‫« سیـنـمـافـریـک مرجع رایگانی برای تمام پارسی زبانان » ..:::CinemaFreak.Net:::. «در شبکه‌های اجتماعی» TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
«..:::دانــــلــود و پــخــش آنــلایــن رایـــگــان از ســـایــت و اپـــلــیکــیــشــن ســـیــنـما فــریــک:::..» .::: CinemaFreak.Net :::.
‫نگاه، یه فروشگاه تی‌سی‌بی‌وایِ دیگه
‫عینِ معدن طلاست
‫این دقیقاً همون کاریه که می‌خوام ‫با مستر بوفالو انجام بدم
‫هرجا که یه تی‌سی‌بی‌وای هست، ‫باید روبروش یه مستر بوفالو باشه.
‫یعنی، غذای سالم، خدماتِ دوستانه
‫یالا. پول پارو می‌کنیم. ‫ببین کِی گفتم، اریک.
‫کاری که تی‌سی‌بی‌وای با ماست کرد
‫دقیقاً همون کاریه که مستر بوفالو ‫قراره با بال سوخاری انجام بده
‫میشه بزنی رادیو کیس-اف‌ام؟
‫- لطفاً! ‫- لایل
‫لعنتی!
‫سخت نگیر
‫احساس می‌کنم هر بار ‫باید به این کُس‌خل بگم!
‫ممنون! مرسی
‫من عاشق این یاروهام
‫به جیمی گفتم وقتی این یاروها میان انجمن، ‫ما هم با کله میایم.
‫و موزیک هم یه چیز دیگه‌ست
‫مشتری مستر بوفالو میاد بال سوخاری بخوره ‫و حال کنه، درسته؟
‫نقشِ بزرگی توش داره
‫اونا کفش‌های بابان؟
‫کفش‌های اون رو پوشیدی؟
‫آره، الان قراره پا جای پاش بذاریم، درسته؟
‫با خودم گفتم: «چه راهی بهتر از...»
‫راستش، اینا آلدن 560 هستن، ‫پس یکم واسه پام تنگن.
راستش باید سایز 42 اینا رو بخرم
‫بس کن
‫هی، اریک. اریک، به من گوش بده. ‫تو الان همچین غلطی نمی‌کنی.
‫شرمنده.
‫خودت رو جمع و جور کن ‫و مثل یه بی‌خایه رفتار نکن
‫هی، چیزی نیست. چیزی نیست
‫هی
‫من دوستت دارم. دوستت دارم!
‫- منم دوستت دارم ‫- چیزی نشده
‫حالا همه چی به ما بستگی داره، درسته؟
‫و اگه اونا بودن بهمون افتخار می‌کردن. ‫بهمون افتخار می‌کردن.
‫دیروز چی گفتی؟ ‫به من چی گفتی؟
‫بهم بگو
‫گفتم فکر می‌کنم اگه بودن ‫بهمون افتخار می‌کردن
‫اریک، من مطمئنم که اگه بودن ‫بهمون افتخار می‌کردن
هوم؟
‫هی، همین‌جاست
‫کُس‌خل
‫هی! هی! هی! ماشینِ تخمی رو نگه دار!
‫- قراره پشتِ ساختمون پیاده‌تون کنم ‫- نه، نه، نه!
‫ما رو کنارِ خیابون پیاده می‌کنی
‫- جمعیتِ زیادی جلوی سالن جمع شدن ‫- پس زیرشون کن لعنتی
چه خبره؟ اونا قرار بود توی محل بارگیری پیاده شن
‫اریک! اریک، اریک، ‫مافیا پدر و مادرتون رو کشته؟
‫چی؟
نه، من لایلم
‫نمی‌دونم. قطعاً اینطور به نظر میاد، ‫ولی این چیزیه که باید بفهمیم.
‫می‌ترسید که مافیا سراغ شما هم بیاد؟
‫آره. هی، دوربینت کجاست؟
‫مافیا، بعد از چیزهایی که از سر گذروندیم، ‫می‌خوام تلاشتون رو ببینم.
‫- باشه. باشه. بیا بریم ‫- این یه تهدیده؟
‫شما هدف هستید، خب؟
‫ما 24 ساعت هفته ‫براتون محافظ‌های تمام وقت میذاریم
‫- پیتر ‫- هوم؟
‫یه چیزی هست که واقعاً ‫می‌خوام امروز درستش کنی
‫مطمئنی می‌تونه انجامش بده؟
‫نگران نباش. اون بازیگرِ خیلی خوبیه
‫یه بار یه مونولوگِ شکسپیر اجرا کرده
‫عه...
‫فکر کردم بهتره با به اشتراک گذاشتن ‫یه داستان شروع کنم
‫عه...
‫وقتی من و لایل کوچیک بودیم...
‫یه پنجره‌ی بزرگ جلوی خونه بود
‫یه پرنده‌هایی بودن که ‫همیشه پرواز می‌کردن،
‫به پنجره می‌خوردن و می‌افتادن و زخمی می‌شدن
‫و مامانم، پرنده‌ها رو جمع می‌کرد و...
‫می‌آوردشون داخل و درمانشون می‌کرد،
‫کمکشون می‌کرد بهتر بشن،
‫و بعد آزادشون می‌کرد،
‫و پروازشون رو تماشا می‌کرد
‫فقط یکی از تصاویرِ مورد علاقه‌ام از مامانمه
‫این که چقدر به پرنده‌ها اهمیت می‌داد
‫گمونم چیزی که به اونا می‌گفتم اینه که،
‫«شاید روزی، وقتی شما رو توی بهشت ببینم،
‫می‌تونیم همه باهم توپ بازی کنیم»
‫ممنون
پسرهای حیوونکی
لایل گیر داده که حتماً این آهنگه رو پخش کنیم
[اتحادیه‌ی کارگردانان آمریکا]
‫نماد
‫اسطوره
رهبرِ صنعت
‫شوهر. مربیِ تنیس
‫بیشتر مردها آرزو دارن فقط یکی از اینا باشن،
‫ولی خوزه منندز همه‌ی اینا بود
‫و همچنین پدرِ ما بود
‫هرکس که پدرم رو می‌شناخت بهتون میگه ‫که اون آدمِ سرسختی بود
‫فقط از هر داور خطی بپرسید که توی یکی ‫از بازی‌های تنیس من و اریک اشتباه کرده
‫خب، بابا، اگه گوش میدی، ‫و می‌دونم که گوش میدی،
‫می‌تونی آسوده خاطر باشی که من آماده‌ام ‫که راهت رو ادامه بدم
‫و ستونِ این خانواده باشم
‫و مامان...
‫چی می‌تونم بگم؟ عه...
‫اگه بابا بنیانِ خونه‌مون بود،
‫خب، مامان تو حکمِ کاغذ دیواری ‫و اثاثیه‌ی زیبا رو داشتی
‫می‌دونم که همیشه برات آسون نبود ‫که دو پسرِ سرکش داشتی،
‫ولی تو هر ساختمونی رو که توش ‫زندگی می‌کردیم تبدیل به خونه می‌کردی
‫پس، مامان، برای گفتن حرف‌های آخرم بهت،
‫کارو به دو شاعری می‌سپرم که ‫خیلی بهتر از من بلدن انجامش بدن،
‫به قول خودشون: ‫«دختر، دلم برات تنگ میشه»
‫♪ از اولش می‌دونستم دلم رو می‌شکنی ♪
‫♪ ولی بازم مجبور بودم ♪ ‫♪ این نقش دردناک رو بازی کنم ♪
‫♪ من رو تحتِ سلطه‌ی خودت در آوردی ♪
‫♪ با لبخند جادوییت ♪
‫♪ یه مدت من رو به صلیبِ عشق کشیدی ♪
‫♪ من رو جادو کردی ♪
‫♪ نفسم رو بند آوردی ♪
‫♪ ولی هیچ کاری ازم برنمی‌اومد ♪ ‫♪ که وادارت کنم بمونی ♪
‫♪ دلم برات تنگ میشه ♪
‫♪ تمام عشقی که بهت دارم ♪
‫♪ هیچی نمی‌تونه نظرم رو عوض کنه ♪
‫♪ وای، دختر ♪
‫♪ دلم برات تنگ میشه، عزیزم ♪
‫♪ ابراز تمام عشقی که بهت دارم ♪
‫♪ نتونست نظرت رو عوض کنه ♪
‫♪ داری میری ♪
‫♪ حالا من اینجا نشستم ♪ ‫♪ وقتم رو تلف می‌کنم ♪
‫♪ اصلاً نمی‌دونم باید چیکار کنم ♪
‫♪ برام خیلی غم‌انگیزه که ♪ ‫♪ می‌بینم رویا تموم شده ♪
‫♪ و هرگز روزی رو که آشنا شدیم یادم نمیره ♪
‫♪ دختر، دلم برات تنگ میشه ♪
« هیولاها » « داستان لایل و اریک منندز »
‫« ترجمه از سینـا صداقت » ‫.:: SinCities ::.
‫[سال 1989]
‫راست میگی
‫بیش از دو ماه از قتلِ وحشیانه‌ی ‫خوزه و کیتی منندز
‫در منزلشان در بورلی‌هیلز می‌گذرد
‫اما تا کنون، به نظر نمی‌آید پلیس ‫به پیدا کردنِ قاتلشان نزدیک شده باشد
‫یالا، اسکلِ بی‌خایه! ادامه بده
‫گزارشات اولیه گمانه‌زنی می‌کردن ‫که شاید یک قتلِ مافیایی بوده باشه،
‫احتمالاً مرتبط با مراوداتِ کاری خوزه منندز
‫در صنعتِ رسانه‌ی خانگی، ‫به عنوان مدیر شرکتِ لایو انترتینمنت.
‫اما کارآگاه لس زولر ‫از اداره‌ی پلیس بورلی هیلز
‫اخیراً به خبرنگاران گفته که آن‌ها ‫هنوز تمام زوایای احتمالی را دنبال می‌کنند
‫نمی‌تونم جزئیات زیادی ارائه کنم،
‫اما می‌تونم بگم که این تحقیقات ‫هنوز به طور کامل در جریانه،
‫و نیروهای ما آروم نمی‌گیرن
‫تا هرکس که این قتل‌های بی‌رحمانه ‫و وحشتناک رو مرتکب شده
‫بره پشتِ میله‌های زندان ‫و حکمِ اعدامش صادر شه
‫اون چیه؟
‫نه!
‫باورتون میشه اون واقعاً گفته
‫که این لباس‌ها رو انتخاب کرده ‫چون حس کرده می‌تونیم دوباره اونا رو بپوشیم؟
‫من می‌تونم دوباره این رو بپوشم
‫فقط وقتی که جهنم یخ بزنه ‫و به جشنِ اسکیت دعوت شم
‫دکتر اوزیل هستم
‫دکتر اوزیل، اریک منندز هستم
‫اریک؟
‫می‌دونم که خیلی لحظه‌ی آخریه،
‫ولی، امکانش هست امروز شما رو ببینم؟
‫مهمه
‫عه... انگار ساعت 2 وقتِ خالی دارم، ‫اگه برات مناسب باشه.
‫نه. اصلاً. من...
‫می‌خوام آخرین وقتت رو بهم بدی
‫نمی‌خوام هیچکدوم از بیمارهای دیگه‌ات ‫من رو ببینن
‫خواهش می‌کنم؟ دکتر اوزیل؟
‫عه... آره، ساعت 4 چطوره؟
‫می‌تونیم هر چقدر که بخوای صحبت کنیم
‫باشه. ساعت چهار. خوبه
‫باشه. پس اون موقع می‌بینمت
‫پشمام! دیدی، جیمی؟
‫اون مثل یه دختربچه‌یی مدرسه‌ای جا خورد. ‫خیلی ضایع بود.
‫عوضی‌بازی در نیار، لایل
‫- سلام، اریک ‫- سلام، جیمی
‫- جایی میری؟ ‫- آره، باید برم یه کارهایی انجام بدم
‫باشه. خب، زود برگرد
‫من و جیمی کلی شکلاتِ هالووین آوردیم ‫که بینِ بچه‌ها پخش کنیم
‫و جنسِ ارزون هم نخریدم. ‫جنسِ خوب خریدیم!
‫- می‌دونی که چقدر هالووین رو دوست دارم! ‫- آره
‫باید سنّتِ خانوادگی رو زنده نگه داریم، اریک
‫اریک!
‫لطفاً بیا تو. بشین
‫فوق‌العاده به نظر میای. ‫خیلی از دیدنت خوشحالم، جَوون.
‫اریک، بیا تو
‫- خیلی خوشحالم که زنگ زدی ‫- آره، منم همینطور
‫خب... چه احساسی داری؟
‫آره، خب یه جورایی... ‫فکرِ خودکشی به سرم زده
‫خیلی خب
‫اریک، چطوره بیای بشینی؟
‫عه...
‫حرف‌هایی که اینجا می‌زنم،
‫هیچکس که بهشون گوش نمیده، درسته؟
‫- منظورم اینه ضبطش که نمی‌کنی؟ ‫- نه
‫و نمی‌تونی چیزهایی رو که بهت میگم ‫به کسی بگی؟
‫خب، دفعه‌ی پیش که واسه محکومیتِ دزدی ‫اومدی پیشم،
‫اون اتفاقاتِ مسخره که الان ‫کاملاً پشت سر گذاشتی،
‫دادگاه من رو ملزم کرده بود که ‫به پدر و مادرت بگم از چی حرف زدیم
‫ولی خب، الان...
‫یعنی، اونا...
‫به نظرت میشه بریم باهم قدم بزنیم؟
‫آره، من یه کابوس‌هایی می‌بینم،
‫یعنی، هر شب، در مورد مامان و بابام
‫و توی این کابوس‌ها، اونا کشته میشن؟
‫آره، بیشتر اوقات
‫توی خوابم انگار اونجام ‫و دارم دوباره تجربه‌اش می‌کنم
‫ولی همه چی صحنه‌ی آهسته‌ست
‫و من اونجا وایسادم،
‫و به شکمِ مادرم شلیک میشه ‫و بعدش هم به پاش
‫چون زانوش کاملاً منفجر میشه
‫- درسته؟ ‫- آره
‫و بازم بهش تیراندازی میشه، ‫ولی نمی‌میره.
‫و صورتِ بابام منفجر میشه، ‫یعنی، دوباره و دوباره و دوباره.
‫و صورتش نابود میشه ‫و همه جا رو دود می‌گیره
‫- هر شب این خواب رو می‌بینی؟ ‫- آره، تقریباً
‫اوه، اون لباسِ تم «تریلر»ـه
‫بچه‌ها لباس مایکل جکسون ‫توی موزیک ویدیوی «تریلر» رو می‌پوشن
‫چرا می‌خوای خودکشی کنی، اریک؟
‫یعنی، این چه مشکلی رو حل می‌کنه؟
‫- هدیه بدید وگرنه شیطنت می‌کنیم! ‫- بیاید بریم. یالا
‫خیلی خب!
‫- هدیه بدید وگرنه شیطنت می‌کنیم ‫- بفرمایید!
‫اوه!
‫خدای من
‫- شمشیرت رو انداختی، رفیق ‫- ممنون
‫- بفرمایید ‫- ممنون. هالووین مبارک!
‫- بفرمایید ‫- تو لباسِ چی رو پوشیدی؟
‫چی؟
‫من تام کروزم!
‫از فیلمِ کوکتل
‫فیلم خیلی خفنیه
‫هی. این همون خونه‌ست ‫که اون پدر و مادر توش...
‫توش چی شدن؟
‫تیر خوردن؟
‫خب، چرا نمیای تو و یه نگاهی نمیندازی؟
‫چطوره گورت رو از ملکم گُم کنی
‫قبل از این که اون شکلاتِ اسنیکرز رو ‫تا ته فرو کنم توی کونت، گاوچرون؟
‫پدرم مرد بزرگی بود
‫خیلی‌ها این رو نمی‌دونستن
‫اون با کار کردن برای هرتز شروع کرده بود،
‫و بعدش راهش رو به صنعتِ سینما پیدا کرد
‫اون بیشتر پشتِ صحنه بود ‫و به امورِ مالی رسیدگی می‌کرد،
‫ولی درست به اندازه‌ی اسپیلبرگ ‫یا اسکورسیزی تأثیرگذار بود
‫البته، درسته
‫پس فکر می‌کردم شاید باید یه کتاب ‫در موردش بنویسم،
‫فقط چون، می‌دونی، ‫اون کلی هدف داشت
‫و می‌خواست سناتور بشه
‫این رو می‌دونستی؟
‫اون می‌خواست اولین سناتورِ کوبایی-آمریکایی ‫توی فلوریدا بشه
‫خب، ولی مجبور بود بره فلوریدا، درسته؟
‫آره. قرار بود ما رو ببره اونجا
‫قرار بود مثل خاندانِ کندی بشیم
‫البته همه‌ی اینا رو توی کتاب می‌نویسم
‫همچنین فکر می‌کرد که من و لایل...
‫یه روزی می‌تونیم رئیس جمهور بشیم
‫و برای همین برامون انقدر سخته،
‫همیشه
‫اون، فقط...
‫واقعاً...
‫چی شده، اریک؟
‫عه...
‫خب...
‫ما اون کارو کردیم. ‫من و برادرم...
‫شما به اونا شلیک کردید؟
‫آره
‫خیلی خب. عه...
‫نظرت چیه؟ شاید بهتر باشه ‫برگردیم مطب و در موردش حرف بزنیم
‫باشه. باشه
‫بعد از این که بهم گفتی ‫احساس بهتری داری؟
‫- یکم ‫- خیلی خب
‫اریک،
‫می‌خوام بهم توضیح بدی چه اتفاقی افتاد، ‫البته اگه می‌تونی.
‫خیلی خب، ولی اینا رو ضبط نمی‌کنی
‫اینا رو ضبط نمی‌کنم
‫ولی چرا می‌خوای این رو بدونی؟
‫- فقط نیاز دارم احساساتم رو بیان کنم ‫- آره
‫و بهترین راه برای انجام دادنش ‫اینه که بهم بگی چه اتفاقی افتاد
‫گمونم نقشه وقتی شروع شد
‫که داشتم فیلمِ «باشگاه پسران میلیاردر» رو می‌دیدم
‫اون ترسیده بود، واقعاً ترسیده بود
‫در مورد بچه‌هاییه که والدینِ ثروتمندی دارن ‫و اونا رو می‌کشن
‫بچه‌ها می‌کشنشون
‫و من رو به فکر فرو برد
‫چون دقیقاً شبیه زندگیِ ما بود. ‫زندگیِ من و لایل.
‫- فرانک به پشتِ سرش شلیک کرد ‫- لایل، این رو ببین
‫خون جاری شده بود،
‫پس سریع پیچیدمش لای لحاف
‫و بردیمش توی ماشین
‫پس شروع به حرف زدن راجع بهش کردیم
‫مثلاً این که اگه این نیروی منفی و کنترل‌گر رو ‫از زندگی‌هامون حذف کنیم چجوری میشه؟
‫پس سریع یه نقشه کشیدم
‫من می‌خواستم زودتر انجامش بدیم، ‫قبل از این که جرأتِ انجامش رو از دست بدیم.
‫ولی لایل می‌خواست وقت بذاره ‫و حسابی براش نقشه بکشه
‫پس توافق کردیم تقریباً یه هفته بعد ‫و احتمالاً روزِ یکشنبه انجامش بدیم
‫- و چرا یکشنبه؟ ‫- خب، آخرهفته‌ها خدمتکارمون نبود
‫وای، همین؟
‫فقط یه فیلم دیدی،
‫و تصمیم گرفتی پدر و مادرت رو بکشی، اریک
‫چرا؟
‫چرا چی؟
‫- چرا انجامش دادیم؟ ‫- آره، اریک
‫قتلِ والدین یه اقدام خیلی جدّیه ‫و به این آسونی نیست
‫قتلِ والدین چیه؟
‫وقتی پدر و مادرت رو می‌کشی
‫اوه!
‫و البته، اریک، بی‌سابقه نیست
‫پیش میاد
‫یکی از هر چهار قتل شامل یه عضو خانواده میشه
‫واقعاً؟
‫وای. خیلی خب
‫همه‌ی این موارد باهم فرق دارن،
‫ولی علتِ بیشترشون... ‫وجود شرایط آزاردهنده‌ست
‫آره، خب، اونا واقعاً آزاردهنده بودن
‫نه، منظورم وجود سوءاستفاده‌ست
‫وجود اختلافاتِ مالیه
‫پدرت خیلی کنترل‌گر بود. ‫من و تو در موردش حرف زدیم.
‫اریک، تو یه فیلم دیدی ‫و تصمیم گرفتی پدر و مادرت رو بکشی
‫بیشترِ آدم‌ها چنین کاری نمی‌کنن
‫آره
‫خب، اونا بابام رو نمی‌شناسن
‫گیم. اوکانل پنج بر یک جلوست
‫این چه وضعشه؟! ‫چه غلطی کردی؟
داری چه گُهی می‌خوری، اریک؟
‫خدایا! پسره‌ی آشغال!
‫پس ما روی چی کار می‌کردیم؟!
‫- لعنتی! ‫- آقای منندز!
‫نه! به من دست نزن عوضی!
‫25 هزار دلار حرومت کردم! ‫گورت رو گُم کن. اخراجی.
‫- بس کن. میشه بس کنی... ‫- اریک!
‫جایگاهت رو حفظ کن!
‫پدرت خشونتِ فیزیکی هم به خرج می‌داد، اریک؟
‫واشنگتن
‫المپیا
‫هوم؟
‫داکوتای جنوبی. داکوتای جنوبی
‫پاس
‫داکوتای جنوبی!
‫کیرِ خر!
‫کیرِ خر! کیرِ خر!
‫عزیزم. واو!
‫کُس‌خلِ بی‌شعور. پی‌یره!
‫پی‌یر!
‫باورم نمیشه توی پرینستون درس می‌خونی. ‫باورم نمیشه.
‫باورم نمیشه توی پرینستون درس می‌خونی
‫نه. نه زیاد
‫این آخرین فرصتت بود، کُس‌خل
‫می‌شنوی چی میگم؟ ‫بهت چی گفتم؟
‫- مثل یه بی‌خایه ریدی توی بازی! ‫- بس کن. بس کن، بابا
‫- اون فقط یه تصمیمِ بد بود ‫- تصمیمِ بد؟
‫- پشتِ خط بود! ‫- تصمیمِ بدت رو گاییدم! سوار شو!
‫درو ببند
‫فقط...
‫خیلی سلطه‌گر بود
‫خیلی خب
‫و چرا مامانتون رو کشتید؟
‫عه...
‫اون به بابامون معتاد بود
‫بابام یه رابطه‌ی مخفیانه داشت
‫و در نتیجه مامانم زیاد مشروب می‌خورد ‫و یه سری قرص می‌خورد
‫اون... افکارِ خودکشی داشت
‫پس فکر کردیم این یه نشونه‌ست ‫که زندگیش هیچ ارزشی نداره
‫و ما در واقع یه جورایی...
‫اون رو از رنج و عذابش خلاص می‌کردیم
‫یه اتفاقی هم افتاد
‫لایل خونه بود. به خاطر سرقتِ ادبی ‫از پرینستون اخراج شده بود
‫- کثافتِ آشغال منفور! ‫- باشه، باشه!
‫- بچه کونی! ‫- می‌خوای چیکار کنی، بابا؟
‫می‌خوای من رو بزنی؟ اصلاً یه چیزی! ‫می‌خوام همین الان من رو بزنی!
‫خفه خون بگیر!
‫- به من دست نزن! ‫- نشون بده، پیرمرد. یالا!
‫اونا بس نمی‌کردن. ‫و بعد مامانم درگیر شد.
‫من دوستش دارم. ‫و به نظرم باید درک کنی، مامان.
‫تو 20 سالته. ازدواج نمی‌کنی
‫امکان نداره. عمراً
‫چرا باید به حرفِ شما دوتا گوش بدم ‫وقتی دقیقاً توی سنِ من ازدواج کردید؟
‫- دختره جنده‌ست! دنبال پولته بدبخت! ‫- ببین تهش عاقبتم چی شد!
‫زندگی مشترکِ شادم رو ببین
‫تو یه آدمِ دورویی. ‫و حرفت برام مهم نیست!
‫- من باهاش ازدواج می‌کنم! ‫- دورو؟ به من نگو دورو!
‫اون خانواده‌ی خوبی نداره ‫و تو باهاش ازدواج نمی‌کنی
‫- به هیچ وجه ‫- بابا! بابا!
‫- من سعی دارم نجاتت بدم ‫- نه
‫تو حق نداری چیزی بگی چون دقیقاً ‫وقتی هم‌سنِ من بودی ازدواج کردی، مامان!
‫- دورو تویی! این رو چی میگی؟ ‫- اوه!
‫اوه. اوه. آی آی آی!
‫اون رو بده به من. بذارش روی سرت
‫خیلی خب، پسر
‫چیزی نیست
‫وای، وای، وای
‫لایل!
چند وقته که اون روی سرته؟
‫فکر کنم از سه چهار سال پیش
‫من این رو نمی‌دونستم؟ ‫چرا من این رو نمی‌دونستم؟
‫چون نمی‌خواستم بدونی! ‫هدف هم همینه، اریک!
‫هیچکس نباید بدونه!
‫حتی جیمی هم نمی‌دونه
‫توی مرکزِ پروتز مو توی ویلشر گذاشتم
‫دیدنِ برادرم توی اون وضع داغونم کرد
‫اون کسی بود که تحسینش می‌کردم، خب؟
‫کسی بود که همیشه ازم محافظت می‌کرد
‫و طاقت نداشتم توی اون حالِ زار ببینمش
‫اون به سرت پیچ میشه؟
نه... یه جور قالب داره که بهش وصل میشه
‫بابا مجبورم کرد
‫من برادرم رو دیدم
‫و ناگهان متوجه شدم اتفاقاتی ‫که توی اون خونه می‌افتاد
‫چقدر بی‌رحمانه بودن
‫و عه...
‫بالأخره بهش گفتم
‫چی؟
‫بهش چی گفتی؟
فقط این که... دوستش دارم
‫و از اون لحظه به بعد همیشه ‫برادرم رو به پدر و مادرم ترجیح میدم
‫توی اون لحظه بود که ‫همه چی برات تغییر کرد؟
‫آره. و اون موقع بود که فیلمه رو دیدم
‫و توی اون لحظه، ‫می‌دونستم که قراره اتفاق بیفته.
‫می‌دونستم که قراره انجامش بدیم
‫حتی لازم نبود چیزی در موردش بگیم. ‫جاذبه‌ی خاص خودش رو داشت.
‫پس رفتیم یه اسلحه‌فروشی ‫توی غرب لس‌آنجلس
‫برای خرید سلاح کمری، ‫باید دو هفته منتظر بمونید.
‫- صبر کن، چی؟ امکان نداره ‫- ولی این حقِ منه
‫منم عینِ خودت شاکی‌ام. ‫اگه اعتراض داری برو سراغ جری براون.
‫همون که قانونِ محدودیت سلاح کالیفرنیا رو ‫به مجلس ارائه کرد. کُس‌شعرِ محضه
‫لعنتی!
‫خب تنها چیزی که می‌خوام ‫گواهینامه‌ی کالیفرنیاست
‫پس رفتیم یه جای دیگه توی اورنج کانتی
‫هرکدوم باید گواهینامه‌تون رو نشونم بدید ‫و بعدش تفنگ‌ها رو می‌گیرید
‫کیر توش! این غیرقانونیه!
‫من یه شهروند آمریکام ‫و شهروند آمریکا حقوق خاصی داره
‫این توی قانونِ اساسی نوشته شده!
‫مشکل این بود که گواهینامه‌ی لایل به خاطر ‫جریمه‌های سرعت غیرمجازش باطل شده بود
‫و من گواهینامه‌ی واقعی‌ام پیشم نبود ‫فقط جعلیه رو داشتم
‫لعنتی!
‫- و اینا در برابر دزدها جواب میدن؟ ‫- اوه، چه جورم!
‫و بالأخره یه فروشگاه بیگ فایو ‫توی سن‌دیگو پیدا کردیم
‫که می‌شد فقط با یه کارت شناسایی شاتگان خرید
‫خیلی خب، فقط باید کارت شناسایی‌تون رو ببینم
‫و توی بیگ فایو، برای نقد کردن چک ‫دو جور کارت شناسایی لازمه،
‫ولی برای خرید شاتگان فقط یکی لازمه
‫پس از کارت شناسایی جعلی‌ام استفاده کردم
‫♪ تو گذاشتی بره ♪
‫♪ حالا دیگه هیچی مثل قبل نیست ♪
‫♪ باید یه مقصر پیدا کنی ♪
‫♪ بارونی رو که می‌بارید مقصر بدون ♪
‫بعدش، عذرِ موجه رو با رفیقِ لایل ‫پری برمن هماهنگ کردیم
‫الو
‫سلام، چه خبر، کله‌کیری؟
‫معلومه که توی «تیست آو ال.ای» می‌بینمتون. ‫سال‌هاست که اونجا نرفتم.
‫پس، همه چی ردیف شده بود
‫و یکشنبه بود
‫پس باید انجامش می‌دادیم
‫واقعاً قراره این کارو بکنیم؟
‫آره
‫باشه
‫- باشه ‫- باشه. این کارو می‌کنیم
‫این کارو می‌کنیم
‫این کارو می‌کنیم. این کارو می‌کنیم. ‫این کارو می‌کنیم. این کارو می‌کنیم!
‫خیلی خب. بیا بریم قال قضیه رو بکنیم
‫خیلی خب. تو باید اول شلیک کنی، ‫تا یه وقت جا نزنی.
‫چی؟
‫باشه
‫دوستت دارم، اریک
‫دوستت دارم
‫توی 24 ساعت گذشته ‫یه کلمه هم حرف نزده
‫چیکار می‌کنی؟ اون چیه؟
‫اوه!
‫نه!
‫اوه!
‫من کارِ مامان رو تموم می‌کنم
ارائـــه شــده تــوســط رســانــه بــزرگ ســـیــنـمـافــریــک
‫پوکه‌ها رو جمع کن
‫بیا اینجا. یالا
‫- لایل، می‌تونی رانندگی کنی؟ ‫- فکر نکنم بتونم رانندگی کنم
‫بیا از خیابون کلدواتر بریم
‫درست نمی‌شنوی دارم چی میگم؟
‫اکرانِ ساعت 9:50 فیلم بتمن
‫آره، ولی الان ساعت 10:40 است
‫می‌دونم، ولی ما می‌خوایم اون رو ببینیم. ‫میشه کمکم کنی؟
‫دوست دخترم اونجاست
‫بهش بگو نصفِ آخرش خیلی خوبه
‫شنیدیم نصفِ اول فیلم افتضاحه ‫و بقیه‌اش رو هم خراب می‌کنه
‫پس، می‌خوایم نصفِ آخرش رو ببینیم
‫این قانونِ سینماست. نمی‌تونیم ‫بعد از 15 دقیقه بلیت بفروشیم.
‫- خیلی خب، باشه. کیر توش! ‫- کیر توش
‫لطفاً جلوی من فحش ندید
‫باشه. دوتا بلیت واسه ساعت 10:55 بهم بده
‫لطفاً یواش‌تر
‫- مرسی ‫- از فیلم لذت ببرید
‫می‌دونی چیه؟ هی، اریک، اریک، اریک! ‫کیر توش، بیا بریم کافه «تیست آو ال.ای»
‫لایل، چیکار می‌کنیم؟
‫فقط سوار شو، اریک
‫اون بلیت‌ها الان به درد نمی‌خورن. ‫فقط بیا بریم.
‫اومم!
‫وای!
‫به‌به!
‫ببخشید. ببخشید
‫این پنیرِ ایدامه؟
‫آره، ایدامِ دودیه
‫خیلی خامه‌ایه
‫بیا اریک، امتحانش کن
‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫بهتر بود با شرابِ شبلی سروش نمی‌کردید.
‫لایل، فکر کنم دیگه باید بریم
‫- میشه یه لحظه آروم باشی؟ ‫- ما خیلی دیر رسیدیم. پری اینجا نیست
‫که چی؟ من دارم از شرابِ ناب ‫و پنیرِ ناب لذت می‌برم،
‫و دارم مطمئن میشم ‫که مردم ما رو ببینن
‫چون ما الان تقریباً چهار ساعته که اینجاییم
‫می‌دونی که چی میگن، ‫«توی کافه تیست زمان مثل برق و باد می‌گذره!»
‫هیچکس اینجا نیست
‫- خدماتِ اضطراری بورلی هیلز ‫- بله. پلیس، عه...
‫لایل!
‫- مشکل چیه؟ ‫- یه...
‫مشکل چیه، آقا؟
‫یکی پدر و مادرم رو کشته
‫ببخشید؟
‫یه نفر پدر و مادرم رو کشته!
‫مامان!
‫حالت چطوره؟
‫خوب نیستم. عه...
‫اریک، اریک، فقط از اون شب برام بگو
‫نه. نه
‫تو دیگه چجور تراپیستی هستی؟ ‫من اومدم اینجا حالم بهتر شه.
‫پس چطور می‌تونم باعث شم ‫احساس بهتری پیدا کنی، اریک؟
‫من اومدم اینجا که تو بهم بگی ‫آدمِ بدی نیستم
‫بهم بگو من آدمِ بدی نیستم
‫تو مامان و بابات رو کشتی، اریک
‫می‌دونم. می‌دونم
‫ولی...
‫من آدمِ بدی نیستم
‫نیستم
‫میشه فقط این رو بگی؟
‫تو آدمِ بدی نیستی، اریک
‫من شب‌ها کابوس می‌بینم ‫و نمی‌تونم بخوابم
‫و توی خونه‌ای زندگی می‌کنم ‫که توش به پدر و مادرم شلیک کردم
‫و خوابم نمی‌بره و هر شب کابوس می‌بینم
‫و هر شبی که توی اون خونه‌ام،
‫کابوس می‌بینم که بهشون شلیک می‌کنم ‫و اونا نمی‌میرن
‫و کابوس‌هام تموم نمیشن
‫فقط وقتی تموم میشن ‫که به خودم شلیک می‌کنم
‫♪ بارونی رو مقصر بدون... ♪
‫فقط وقتی می‌تونم بخوابم ‫که به سرِ خودم شلیک می‌کنم
‫خیلی خب
‫اریک
‫اریک، تو در امانی. ‫تو اینجا در امانی، باشه؟
‫من به شدت پیشنهاد می‌کنم یه کاری بکنیم
‫به نظرم باید به لایل زنگ بزنیم ‫و به نظرم اون باید همین الان بیاد اینجا.
‫- باشه ‫- باشه؟
‫- آره ‫- باشه
‫هدیه بدید وگرنه شیطنت می‌کنیم
‫آره. بفرمایید
‫هی، میشه یکی دیگه هم بهم بدی؟
‫واسه چی داری زر می‌زنی؟ ‫اونا اسنیکرزهای گُنده‌ان.
‫- می‌دونی این چقدر سخاوتمندانه‌ست؟ ‫- خدایا. فقط پرسیدم
‫مادرسگ!
‫چطوره برگردی ون نایزِ خراب شده ‫کثافتِ آشغال فقیر؟
‫- واقعاً؟ کونِ لقت! ‫- کونِ لق خودت!
‫چه لباسِ بنجل قشنگی پوشیدی، بی‌خایه!
‫بچه‌های تخمِ سگ!
‫- الو؟ ‫- لایل
‫دکتر اوزیل هستم. می‌خوام بیای مطبم. ‫اریک اینجاست.
‫چی؟
‫لایل، اون همه چی رو بهم گفته
‫چی؟ نه، گوشی رو بده بهش!
‫نه، همین الان بیا مطبم ‫و می‌تونیم در موردش حرف بزنیم
‫همین الان گوشی رو به برادرِ کُس‌خلم
‫نه، من این کارو نمی‌کنم، لایل
‫پاشو بیا مطبم ‫و می‌تونی از نزدیک باهاش حرف بزنی
‫این مهمه
‫لعنتی...
‫کیرم توش!
‫فکر کنم راه افتاده داره میاد
‫اریک، تو کارِ درستی کردی که بهم گفتی
‫حالا، باید ازت بخوام همین‌جا بمونی
‫باید برم یه قهوه بگیرم ‫چون حس می‌کنم قراره شبِ درازی بشه
‫فقط... فقط نرو. من زود برمی‌گردم
‫اوه، یالا! یالا! یالا!
‫- الو؟ ‫- جودلان، فقط به من گوش کن
‫- پاشو بیا مطب ‫- اوه، تو فکر کردی کی هستی؟
‫- دوباره داری به زنت می‌خوابی ‫- لعنتی
‫«متأسفم. بیا زندگیِ مشترک بهتری داشته باشیم»
‫«بیا باهم بخوابیم ‫و به جودلان میگم همه چی تمومه»
‫- خب، کونِ لقت، جری! ‫- خفه شو و گوش کن!
‫اریک الان به قتل‌ها اعتراف کرد
‫لایل هم توی راهه
‫شاید جونم در خطر باشه
‫می‌خوام بیای اینجا تا شاهد باشی
‫- نه. من نمیام اونجا ‫- چرا، میای
‫- اوه، تا بتونن منم بکشن؟ ‫- نه! این کارو نمی‌کنه!
‫هیچکس تو رو نمی‌کشه! ‫فقط همین الان بیا اینجا.
‫چی؟ جری!
‫چی؟
‫لعنتی! لعنتی! لعنتی!
‫یالا! یالا! یالا!
‫کیرم دهنت! مادر جنده! برو!
‫برو جلو!
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫خیلی وقته که منتظری؟
به هر حال دکتره دیگه، آره؟
‫تو بهش چی گفتی؟
‫- لایل، بیا بشین ‫- خفه خون بگیر. من با تو حرف نمی‌زنم
‫چی براش تعریف کردی؟ ‫بهش چی گفتی؟ هان؟
‫در مورد چی؟ در مورد مامان و بابا؟
‫چون ما نمی‌دونیم کی اونا رو کشته
‫من همه چی رو بهش گفتم
‫باشه. همه چی در مورد چی؟
‫این که احتمالاً کارِ مافیا بوده؟ ‫این که احتمالاً اراذل کشتنش؟
‫لایل، کابوس‌هایی که می‌دیدم... ‫باید به یکی می‌گفتم.
‫اون همه چی رو بهم گفت
‫خیلی خب، نمی‌دونم منظورت چیه که ‫«اون همه چی رو بهم گفت!»
‫نمی‌دونم «همه چی» چه کوفتیه
‫چون اون گفته، ‫به این معنا نیست که حقیقت داره!
‫لایل...
‫من می‌ترسیدم... می‌ترسیدم خودکشی کنم
‫لایل، خواهش می‌کنم
‫میشه لطفاً خفه خون بگیری؟ ‫دارم با برادرم حرف می‌زنم!
‫ما اونا رو کشتیم
‫ما بهشون شلیک کردیم
‫- اون زنیکه کی بود؟ ‫- چی؟
‫اون زنیکه کدوم خری بود؟
‫نمی‌دونم
‫این مطب عایقِ صداست
‫میشه لطفاً بشینی، لایل؟ ‫اشکالی نداره.
‫- اشکالی نداره؟ ‫- میشه فقط بشینی؟
‫بهم بگو چطور اشکالی نداره.
‫اگه من و اریک پدر و مادرمون رو کشته باشیم، ‫این چطور اشکالی نداره؟
‫لایل، تو که تفنگ نداری، مگه نه؟
‫خیلی خب، این جلسه محرمانه‌ست
‫هرچی که اینجا بگی، محرمانه‌ست
‫هرچی که به من یا برادرت بگی، ‫نمی‌تونم به کسی بگم،
‫پس اشکالی نداره اگه فقط...
‫- اگه چیکار کنم؟ ‫- اگه فقط بهم بگی چی تو جیبته!
‫- لطفاً این کارو نکن ‫- تو بتمرگ سرِ جات، اریک!
‫اصلاً نمی‌دونم الان باید باهات چیکار کنم! ‫دیگه اصلاً نمی‌دونم کی هستی!
‫من برادر ندارم!
‫فقط نیاز داشتم به یکی بگم
‫خب، پس به من بگو کُس‌خل! ‫به منِ کُس‌کش بگو!
‫آخه کیرم دهنت! چرا همچین قصه‌ای ‫از تو کونت در آوردی، اریک؟
‫من دروغ نگفتم، لایل. ‫ما انجامش دادیم!
‫لایل، بهم بگو چی توی جیبته
‫یه شکلات اسنیکرزِ گُنده‌ست، باشه؟
‫یکم پیش 300 تا از اینا رو ‫جلوی خونه‌مون پخش کردم
‫بچه‌ها عاشق خونه‌ی مان. ‫ما آدم‌های خوبی هستیم.
‫تو شبِ مورد علاقه‌ام ‫از سال رو خراب کردی
‫با این دروغ‌هایی که گفتی
‫- اینا دروغ نیست ‫- میشه خفه خون بگیری؟
‫- دکتر اوزیل نمی‌تونه بگه... ‫- خفه خون بگیر و بذار فکر کنم
‫چون اگه واقعاً انجامش داده بودیم، ‫اون وقت همین‌جا می‌کشتیمت.
‫- لایل ‫- مگه نه؟
‫فکر نکنم این فکرِ خوبی باشه
‫- تو می‌ترسی، دکتر اوزیل؟ ‫- لایل!
من به انتخاب خودم با ترس زندگی نمی‌کنم
‫بابام هم نمی‌ترسید
‫فقط چون برادرم یه چیزی بهت میگه،
‫باعث نمیشه حقیقت داشته باشه، دکتر اوزیل
‫لایل، دکتر اوزیل نمی‌تونه به کسی بگه. ‫چرا نمی‌تونی این رو بفهمی؟
‫هیچکس قرار نبود ‫بفهمه چیکار کردیم، اریک!
‫هیچکس قرار نبود بفهمه، کُس‌خل!
‫اون جنایتِ بی‌نقص بود
‫و حتی اگه بابا زنده بود ‫بهمون افتخار می‌کرد
‫حتی اونم بهمون افتخار می‌کرد. ‫خودت این رو گفتی.
‫هیچکس قرار نیست بفهمه، درسته؟
‫هرچی اینجا بگیم، نمی‌تونه برای متهم کردنمون ‫توی دادگاه استفاده شه، پس اشکالی نداره
‫و می‌تونیم فقط بگیم اون داشته... ‫چیکار می‌کرده؟
‫یه ورزشِ ذهنی می‌کرده؟
‫- آره ‫- آره
‫کاملاً درسته. من نمی‌تونم به هیچکس بگم
‫هیچکس
‫فقط نیاز داشتم با یکی حرف بزنم
‫لایل، لطفاً بشین
‫فکر کنم شاید این بتونه چیز خوبی باشه
‫چی؟
‫بیاید یه لحظه فرض کنیم ‫که شما محکوم بشید
‫- صبر کن، تو گفتی که... ‫- من قرار نیست به کسی بگم...
‫من نمی‌تونم به کسی بگم، خب؟ ‫این قضیه روشنه؟
‫اگه گیر بیفتید، ‫من باعثش نخواهم بود.
‫ولی اگه... بر فرض یه شاهدی باشه...
‫من می‌تونم ناجیِ شما بشم
‫چطوری؟
‫چون می‌دونم واقعاً چه اتفاقی افتاده، ‫البته اگه همه چی رو بهم بگید.
‫می‌تونم توی دادگاه شهادت بدم شما می‌ترسیدید
‫دیگه نمی‌تونستید پدرِ کنترل‌گرتون رو تحمل کنید
‫قتل‌ها انواع مختلفی دارن، می‌دونید؟
‫جرائم ناشی از خشم رو داریم ‫که طرف یهویی از کوره در میره
و البته در مقابل جنایتی که از قبل بهش فکر شده
‫جنایتی با انگیزه‌ی قبلی... ‫مثل یه قتلِ جامعه‌ستیزانه.
‫خب به نظرت کدوم یکیه؟
‫ما جامعه‌ستیزیم، دکتر اوزیل؟
‫خب، نه، برای همین فکر می‌کنم ‫باید بیاید و کل داستان رو برام تعریف کنید
‫پس اینطور فکر می‌کنی، هان؟
‫آره، اینطور فکر می‌کنم
‫- اریک، یالا ‫- واقعاً نظرم اینه
‫واقعاً فکر می‌کنم باید برگردید. ‫به نظرم می‌تونم کمکتون کنم.
‫راستش... الان قراره چیکار کنی؟
‫- قراره به دایان سایر زنگ بزنی؟ ‫- چی؟
‫ازت می‌پرسم الان قراره ‫با این اطلاعات چیکار کنی
‫هیچی
‫میرم با زنم شام می‌خورم
‫باشه
‫خیلی خب
‫موفق باشی، دکتر اوزیل
‫[ساختمان پزشکان بدفورد]
‫ماشینم توی خیابون رکسفورده
‫باشه
‫می‌رسونمت
‫- شرمنده، لایل ‫- نه. نه
‫اشکالی نداره
‫- حالا می‌دونیم باید چیکار کنیم ‫- چی؟
‫باید اون رو بکشیم
‫« ترجمه از سینـا صداقت » ‫.:: SinCities ::.
‫« « سینمافریک مــرجـع دانـلـود رایـگان فــیلم و سـریـال بـدون سـانسور »» .:::CinemaFreak.Net:::. «حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: CinemaFreak.Net :::.