‫من قبول می‌کنم که از این به بعد...
‫دسترسی من به خاطراتم ‫از نظر فضایی تعیین خواهد شد.
‫تا زمانی که در زیرزمینِ ‫تفکیک شدۀ لومن هستم...
‫اجازه ندارم به خاطراتِ ‫بیرونی دسترسی پیدا کنم...
‫و حق حفظ خاطرات کاری ‫در هنگام صعود رو هم ندارم.
‫آگاهی دارم که این تغییر...
‫وسیع و غیرقابل برگشته.
‫این اظهارات رو آزادانه بیان می‌کنم.
‫خب، تموم شد.
‫دنبالم بیا لطفاً.
‫پس شخصیت کاری تو چند ساعت ‫دیگه‌ در طبقۀ تفکیک شده بیدار می‌شه.
‫ولی دفعۀ بعد که احساس میکنی ‫خودتی امروز عصره، زمانی که...
‫سوار آسانسور پشتیبان هستی.
‫باشه.
‫اگه دچار سرگیجه شدی آسانسور دستگیره داره.
‫وای، مرد.
‫عاشق دیدن طلوع خورشید روی صورتش هستم.
‫می‌دونی که هر روز صبح سه تا تخم مرغ خام ‫با شیر مخلوط می‌کرده می‌خورده؟
‫شنیدم.
‫صبحونۀ مورد علاقه‌ش بوده.
‫اینجا آماده‌ت می‌کنیم.
‫- صبح بخیر، لارنس. ‫- صبح بخیر.
‫می‌گن درد نداره.
‫فقط آروم باش.
‫الان یه‌کم لرزش حس می‌کنی.
‫طبقۀ بالا می‌بینمت و بهت ‫می‌گم که چه‌جوری پیش رفت.
‫ببخشید اگه یه‌کم ترسیدم.
‫اشکال نداره، از آشنایی باهات خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫سلام، هلی.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫مراحل آشناسازی‌ـت خیلی خوب بود.
‫من کجام؟
‫خب، بعضی اوقات وقتی یه استخدامی جدید ‫در حال تطبیق با یه فضای تفکیک شده‌ست...
‫با آوردن اون‌ها به اینجا، ‫یعنی به راه‌پله بهشون کمک می‌کنیم...
‫که تغییر رو از درون تجربه کنن.
‫وای، نه. باید تلاش کنم از اینجا برم؟
‫نه، نه.
‫همۀ این‌ها بخشی از مراحله.
‫اگه می‌خوای برگردی بری داخل، آزادی که بری.
‫سلام دوباره.
‫- چی شد؟ ‫- چیزی نیست.
‫مشکلی نیست.
‫می‌خوای یه بار دیگه امتحان کنی؟
‫با یه‌کم زور و شتاب بیشتر؟
‫سلام.
‫من در راه‌پله هستم.
‫بدک پیش نمی‌ره.
‫نه، اون...
‫لعنت!
‫دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫وای.
‫آدم کنجکاو و پیگیری هستی.
‫دلم نمی‌خواد اون داخل باشم، نه؟
‫یاد می‌گیری که دلت بخواد.
‫وقتی شنیدیم که داری میای اینجا، ‫انگار یه معجزه بود.
‫کاری که تو می‌کنی حرف نداره.
‫سلام، رفیق قدیمی!
‫یه روز گذشت.
ارائــه شـده تـوســط رســانـه ی بــزرگ سـینمافـریـک مـرجـع دانــلـود فـیـلـم و ســریـال بــدون سـانــسور بـا زیـرنـویـس چـسـبـیـده ..:::CinemaFreak.Net:::..
‫سلام.
‫پس الان فرداست؟
‫آره.
‫خب، دوشنبه‌ست.
‫- یه آخر هفته گذشت؟ ‫- آره.
‫حتی حس نمی‌کنم که از اینجا رفته باشم.
‫آره، اینجا شب‌ها و آخر هفته‌ها اینجوریه.
‫یعنی هیچی نمی‌فهمیم؟
‫خب، بهش عادت می‌کنی.
‫از اونجایی که ما واقعاً نمی‌تونیم ‫خواب رو تجربه کنیم...
‫به این نتیجه رسیدم که بیشتر ‫اثرات خواب رو در نظر بگیرم.
‫احتمالاً احساس شادابی یا سرحال شدن بکنی.
‫خستگی کمتر توی شونه‌هات حس کنی. ‫حس سرزنده بودن.
‫پس ساعت 9:05ـه؟
‫آره، زمان ورود رو به تناوب تغییر ‫می‌دن که در خارج با هم روبه‌رو نشیم.
‫ظاهراً مهمه.
‫پس به گمونم ما با هم دوست نیستیم.
‫مثل اینکه نیستیم.
‫الان فایل تام‌واتر دستمه...
‫که تقریباً 11 هفته پیش شروع کردم.
‫«تام‌واتر»، یه کلمه‌ست.
‫لازمه یادداشت بردارم؟
‫- نه. ‫- 96 درصدش رو طبقه‌بندی کردم...
‫که یعنی 4 مورد از 5 مورد لازم ‫برای پاداش رو انجام دادم...
‫از جمله پاک کن‌ها و ‫تله‌های انگشتی که مشاهده می‌کنی.
‫صد درصد یعنی کارت رو عالی انجام دادی. ‫در این حالت یه کاریکاتور بهت داده می‌شه.
‫توجه داشته باش که من در این زمینه ‫ثروت زیادی جمع کردم.
‫- وای. ‫- درسته.
‫هر کدوم یعنی یه فایل رو با موفقیت تموم کردم.
‫پس این بالاترین پاداشه؟
‫از نظر درصدی، بله.
‫ولی اگه تو دورۀ سه ماهه به اعداد مورد نظر برسیم...
‫یکی از ما اصلاح کنندۀ ‫برتر دورۀ سه ماهه می‌شه...
‫و این یعنی یه وافل پارتی گیر اون کارمند میاد.
‫ببخشید، وافل پارتی؟
‫خب، حالت دفاعی فعال شد، میمون کنجکاو.
‫من تمرکز کردم که تو این دورۀ سه ماهه برنده بشم، ‫پس خیلی امیدوار نباش.
‫مکعب کریستالی کلۀ مارک چطور؟
‫اون جایزه نیست، ‫همینجوری بهش دادن.
‫سلام، می‌تونی دکمۀ این کامپیوتر رو بزنی؟
‫باشه.
‫این... ببخشید.
‫مارک، ببخشید که مزاحم می‌شم. ‫می‌دونم که داری هلی رو آموزش می‌دی.
‫الان متوجه شدم که عکس‌های ‫دسته‌جمعی رو از روی میزها برداشتی.
‫آره. امروز تو مهمونی هلی ‫عکس جدید می‌گیریم.
‫خب، این فایل «سییِنا»ست.
‫تمام داده‌هایی که می‌بینی...
‫در یکی از چهار دستۀ اصلی قرار می‌گیره.
‫و هر خط کد رو گروه‌بندی می‌کنیم...
‫و بعد اون‌ها رو به طور مساوی بین ‫پنج باکت دیجیتال طبقه‌بندی می‌کنیم.
‫چه باحال.
‫یه‌کم باهاش بازی کن. ‫از فلش‌ها استفاده کن.
‫من فکر می‌کنم تا وقتی عکس‌های ‫جدید برسن عکس‌های قدیمی...
‫‌قراره روی میز بمونن.
‫درسته.
‫- این باید برام معنی خاصی داشته باشه؟ ‫- نه.
‫نه، همه داده‌‎ها از بالا کاملاً رمزگذاری شده میان.
‫پس چه‌جوری دسته‌بندی‌شون کنم؟
‫چیه؟
‫هر دسته از اعداد به ترتیبی ارائه می‌شن ‫که باعث برانگیخته شدنِ...
‫یه واکنش احساسی در اصلاح‌کننده بشن.
‫پس برای مثال، اعداد گروه 1، وقتی ‫می‌بینی‌شون احساس خاصی بهت دست می‌ده.
‫اون‌ها یه‌جورایی نگران‌کننده به‎‌نظر میان، ترسناک.
‫ترسناک؟
‫می‌دونم.
‫کار من اینه که این جدول رو بالا و پایین کنم...
‫و دنبال اعدادی بگردم که ترسناکن؟
‫احمقانه به نظر میاد، ‫و مارک هم احمقانه توضیح داد.
‫اعداد خون‌آلودم هستن؟ ‫تشویق هم می‌کنن؟
‫تا وقتی که نبینی با عقل جور درنمیاد و ‫اینکه بتونی ببینی هم یه مدت طول می‌کشه.
‫مارک، قسمتی از کتابچۀ راهنما...
‫که مربوط به تغییر عکس‌هایِ ‫گروهی میشه رو پرینت گرفتم.
‫دستت که آزاد شد شاید بد ‫نباشه یه نگاهی بهش بندازی.
‫- ممنون. ‫- ببخشید.
‫من اینجا گیر افتادم؟
‫منظورت چه‌جوریه؟
‫مثلاً اگه بفهمم از این کار متنفرم ‫و بخوام برم، امکانش وجود داره یا نه؟
‫ببین...
‫اگه واقعاً راضی نیستی...
‫می‌تونی با خود بیرونیت درخواستِ ‫استعفا بدی تا بررسی بشه.
‫و بشین تا باهاش موافقت کنن.
‫خب، استعفا معمولاً رد می‌شه. ‫غیر از اون، خبر داری که...
‫از چی؟
‫خوب، از اونجایی که این نسخۀ ادراکی ‫تو فقط در لومن وجود داره...
‫یعنی استعفا عملاً باعث پایان زندگیت می‌شه.
‫همین مدت کوتاهی که ‫تجربه‌ش کردی رو پایان می‌ده.
‫سلام، اصلاح‌کننده‌ها.
‫ایول. چه خربزه‌هایی.
‫سلام، آقای میلچیک.
‫هلی، خوش اومدی.
‫خیلی هیجان‌زده‌ام، مشخصه ‫که خیلی خوب سازگار شدی.
‫دفتر کامل به‌نظر میاد.
‫حالا بیاید این مهمونی رو شروع کنیم.
‫خوب، همونطور که همه‌تون ‫می‌دونین اسم من «اروینگ»ـه.
‫و سه ساله اینجا کار می‌کنم...
‫و در مورد خودم می‌تونم بگم که ‫تمام 9 قانون اصلی لومن رو حفظم.
‫عالیه. قانون مورد علاقه‌ت کدومه؟
‫همه‌شون.
‫ولی امروز، ‌به‌نظرم می‌تونم بگم، «خوشی».
‫عالیه.
‫امروز حرکت اعتماد در سقوط رو انجام نمی‌دیم، ارو.
‫صحیح.
‫نه... نه.
‫سلام، من هلی هستم.
‫الان در مجموع تقریباً...
‫ده ساعت شده که در لومن کار می‌کنم و...
‫ببخشید، هیچی راجع‌به خودم نمی‌دونم.
‫قطعاً می‌دونی، هلی.
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫فکر کنم دیشب رفتم خونه...
‫ولی نمی‌دونم خونه‌م، خونه‌ست یا آپارتمان‌ـه...
‫یا خانواده‌ای دارم که باهاشون زندگی می‌کنم...
‫من دوست دارم فکر کنم که نسخۀ ‫بیرون من تو یه قایق زندگی می‌کنه.
‫ببخشید، نسخۀ بیرون...
‫نسخه‌های ما که بیرون از اینجا وجود دارن.
‫دیروز نسخۀ بیرونیت رو در ویدئو دیدی.
‫درسته. راستش باهاش یه حرف‌هایی دارم. ‫می‌تونم براش چیزی ضبط کنم؟
‫چیزی که اینجا متوجهش میشی اینه که ‫ارتباط با نسخه‌های مختلف خودت...
‫خیلی محدوده.
‫خب اگه براش یه یادداشت بنویسم چی؟
‫خوشبختانه آسانسورها چیزی ‫به اسم «ردیاب کد» دارن.
‫واسه همین پیام‌ها رو نمی‌شه منتقل کرد.
‫بله... مثل فلزیاب می‌مونن ولی ‫برای نمادهای نوشته شده هستن.
‫ظاهراً ساخت خودِ لومن‌ـه.
‫درسته. درسته.
‫باشه. خب اگه من...
‫به‌نظرم شرایط اینجا رو درست متوجه نشدی، هلی.
‫می‌شه؟
‫بچه‌‌ها، ایشون هلی‌ـه.
‫30 ساله‌ست، به بادوم حساسیت داره ‫و مینای دندون‌هاش ضعیف هستن.
‫با 170 سانتی‌متر، چهارمین ‫فرد قدبلند دفتر شماست...
‫و مدل موهاش، مدل موی تا روی شونه‌ست.
‫و حالا که اینجا با شما می‌بینمش، ‫می‌تونم بگم که قطعاً یه خانواده داره.
‫وای. خب، بعد از این حرف‌های سنگین، ‫صحبت کردن سخته.
‫پس من فقط می‌گم که مارک هستم.
‫حدود دو ساله در لومن کار می‌کنم ‫و کاملاً عاشق کارم هستم.
‫تلاش خوبی بود رفیق، ‫ولی دفعۀ قبل هم همین رو گفتی.
‫منصفانه‌ست.
‫خب، من...
‫امروز صبح دستورالعمل رو نقض کردم.
‫داشتم عکس‌های دسته جمعی قدیمی ‫که پیتی توش بود رو گردگیری می‌کردم...
‫و یهو...
‫احساس ناراحتی بهم دست داد.
‫و گمون کنم...
‫نگرانم که نتونم به خوبی پیتی «ام‌دی‌آر» انجام بدم.
‫موافقم. منم همین نگرانی رو دارم.
‫واسه همین من...
‫اون‌ها رو از اتاقک‌ها برداشتم ‫و گذاشتم‌شون داخل کمد انبار وسایل...
‫که نباید این کار رو بکنیم.
‫این رو یادمه. ‫من اعتراض کردم.
‫مرسی که بهم گفتی، مارک.
‫درواقع به‌نظرم عکس‌العملت نشونۀ مهربونی بوده.
‫ولی جای سؤال داره که چرا برای پیتی ‫یه همچین انفجار احساساتی داشتی...
‫ولی مثلاً برای «کارول دی» نداشتی.
‫ولی ما از قبل می‌دونستیم که کارول دی داره می‌ره.
‫منظورم اینه که نسخۀ بیرونیش یه ‫فیلم برای تشکر از ما ضبط کرده بود.
‫پیتی یهوئی ناپدید شد.
‫و... نمی‌دونم...
‫کار جدید پیدا کرده یا ‫تو یه ساحل مست افتاده یا مرده...
‫کافیه لطفاً.
‫فکر می‌کنم زمان خوبیه ‫که به خودمون یادآوری کنیم...
‫که چیزهایی مثل مرگ ‫خارج از اینجا اتفاق می‌افته.
‫اینجا نه.
‫زندگی در لومن از همچین چیزهایی مصونه.
‫و فکر می‌کنم واکنش شما نسبت به این ‫موضوع باید نشون دادنِ قدردانی‌تون باشه.
‫همچنین فکر می‌کنم که وقت خوردن خربزه‌ست.
‫سلام، ببخشید کارت رو خراب کردم.
‫فکر می‌کردم خودم قبلش خراب کردم، ‫ولی بعدش آره، تو اوضاع رو بدتر کردی.
‫خب حالا چطوری می‌خوای ‫بفهمی‌که حال پیتی خوبه؟
‫فکر می‌کنم میلچیک حرفش رو کاملاً واضح گفت.
‫پس فقط چون مراقب‌مون ‫بهت گفته که دست برداری...
‫می‌خوای دیگه هیچ کاری نکنی؟
‫می‌دونی، میلچیک مرد خوبیه.
‫وقتی چیزی می‌گه، ‫به نفع‌مونه گوش کنیم.
‫- واسه من مهم نیست. ‫- چون همیشه هم نمی‌تونه اینجوری خوب باشه.
‫خب، اصلاح‌کننده‌ها!
‫بیاید تا نفخ خربزه از راه نرسیده ‫این عکس گروهی جدید رو بگیریم.
‫بالاخره.
‫خیلی خب. لبخند به پهنای صورت، ‫یادتون باشه که قراره هر روز اینو نگاه ‌کنین.
‫بگین «قدردانی».
‫قدردانی!
‫بگین «خوشی».
‫خوشی!
‫هلی؟ چی کار می‌کنی؟
‫فکر می‌کنم دیگه‌ نمی‌خوام اینجا کار کنم. ببخشید.
‫منظورت چیه؟
‫استعفا می‌دم.
‫نمی‌خوام کاری که توش دسته‌بندی فایل...
‫و هیچ‌وقت خورشید رو ندیدن، یا ناپدید ‫شدن دوست‌هام رو داره، انجام بدم.
‫- هیچ چیزش رو نمی‌خوام. ‫- بهت گفتیم که ردیاب کد دارن.
‫مطمئنی؟ تا حالا امتحان کردی؟ ‫چون رُک بگم، به‌نظر ساختگی‌ـه.
‫هلی!
‫خواهش می‌کنم... نمی‌دونی...
‫وای خدا. زود باش.
‫لعنت. آقای گرینر؟
‫بیا بیرون.
‫اینجا چی داریم؟
‫شاید بهتر باشه با من بیای.
‫آقای گرینر.
‫می‌بینم که کارآموز سرکش من رو پیدا کردین.
‫بابت کمک‌تون ممنونم، قربان، مثل همیشه.
‫یادداشت.
‫این آبروریزی‌ـه، ‫اولین بارمه که آموزش می‌دم...
‫و فکر می‌کنم که فراموش کردم ‫قوانین قاچاق اطلاعات رو با هلی مرور کنم.
‫ببخشید. ایشون هلی‌ـه.
‫هلی، آقای گرینر.
‫بله.
‫بله، پس اگه هلی باعث شد ‫آژیر ردیاب کد به‌صدا دربیاد...
‫این... مسئولیتش گردن منه و ‫بابتش عذرخواهی می‌کنم، قربان.
‫با جدیت تمام.
‫پس رئیس بخش بزرگ شدی، مارک اس؟
‫خب...
‫پس گردن توئه. بیا بریم.
‫مارک.
‫پس «قابله» هستی؟
‫درواقع «ماما».
‫و فکر می‌کنی چند تا زایمان رو دیدی؟
‫فکر کنم بالای 300 تا.
‫بیشتر برای وقتیه که «مونتانا» بودم.
‫- وای. خیلی باحاله. ‫- آره.
‫مقدار خیلی زیادیه.
‫آره. روزی دوتا زایمان داریم.
‫تقریباً.
‫پس یعنی هفته‌ای 10 تا زایمان؟
‫مثلاً یه هفتۀ کاریِ پنج روزه یا...
‫- آره، یا بیشتر. ‫- آره باشه.
‫- داری برای خواهرت تحقیقات می‌کنی؟ ‫- نه، نه. تو به‌نظر خیلی خوبی.
‫- آره، شوخی می‌کنم. ‫- می‌دونم.
‫ممنون.
‫پس لومن کار می‌کنی؟
‫- آره. ‫- نصف این شهر اونجا کار می‌کنن.
‫و نصفی از من. شوخی کردم.
‫بامزه بود.
‫آره. من توی بخش بایگانی هستم، ‫ظاهراً یه‌جور مورخ سازمانی.
‫پس کلی اطلاعات حساس هست، پس...
‫پس نمی‌دونی...
‫با کی کار می‌کنی، یا چی‌کار می‌کنی، ‫یا... اصلاً هرچی؟
‫آره، همین ایده‌ست.
‫- اگه قاچاقی یادداشت ردوبدل کنی چی؟ ‫- همچین کاری نمی‌شه کرد.
‫پس...
‫- ممکنه توی لومن یه دوست‌دختر داشته باشی... ‫- مرسی.
‫...و خبر نداشته باشی.
‫و اگه اینجا با یکی آشنا بشی، ‫اون داخل چیزی ازش نمی‌دونی.
‫مثلاً ممکنه ازدواج کنی و بچه‌دار بشی...
‫و هر روز به‌مدت هشت ساعت ‫فراموش کنی که اصلاً وجود دارن...
‫تا آخر عمرت.
‫این فکرت رو مغشوش نمی‌کنه؟
‫فکر می‌کنم یه‌عده همین رو می‌خوان.
‫پس به‌عنوان ساکن این محل، این برات دمای مناسبیه؟
‫خب، در اصل، من اهل گنز هستم.
‫ببین کی به کی می‌گه.
‫مگه مینه‌سوتا یخ‌بندون نیست ‫با اون دریاچه‌هاش؟
‫چرا. اون یک باری که...
‫از محل زندگی‌م مونتانا ‫رفتم مینه‌سوتا، خیلی سرد بود.
‫پس با هم فرق دارن.
‫خب توی خونه‌های لومن زندگی می‌کنی؟
‫یه‌جوری می‌گی انگار خوابگاهی چیزیه.
‫- نه، فقط منظورم این بود که... ‫- من توی برد کریک زندگی می‌کنم.
‫و بله، اتفاقاً اون شرکتی که براش کار می‌کنم ‫اونجا رو حمایت مالی می‌کنه.
‫ببخشید، یک لحظه برای سلامت مغز کودکان وقت دارید؟
‫و تفکیک قانونی محل کار؟
‫- ایول. «دبلیوام‌سی» داره فعالیت می‌کنه. ‫- کی؟
‫بیشتر کارمندهای تفکیک‌شده ‫یک بار هم توی عمرشون خورشید رو نمی‌بینن.
‫«اجتماع ذهن کل». کارشون عالیه.
‫ببخشید، یک لحظه برای سلامت مغز کودکان وقت دارید؟
‫نه، مرسی
‫شماها یک لحظه برای سلامت مغز کودکان وقت دارید؟
‫- بله. ‫- عالیه!
‫ما در تلاش برای به‌دست‌آوردن معیاری ‫با رأی‌گیری هستیم.
‫تا جلوی شرکت‌های عظیمی مثل لومن رو...
‫از ادامۀ اجبار تفکیکِ قانونی توی ایالتمون بگیریم.
‫دیگه اجباری‌ش کردن؟
‫دارن براش تلاش می‌کنن. ‫و جیم ایگن می‌خواد بچه‌ها رو جدا...
‫باشه، خب، اونایی که خودزنی دارن و ‫با اختیار خودشون این کارو می‌کنن چی؟
‫آخه شنیدم بعضی‌هاشون اون‌قدر متوهمن...
‫که حتی نمی‌دونن قربانی هستن.
‫اینم شنیدم که اگه تفکیک‌شده باشی...
‫به دو تا جهنم مجزا می‌ری. حقیقت داره؟
‫هی، رفیق، اگه می‌خوای از کار اجباری بهره ببری، این به...
‫- هی، رفیق. کار اجباری؟ ‫- ...این به خودت بستگی داره.
‫جدی می‌گی دیگه؟
‫- هی! ‫- آره
‫- کار اجباری؟ باشه. ‫- واقعاً.
‫پس مردم می‌تونن خودشون رو حبس کنن؟
‫تو الآن اسیری؟
‫نه، جداً، چون خودِ گذشته‌ت ‫تصمیم گرفته تو رو بیاره اینجا...
‫تا مثل یه آشغال بچه‌سال با مردم رفتار کنی.
‫تفکیک یعنی بردگی، عوضی.
‫چه مؤدب...
‫چند سالته؟ دوازده؟
‫دوازده سالته؟ اصلاً هنوز دبیرستان رفتی؟
‫خیلی‌خب. بریم.
‫خانم سِلویگ.
‫برای صلح آوردم.
‫با هم جنگ داریم؟
‫همه‌ش به اون سطل‌آشغال‌های کوفتی فکر می‌کنم.
‫خب، اصلاً نیازی نبود، ولی خیلی لطف کردین. ممنون.
‫بفرمایید، بیاید داخل. شیر هست.
‫- چرا، ممنونم! ‫- آره
‫دارم چای بابونه امتحان می‌کنم، ‫پس مشکلی نیست اگه حالت تهوع پیدا کنی.
‫مطمئنم این‌طور نمی‌شه.
‫هنوز منتظری اون لامپ سوم خودش درست بشه؟
‫اوه، آره. همه‌ش فراموش می‌کنم عوضش کنم.
‫وای، چه بوی خوبی می‌دی. با کسی قرار داشتی؟
‫یه‌جورایی. خواهرم یه ملاقات ‫با قابله یا ماماش برام ترتیب داد.
‫راستش احساسی نداشتم.
‫خب، بذار ببینم. من...
‫وای.
‫واقعاً جادویی‌ان.
‫شوهر مرحومم نجار بود...
‫و قبل از فوتش...
‫بهم گفت توی اون دنیا یه خونه برامون می‌سازه.
‫و پشتش یه آپارتمان کوچیک ‫برای مهمون‌ها می‌سازه...
‫اگه قبل از اینکه برم اونجا، مرد جدیدی پیدا کرده باشم.
‫چه‌قدر... قشنگ.
‫بله. حتی نقشه‌ش رو هم کشید، ‫که توی کیفم می‌ذارم.
‫خب، یه سر به مغازه بزن، باشه؟
‫یه حموم برنجاسف برات آماده می‌کنم ‫که خواب هفت‌پادشاه رو ببینی.
‫سعی می‌کنم بیام.
‫شب خوش، خانم سِلویگ.
‫[کاردستی‌های جِما]
‫چه جرئتی، همکار جدیدم یک زنه.
‫به‌نظرم می‌تونستی زودتر بگی.
‫بهتره تحت‌نظر باشی و نه برای یه استیک بیرون باشی.
‫[تفکیک باید تمام شود!]
‫ست میلچیک، صنایع لومن.
‫آقای میلچیک، مارک اسکاوت هستم.
‫کارمند تفکیک‌شده هستم. ‫شماره کارمندی 4502.
‫آقای اسکاوت، باعث افتخاره. ‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫راستش وقتی بیدار شدم خیلی حالم خوش نبود.
‫ببخشید که الآن زنگ می‌زنم.
‫اوه، نه. می‌شه بپرسم چه‌قدر جدیه؟
‫خب، زیاد بد نیست، فقط یه دل‌درد جزئی
‫فردا برمی‌گردم.
‫خب، متأسفم.
‫می‌دونم نسخۀ داخلتون ‫ناراحت می‌شه که امروز رو نبوده.
‫زودتر خوب بشید. باشه، آقای اسکاوت؟
‫- مارک کجاست؟ ‫- منم دلم برات تنگ شده.
‫اون باید نفر اول بیاد. ‫فکر نمی‌کنی که...
‫احتمالاً مریضه. اون و پیتی رو توی ‫یه هفته از هم جدا نمی‌کنن.
‫واقعاً امیدوارم.
‫مهلت سه‌ماهه نزدیکه...
‫و من دنبال این نیستم که رئیس بخش بشم.
‫به‌عنوان کسی که یه بار به‌خاطر خوابیدن ‫تنبیه شدی، چه اعتمادبه‌نفسی داری.
‫شرمنده. حرفم...
‫تقصیر من نیست که با سن بالاتر از تو استخدام شدم.
‫هیچ‌وقت متوقف نمی‌شه، هان؟
‫رنج بی‌پایان.
‫مارک کجاست؟
‫یا مریضه یا اخراج شده. احتمالاً مریضه.
‫به‌خاطر یادداشتم که اخراجش نمی‌کنن، می‌کنن؟
‫نه. امکان نداره. دیروز توی اتاق استراحت ‫مجازاتش رو سپری کرد.
‫گفت مریضه.
‫مریض به‌نظر می‌رسید؟
‫نمی‌دونم. گفت دلش درد می‌کنه.
‫چه موقع جالبی هم دل‌درد شده.
‫پاک‌کن‌ها بیشتر دکوری‌ان، چون مدادی نداریم.
‫تلۀ انگشتی باحاله، البته اگه بدونی ‫چطوری بی‌خطر ازش استفاده کنی.
‫اما چیزی که نمایش می‌دن مهمه، ‫چه‌قدر توی فایل پیش رفتی.
‫- ولی چرا همیشه فایل‌ها رو تموم نمی‌کنیم؟ ‫- چون یه محدوده زمانی دارن.
‫به‌طور میانگین، از هر پنج فایل یکی رو ‫قبل از انقضاش تکمیل می‌کنیم.
‫که بهتر از سابقه، قبل از خوش‌شانسیِ اوایل کارِ مارک.
‫خوش‌شانسیِ اوایل کار چیه؟
‫نه!
‫ارو؟
‫معذرت می‌خوام.
‫اروینگ؟
‫زمانی که صرفِ خوابیدن کردی رو ‫از حقوقِ نسخۀ بیرونی‌ت کسر می‌کنیم.
‫چیزی که درست‌کردنش سخت‌تره، اروینگ، ‫اعتمادِ من و خانم کوبل به توئه.
‫واقعاً عذر می‌خوام، قربان. واقعاً عذر می‌خوام.
‫خب، کسی دوست نداره ‫تو رو بندازه توی اتاق استراحت.
‫با خانم کیسی یک بررسی سلامت انجام می‌دیم ‫و از اونجا شروع می‌کنیم، باشه؟
‫ممنون، آقای میلچیک.
‫هنوز چیز ترسناکی نمی‌بینم.
‫وای خدا! یه چهار!
‫خرابکاری نکن.
‫بهت گفتم، وقتی ببینیش می‌فهمی، پس فقط صبور باش.
‫اصلاً این اعداد چی هستن؟
‫اصلاً می‌دونیم چی رو داریم تمیز می‌کنیم؟
‫نظر منو می‌خوای؟
‫دریا رو.
‫دریا؟
‫آره. بهش فکر کن.
‫اگه نسخه‌های بیرونی‌مون ‫اونجا دارن مغزشون رو تفکیک می‌کنن...
‫اوضاع حتماً خیلی خرابه.
‫قحطی، بیماری‌های مسری و غیره.
‫پس بشریت مستأصل چی‌کار می‌کنه؟
‫دریا رو قابل‌سکونت می‌کنه؟
‫دریا رو قابل‌سکونت می‌کنه
‫اما اول، باید کاوشگرها رو بفرستن زیر دریا...
‫تا همۀ مارماهی‌های کشنده و اینا رو ‫خارج کنن، چون نمی‌تونیم کنارشون زندگی کنیم.
‫خب ما کاوشگرها رو می‌فرستیم زیر آب، ‫اونا داده‌ها رو به‌طور رمزگذاری‌شده برامون می‌فرستن...
‫ما می‌فهمیم کدوم‌ها مارماهی‌ان، و بعد ‫ما به کاوشگرها می‌گیم چی رو منفجر کنن.
‫این نظر اصلی‌ته؟
‫نه، ارو فکر می‌کنه ما داریم فحش‌ها رو ‫از فیلم‌ها حذف می‌کنیم.
‫ولی چیه؟ مثلاً، ما اونجا داریم روی چی کار می‌کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫فکر می‌کردم بدون تفکیک ‫عقلانی‌تره، ولی...
‫اونا ما رو از بخش‌های دیگه جدا می‌کنن.
‫حتی نمی‌دونیم تعدادشون چند نفره.
‫ولی من دو هفته‌ست که بازترکیب شده‌م.
‫داشتم روی نقشۀ طبقه طرح می‌ریختم.
‫وقتی رفتم نقشۀ اصلی رو برات مخفی کردم.
‫حالت خوبه؟
‫شرمنده.
‫مریضیِ بازترکیبی.
‫تا حالا نشنیده بودم.
‫چون من اولین نکبتی‌ام که دچارش شدم.
‫به‌علاوه، زندگی توی یه گلخونۀ سرد ‫کمکی نمی‌کنه، ولی نمی‌تونم برم خونه.
‫خیلی‌خب، اونجا چه اتفاقی می‌افته که این‌قدر بَده؟
‫یه اتاقی هست...
‫که وقتی بدرفتاری می‌کنیم می‌برنمون اونجا.
‫اون چیه؟
‫متأسفانه پشیمون نیستی.
‫خواهش می‌کنم. خیلی پشیمونم. متأسفم.
‫لطفاً دوباره اظهارنامه رو بخون.
‫من را به‌خاطر ضررهایی که به این دنیا رسانده‌ام ببخشید.
‫هیچ‌کس جز من کفارۀ اعمالم را نمی‌دهد، ‫و لکۀ آن‌ها تنها در من باقی خواهد ماند.
‫از اینکه گرفتار شدم متشکرم...
‫تأثیر سقوط من توسط کسانی که ‫دستان چروکیده دارند کم شده...
‫فقط می‌توانم شرمسار باشم، و همین‌گونه هستم.
‫متأسفانه از ته دلت نمی‌گی. ‫دوباره، لطفاً.
‫من را به‌خاطر ضررهایی که به این دنیا رسانده‌ام ببخشید.
‫هیچ‌کس جز من کفارۀ اعمالم را نمی‌دهد.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫اتاق استراحت.
‫ببخشید.
‫نه، می‌بخشید، جناب.
‫فکر نمی‌کردم کسی اینجا باشه.
‫از جلسه‌م دارم میام.
‫من تازه می‌خواستم برم داخل. ‫موقع انتظارم داشتم از این تابلو لذت می‌بردم.
‫اون اثر سال‌ها در غرفۀ ابدیت آویزون بود.
‫می‌دونم. و وقتی برداشتنش قلبم شکست.
‫اینجا جاش بهتره. آرامش‌بخشه.
‫من اروینگ هستم. از تیم اصلاح کلان‌داده‌ها.
‫شما رئیس یه بخش هستید؟
‫خب، اپتیک و طراحی.
‫یک بخش دونفره، پس، نمی‌شه گفت رئیس.
‫پس این کار شماست؟
‫ما نقاشی‌شون نمی‌کنیم. ولی آویزون چرا.
‫از اینکه سه‌ماهۀ گذشته چرخۀ آمبروس رو ‫در فضای توسعه تیمی انجام دادید، واقعاً دوستش داشتم.
‫هرگز ندیده بودمش.
‫خب، به‌ندرت می‌شه ‫با یه آدم حرفه‌ای و فرهیخته دیدار کرد.
‫بیشتر مردم تا وقتی که محموله‌های بروشورهای جدید نرسه، ‫به اپتیک و طراحی فکر نمی‌کنن.
‫خب، منم اونا رو دوست دارم.
‫جدی؟
‫ماه آینده محموله‌های جدید توی راهه.
‫از نظر من، بهترین طراحی تا الآن.
‫خب، تا اون‌موقع فکر و ذکرم همین می‌شه.
‫اروینگ؟
‫خیلی‌خب، اروینگ.
‫من می‌خوام تو رو در جریانِ یه‌سری حقایق ‫درمورد نسخۀ بیرونی‌ت بذارم.
‫چون نسخۀ بیرونی‌ت یک فرد مثال‌زدنیه، ‫این حقایق باید بسیار خوشایند باشن.
‫فقط آروم باش و حقایق رو با آغوش باز بپذیر.
‫سعی کن از هرکدوم به‌طور یکسان لذت ببری.
‫این حقایق نباید در خارج از این اتاق بیان بشه.
‫اما درحال‌حاضر، می‌تونی لذت کامل ببری.
‫نسخۀ بیرونی‌ت سخاوتمنده.
‫نسخۀ بیرونی‌ت علاقه‌مند به موسیقیه ‫و آهنگ‌های زیادی داره.
‫نسخۀ بیرونی‌ت دوستِ بچه‌ها ‫و سالمندان و دیوانه‌هاست.
‫نسخۀ بیرونی‌ت قدرتمنده و به یک نفر کمک کرد ‫یک شیء سنگین رو بلند کنه.
‫نسخۀ بیرونی‌ت در مراسم‌های رقص زیادی ‫شرکت می‌کنه و بین بقیۀ شرکت‌کنندگان معروفه.
‫نسخۀ بیرونی‌ت از فیلم خوشش میاد ‫و یک دستگاه داره که فیلم رو پخش می‌کنه.
‫نسخۀ بیرونی‌ت تحسین‌برانگیزه ‫و می‌تونه باشکوه و خوب شنا کنه.
‫ببخشید.
‫سعی کنید از هر حقیقت به یک اندازه لذت ببرید...
‫و یکی رو به بقیه ترجیح ندید.
‫ده امتیاز کم می‌شه. هنوز 90 امتیاز دارید.
‫- امتیاز؟ ‫- لطفاً صحبت نکنید.
‫نسخۀ بیرونی‌ت دو هفته پیش ‫در یک بازی برنده شد.
‫نسخۀ بیرونی‌ت برای آب ارزش قائله.
‫یک عکس از نسخۀ بیرونی‌ت با یک جام ‫یک بار در روزنامه چاپ شد.
‫نسخۀ بیرونی‌ت هیچ ترسی ‫از زورگیرها و آدم‌های رذل نداره.
‫نسخۀ بیرونی‌ت از صدای رادار خوشش میاد.
‫نسخۀ بیرونی‌ت در بوسیدن و عشق‌بازی ماهره.
‫ببخشید.
‫لطفاً نسبت به حقیقت خاصی واکنش نشون ندید.
‫ده امتیاز دیگه کم شد.
‫- فقط داشتم... ‫- لطفاً دیگه صحبت نکنید...
‫وگرنه تمام امتیازات باقی‌مانده کسر خواهد شد ‫و جلسۀ سلامتی به پایان خواهد رسید.
‫[محدودیت دو ژتون روزانه یک نفر]
‫خیلی‌خب.
‫- فقط داخل آسانسورهاست؟ ‫- چی؟
‫که ردیاب کد داره. ‫یا راه‌پله‌ها هم داره؟
‫خدایا. راه‌پله‌ها هم داره. چرا؟
‫اگه هیچ‌کس استعفا رو قبول نمی‌کن...
‫چرا فکر می‌کنی اصلاً به دست کسی می‌رسه؟
‫باید فکرِ قاچاق اطلاعات رو از سرت بیرون کنی.
‫باشه، ولی اسکنرها چه‌قدر خوبن؟
‫مثلاً، اگه نامه‌ها رو مبهم بنویسی چی، ‫مثل یکی از اون تست‌های ربات؟
‫- سلام، بچه‌ها. شام چی داریم؟ ‫- نچ!
‫جلسۀ سلامتی چطور بود؟
‫عالی. خیلی نیروبخش بود.
‫رئیس بخش اپتیک و طراحی رو دیدم.
‫برت؟ من اونو دیدم. خیلی لاشیه. ‫بهش که نگفتی ما کجاییم، گفتی؟
‫برت لاشی نیست. و نه.
‫من ایمنی این بخش رو می‌خوام.
‫- لازم نیست بهت بگم... ‫- این خرافه‌ست.
‫و وانمود نکن که این بخش برات مهمه.
‫تو فقط وافل پارتی‌ات رو می‌خوای.
‫ببخشید چی گفتی. ‫ما باید مزایای شغلی رو دوست داشته باشیم.
‫«و تمام کسانی که تحت حمایتِ لومن هستند ‫از نعمت انگیزه‌ها شادمان خواهند شد»
‫متن یه بروشور رو برای من تغییر نده، باشه؟
‫- این کارو نکن. ‫- هی، بچه‌ها؟
‫لومن باهامون خوب بوده، ‫و این از ضعفه که...
‫بچه‌ها!
‫اون.
‫آره.
‫چرا... چرا اون...
‫طوری نیست. فقط داده‌های بد رو ‫همون‌طور که بهت نشون دادم جدا کن.
‫می‌تونه محدوده رو ببینی؟
‫و بندازش توی سطل‌آشغال.
‫بوم. تصفیه شد رفت.
‫خیلی‌خب، هلی. هیپ، هیپ.
‫ترسناک بودن. اعداد ترسناک بودن.
‫اینم از کاناپه. یه کیسه‌خواب برات پیدا می‌کنم.
‫و اگه خواستی می‌تونی از حموم استفاده کنی.
‫چی می‌خوای بگی؟
‫بابت این کار ممنونم، مارک.
‫خب، می‌دونی، گفتم اگه بذارم توی گلخونه بخوابی...
‫شخصیت کاری‌م دل‌خور می‌شه.
‫چراغ سمت چپه.
‫همه‌چی مرتبه اون تو؟
‫آره! آره، مشکلی نیست.
‫پیتی، حالت خوبه؟
ارائــه شـده تـوســط رســانـه ی بــزرگ سـینمافـریـک مـرجـع دانــلـود فـیـلـم و ســریـال بــدون سـانــسور بـا زیـرنـویـس چـسـبـیـده ..:::CinemaFreak.Net:::..