم.‬
‫نیاز دارم که تکیه‌گاهم باشی، راهنمام باشی.‬
‫باید بهم بگی چی واقعیه‬ ‫و چی واقعی نیست.‬
‫و یه کلمهٔ رمز لازم داریم،‬ ‫چیزی که بتونی بگیش‬
‫تا اگه اوضاع، خودت که می‌دونی،‬ ‫داشت از کنترل خارج می‌شد؛‬
‫چیزی که... منو به حالت عادی برگردونه.‬
‫باشه، کلمهٔ رمز.‬
‫قراره چی باشه؟‬
‫کپریکورن.‬
‫کپریکورن؟ باشه.‬
‫آره.‬
‫حله.‬
‫بریم تو فضا.‬
‫باشه.‬
‫خب، از کجا شروع کنیم؟‬
‫از این طرف می‌ریم.‬
‫تو فقط چند تا نفس عمیق بکش، باشه؟‬
‫از پسش برمیای.‬
‫- خب، آماده‌ای؟‬ ‫- وایسا، وایسا، وایسا.‬
‫شا... شاید اصلاً مجبور نیستیم‬ ‫این کارو بکنیم. منظورم اینه که...‬
‫شاید بهتر باشه صبر کنیم. آخه...‬
‫اصلاً اونقدری که قبلاً‬ ‫درد می‌کرد، دیگه درد نمی‌کنه.‬
‫می‌دونم می‌ترسی، ولی اگه‬ ‫این استخون رو جا نندازیم،‬
‫درست خوب نمی‌شی،‬
‫و اونوقت یه سری مشکلات‬ ‫خیلی بزرگ‌تر پیدا می‌کنیم‬
‫که اینجا از پسشون برنمیایم، باشه؟‬
‫باشه.‬
‫فقط نفس بکش.‬
‫خب. با شماره سه جا می‌ندازمش.‬
‫می‌خوام یه نفس‬ ‫عمیق و حسابی بکشی.‬
‫آماده‌ای؟‬
‫نفس عمیق.‬
‫یک...‬
‫ببخشید. می‌دونم بدترین قسمتش همین بود.‬
‫فقط فکر کردم اگه‬ ‫سریع تمومش کنیم بهتره.‬
‫دیگه تموم شد.‬
‫آتل رو آوردی؟‬
‫نه، تو آمبولانسه.‬ ‫الان برمی‌گردم.‬
‫کارت عالی بود.‬
‫هی، موهاتو کوتاه کردی.‬
‫خیلی بهت میاد.‬
‫مرسی.‬
‫داستانش مفصله.‬
‫اینا عروسکن.‬
‫یا خدا.‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫دارم مطمئن می‌شم که دیگه سورپرایزی تو راه نیست.‬
‫آخه کی اینا رو می‌ندازه تو دریاچه؟‬
‫لعنتی.‬
‫چی شده؟‬
‫فقط یه دلیل به ذهنم می‌رسه‬
‫که کسی عروسک‌های به این بزرگی‬ ‫و پر از پوشال رو بذاره بیرون.‬
‫مترسک.‬
‫می‌ذاریشون تو مزرعه‬ ‫که پرنده‌ها رو فراری بدی.‬
‫اگه دلیل اینکه اینا تو دریاچه بودن...‬
‫این باشه که یه چیز دیگه‌ای رو اون پایین نگه دارن چی...‬
‫که نتونه بیاد بیرون؟‬
‫خوبی؟‬
‫آره. خوبم.‬
‫من خوبم.‬
‫خب... خب، حالا چی؟‬
‫جید!‬
‫چیه؟‬
‫دقیقاً برنامه‌مون چیه؟‬
‫چی؟ قراره کل روز‬ ‫تو جنگل ول بگردیم،‬
‫و منتظر بمونیم درختا به حرف بیان؟‬
‫اصلاً دنبال چی می‌گردیم؟‬
‫حق با توئه.‬
‫در مورد چی؟‬
‫من سؤالی نپرسیدم!‬ ‫ما باید بپرسیم...‬
‫یه سؤال درست،‬ ‫نیتمون رو درست کنیم.‬
‫باشه، این با من.‬
‫چیزی رو بهم نشون بده که قبلاً می‌دونستم...‬
‫و الان یادم نمیاد.‬
‫نشونم بده چی اینجاست‬ ‫که کمکمون می‌کنه از اینجا بریم.‬
‫اون صدارو می‌شنوی؟‬
‫نه.‬
‫خدایا.‬
‫چی شده؟ چی می‌بینی؟‬
‫یه چیزی که فراموشش کرده بودم.‬
‫خودمم، وقتی ۱۲ سالم بود.‬
‫همون روزیه که مادربزرگم فوت کرد.‬
‫نمی‌فهمم.‬
‫ازم خواست براش ساز بزنم، منم زدم.‬
‫من... کل روز ساز زدم.‬
‫و یه جایی... می‌دونستم که اون...‬
‫اون دیگه تو اتاق نبود.‬
‫ولی نمی‌تونستم نگاش کنم؛‬ ‫فقط به ساز زدن ادامه دادم،‬
‫چون می‌دونستم، لحظه‌ای که متوقف شم،‬
‫اون واقعاً رفته.‬
‫واسه همین، فقط زدم و زدم و زدم.‬
‫لعنت بهش! خدایا!‬
‫لعنتی، این چیزی نبود که من خواستم!‬
‫من می‌خوام یادم بیاد‬ ‫چرا اینجا گیر افتادیم!‬
‫می‌خوام یادم بیاد چطوری بریم خونه!‬
‫- من اینو نمی‌خوام!‬ ‫- نه، هی، جید، جید، جید، جید.‬
‫آروم باش.‬
‫می‌خوام برگردم.‬
‫فقط می‌خوام برگردم! می‌خوام برگردم!‬
‫لعنتی.‬
‫تو چطوری اومدی اینجا؟‬
‫جید؟‬
‫یا خدا!‬
‫جید؟‬
‫با من حرف بزن.‬
‫اون... همون یاروئه که...‬
‫فاک!‬
‫کجاست؟‬
‫کجا رفت؟ اون... آنگوئی.‬
‫جید!‬
‫آنگوئی.‬
‫شنیدم چی گفتی لعنتی!‬
‫تمومش کن. دیگه اون آهنگو نزن!‬
‫جید؟‬
‫باید بهم بگی چی شده.‬
‫یه عوضی رو دیدم که تو اون منطقه‬ ‫به درخت میخکوب شده بود،‬
‫و ازم می‌خواد از همون کاسهٔ سرِ‬ ‫پر از خونی بخورم‬
‫که از وقتی دیدمش‬ ‫داره با خودش این‌ور و اون‌ور می‌کشه!‬
‫- و هی با خودش میگه...‬ ‫- آنگوئی.‬
‫مگه معنیش نمی‌شه «یادت بیاد»؟‬
‫آره!‬
‫پس بخورش!‬
‫گفتنش برای تو راحته.‬
‫جید؟‬
‫این خون واقعی نیست.‬
‫خب، به اندازه کافی واقعی به نظر میاد.‬
‫هی، شاید داره سعی می‌کنه‬ ‫بهت بگه چطور به جوابات برسی.‬
‫آنگوئی.‬
‫نخورش.‬
‫چی؟‬
‫جید...‬
‫این خون واقعی نیست.‬
‫لعنتی.‬
‫خوبی؟‬
‫هی، وایسا، وایسا، وایسا.‬ ‫هی! چیه... چیه... جید!‬
‫بیا تو.‬
‫سلام.‬
‫واو!‬
‫من واقعاً...‬ ‫تازه دارم متوجه شکلش می‌شم.‬
‫کاری داشتی؟‬
‫آره، من... من فقط...‬
‫می‌خواستم عذرخواهی کنم.‬
‫قبلاً، باید سعی می‌کردم...‬
‫به جای اینکه واکنش نشون بدم، بیشتر گوش بدم.‬
‫ما وقتی هوای همو داشته باشیم‬ ‫از همیشه قوی‌تریم،‬
‫و من این کارو نکردم.‬
‫من ترسیدم و باید پشتت درمیومدم.‬
‫همین.‬
‫ممنون، کنی.‬
‫کار دیگه‌ای هم داشتی؟‬
‫طوری نیست، می‌تونی بپرسی.‬
‫گفتی هنوز به اون چیزه ارتباط داری.‬
‫چه حسی داره؟‬
‫وحشتناکه...‬ ‫یه‌جوری که واقعاً نمی‌تونم توضیحش بدم.‬
‫هر شب، من...‬
‫می‌رم پیش اون پنجره و به بیرون نگاه می‌کنم،‬
‫با این علم که، یکی از همین شبا،‬
‫قراره ببینمش که اونجا وایساده...‬
‫و داره بهم زل می‌زنه.‬
‫بعدش چی می‌شه؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫گوش کن، اگه... اگه چیزی لازم داشتی...‬
‫ممنون، کنی.‬
‫هنری.‬
‫کنی، سلام.‬
‫از بار آوردیش؟‬
‫آره، من فقط...‬
‫یه کم پیش خودم نگه می‌دارم، می‌دونی که،‬
‫فقط برای اینکه اعصابمو آروم کنه.‬
‫باشه.‬
‫تو هم می‌خوای؟‬
‫نه، ممنون. نمی‌خورم.‬
‫هی.‬
‫چرا اینقدر طول کشید؟‬
‫آتل رو پیدا کردی؟‬
‫هی.‬
‫چی شده؟‬
‫خوبم. آره، فقط یه دقیقه وقت می‌خواستم.‬
‫پیداش کردم.‬
‫- من خوبم.‬ ‫- عزیزم... هی!‬
‫- من خوبم، باشه؟‬ ‫- تو خوب نیستی!‬
‫کریستی، بی‌خیال شو. خوبم.‬
‫لعنتی.‬
‫فقط، هر از گاهی، من...‬
‫وامی‌ستم و به چیزایی فکر می‌کنم‬
‫که برامون عادی شدن.‬
‫منظورم اینه که، اینجا نشستیم‬ ‫داریم عروسک‌های هم‌قد آدم رو‬
‫پر از سنگ می‌کنیم چون‬ ‫فکر می‌کنیم که اونا قراره...‬
‫بهش فکر نکن.‬
‫به یه چیز دیگه فکر کن.‬
‫به این فکر کن که برگردی پیش زنت.‬
‫باید این لعنتیا رو‬ ‫برگردونیم تو آب.‬
‫واقعاً فکر می‌کنی‬ ‫چیز بدی تو آبه؟‬
‫فکر کنم ترجیح می‌دم نفهمم.‬
‫ممنون.‬
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال بدون سانسور با زیرنویس فارسی چسبیده, دریافت اپلیکیشن از سایت www.cinemafreak.net
‫تبیتا، می‌تونی تو یه کاری کمکم کنی؟‬
‫آره.‬
‫- این طرف.‬ ‫- آره.‬
‫خب، اون نگاهت رو دیدم.‬
‫قضیه چیه؟‬
‫یه چیزی در مورد اون عروسکا...‬
‫نمی‌دونم، برام آشنا بود.‬
‫نمی‌دونم.‬
‫- آشنای خوب یا آشنای بد؟‬ ‫- نمی‌دونم!‬
‫من... نمی‌دونم.‬
‫فکر کنم قبلاً دیدمشون.‬
‫باشه. سعی کن، سعی کن یادت بیاد.‬
‫دارم سعی می‌کنم، دانا! دارم سع... سعی می‌کنم.‬
‫فقط یه‌جورایی، یه تیکه‌های کوچیک‬ ‫و صورت‌هاشون رو می‌بینم و...‬
‫این خیلی... خیلی عجیبه.‬
‫چیزی تو اون دریاچه هست‬ ‫که باید ازش بترسیم؟‬
‫نمی‌دونم.‬
‫ما آماده‌ایم که بندازیمشون تو آب.‬
‫باشه، بریم انجامش بدیم.‬
‫فقط بگیرینشون.‬
‫باشه.‬
‫یالا.‬
‫آره.‬
‫مراقب باش، پتی. مراقب باش.‬
‫آره.‬
‫وای!‬
‫هی... هی، این یعنی چی؟‬
‫اینکه قراره چیزایی رو ببینم‬ ‫که دلم نمی‌خواد ببینم؟‬
‫آهای.‬
‫جوابمو بده.‬
‫هی!‬
‫کسی اونجاست؟‬
‫هی، بوید، تو...؟‬
‫بوید؟‬
‫بوید!‬
‫این کارو نکن.‬
‫این‌جوری تنهام نذار، لعنتی.‬
‫تنهات نذاشتم.‬
‫من تمام مدت همین‌جا بودم.‬
‫هی... حالت خوبه؟‬
‫آره، من... من... من خوبم.‬
‫مطمئنی؟‬
‫جید، می‌تونیم بی‌خیالش بشیم.‬
‫اگه تحملش برات سخته،‬ ‫هنوزم می‌تونیم برگردیم.‬
‫از این طرف.‬
‫جید.‬
‫جید! لعنتی.‬
‫بوید... ما کجاییم؟‬
‫بیرونِ «کالونی هاوس» هستیم.‬
‫چی می‌بینی؟‬
‫بهت هشدار داده بودم.‬
‫جوابایی که دنبالشون بودی،‬ ‫با حقایق دردناکی گره خوردن.‬
‫بابا؟‬
‫فـ-فکر کنم دیگه نباید به اون نگاه کنی.‬
‫من فقط... من... من فقط...‬
‫شما... شما... شما اینجا واسه...‬ ‫واسه تفریح چیکار می‌کنین؟‬
‫چی؟‬
‫خب، اینجا وقت واسه‬ ‫بیکار نشستن خیلی زیاده،‬
‫و اینکه همش نگران باشی که‬ ‫تا صبح زنده می‌مونی یا نه.‬
‫نباید زندگی کردن یادت بره.‬
‫تو... تو باید زندگی کنی، پسرم.‬
‫زود باش، بیا... بیا... اوه!‬
‫نه، خوبم. من حالم خوبه.‬ ‫فقط، فقط... بابا؟‬
‫فقط... بابا!‬
‫ورق داری؟‬
‫چی؟‬
‫ورق. واسه... واسه بازی. ورق داری؟‬
‫بابا.‬
‫شاید تو آشپزخونه باشه.‬
‫چی داری می‌سازی؟‬
‫قشنگه!‬
‫- بابا...‬ ‫- می‌بینی؟‬
‫این... برات خوبه.‬
‫اینا دارن خوش می‌گذرونن.‬
‫حالش خوبه؟‬
‫آره.‬
‫این کار می‌کنه؟‬
‫اوه، نگاش کن.‬
‫شاید بهتر باشه بری دراز بکشی.‬
‫دراز بکشم؟ نمی‌خوام دراز بکشم!‬ ‫می‌خوام...‬
‫این یکیو یادت میاد؟‬
‫تو... درسته؟‬
‫بابا، تمومش کن.‬
‫یادت میاد وقتی با هم ساز می‌زدیم؟!‬
‫می‌نشستیم پشت پیانو و تو...‬
‫من یه نت برات می‌زدم. اون نت مال تو بود.‬
‫و تو... تو خیلی کوچولو بودی!‬
‫و... ولی مادرت،‬
‫اون صدای خیلی قشنگی داشت. یادت میاد؟‬
‫- بابا، خواهش می‌کنم.‬ ‫- حتماً یادت...‬
‫بی‌خیال! ما... ما اونجا می‌نشستیم‬ ‫و درباره این حرف می‌زدیم که‬
‫چطوری یه روزی دور دنیا می‌گردیم‬
‫و همه چیزای قشنگ رو می‌بینیم و ما...‬
‫- هیس!‬ ‫- بی‌خیال!‬
‫هی، هنری، می‌تونیم...؟‬
‫نه! نه!‬
‫تو کی هستی که به من بگی چیکار کنم؟‬
‫می‌دونی اون چیکار کرد؟‬
‫با زن من چیکار کرد؟‬
‫هنری، خواهش می‌کنم.‬
‫بیا بریم بالا، باشه؟‬
‫ویک... ویک... ویکتور، متأسفم.‬
‫متأسفم. منظورم این نبود... من...‬
‫متأسفم. ببخشید!‬
‫- متأسفم!‬ ‫- باشه، باشه، باشه!‬
‫- متأسفم!‬ ‫- باشه، بیا - بیا بریم.‬
‫نه. نه، شما... شما... شما نمی‌دونین...‬
‫شما نمی‌دونین اون چیکار کرد.‬ " ســیـنـمـافــریــک "
‫ویکتور... اون نقاشی رو بهش نشون بده.‬
‫نقاشی کاری که کرد رو بهش نشون بده.‬
‫چت شده تو؟!‬
‫- کاری که کرد رو بهش نشون بده!‬ ‫- باشه، باشه، باشه.‬
‫این آتیش واسه چیه؟‬
‫صبر کن.‬
‫نگو که مارشمالوها رو نیاوردی؟‬
‫مشکلی که برامون پیش نمیاد؟‬
‫معلومه که نه.‬
‫آخه نمی‌خوام جولی تنها بمونه.‬
‫می‌دونی چیه،‬
‫فردا صبح اولِ وقت بلند می‌شیم،‬
‫کوله‌هامون رو برمی‌داریم،‬ ‫و از اینجا می‌زنیم به چاک. باشه؟‬
‫برو دیگه.‬
‫برو تو کلبه.‬
‫خوشم میاد وقتی اینجایی.‬
‫وقتی پیشمی، همه‌چی کمتر ترسناکه.‬
‫رندال.‬
‫گوش کن... گوش کن.‬
‫همون یه باری که سعی کردی کاری کنی‬
‫که واقعاً ثابت کنه واقعی بوده، جواب نداد!‬
‫قضیه اصلاً به من یا اون بوک‌مارک ربطی نداره.‬
‫باشه؟ قضیه تویی و اینکه‬ ‫از اون خرابه‌ها می‌ترسی.‬
‫جدی می‌گی؟‬
‫تو یه ترسو‌ی لعنتی هستی، رندال.‬
‫تو هم یه بچه لجبازی‬
‫که نمی‌فهمه چه کوفتی دقیقاً جلو چشمشه.‬
‫واقعاً؟ و اون چیه؟‬
‫این مکان داره با ذهنت بازی می‌کنه‬
‫چون می‌دونه چقدر دلتنگ بابات هستی!‬
‫نه. اشتباه می‌کنی.‬
‫من خودم دیدم که تو دو روز، دو بار تشنج کردی.‬
‫باشه؟ داری رسماً مغز خودتو داغون می‌کنی.‬
‫پس، چرا بهم نمی‌گی کدومش منطقی‌تره:‬
‫اینکه داری تو فصل‌های یه قصه سفر می‌کنی‬
‫یا اینکه یکی از همین روزا، قراره تشنجی بکنی‬
‫- که دیگه بند نمیاد؟‬ ‫- برام مهم نیست!‬
‫این ریسکیه که حاضرم بپذیرمش!‬
‫پس، تو یه احمقی.‬
‫و اگه الان بابات اینجا بود،‬
‫رسماً از حماقتِ لعنتیت شاخ درمی‌آورد.‬
‫تو الان فقط به این خاطر از دستم عصبانی هستی‬ ‫که می‌دونی حق با منه.‬
‫من خوبم.‬
‫کاملاً مشخصه که حالت خوب نیست.‬
‫باشه، فقط یه لحظه حالم بد شد، همین!‬
‫اون خیلی بیشتر از فقط یه لحظه بود، ماریل!‬
‫باشه، یعنی اینجا تاحالا به تو فشار نیاورده؟‬
‫- خدای من!‬ ‫- واقعاً؟‬
‫تاحالا نشده یه دقیقه وقت بخوای‬ ‫تا حسابی قاطی کنی؟‬
‫چیز مهمی نیست.‬
‫- ماری!‬ ‫- فقط بی‌خیال شو، کریستی!‬
‫ببخشید.‬
‫طوری نیست.‬
‫ماری!‬
‫چی می‌بینی؟‬
‫آدمایی هستن که تو توهماتم می‌دیدم.‬
‫واسه چی اینجان؟‬
‫واسه چی داشتن اون آهنگو می‌زدن؟‬
‫خودت می‌دونی چرا.‬
‫همه‌شون خود منم.‬
‫اینا زندگی‌هایی بود که من اینجا داشتم.‬
‫بعضی‌هاشون... و خیلی‌های دیگه.‬
‫با دقت بهشون نگاه کن. چی می‌بینی؟‬
‫هیچ‌کدومشون تیکه‌پاره نشدن.‬
‫اینا رو... اون هیولاهای تو جنگل نکشتن!‬
‫این مردا به قتل رسیدن.‬
‫توسط کی؟‬
‫خودت می‌دونی کی.‬
‫ماهی‌های کوچیک تو تور کوسه؟‬
‫اون چه...‬
‫خدای من.‬
‫اونا توسط مردم شهر کشته شدن.‬
‫چی؟ جید، داری در مورد کی حرف...‬ ‫فقط... یه لحظه...‬
‫همیشه همین‌طوره.‬
‫وقتی حقیقت رو در مورد‬ ‫اینکه کی هستی می‌فهمن،‬
‫که این تو بودی که بچه‌ها صداش می‌کردن،‬
‫اول مقصرت می‌دونن، بعد ازت متنفر می‌شن،‬
‫و در نهایت می‌کشنت.‬
‫پس تبیتا چی؟‬
‫واسه تبیتا، قضیه بدتره.‬
‫ولی، ببین...‬
‫اگه من هربار می‌میرم... داری چی می‌گی؟‬
‫یعنی می‌گی هیچ راهی به خونه نیست؟‬
‫این... این چطوری کمک می‌کنه؟‬
‫چطوری می‌تونم‬ ‫جلوی اتفاق افتادنش رو این بار بگیرم؟‬
‫جوابمو بده!‬
‫جید. هی، جید. جید.‬
‫خب، بیا برش گردونیم این طرفی.‬
‫آماده‌ای؟‬
‫باشه. دو، سه.‬
‫باشه.‬
‫خیلی خب.‬
‫حالت خوبه، ویکتور؟‬
‫آره. من مراقبشم.‬
‫هی، ویکتور. قضیه...؟‬
‫اون داشت در مورد چی حرف می‌زد؟‬
‫مردی که لباس زرد تنش بود... مادرمو خورد.‬
‫ولی اصلاً نباید بهش می‌گفتم.‬
‫کسی اونجاست؟‬
‫کدوم گوری رفت؟‬
‫هی، می‌تونیم فقط یه لحظه وایسیم؟‬
‫چرا داشتی در مورد این مزخرفات حرف می‌زدی که‬
‫اون بیرون مردم می‌کُشنت؟‬
‫هی.‬
‫این طرف.‬
‫داریم چیکار می‌کنیم؟ چرا اومدیم این پایین؟‬
‫هی!‬
‫- هی!‬ ‫- کمکم کن!‬
‫بیا کمکم کن! یالا!‬
‫بوید...‬
‫تو اون دیوار دری می‌بینی؟‬
‫آره.‬
‫بفرمایید.‬
‫ممنون، سوفیا.‬
‫می‌تونی سعی کنی بهمون بگی تو آمبولانس چی شد؟‬
‫رادیو روشن شد.‬
‫خب. بعدش...؟‬
‫صدای جیغ زدنشون رو شنیدم.‬
‫اونا... اونا کین؟‬
‫همه.‬
‫تک‌تک آدمایی که‬ ‫تا حالا اینجا مردن.‬
‫وقتی تو اون محفظه بودیم،‬ ‫واسه منم همین‌طوری بود.‬
‫تنها چیزی که می‌شنیدم و حس می‌کردم...‬
‫رنج تک‌تک آدمایی بود‬ ‫که تا حالا اینجا مردن.‬
‫هی به خودم می‌گفتم این واقعی نیست،‬
‫که نمی‌تونه واقعی باشه.‬
‫اما وقتی رادیو روشن شد،‬ ‫انگار تمام اون درد‬
‫و وحشت دوباره تو وجودم پیچید.‬
‫تو یه پیشگویی.‬
‫چی؟‬
‫شاید خدا تو رو انتخاب کرده‬ ‫تا رنج اونا رو بشنوی.‬
‫باشه، من از پس این برنمیام.‬
‫- ماری...‬ ‫- نه.‬
‫ماری، صبر کن. فقط... وایسا.‬
‫قبلاً هم دیدم این اتفاق اینجا بیفته.‬
‫اینجا، می‌ره رو روان آدما و...‬
‫این فرق داره، کریستی.‬
‫یه چیز قدیمی اینجاست، یه چیزِ... باستانی.‬
‫و داره از رنج ما تغذیه می‌کنه و متوقفم نمی‌شه.‬
‫حتی بعد از اینکه بمیریم هم‬ ‫بازم اینجا گیر افتادیم.‬
‫و هیچ‌وقت نمی‌تونیم از اینجا بریم.‬
‫بعضی وقتا یادم می‌ره که اون فقط یه بچه‌ست.‬
‫همیشه خیلی بزرگتر از سنش به نظر می‌رسید.‬
‫همیشه همین‌طوری بوده.‬
‫جیم بهش می‌گفت پروفسور کوچولو.‬
‫خیلی کنجکاو و پر از سؤال.‬
‫شاید اون بتونه بفهمه‬ ‫تو اون دریاچه لعنتی چیه.‬
‫تمومش کن!‬
‫ببخشید.‬
‫چقدر دیگه تا طلوع آفتاب مونده؟‬
‫پنج دقیقه کمتر از آخرین باری که‬ ‫یکی این سؤال رو پرسید.‬
‫فقط سعی کن یکم بخوابی.‬
‫داری شوخی می‌کنی، نه؟‬
‫تنها کاری که باید بکنیم‬ ‫اینه که تا صبح دووم بیاریم.‬
‫بعدش می‌تونیم از این جهنم‌دره بریم‬
‫و برگردیم به همون کابوسی‬ ‫که حداقل می‌شناسیمش.‬
‫صبح پیاده‌روی طولانی‌ای در پیش داریم، پس...‬
‫اون دیگه چه کوفتیه؟‬
‫تبیتا؟‬
‫من این صدارو می‌شناسم.‬
‫عروسکا... اونا کوچیک‌تر بودن.‬
‫مال من بودن. داشتم باهاشون بازی می‌کردم.‬
‫داره در مورد چی حرف می‌زنه؟‬
‫هیس، هیس،‬
‫مامان؟‬
‫دیگه چی؟‬
‫یه مرد؛ عصبانی بود.‬
‫اومد و اونا رو ازم گرفت.‬
‫گفت اونا باعث می‌شن کابوس ببینه،‬
‫واسه همین انداختشون تو دریاچه.‬
‫ولی یه روز، اون مرد مرد،‬ ‫و کابوس‌هاش...‬
‫کابوس‌هاش از دریاچه اومدن بیرون.‬
‫خدای من، دانا، باید بریم.‬
‫- همین الان باید بریم.‬ ‫- تبیتا، ما نمی‌تونیم.‬
‫دانا! نه، تو نمی‌فهمی! تو متوجه نیستی!‬
‫ما اینجا در امان نیستیم! نمی‌تونیم اینجا بمونیم.‬
‫نه، ما یه طلسم رو در داریم.‬
‫نه، نه، نه، طلسم‌ها ازمون محافظت نمی‌کنن،‬ ‫نه در برابر اینا!‬
‫تو از کجا می‌دونی؟ آخه چه کوفتی از‬ ‫این چیزا سر درمیاری؟!‬
‫هی، هی، هی.‬
‫برو! برو! فرار کن!‬
‫بدو، بدو! یالا، برو!‬
‫- ایتن!‬ ‫- برو! برو بیرون!‬
‫هی! ولش کن!‬
‫دانا!‬
‫الیس!‬
‫پتی کجاست؟‬
‫اون... اون با تو نیست؟‬
‫نه!‬
‫لعنتی!‬
‫- الیس!‬ ‫- دانا، خواهش می‌کنم!‬
‫مامان!‬
‫طوری نیست.‬
‫نه!‬
‫هی! یالا!‬
‫باید بریم! بدو!‬
‫باید فرار کنیم.‬
‫هر اتفاقی که بیفته،‬ ‫ما باید به... دانا!‬
‫- دانا!‬ ‫- دانا!‬
‫- دانا، نه!‬ ‫- دانا!‬
‫هی.‬
‫دانا؟ حالت خوبه؟‬
‫آره. آره، آره.‬
‫وای!‬
‫الان چی شد؟‬
‫یادم اومد.‬
‫یادم اومد چطوری بهشون آسیب بزنم.‬
‫لعنتی... یا خدا!‬
‫بوید!‬
‫تو دیگه چه کوفتی هستی؟‬
‫باشه.‬
‫این چیه؟‬
‫خیلی خب...‬
‫لعنتی.‬
‫بوید؟ بوید؟!‬
‫بوید؟‬
‫هیس! هی! هیس!‬
‫هی، جید، ما باید بریم.‬
‫ما نباید این پایین باشیم.‬
‫ولی این واقعی نیست! امکان نداره واقعی باشه!‬
‫- جید!‬ ‫- چیه؟‬
‫به من گوش کن.‬
‫کپریکورن. باشه؟‬
‫کپریکورن. این واقعیه.‬
‫خودت خواستی تکیه‌گاهت باشم،‬ ‫پس به حرفم گوش کن لعنتی.‬
‫نه، بوید. ما فقط تو «کالونی هاوس» هستیم.‬
‫تونل‌ها اینقدر نزدیک نیستن.‬
‫نزدیک؟‬
‫ما الان مدتیه داریم‬ ‫تو اون راهروی ترسناک راه می‌ریم واسه...‬
‫همین الان تمومش می‌کنی!‬
‫بیا بریم.‬
‫باشه. باشه.‬
‫باشه. خیلی خب.‬
‫هی!‬
‫اگه مجبور بشم، کشان‌کشان‬ ‫از اینجا می‌برمت بیرون لعنتی!‬
‫باشه. خیلی خب. باشه.‬
‫این همون جاییه که‬ ‫بچه‌ها رو قربانی کردن.‬
‫دونستن این چطوری ما رو می‌رسونه خونه؟‬
‫من و تبیتا، ما‬ ‫قبلاً سعی کردیم نجاتشون بدیم.‬
‫بارها سعی کردیم.‬
‫آیا... آیا... چیزی اینجاست؟‬
‫چیزی هست، چیزی که ما بهش نیاز داشته باشیم؟‬
‫وقتی قبلاً شکست خوردیم،‬ ‫بهم بگو چطوری نجاتشون بدیم!‬
‫سلام، جید.‬
‫باید به حرف بوید گوش می‌کردی.‬
‫نه!‬
‫ولی تو هیچ‌وقت واقعاً‬ ‫آدمِ باهوشه نبودی، مگه نه؟‬
‫نه! نه! نه، نه، نه، نه!‬
‫نه، نه، نه!‬
‫نه! نه!‬
‫دست از سرم بردارین لعنتیا!‬
‫نه، نه!‬
‫ولم کنین!‬
‫نه!‬
‫آنگوئی.‬
‫جید! جید! هی، هی، هی!‬
‫خوبی؟‬
‫ما اینجا چه غلطی می‌کنیم؟‬
‫- چی؟‬ ‫- ما چطوری اومدیم اینجا؟‬
‫چی... چی؟ هی.‬
‫ما چطوری اومدیم اینجا لعنتی؟!‬
‫جید، تو اصلاً از اینجا نرفتی.‬
‫نه، نه، نه. ما تو تونل‌ها بودیم.‬
‫نه، تو ساعت‌هاست همین‌جا نشستی.‬
‫دم پنجره بودی... نشستی،‬
‫و همین. تو... نه، نه، نه. نه، نه.‬
‫چیزای بیشتری بود. اونجا...‬ ‫اونجا خیلی چیزای بیشتری بود.‬
‫می‌دونم اونا کجان.‬
‫چی؟‬
‫می‌دونم برای رفتن به خونه باید چیکار کنیم.‬
‫می‌دونم چطوری می‌تونیم بچه‌ها رو نجات بدیم.‬
«ارائـه شـده تـوسـط رســانــه بــزرگ ســیـنـمـافــریــک» .:::CinemaFreak.Net:::.